Премин Портал

Кожувчанка


 Dorotea.sv.Teodot.jpg

ВЕЗИЛКА

 Надвор од градината е друг свет, заблудена историја којашто не знае дека низ песокот на Јудеја, кренат од ветрот, истекуваат последните мигови. Една млада жена седи во градината и чита.
 Секој збор е важен. Мечтата јасно се огледува во приказната, како што срцето се огледува во очите. Не е раскажано затоа што е вистина, туку е вистина затоа што е раскажано.
 Неа, чедната, ја занесе четивото, па не гледа дека веќе ништо не е како порано. Вчера куќата беше скромна, на стар дрводелец; оградата ниска, од груби штици; земјата посна, насадена со малку зеленчук и со по некоја скржава овошка. Но денес, денес на сето тоа му е дадено свечено, раскошно руво: ловор во замена на трње, слава - во замена на срам.
 Наместо коров со наежавено трње и голи грмушки - грмушки на ловор, модрозелен факел со миризливи пламенчиња листови. Гори, а не согорува - без сив чад што пече очи, без сив пепел што валка раце - во проѕирен облак на свежа миризба.
 Крај фонтаната - кристално дрво со гранки од млазови вода и пупки од капки. А малку подалеку - ќилим од детелина, наместо согорено бодликаво трње.
 Читателката како де не е тука, туку е во книгата: облечена е поубаво од која било невеста, а уште не ја знае причината. Фустанот и е од свила, пурпурна, вешто сошиена со една единствена нишка - токму онаа којашто ја обликува нејзината става.
 Патеката е златна и тесна како лента, се одмотува од нејзините стапала - минува покрај фонтаната, па низ тревникот, кривулесто води меѓу музичките инструменти подготвени за свеченоста - и го дели бујното зеленило што мирува, како да е нацртано.
 Прстенот е со три навои: незабележливо ѝ се слизнува низ домалиот прст, како да ѝ е преширок, момински; потоа застанува, зашто сепак е по мера, како веренички; па венчалниот се стегнува и нежно се врежува.
 Таа има двајца мажи, а ниеден од нив не се состанал со нејзиното тело. Еден е Јосиф, на другиот не Му го знае името; оној е смерен, овој е свет. Не насетувајќи дека е сакана и од смртниот и од бесмртниот, чека да биде избрана, спокојно, прибрано.
 Главата благо наведната, вратот целосно изложен на светлината. Рацете, рамењата и грбот заземаат положба како при везење.
 На другиот крај од градината, завиткан во златеста покривка од сонцето, тврдиот плод на калинка пулсира како стисната тупаница - па се распрснува. Во расшиената пукнатина од мазната кора се отвора око од рубин.
 Надвор е ветер кој развиорува  и раскинува, а тука, околу неа, како да нема воздух. Топлиот проѕирен восок се прелева преку звуците, исцелува.
 Бледозелените пупки ја впиваат меката светлина, се хранат. Небесата од чист горски кристал - длабоки како ширум раскрилен прозорец - го заземаат сиот простор, немаат каде.
 Единствените лисја што се движат се бели, од книгата.
 Наоколу животни, мали и големи, крвожедни и питоми - само што не се гледаат. Кртот е во земјата. Пеперутката е во трендафилот. Гулабот сиот е во светлината којашто блика од дното на небото, сличен на крупна ѕвезда, деница. Еднорогот е во приказната што таа ја чита. А Тигар е река на крајот од светот.
 Таму, надвор од градината, се лелее волчица со две младенчиња. Долгата низа пукотници од знамето натопено со крв не допира ниту до портата, пресушува.
 Тука, стивнатоста ја маѓепсала градината во таен ѕверилник. Дури ни големиот паун никој не го гледа - сите очи се вперени во неговата опашка. И јагнето е тука, на сеуште несигрни нозе, ѝ се сокрило зад грбот. Змијата е во тревата - неразлична од неа како што отров не се разликува од лек. Свилената буба е во чаура којашто како брош го краси фустанот.
 Животните себеси се препознаваат во нејзините чувства - зашто и чувствата се невидливи, нивното присуство трепери затскриено со совршена мимикрија. Пеперутката е трепет, но еднорогот е љубов. Кртот е болка, но јагнето е утеха.
 Кога би можела да ги види, како што тие гледаат во неа, таа би знаела дека се подготвени да ја следат. Но таа нема намера никаде да оди, седи.
 Единствени зеници што се движат се црни, нејзини.

