СВЕТО ПРЕОБРАЖЕНИЕ НА ГОСПОД БОГ И СПАСИТЕЛ НАШ ИСУС ХРИСТОС (19.08.2026)
На Таворската Гора си се преобразил, Исусе, и светол облак, што како шатор се протегаше, апостолите ги покри со слава.
На Таворската Гора си се преобразил, Исусе, и светол облак, што како шатор се протегаше, апостолите ги покри со слава.
Во мигот на Преображението Христос ги озари апостолите со Својата неискажлива светлина, и сакајќи да им ја покаже светлината на скорешното Негово Воскресение,
Последниот стих од евангелскиот расказ зборува за светол облак кој ги прекрил апостолите и од тој облак тие слушнале глас кој велел: „Овој е Мојот Син возљубен, Него послушајте Го."
Човекот кој непрестајно се споредува, на крајот престанува да ги гледа даровите на сопствениот живот. Радоста на другиот го повредува,
Умот се заморува кога е принуден непрестајно да бдее над сè. Се појавуваат немирот, сомничавоста, раздразливоста и стравот дека
Богородица не бара од нас да станеме нешто туѓо на она што сме. Таа ни покажува што може да стане човекот кога ќе дозволи неговото срце да се исполни со Бога.
Повеќе не гледа на она што му е доверено, затоа што е преокупиран да го брои она што му недостига.
Црковниот типик пропишува од понеделник до петок храна без масло, а во саботите и неделите се дозволува вино и масло.
Суетата е чувство на надмоќ над друга личност.Каде што има самовосхитување, таму има возгордеаност; каде што има возгордеаност, таму
Благословувам сите строго да постат две недели: без никакви олеснувања, без растително млеко, без ништо — па дури ни да не помислите на тоа!
Човекот притиснат од тежината на страдањето не секогаш ја бара исцелителната помош, туку најнапред бара начин повеќе да не чувствува.
Вистинската комуникација не значи секогаш да го имаш вистинскиот одговор.
Кога човекот не ја познава молитвата, страдањето може да му изгледа како просторија без врата. Не затоа што Бог заминал, туку затоа што срцето
Раната не е грев, но она што човекот го прави со неа може понатаму да повредува. Оној што не бил сакан може да стане студен.
Совеста не умира одеднаш; таа постепено се покрива со објаснувања, одложувања и самооправдувања.