логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Велика Сабота

 
Од времето на страдањето на Господ Христос на крст на Голгота, секоја Велика сабота е исполнета со исчекување на благодатта на Неговото Воскресение. Смртта на Господ веќе ги воскреснала упокоените праведници во Ерусалим кои им се јавиле на мнозина, а први што трепереле пред можноста да се објави како воскреснат биле непријателите Негови (првосвештениците и фарисеите што побарале да биде убиен). Побарана е стража од римски војници да Му го чува телото. Сепак, Он како оној што невино и неправедно а Божествен претрпел понижувања, страдања и смрт на крст, незадржливо воскреснал. Смртта и пеколот (демоните) не нашле начин да воспостават власт над Таквиот. Воскреснатиот Господ им се јавил на Своите ученици онака како што сведочат Неговите апостоли и евангелисти. Долгиот богослужбен ден на Велика Сабота завршува длабоко во ноќта со бдението пред Пасха. А на живоносниот Гроб Господов во Ерусалим се празнува Светиот оган. Овој оган од Светиот гроб се пренесува по Светата Земја и ги осветлува сите домови. На денот на великата новозаветна жртва Сонцето на правдата – Христос, го разгорува Светиот оган. Овој празник е востановен со чудото во времето на патријархот Наркисос, кога во недостиг од масло кандилата биле налеани со вода и запалени од оган кој чудесно слегол од небото и за време на пасхалната служба горел како под масло. Древните христијански сведоштва говорат дека незгасливиот оган се чува на Светиот гроб од раните времиња на христијанството. На бдението пред Пасха (Воскресение) во Црквите ширум Православието Епископот, бидејќи е на местото и во образот Христов, самиот ги благословува и ги пали кандилата, а сите други земаат светлина од неговата свеќа.

Тропар
Набожниот Јосиф, кога од крстот го симна Твоето пречисто тело, со плаштаница чиста го завитка, и со мириси го прекри, во нов гроб го положи.

Кондак
Оној што некогаш ја затвори бездната, сега мртов се гледа и, завиткан во смирна и плаштаница, Бесмртниот како смртен во гроб се полага; а жените, плачејќи горчливо, дојдоа да Го помазат со миро, повикувајќи: Оваа сабота е најблагословена, зашто во неа Христос, заспан, по три дена ќе воскресне.

 

 

Светите маченици Агатопод и Теодул

Првиот беше ѓакон, а вториот чтец на црквата во Солун; првиот преукрасен со старечка мудрост, а вториот со младешка девственост. Во времето на Диоклецијановата хајка на христијаните овие двајца беа повикани на суд. Тие се одѕваа со радост и држејќи се еден другиот за рака одеа викајќи: „Ние сме христијани!“ Сите совети на судиите да се одречат од Христа и да им се поклонат на идолите останаа залудни. После долготраен затвор и гладување ги осудија на смрт со потопување во морето. Рацете им ги врзаа наопаку и им обесија по еден тежок камен на вратот, па ги поведоа на потопување. Кога сакаа да го турнат прв Агатопод во длабочината, тој возвикна: „Еве, со второ Крштение се миеме од сите наши гревови и излегуваме чисти пред Христа Исуса!“ Нивните потопени тела морето наскоро ги исфрли на брегот, а христијаните чесно ги погребаа. Свети Теодул во сон им се јави на своите познаници како светол ангел во бела облека и им нареди сиот негов преостанат имот да им го раздадат на сиромасите. Овие прекрасни Христови војници чесно пострадаа за верата во времето на царот Диоклецијан и солунскиот кнез Фаустин во 303 година.

Преподобен Марко Трачески

Се нарекува уште и Атински, според неговото родно место Атина. Кога таму ги заврши високите школи, родителите му умреа. Тој во себе помисли дека благовремено треба да се подготви за чесно заминување од овој свет. Откако им го раздаде имотот на сиромашните, седна на една штица и тргна по морето со тврда вера во Божјата помош и молејќи Го Бога да го одведе на место коешто ќе ѝ биде угодно на Неговата Света волја. Промислителот Бог го одведе во Ливија (или Етиопија), на планината наречена Траческа. На оваа планина Марко се подвизуваше полни деведесет и пет години и не виде таму ниту човек ниту ѕвер. Цели триесет години водеше страшна борба со демоните и се мачеше со глад и жед и жега и мраз. Јадеше земја и пиеше морска вода. После триесет години најжестоко страдање демоните победени побегнаа од него, а ангел Божји почна секој ден да му носи храна во вид на леб, риба и овошје. Пред смртта дојде да го посети Св. Серапион, којшто потоа и го објави житието на овој чудесен светител. Го запраша Марко Серапион: „Има ли денес христијани во светот кои кога би ѝ рекле на оваа гора: „Дигни се одовде и фрли се в море “, тоа и би се случило?“ Во тој миг накај морето се крена планината на којашто седеа самите. А Марко замавна со раката и ја запре. Таква чудотворна сила имаше овој Божји човек. Пред смртта се помоли за спасението на луѓето и Му ја предаде својата душа на Бога. Св. Серапион ги виде ангелите што ја зедоа душата на Св. Марко и раката што се пружи од небото за да ја прифати. Свети Марко поживеа сто и триесет години и се упокои во Господ околу 400 година.

