Во „Египетскиот патерикон“ се раскажува дека двајца старци живееле заедно со години и никогаш не се скарале.
Еден ден, едниот му рекол на другиот:„Брате, ајде барем еднаш да се скараме, како што прават сите луѓе.“
Другиот му одговорил:„Не знам како се прави кавга.“
„Еве вака“, му рекол првиот. „Ќе ставиме една тула меѓу нас. Јас ќе речам: ‘Моја е.’ Ти ќе речеш: ‘Не, моја е.’ Така започнува кавгата.“
Ја ставиле тулата меѓу себе.
Првиот рекол:„Моја е.“
Вториот одговорил:„Не, моја е.
“Првиот рекол:„Ако е твоја, земи ја и оди си.“
И повеќе не можеле да се скараат.
Во тоа е тајната на мирот: во оној што попушта.
Не победува најсилниот.
Победува оној кому веќе не му е потребно да биде во право.
Христос не рекол: „Победи во расправијата.
“Тој рекол:
„Блажени се миротворците, зашто тие ќе се наречат синови Божји.“
(Матеј 5:9)
Апостол Павле е уште појасен:
„А глупавите и неразумни расправии избегнувај ги, знаејќи дека тие раѓаат кавги. А слугата Господов не треба да се кара, туку да биде кроток кон сите.“
(2 Тимотеј 2:23–24)А
Свети Серафим Саровски ни оставил збор што вреди да го ставиме пред очи, дури и на огледалото:
„Стекни го духот на мирот, и илјадници души околу тебе ќе се спасат.“
Не: „Победи во расправијата.“
Не: „Одржи му лекција.“
Не: „Погрижи се да сфати дека ти си бил во право.“
Туку:Стекни мир.
Свети Јован Лествичник кажува нешто што истовремено боли и лекува:
„Ако меѓу тебе и другиот се појави горчлив збор, а тој го одрекува, не го предизвикувај. Пушти го зборот да помине и ќе се создаде голем мир. Зашто мирот е четирипати поголем од правдата.“
Четирипати поголем.
Не двапати.
Четири.
Подобро е да изгубиш една расправија, отколку да го изгубиш мирот во срцето.
Свети Исак Сириски додава:
„Ако не можеш да бидеш миротворец, тогаш барем не биди човек што го сака немирот.“
И уште:
„Остави да ти биде нанесена неправда, но ти не нанесувај неправда. Остави да те клеветаат, но ти не клеветај.“
Мирот не значи дека си слаб.
Мирот значи дека си толку силен во Христа, што веќе немаш потреба да се браниш себеси при секоја провокација
.Во секојдневниот живот, „тулата“ изгледа вака:
— острата порака во групниот разговор;
— зајадливата забелешка на масата;
— „само да ти објаснам зошто не си во право“;
— потребата ти да го кажеш последниот збор;
— коментарот што „мора“ да биде напишан, за неправдата да не остане неизговорена.
Секогаш кога ќе го почувствуваш оној оган во градите
— „Морам да одговорам!“ — сети се на двајцата старци.
Едниот рекол:
„Ако е твоја, земи ја.“
Не затоа што немал право.
Туку затоа што имал нешто многу поскапоцено:
мир
.„Кроткиот одговор го ублажува гневот, а острозборниот предизвикува јарост.“
(Изреки 15:1)
„Ако е можно, доколку зависи од вас, бидете во мир со сите луѓе.“
(Римјаните 12:18)
Доколку зависи од вас.
Не: доколку зависи од другиот.
Мирот не го создаваат двајца луѓе кои и двајцата се во право.
Понекогаш мирот го создава еден човек кој од љубов избира да замолчи.
Затоа, денес, пред да одговориш:
1. Прашај се:
Ја барам ли вистината, или сакам да победам?
2. Сети се дека ѓаволот повеќе ја сака кавгата отколку самата грешка.
3. Кажи тивко во себе:
„Господи Исусе Христе, дарувај ми го Твојот мир, а не потребата да бидам во право.“
4. Ако можеш — пушти ја тулата.
5. Ако сè уште не можеш — замолчи.
И молчењето понекогаш е победа.
Најсилниот човек во просторијата не е оној што најгласно вика.
Тоа е оној што може да каже:
„Земи ја. Не вреди за една тула да го изгубам својот мир.“
Тулата ќе помине.
Но кавгата може да остане во срцето.
А мирот, кога еднаш ќе биде изгубен, тешко се враќа.
Стекни мир.
Не затоа што светот го заслужува.
Туку затоа што Христос заслужува чисто место во тебе.
И можеби, без воопшто да знаеш, некоја душа околу тебе ќе биде спасена само затоа што ти — не одговори.
Господи, научи нè да ја пуштиме тулата — и да го зачуваме Небото.
Ако овие зборови допреа до твоето срце, пренеси ги понатаму.
Можеби токму сега некој се подготвува да влезе во кавга што воопшто не му е потребна.
пс.„Овој текст особено убаво ја носи мислата дека попуштањето не е пораз, туку слобода од потребата постојано да се докажуваме. Суштината е многу православна: да го сочуваме мирот во срцето наместо победата во расправијата.“
Патерикон (од грчкиот збор πατερικόν, скратено од πατερικόν βιβλίον — „книга на оците“) е збирка на поучни раскази, изреки, житија и духовни искуства на христијанските светители и пустински подвижници (светите оци).
[1] (https://en.wikipedia.org/wiki/Patericon), [2] (https://www.metal-archives.com/bands/Paterikon/3540475646), [3] (https://play.google.com/store/apps/details?id=eir.drpaterik.ru&hl=mk)
Главни карактеристики:
Значење: По Библијата, патериконите се меѓу најважните книги во христијанската црковна традиција, кои го содржат практичното искуство на духовниот живот и аскетизмот.
[1] (https://play.google.com/store/apps/details?id=eir.drpaterik.ru&hl=mk)