ГЛАСНИК

 Некој ѝ приоѓа, а не е ниту маж, ниту брат, ниту Цезаров центурион. Војник е, а нема ни чин, ни возраст, ни пол. Некој заборавил да го обои. Кога етерот би имал боја, тоа би била проѕирнобела, боја на крин.
 Во неговата уста нема вкус - донесува чисти зборови. Од телото му исчезнала сенката, а од прстите допирот, како што исчезнало времето од сончевите часовници на Рим.
 Животните не го забележуваат, но инстинктот им вели дека е тука.
 Не гледа во незнајникот, го следи четивото - така гледа подобро, како на дланка. Во почетокот, го препознава етеричниот кâд, јасно исполнет со облик и со постојаност, како да е опиплив.
 Никогаш порано не се виделе, а се познаваат. Напишано е дека ќе се сретнат. Левата рака на посетителот се разлистува - нуди бел цвет како подарок. Десницата без листови се продолжува во рачка од меч, а милоста во сечило.
 Гулабот нурка кон него од днотот на небото, растејќи, му застанува на рамото. Како намерно да ја заклонува осветлената глава на незнајникот. Му позајмува крилја. Врвовите од пердувите го милуваат широкиот грб, пишуваат по мирната вода. Секој збор е важен.
 Не нарушувајќи ја тишината, воден со златна лента, незнајникот пристигнува пред везилката којашто чита. Не го носат крилја, туку тој нив ги носи, како свој единствен товар. Неговиот јарем е благ, бремето негово е лесно.
 Лебди над земјата во висина на нејзните очи, близок, неизбежен. Таа го подигна погледот од четивото. Посетителот кимна со главата, ги собра крилјата, го допре со стапалата цврстото злато пред нејзиниот скут.
 Клекнува, со колената потонува во сјајот како во мед. Го предава мечот и цветот. Останувајќи без раце, вели:
- Девице, во тебе е дете.
 Во градината повторно завладеа тишина: солзи од проѕирен восок излегуваат од заднината, се прелеваат преку живиот призор кој под погледот повторно зараснува, без лузна, запрен во слика.
 Дланката се одвојува од кориците на книгата и сега е положена на стомакот. Дланката слуша две срца: благовест. Двојни отчукувања, ускладени, почнаа да го одбројуваат времето. Зрно песок што истекува, некогаш мерка за историјата, сега е мерка на безначајност.
 Она што порано не можело да биде, по неговте зборови - е. Сега се троица. Градината раѓа сладок плод. Зборовите не опишуваат што се случило - настанот е жив одраз на тие зборови.
 Како на венчавка: зборови, постари од вистината, не се опис на маж и жена, туку тие двајца се слика и прилика на тие зборови. Прстенот се слеал со прстот, ја добил бојата на телото, а телото ја добило постојаноста на најплеменит ков.
 Најсветото се зачнува единствено со збор. Се преку зборот станало, и без зборот ништо не станало што станало. Зборовите нас нѐ изговараат, јасно, а не ние нив, нагаѓајќи.
 Марија, зашто така се вика, престана да чита - спознавајќи се себеси и плодот на својата утроба, одговара:
- Нека ми биде според твојот збор.
 Нејзината долга дланка ја остава книгата на страна и се спушта. Рацете се вкрстуваат во безгрешното крило од пурпур: спасоносен знак, како штит и поздрав.
 Ангелот, крилесто торзо, ја отпоздрави, ги бакна скрстените раце и замина од неа, полна со благодат. Со неа остана Бог.
 
 
(Сретен Угричиќ, Бог на јазикот и други раскази)

 

Подготви: д-р Драган Михајловиќ



Makpetrol

dobrotoljubie

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Наука и Култура

Ноември 15, 2026
TVITer302Tolstoj

Лав Николаевич Толстој: Што е уметност?

