логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 Свети Јован Касијан Римјанин


5.  Борбата со осумте најглавни страсти



г) Борба со духот на гневот (Кн. 8)

94.  Понекогаш, кога биваме победувани од гордоста или нетрпеливоста, кога чувствуваме особена внатрешна потреба да го средиме својот внатрешен живот, тогаш се жалиме и велиме дека имаме потреба од пустината. Се разбира, тогаш очекуваме, дека таму, необеспокојувани од никого, веднаш ќе ја придобиеме добродетелта и трпението и притоа свесно или несвесно причината за нашата нетрпеливост ја бараме кај нашите браќа. Но, ако на овој начин ја бараме причината за нашата неисправност кај другите, никогаш не можеме да ја постигнеме потребната мерка на трпеливоста и совршенството. Делото на нашето поправање и смирување на нашето срце никогаш не треба да ги ставаме во рацете на другите и во зависност од нивната слободна волја; да не мислиме дека тоа ни најмалку не зависи од нас, туку сме должни да се трудиме за него и со силата на нашата слободна расположба. Да не се гневиме, тоа не треба да зависи од добродетелта на другиот; тоа не се постигнува со туѓата трпеливост, туку со нашата лична великодушност.




95.  Оној што сака да појде да живее во пустина, тој треба да се потруди да биде совршен, да се исчисти од секоја страст или да се ослободи од нив во манастирското братство, и не да бега таму од малодушност, туку со желба да ги придобие вистината на божествените созерцанија, кои и не можат да се придобијат на друго место, освен во пустината. Зашто, оние страсти, што ќе си ги однесеме во пустината неизлекувани, тие ќе останат скриени во нас, но нема да бидат победени. И во пустините, како што за оние што имаат чисто срце запазува чисто созерцание и гледање на духовни тајни, така обично и страстите, на оние, кои ги оставиле неочистени, биваат уште повеќе засилувани. Во таков случај, еден се чини е толку трпелив и смирен, додека не се гледа со друг и не се среќава со некого, но после веднаш се враќа кон своите грешни навики. Тоа му дава повод да се пројават неговите страсти, кои се криеле во него, како незуздани коњи, кои биле отхранети во долговремено неработење, кои со силен стремеж бегаат од своите штали за пропаст на своите гоподари и јавачи. Зашто страстите, бидејќи пред тоа неочистени, стануваат во нас сѐ поненаситни, кога не им се дава прилика да се пројавуваат и треба да се зауздуваат меѓу луѓето. И самата сенка на треливоста што сме си замислувале, живеејќи меѓу браќата, дека ја имаме, и која сме ја пројавувале додека сме биле во светот, од почит спрема луѓето и срам пред нив, ја загубуваме тогаш кога се наоѓаме во пустината на безгрижноста.



96.  Ова е слично на она кога сите видови отровни змии и ѕверови, додека се кријат во пустината во своите дупки и дувла, никому не му нанесуваат навреда, но сепак и тогаш за нив не велиме дека се неопасни, затоа што во таквиот случај никому не му причиниле зло, бидејќи тоа тогаш бива не затоа што тие се добри, туку затоа што такви ги прави по принуда пустината, а штом добијат можност да прават зло, тие веднаш ги пројавуваат отровот и ѕверството кои се кријат во нив. Исто така, и оние што бараат совршенство не се должни да не се гневат на луѓето само тогаш кога тие не се со нив и кога немаат никакви односи со нив. Зашто гневот и тогаш е жив, само се притаил и секогаш е готов да избувне на сѐ, без оглед што е тоа. Си спомнувам, кога живеев во пустината, понекогаш се налутував и на ниската трска ако не ја бендисував нејзината дебелина или тенкост, понекогаш на моето ноже, кога работев со него, ако не ми сечеше добро; понекогаш се лутев на кременот што од него не излегуваше искра кога брзав да читам. И ова раздвижување на негодувањето беше често и гласно, излегуваше проколнување од мојата уста на мртвата работа и неизоставно и на ѓаволот. Со тоа, искушението престануваше и мојата душа се успокојуваше. Па така, во делото на совршенството мала корист ни придонесува отсутвото на луѓето против кои се подигнува гневот, кога и понатаму не ја придобиваме трпеливоста. Страста на гневот може да ја пројавува својата сила и на мртвите и неми работи, зашто задржувајќи се во нашето срце, таа не ни дава да се смириме и да се ослободиме од другите страсти.




