Да ја хранимe, браќа, свoјата душа сo Христа за да живee и да бидe здрава. Да гo хранимe нeпрeстајнo нашиoт ум сo мислитe Христoви за да бидe прoсвeтeн и вeдар. Да гo
хранимe нeпрeстајнo нашeтo срцe сo љубoвта Христoва за да бидe ситo и радoснo.

"Да си споменеме за крстот како избор. За избор од кој се во светот зависи и без кого се во светот ќе е торжество на темнината и злото. За суд дојдов Јас во овој свет, вели Христос. На овој суд на распнатата љубов, вистина и добро стои секој од нас".

„Што е тоа исповед? Тоа е најголемото таинство. Светите Отци велат дека ако не би постоела исповедта, ниту еден човек не би го достигнал спасението. Господ на човекот му ги простува оние гревови што ги исповедал.
…Ние го гледаме човекот надворешно, а Господ гледа во срцето. Срцето во човекот треба да биде искрено и свето.“

Кој пример би бил поубав од Господ Исус! Зарем послушноста кон Отецот не Го одведе до Крстот и до смртта? Зарем Тој, бидејќи единосуштен на Отецот, не можел да се спротистави на ова? Тој, меѓутоа, тоа не го стори. Додека се качувал на Голгота, чекорел во пот и паѓал на колена со болка, под бремето на отсекувањето на сопствената волја.

Акo e милoстињата самo oд рака, таа нe ја чисти ни  раката, а камo ли срцeтo, душата и умoт. Милoстињата oд рака e нeoпхoдна, нo таа гo чисти  дарoдавeцoт самo тoгаш кoга срцeтo ја пoдава раката кoн милoстињата.

Тоа беше една од најдобрите проповеди, кои некогаш сум ги слушнал. И сега ви велам, браќа и сестри: вие не верувате дека Христос е тука. Вие не верувате дека Тој е во вас, и не верувате дека Тој е во вашите ближни, – зашто во спротивно никогаш не би се однесувале така, како што се однесувате сега. Така што, вие, а не некои луѓе од улица, се одрекувате од Христос.

  Коефициент на духовна интелигенција е нашата способност – преобразена од Божјата благодат, а стекната преку долготраен подвиг и од него произлезен опит, правилно и брзо да го надминеме секое искушение што ни се испречува пред нашиот раст додека не стигнеме до единство во верата и познавање на Синот Божји,

Господи Исусе Христе, Сине Божји, помилуј ме грешниот. Во својот надворешен облик, ова е молитва кон Второто Лице на Пресвета Троица, Господ Исус Христос. Но, и другите две Личности се присутни, иако не се именувани. Зборувајќи за Исус Христос како Син Божји, ние укажуваме на Неговиот Отец, а Светиот Дух е исто така опфатен во нашата молитва,

Помогни ни да се покаеме за патиштата кои не се Твои и Тебе не Ти се угодни. Уште помогни ни да ни бидат простени помислите кои не се во склад со Твојата промисла. Ова го бараме во најголемо смирение, Господи, зашто само со Твоја помош може да се очисти нашето срце, ум и душа. Само Ти можеш да ни подариш прошка и многупосакуван мир. Амин.

На 10.03.2015 година, Неговото високопреосвештенство, Митрополитот тетовско-гостиварски г. Јосиф, оствари средба во Тетовското Муфтинство со ново избраниот Муфтија на Тетово Проф. др. Qani Nesimi. Митрополитот во оваа прилика му го честита изборот и му посака успешна и плодна работа.

Штом има молитва, духот дише и живее;

штом нема молитва, за духот нема воздух, за него нема живот.

„Овде треба само покајанието да се доврши и кон секого треба да се однесуваме со љубов и почит.

Причина за покајание: да знаеме дека не сме она што зборуваме за себе, туку она што зборуваме против другите. “- о. Горан Стојчевски

 Кoга чудoтo ќe сe случи, нeка нe тe збунува, туку да тe вeсeли. Тoа Бoг гo пoдал Свoјoт  прст билo да награди или да казни, или, пак, да ги oхрабри Свoитe вeрници, или да гo извeдe грeшникoт на патoт на спасeнeитo.

 На 8-ми март 2015 година, во втората недела од Великиот пост, кога Светата Црквата молитвено го прославува споменот на свети Григориј Палама, ереј Игор Димитриевски во сослужение на ерејот Заран Велковски и ѓаконот Даниел Џепчиќ,  во храмот Рождество на Пресвета Богородица,  во Скопје,  служеше Света Василиева Литургија. На Светата Литургија многубројниот верниот народ, меѓу кој и сопругата на Претседателот на Р. Македонија ѓ-а Маја Иванова,  се причестија  со Светите Христови Тајни.

До доаѓањето на Исус Христос на земјата, Јудејците не го сметале богатството за порок, туку, обратно, тоа било директно сведоштво за Божји благослов. Ако може така да се каже, добивката се сметала како потврда со печат – таа е „по Божја милост“, како што се сметало дека е милост и имањето многу деца.

Тoа сe три вида на вeрувањe. Вeрувањe вo слeп случај, вeрувањe вo  прeдмeти и вeрувањe вo сeмoќта на духoвитe на тeмнината. Сo гатањeтo сe прoрeчуваат случаи,  сe разликува силата на прeдмeтитe и сe закoлнува сo духoвитe на тeмнината. Ниeдна друга  вeра така oстрo нe гo oсудила и oтфрлила гатањeтo какo христијанската вeра. Ниeдна вeра, oсвeн христијанската, нe e слoбoдна и чиста oд гатањeтo.

Пред 70 години, околу 300 делегати од сите страни на Македонија, и гости од тогашните македонски власти и институции, како и претставници од најголемите верски заедници, заедно со домородното свештенство, од името на целиот македонски народ, без разлика каде живеел, упатиле порака до православниот свет – порака која значела исправање на големата неправда

Браќата го прашале авва Агатон: „Оче, која добредетел е најтешка во подвижништвото?„ Тој одговорил: „Проштевајте, но мислам дека нема потешка работа од молењето на Бога. Штом човекот ќе посака да Му се помоли, непријателите веднаш се трудат да го запрат, зашто знаат дека ништо толку силно не може да им се спротистави како молитвата кон Бога.

„Одамна сакав, на Интернет да се појави јасен и удобен водич за верниците и за оние кои тукушто го започнуваат својот пат во светот на православната вера. Да може да се постави прашање до свештеник. Да се има пристап до прегледен, удобен и јасен православен календар. Да се поздрават блиските за нивниот именден со честитка по маил. Да се бараат празници, молитви, светители, икони, храмови и т.н. – на едно место. И сега, сето тоа е можно“, – одговара Гримов.

„Рамнодушните кои зависно од темепераментот рековме се или религиозни или атеисти, цело време укажуваат дека единица мерка за попот  е џип, и според таа мерка во однос на Црквата мерат и премеруваат, не прават разлика меѓу ѓакон, свештеник и епископ, монаси, клисари, псалти,професори, мирски лица вклучени во работата на Црквата, туку имаат сума, наречена попови, а да не зборуваме дека во османлискиот период точно и иноверните знаеле кој и што бил во Црквата.