„Дејноста на уметноста се заснова врз способноста на човекот, примајќи ги преку слухот или видот изразите на чувствата на друг човек, самиот да го доживее истото чувство што го
Октомври 10, 2026
TVITer297Dostoevski

По патеката на една мисла: „Истражувања“

Дали со сигурност може да се каже кој е авторот на овој текст:

Потпретседателот Милошоски по повод 2 АВГУСТ — ДЕНОТ НА РЕПУБЛИКАТА

Авг 04, 2026 Друго од култура 1260
TVITer127
Ова е место каде што пред 123 години една мала чета јунаци застанаа пред неспоредливо…

Македонија го доби првиот етимолошки речник – капитално дело за македонскиот јазик

Мај 08, 2026 Литература 2049
Има нешто возвишено во моментот кога еден јазик почнува да си ги истражува сопствените…

Симеон Стефковски: ЖИВОТОТ КАКО ДАР

Ное 01, 2025 Ставови 2340
SimeonStefkovski.LJubanci
Замислувам колку е тешко, тмурно и осамено во душите на тие што живеат во злорадост,…

„Денови на Јустинијан I“: Меѓународен симпозиум за византиски и средновековни студии

Окт 31, 2025 Наука и Религија 4075
CAR.JUSTINIJAN.I
Тринаесеттиот Меѓународен симпозиум за византиски и средновековни студии „Денови на…

Беседи

Дедо Наум: ПЛАЧОТ - ПОДВИГ КОЈ НИКОГАШ НЕ СЕ НАПУШТА

Дедо Наум: ПЛАЧОТ - ПОДВИГ КОЈ НИКОГАШ НЕ СЕ НАПУШТА

Воскресението на мртовецот од Наин е симболика на првото просветлување на умот.„И почна да зборува“- тоа го симболизира почетокот на молитвата.

Отец Михаил Трајковски: Света  Петка- да и се обратиме со искрена молитва и вера

Отец Михаил Трајковски: Света Петка- да и се обратиме со искрена молитва и вера

Светиот Дух ја изобличува нашата совест, а таму каде што нема Свет Дух, таму и не работи совеста, или, доколку некако работи, работи со аномалија. 

Жарко Ѓорѓиевски: Недела XXI по Педесетница (25.10.2026)

Жарко Ѓорѓиевски: Недела XXI по Педесетница (25.10.2026)

Милоста е заем небесен, во кој Самиот Бог е гарант на заемот - а умилостениот е должник кој не треба да го врати заемот веднаш, но е должен да го...

Архива: Митрополит Струмички г.Наум : Личниот опит - патот кон спознанието

Архива: Митрополит Струмички г.Наум : Личниот опит - патот кон спознанието

И секогаш да бидеме во редовен контакт со нашиот духовен отец и да го прашуваме за она што не ни е јасно од прочитаното, слушнатото или помисленото.

 Митрополит Струмички Наум: Уште еднаш за промашените лозари

Митрополит Струмички Наум: Уште еднаш за промашените лозари

Што и да се случи, сѐ што е само човечко има и свој крај, а единствен вистински Господар на лозјето е секогаш Бог. Бог нема да го остави тоа да...

Митрополит Струмички г. Наум: Како човекот станува демоноподобен

Митрополит Струмички г. Наум: Како човекот станува демоноподобен

Кога бараме само човечка правда и вината ја лоцираме во другите – надвор од себе, тогаш ни се случува енергетско растројство: поголемиот дел од нашата енергија – сакале или не,...

Митрополит Струмички Наум: Молитвата - најдобра учителка

Митрополит Струмички Наум: Молитвата - најдобра учителка

Секако, молитвата не ја кажуваме механички, туку со свест и чувство Кому се обраќаме. Кога си сам и мируваш – пробај да ја насочиш енергијата на својот ум кон срцето,...

Моштите на Свети Климент растурени во три држави

Моштите на Свети Климент растурени во три држави

Најголемиот дел од моштите на СветиКлиментОхридски се чуваат во манастирот„Свети Пантелејмон" 

Дедо Наум: Да бевме вистински верници

Дедо Наум: Да бевме вистински верници

Да бевме вистински верници, ќе се организиравме, без оглед на разликите во верата, и немаше да дозволиме луѓето пред наши очи толку да страдаат.

« »

Најново од Култура

Лав Николаевич Толстој: Што е уметност?

TVITer302Tolstoj
„Дејноста на уметноста се заснова врз способноста на човекот, примајќи ги преку слухот…

По патеката на една мисла: „Истражувања“

TVITer297Dostoevski
Дали со сигурност може да се каже кој е авторот на овој текст:

☦ Православен календар

Пост

Кожувчанка

Молитви кон Пресвета Богородица за секој ден во седмицата

 Радувај се, Ти Која од ангелот ја прими радоста на добрата вест дека Бог Слово ќе прими тело од Тебе! Радувај се оти го носеше Создателот во Твојата утроба! Радувај се Ти Која го роди Бога во тело, Спасителот на светот! Повеќе...