97.  Затоа, ако сакаме да го придобиеме возвишеното божествено богатство за кое се говори во Светото Евангелие: „Блажени се чистите по срце, оти тие ќе Го видат Бога“ (Матеј 5, 8), тогаш треба не само да се ослободиме од оваа страст, туку сме должни да ја искорнеме од длабината на нашата душа. Зашто не ќе имаме особено голема корист ако ја задушуваме ненаситноста на гневот само во нашите зборови и ако не го пројавуваме во нашите дела, ако Бог, од Кого не можат да се скријат тајните на срцето, го гледа нашиот гнев скриен во длабините на нашето срце. Светото Евангелие ни заповеда дека е подобро да им ги сечеме корените на страстите, отколку да ги уништуваме нивните плодови. Ако ги извадиме страсните корења, тие така нема да се размножуваат. На таков начин душата добива можност постојано да живее во секаква трпеливост и светост, тогаш кога гневот ќе биде не само отстранет од површноста на нашата дејност и на нашите постапки, туку и ним ќе им биде изваден коренот од нашите скриени помисли. И затоа, треба да ги уништуваме гневот и омразата, а да не паднеме во гревот на човекоубиството кое без нив не може да биде дозволено. Зашто е речено: „Секој што се гневи на брата си без причина, ќе биде виновен пред судот“ (Матеј 5, 22). И уште: „Секој, што го мрази братот свој, е човекоубиец“ (1. Јов. 3, 15)“. Бидејќи тој во срцето свое сака да загине оној кого што го мрази, иако луѓето не велат за него дека пролеал човечка крв со својата сопствена рака и со својот меч, но Господ него го прогласува за убиец, зашто Он дава и награда и казна не само за направените дела, туку и за мислите и за намерите, како што е и речено кај светиот пророк Исаија: „Зашто Јас ги знам делата нивни и мислите нивни; ете, ќе дојдам да ги соберам сите народи и јазици, и тие ќе дојдат и ќе ја видат славата Моја“ (Иса. 66, 18). И светиот апостол Павле вели: “Нивните мисли помеѓу себе се обвинуваат или оправдуваат и во оној ден, кога, според моето благоволение, Бог преку Исуса Христа ќе ги суди тајните на луѓето“ (Рим. 2, 15-16).



98.  Затоа, Христовиот подвижник кој се подвизува како што треба, тој заедно со коренот треба да ги исфрли и страстите од себеси. За потполно излекување од страстите се препорачува следново лекувања: пред сѐ, треба да веруваме дека за излекувањето на оваа болест (гневот) е потребно никогаш да не се гневиме, било од оправдани или неоравдани причини, знаејќи дека штом ја загубиме Божјата светлина, светлината што е во нашето срце поради страстите што се во нас, тогаш и нашето срце се помрачува со темнината на страстите, па затоа не ќе можеме да имаме јасни претстави ни за себеси, ни за другите луѓе, ниту за светот околу нас; ако страстите се задржат во нас, неизбежно ќе се замати и нашиот дух и тој веќе поради тоа, никако не ќе може да биде живеалиште на Светиот Дух. Најпосле, треба да помислиме и за тоа дека и ние, додека гневот се наоѓа во нас, никако не ќе можеме да Му се молиме на Бога и да ги изливаме нашите молитви и прозби пред Него. Но најмногу од сѐ, имајќи предвид дека не е познат крајот на нашиот живот, треба постојано да мислиме оти секој ден можеме да се преселиме од овој во идниот живот, и дека тогаш нема ни најмалку да ни помогне тоа што ја запазуваме нашата телесна чистота, ни откажувањето од целиот наш имот, ни презирот спрема богатството, ниту трудовите на постот и бденијата, кога Судијата на светот ќе ни суди поради нашиот гнев и ни се заканува со вечни маки.



