Симеон Стефковски: Живот што одекнува во Вечноста
Дните на човекот се како трева; како полски цвет, така прецутува тој; ќе дувне ли над него ветар, и веќе го нема, и местото негово веќе нема да се познава.“ (Псалм 102)
Дните на човекот се како трева; како полски цвет, така прецутува тој; ќе дувне ли над него ветар, и веќе го нема, и местото негово веќе нема да се познава.“ (Псалм 102)
Затоа нема сомнеж дека Господ Бог правел чуда и преку Светиот Крст, светите икони и светите мошти.
Постот не е даден за да го ослаби човекот, туку за да го ослободи – од навредите, од внатрешните притисоци и од мислите што му го крадат мирот.
Затоа, секој нека се загледа во својот живот, нека препознае што носи како товар и нека постапи според совеста.
Исполнет со несигурност, тој често се обидува да се издигне себеси така што ќе ги потценува или гази другите, само за накратко да почувствува дека
Тоа што им дозволуваме на мислите слободно да влегуваат и излегуваат од нашиот ум, без проверка, без граница, без „стоп“.

Малото момче праша: „Кажи ми што значи тоа?“ Пантанас одговори: „На грчки значи Сецарица, бидејќи Мојот Син е Цар на царевите.
Светиот Дух, Кој слегол на апостолите, Дух на вистината, Дух на премудрост и откровенија, нацртал наместо Синајскиот, нов Сионски закон, не на камени плочи,
Постот е востановен од Бога со заповедта дадена на првите луѓе во земниот рај - да не јадат од дрвото за познавање на доброто и злото (1. Мој. 2,17).
Андреј Рубљов, иконограф (сликар на икони), руски монах од XV век, ја насликал Света Троица. Тој не ја измислил сликата на Св. Троица,
Додека Христос оди по водата, Петар Го моли и тој да дојде кај Него. И навистина почнува да оди по морето. Но морето не е секогаш мирно. Има бури,

Човекот е антиномично битие. За да ја достигне душевната хармонија, нему понекогаш му е неопходно истовремено да реши,

Имаш неколку нешта: лице што знае да се насмевне; уста што можат да пофалат или утешат; срце што може да се отвори за ближните; очи што можат да зрачат со добрина;

Голијат често го претставува злото, гордоста или искушението; Давид ја претставува смирената душа што се надева на Бога;
победата покажува дека со Божја помош и „малите“ можат да победат големи искушенија.
Имајќи ја благодатта на Твојот Живоносен Извор, Пресвета Дево, кон Тебе прибегнуваме, како кон непоколеблив бедем и претстателство, погледни со добросрдечност, Пресвета Богородице, на нашата тешка несреќа и исцели ги нашите души и тела од маки и болести, за да Ти повикуваме: Алилуја!