Тропар

Тропар на светиот Христов Победоносец Георгиј  16 ноември /3 ноември /2026

Тропар на светиот Христов Победоносец Георгиј 16 ноември /3 ноември /2026

На овој ден се празнува преносот на моштите на Св. Георгиј од Никомидија во градот Лида Палестинска, каде што пострада...

Тропар на светиот Христов великомаченик Димитриј 8 ноември/ 26 октомври 2026

Тропар на светиот Христов великомаченик Димитриј 8 ноември/ 26 октомври 2026

Во затворот му се јави ангел Божји и му рече: „Мир на тебе, страдалецу Христов. Биди храбар!“ По неколку дена...

Тропар на светиот апостол Јаков брат Господов  5 ноември/23 октомври  2026

Тропар на светиот апостол Јаков брат Господов 5 ноември/23 октомври 2026

Се нарекува брат Господов затоа што му беше син на праведниот Јосиф, свршеникот на Пресвета Богородица. Кога праведниот Јосиф беше...

Духовната убавина на Богородица се пројавува и во моментот на Распнувањето на Нејзиниот Син

Тебе, Богородице поборнице – војвотко, ние слугите Твои, откако се избавивме од зло, Ти пееме победни и благодарствени песни. Ти имаш сила непобедна, од секакви опасности ослободи не за да Ти пееме : Радуј се, Невесто Неневесна! Повеќе...

Болестите според светоотечкото учење

Значи, не се надевај на лекарска вештина без благодат и не ја отфрлај своеволно, туку моли Го Бога да ја спознаеш причината за казната, а потоа моли за избавување од немоќта, трпејќи сечење, горење, горчливи лекови и сите лекарски казни Повеќе...

Свети Лука Симтерополски: Архиепископ и хирург

Едноставно е да се претпостави дека професорот – епископ, соединувајќи го во своите раце крстот и скалпелот, ги порази современиците токму со тоа необично соединување на двете разновидни сфери на активност.  Повеќе...

Духовни поуки: „Помоли се за мене“

Со Бога зборувај многу, а со луѓето малку; ако во Божјиот закон се подучуваш - ќе успееш и во едното и во другото. Повеќе...

Живот без стрес

Ако разбереме што се крие зад стресот, ако ја видиме лагата, која што се крие зад него, на крајот ќе увидиме дека не постои причина за да бидеме во стрес.. Повеќе...

Митрополит Струмички Наум - Да пораснеме барем до Стариот Завет

И не само што немаат туку се и очигледна пречка за влез во Царството Небесно, и пречка да се сфати и пренесе неговата идеја и порака. Повеќе...

Епископ Тихон Шевкунов: „НЕСВЕТИ, А СВЕТИ“

Несвети, а свети. Луѓе, кои навидум живееле во нашето секојдневие, се соочувале со проблемите со кои ние се судираме, боледувале од болести од кои ние боледуваме, често осудувани од околината, а сепак, не биле секојдневни. Луѓе, кои не се на иконите, но го предавале животот од иконите во сите нивни дела, зборови, мисли. Луѓе, за кои тишината прозборила дека се свети.  Повеќе...

ГОЛЕМАТА ТАЈНА НА ДИВЕЕВО - Кој ќе доживее, ќе види

Како дополнување на оваа тајна, еве што слушнав од устата на 84-годишната игуманија на манастирот Дивеево, Марија. Бев кај неа во почетокот на 1903 година веднаш по канонизирањето на преподобниот Серафим и заминувањето на царското семејство од Дивеево. Повеќе...

Арх. Калиник Мавролеон: Монологот БОЖЈИ

 

Те гледав кога се разбуди угрово. Чекав да ми кажеш два-три збора, да се заблагодариш за се што ти се случува, да побараш мое мислење за се што треба да правиш денес. Повеќе...

За Моето име

Поуки на грузискиот Старец Гаврил Ургебадзе за последните времиња

 

„Ѓаволот има 666 мрежи. Во времето на антихристот луѓето ќе очекуваат спасение од космосот. Тоа ќе биде и најголемата замка на ѓаволот: човештвот ќе бара помош од вонземјаните, не знаејќи дека тоа се, всушност. – демони.“ Повеќе...

Взбранной Воеводе победительная