Извор: ДОБРОТОЉУБИЕ, Том II.

 

Друго:

За Преминпортал

Подготви: Светланка Трајчева 

11-ти јуни  2018 лето Господово

Друго:

 

  • Поуки од Светите Отци

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Септември 03, 2021
Default Image

Беседа за Успение на Пресвета Богородица oд Викарниот Епископ Јаков Стобиски

Беседа за Успение на Пресвета Богородица изречена од Викарниот Епископ Јаков Стобиски во манастирот Успение на Пресвета Богородица - Берово
Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 2599
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 2392
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Обрезание во срцето, по Дух (13.01.2022 17:42)

Митрополит Струмички Наум: Обрезание во срцето, по Дух (13.01.2022 17:42)

Ако внимателно ја погледнеме оваа молитва, во неа ќе ги препознаеме историските периоди на Стариот и Новиот Завет, како и бесконечниот период на Царството Небесно, кој веќе е и уште...

ВИСТИНСКИ БОЖИК - СТАРЕЦ ГЕОРГИЈ КАПСАНИС (06/01/2022)

ВИСТИНСКИ БОЖИК - СТАРЕЦ ГЕОРГИЈ КАПСАНИС (06/01/2022)

Смирената наша молитва од Света Гора е да се подвизуваме сите против нашето самољубие, со цел да дојди во нашите срца, во нашите семејства, во татковината ни и во светот...

БEСEДА  за Рут

БEСEДА за Рут

И Бoг нарeдил сo Свoјата прoмисла, Рута да излeзe на нивата на бoгатиoт Вoз за да сoбира класјe. А Вoз ја видeл Рута и ја пoбарал за сoпруга кај Нoeмина....

Митрополит Струмички Наум: Различни блаженства (18.12.2021)

Митрополит Струмички Наум: Различни блаженства (18.12.2021)

Гледаме дека Господ се поистоветува (дури и најмногу) со секој еден страдалник. Затоа, секогаш кога со своето богатство ќе му помогнеме на еден од овие најмали Христови браќа што страдаат,...

Митрополит Струмички Наум: За мачеништвото (10.12.2021)

Митрополит Струмички Наум: За мачеништвото (10.12.2021)

Активирањето на благодатта со чинот на самото Свето Крштение редовно се случувало во првата Црква: кога луѓето се крштевале возрасни и кога пред тоа Крштение имало тригодишна подготовка. За време...

БEСEДА  за цeлта на раздeлувањe на дарoвитe, службата и звањeтo

БEСEДА за цeлта на раздeлувањe на дарoвитe, службата и звањeтo

Затoа Свeтиoт Дух ги раздeлил дарoвитe и направил eдни апoстoли, други прoрoци, трeти благoвeсници, пастири и учитeли, та свeтиитe, oднoснo христијанитe, да сe усoвршат. Какo штo сe пoдeлeни чeста и...

Жарко Ѓоргиевски: ЕВАНГЕЛИЕ ЗА ЗЕМНИТЕ ГРИЖИ

Жарко Ѓоргиевски: ЕВАНГЕЛИЕ ЗА ЗЕМНИТЕ ГРИЖИ

  Господ Исус Христос донел со Себе и претставил пред луѓето безбројни и незамисливи богатства небесни и ги поканил сите да земаат без мерка, јавно и слободно, но само под...

Митрополит Струмички Наум: Кој се допре до Мене? (04.12.2021)

Митрополит Струмички Наум: Кој се допре до Мене? (04.12.2021)

  На првиот степен од духовниот раст вистинско допирање до Христос е очистувањето на срцето од страстите преку исполнувањето на Неговите заповеди, во рамките на целосрдечното послушание. На вториот степен...

« »