Господарот на свадбата, сепак, му даде можност да се спаси и во тој последен час, обраќајќи му се љубовно со зборовите: „Пријателе, како влезе овде, необлечен во свадбена облека?“, и трпеливо чекајќи го неговиот одговор. Но, овој молчеше. А требаше да рече само едно „прости“. Кога би се обидел со еден збор да ја опишам состојбата на немање свадбена облека, тоа би бил зборот – неблагодарност.“
Богородице Приснодево, заштитнице на луѓето,
ризата и појасот на твоето пречисто тело
си ги дарила на твојот град како моќна ограда,
Во Ирод четворовласникот го препознаваме самољубието во сите три негови пројави или потстрасти: сластољубие (желба за телесни задоволства), среброљубие (желба за пари и имот) и славољубие (желба за овоземна власт и слава). Кај преподобен Јован Лествичник читаме дека човечките страсти често се судираат една со друга, односно една страст во соодветен момент
И неговиот живот станува кошмарно талкање во овој лавиринт на огнени сомнежи и колебања. Покрај тоа, таквата личност се обидува да се спријатели со ѓаволот. Да се потсетиме дека сатаната, иако паднат дух, некогаш бил најмудриот меѓу ангелите. И во извесна смисла ѓаволот и демоните се многу помудри од човекот. Главната задача на демоните е да го испратат човекот во пеколот. И бидејќи
На покана од Неговото Блаженство, Патријархот Романски г. Даниел и со благослов на Неговото Блаженство, Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан, петчлена делегација од Македонската Православна Црква – Охридска Архиепископија зеде активно учество на овогодишната Интернационална младинска православна средба, којашто се одржа во Темишвар, Романија, од 31 август до 3
Учителу на смиреномудрието, противнику на осудувањето,
лекару на страстите телесни и духовни,
сјајна ѕвездо на преподобните, надеж за сé во Христа положуваше,
Благословувајќи го бракот о Господи,
апостолот за Христа и Црквата ни прозбори,
мажот преку жената може да се спаси,
според тие зборови Адријане свети мачениче,
во познание Божјо беше приведен,
Обично би пред почетак вечерње службе из монашког конака изашла чудна поворка. Млади манастирски економ отац Филарет ухватио би оца Јована под руку и скоро трчећи би га вукао за собом тако да је старац једва успевао да сустигне свог келејника. За њима би истог трена појурила гомила ходочасника, који су обично напољу чекали да се старац појави.
Благата вест ширејќи се по земјата,
се изли и од устата твоја дури и до Индија,
о Вартоломее апостоле Христов,
на крст стрмноглаво прикован,
Еднаш ми се приближи Атанасиј Андреевич, држејќи во раката голем сребрен крст,
што се носи на телото, и рече:
- Запамтете, овој крст е мој - и ми го стави на вратот.
Јас го чував тој крст како драг подарок, не помислувајќи каква сила има тој.
Открив случајно.
Не бидете мрзливи, туку пристапувајте ѝ на чашата на Животот, Бесмртноста, Љубовта и Светоста со страв од Бога и вера. А кој не сака и не се грижи за тоа, тој не Го сака Исус Христос и нема да Го добие Светиот Дух, и, со самото тоа, нема да влезе во Небесното Царство.
св. Кипријан Картагински
Кадилница на апостолите Јован и Павле,
саду Христов миомирисен, Евтихие рамноапостолни,
ангел пред тебе патот го отвараше,
Духот во тебе Христа го сведочеше,
Како гранка накалемена на стеблото,
сок животен од Небесата прими,
коренот на учењето Христос Спасителот
во низата Свои столбови те постави,
„Господ, преку евангелските заповеди, сите нас нѐ повикува на одреден начин на живот, а тоа е благодарењето. Што од тоа што Му го принесуваме на Бог не е Негово? Од Твоите дарови на Тебе Ти принесуваме за сите и за сѐ. Бог ни се дава целосно, преку Својата несоздадена енергија; ние, колку Му се принесуваме?
Достоевски велеше: Се ми е дозволено. Овој израз е потполно точен во неговата духовна смисла, но не и во стварноста во која живееме. Каде греши Достоевски, ако греши? Во своето дело не се повикува на Апостол Павел кој вели: Се ми е позволено, но не е се полезно, се ми е позволено, но ништо не сакам да завладее со мене (1 Кор. 6, 12).
„ ...Таа ноќ (спроти Велики Петок) никако не спиев. Го прочитав само првото Евангелие и ислушав уште три и отидов во келијата. Мислев, дека ќе заспијам, но не можев. Од тоа чувствував замор. Но, не треба ли јас за ова да благодарам на Бога? Тој за нас трпел такви неподносливи страдања, маки и скрби, така што, во Гетсиманската градина, рекол: ,Смртно е нажалена Мојата душа' (Мт. 26, 38).