Споменот на Чудотворната икона „Светлописан Лик“ на Пресвета Богородица
Споменот на Чудотворната икона „Светлописан Лик“ на Пресвета Богородица
Фотографија на Мајката БожјаФотографијата е направена на 21 август/3 септември 1903 година, а архивата на светогорскиот манастир „Свети Пантелејмон“ ја објавила во јавноста во 1997 година. Таа настанала како спомен на еден стар обичај: руcкиот манастир дава милостина на сиромашните монаси – келиоти.Управата на манастирот тогаш одлучила повеќе да не се дава милостина, бидејќи манастирските залихи биле при крај. Можно е на тоа да придонела и тешката состојба во Русија, поради која во самиот манастир пристигнувале сè помалку прилози.Монахот Гаврил требало да го фотографира последниот таков настан, за спомен. Меѓутоа, во тој момент единствено тој забележал една жена како на необичен начин се движи меѓу монасите. Тој ја фотографирал сцената, а жената, која само тој ја видел, се појавила и на фотографската хартија, опкружена со сјај.Отците заклучиле дека Пресвета Богородица е тажна и дека не се согласува со таквата одлука, па затоа решиле да продолжат со давањето милостина.Светиот Синод на Руската православна црква во 2019 година го установил и празнувањето во чест на овој настан.






Треба да внимаваме на себе, да се контролираме. Кога непријателот ни носи лоши, зли помисли, треба да се трудиме да ги истераме и да ги замениме со добри, благи помисли.
Кога бараме само човечка правда и вината ја лоцираме во другите – надвор од себе, тогаш ни се случува енергетско растројство: поголемиот дел од нашата енергија – сакале или не, го насочуваме кон оноj
Секако, молитвата не ја кажуваме механички, туку со свест и чувство Кому се обраќаме. Кога си сам и мируваш – пробај да ја насочиш енергијата на својот ум кон срцето, каде што е изворот на нашето слово: Господи Исусе Христе, помилуј нас!
Постои еден замор кој не произлегува од она што ни се случува, туку од она што сме.Тоа добро го знам.
Така, денешниот маж, соочен со сè поголемата присутност и слобода на жената во различни улоги и простори, ги губи своите сигурни потпори.
Човекот се исцелува кога ќе престане да живее за да им докажува нешто на оние што го повредиле. Мирот започнува тогаш кога нивното зло повеќе не одредува кој е тој пред Бога.
Богоносен оче наш Јоакиме, си се јавил како жител на пустината, ангел во тело и чудотворец. Откако преку
Депресијата не е само тага. Таа е пропаѓање во кое умот го затемнува секој излез, душата ја губи радоста и вкусот кон животот, а телото
Тебе, избраната од сите родови, Божјата Мајка и Царица, Која се вознесе од земјата кон небесата, побожни песни Ти принесуваме,

Христос може да слезе и во најдлабоката темнина, но не ја благословува вратата што човекот од гордост ја држи заклучена.
Зошто толку голема грижа за брчките, промените и трагите што ги остава времето?
Депресијата не е само тага, ниту пак минлива слабост. Таа може да стане бавно тонење во кое човекот ја губи радоста на животот, силата да
Можеби молитвата нема веднаш да ја промени околноста. Но, ако е вистинска, таа го менува оној што се моли. А понекогаш Божјиот одговор не е она
Можеби си видел човек гол, а сепак ниту за миг не си ја допрел неговата вистина. Можеби го познаваш неговото тело,
Воплотувањето Божјо и обожението на човекот е големата тајна на нашата вера и теологија. Нашата Црква секојдневно ја живее таа тајна
























