Тропар на светиот Христов епископ преподобен Евмениј Гортински 18 септември / 1 октомври 2023
Милостив Евмение, пастиру Христов,
со помош Божја себе најпрво се излечи,
соблекувајќи го стариот човек телото го умртви,
Милостив Евмение, пастиру Христов,
со помош Божја себе најпрво се излечи,
соблекувајќи го стариот човек телото го умртви,
Самосажаљење је ђаволски трик који спречава човека да манифестује пуни потенцијал који је Бог у њега положио. Самосажаљење кује страх. Власов је својим примером показао какве невероватне висине човек може да достигне, из каквих тешких услова може да изађе, ако се не плаши, не сажаљева себе.
Откако сите четири бестрашни маченички биле изведени пред царот, смирено и одлучно ја исповедале верата во Христа Господа и одбиле да принесат жртва пред идолската божица Артемида. Пред страдањата, Софија со богомудри совети ги охрабрувала своите ќерки за да издржат до крај.
О,свети и достојнопофални маченички,Вера,Надеж и Љубов,и мудрата ви мајка Софија,сега примете го нашето молење и од сите беди,болести,и несреќи по молитвите ваши избавете не,да се уподобиме во Црството Небесно на погледот кон Бесмртниот Господ Исус,заедно со вас,воспевајќи Му Нему:Алилуја!
Од една страна, постојано тежнееме да ни биде убаво – што е нормално, затоа што Бог не нѐ создал за да страдаме; а од друга страна, ние често страдаме (ако не физички, тогаш психички) – што е, исто така, нормално, поради падот.
Прашањето е како да најдеме рамнотежа помеѓу овие две состојби – помеѓу тежнеењето кон физичката и душевна благосостојба и реалноста во која страдаме?
Блажени сте вие о маченици Христови, Вера, Надеж, и Љубов,
ќерќи на Софија која е напоена од Мудроста,
ве приведе не само кон очистување, туку и кон полнота на благодатта,
– Зошто ти стално леташ горе – доле?
– Затоа што јас на Бога му носам пораки кои почнуваат со „Помогни ми Боже…”
– А зошто ти стално седиш?
· Да се трудиме и ние, со сите наши сили, да бегаме од неа.
Да отфрлиме сѐ, да оставиме сѐ, да се откажеме од сѐ и во нашите взаемни односи, и во нашите работи,
и во нашите желби и од сѐ што нѐ одвлекува и оддалечува
Незамисливо е да се биде христијанин без подвиг и крст. Оној што води лесен живот не може да се нарече христијанин. Некои луѓе отсекогаш верувале дека христијанин е оној кој ги почитува разните морални прописи ( вредности ), живее во сопствена дискреција, води пријатен живот кој му ја гарантира неговата благосостојба. Но, ова не е пример за христијанин. Христијанин е оној што прави подвиг секој
Тропар, глас1.
Спаси ги, Господи, луѓето Твои и благослови го Твоето саледство, победи на благоверниот народ наш над непријателите давајќи му , и со крстото Твој пазејќи го Твоето наследство.
Според црковното Предание, крстот на Спасителот бил триделен. Се состоел од три видови на дрво: кипарис (зимзелено дрво, што расте во јужните топли краишта), кедар (вид на иглолисно дрво) и певг (вид на бор).
Постои и праобраз (еден вид пророштво) за ова, во книгата на пророк Исаиј:
Постојат толку многу препреки кои се појавуваат и го прават тежок човечкиот живот, а дните негови болни! Можеме да кажеме дека она што човекот го живее е сè она што може да се види, а тоа се препреки, проблеми, страв и болка. Но, тие препреки, слично на спортски достигнувања го челичат човечкото тело, и заради тоа Бог не ги отстранува од нас.
Старец Софрониј од Есекс кажува нешто многу убаво, имено дека кога чувствуваш болка, најчесто се затвораш во себе, и чувствуваш дека се осамуваш, дека сега си сам и имаш некакви маки и проблеми итн. Но, покрај овој затворен, меланхоличен пат, постои и друг начин. Можеш да си помислиш и на нешто друго, имено дека во истиот тој час,
Крсту сесилен, похвало апостолска, на преподобните утврдување и на верните знамен, на ерарсите и мачениците слава, победа и утврдување на сите кои те фалат.
Крсту сечесен, четвороконечна сило, благолепие на апостолите и крепост на мачениците, на раслабените здравје си им, на мртвите воскресение, а на паднатите воздвижение.
Спаси ги, Господи, луѓето Твои
и благослови го Твоето наследство,
победа на Православниот благоверен народ наш
над непријателите давајќи му,
и со Крстот Твој пазејќи го
Твоето население.
Тоа бил празникот на христијанското царство, кое се родило под закрилата на Крстот, во денот кога царот Константин го видел Крстот над кој пишувало:: „Со ова ќе победиш…”
Тоа е благден на победата на христијанството над царствата, културите и цивилизациите,
светден на оној христијански свет кој се распаднал, се распаѓа пред нашите очи.
Ако некое страдање (Крст) ни предизвикува очај наместо радост, тоа е знак дека треба да го смениме нашиот однос со Бог, односно знак дека нашиот однос со Бог сигурно е погрешен – не е синовски (втемелен на личниот однос со Него), туку е робовски или наемнички. Од Крстот (страдањето) треба да ни произлегува радосна тага од надградениот однос со Бог, а не очај.