Stefan.V.CHetvtok.jpg

 Евангелие и поука за 18/04/2020

Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Матеј 28:1-20

1.     Кога измина саботата, на осамнување во првиот ден на седмицата, дојдоа Марија Магдалина и другата Марија да го видат гробот.
2.     И ете, стана голем потрес: ангел Господов слезе од небото, пристапи, го отстрани каменот од гробната врата и седна на него;
3.     лицето му беше како молња, а алиштата – бели како снег;
4.     а стражарите, уплашени од него, трепереа и беа како мртви.
5.     Ангелот се обрна кон жените и им рече: „Не бојте се; знам дека Го барате Исуса распнатиот;
6.     не е овде, воскресна, како што беше рекол; дојдете и видете го местото, каде што лежел Господ,
7.     па отидете бргу и кажете им на учениците Негови, дека Он воскресна од мртвите. И ете, ќе отиде пред вас во Галилеја; таму ќе Го видите. Ете, ви кажав.”
8.     И како излегоа брзо од гробот, тие со страв и голема радост отрчаа да им соопштат на учениците Негови.
9.     Кога одеа да им јават на Неговите ученици, Исус ги пресретна и рече: „Радувајте се!” А тие се приближија, ги опфатија нозете Негови и Му се поклонија.
10.     Тогаш Исус им кажа: „Не бојте се; одете и соопштете им на браќата Мои, да отидат во Галилеја, и таму ќе Ме видат.”
11.     Кога одеа тие, ете, некои од стражарите, влегувајќи в град, им кажаа на првосвештениците за сето она што беше станало.
12.     И тие, кога се собраа со старешините и направија совет, им дадоа многу пари на војниците,
13.     велејќи: „Кажете, дека учениците Негови дојдоа и Го украдоа, кога ние спиевме;
14.     и, ако за тоа чуе управникот, ние ќе го смириме и ќе направиме и вам ништо да не ви се случи.”
15.     А тие ги зедоа парите и направија, како што беа научени. И тој глас се пренесува меѓу Јудејците и до денес.
16.     А единаесетте ученици отидоа во Галилеја, во гората, каде што им беше заповедал Исус;
17.     па, штом Го видоа, Му се поклонија; а некои се сомневаа.
18.     А Исус, кога се приближи, проговори и рече: „Ми се даде секаква власт на небото и на земјата.
19.     Одете и научете ги сите народи, крштавајќи ги во името на Отецот, и Синот, и Светиот Дух,
20.     и учејќи ги да пазат сe што сум ви заповедал; и ете, Јас сум со вас преку сите дни до свршетокот на светот. Амин!”

Апостол на денот: Послание на светиот апостол Павле до Римјаните 6:3-11

3.     Зар не знаете дека сите ние што се крстивме во Исуса Христа, во Неговата смрт се крстивме.
4.     И така, ние се погребавме со Него преку крштавањето во смртта, та, како што Христос воскресна од мртвите преку славата на Отецот, така и ние да одиме во обновен живот.
5.     Зашто, ако сме сраснати со Него во еднаква смрт, ќе бидеме соучесници и во воскресението;
6.     знаејќи дека нашиот стар човек е распнат со Него, за да биде уништено гревовното тело, па да не бидеме веќе робови на гревот;
7.     бидејќи, кој умрел, тој се ослободил од гревот.
8.     А ако сме умреле со Христа, веруваме дека со Него и ќе живееме,
9.     знаејќи оти Христос, откако воскресна од мртвите, нема веќе да умира: смртта нема веќе власт над Него.
10.     Зашто ако умре Он, умрел еднаш за гревот, а што живее, за Бога живее.
11.     Па така и вие сметајте се мртви за гревот, и живи за Бога во Христа Исуса, нашиот Господ.

Поука на денот: Свети Никола Кавасила
Крштението е благодат на повторното раѓање на човекот со негово учество во смртта и Воскресението на Господа, тајна на создавањето на новото битие во Христа. Миропомазанието е благодат на полнотата на животот во Христа со печатот на Духот Свет, тајна на дејствувањето и активноста на битието во Христа. Тоа е дар на восовршување и светост, кој му се дава на оној што се крштева во Светиот Дух и во богатството на даровите на Светиот Дух: „Се крштеваме за смртта да ја умртвиме и со воскресение да воскреснеме; се миропомазуваме за да се родиме како заедничари на даровите на царското обожение

 



Поука на денот: Старец Софрониј Сахаров
Униние, етимолошки означува, отсуство на грижа за спасение. Освен некои, безмалку ретки исклучоци, сето човештво живее во состојба на униние. Луѓето станаа небрежни за своето спасение. Не го бараат божествениот живот. Се ограничуваат во рамките на телесниот, во потребите на секојдневието, во страстите на светот и во компромисните дела. Сепак, Бог нe создаде ни од што, според Неговиот образ и подобие. Ако ова откровение е вистинско, отсуството на грижа за спасение не е ништо друго, освен смрт на личноста.



Поука на денот: Авва Доротеј
"...Знаев еден, браќа мои, којшто доспеа во една толку бедна состојба. Во почетокот, ако некој од браќата говореше нешто, оној плукаше на секого и возвраќаше: „Што е тој? Не постои друг освен Зосим и нему сличните.“Потоа почна и нив да ги потценува и да вели: „Никој не е подобар од Макариј.“Нешто подоцна почна да зборува: „Што е Макариј? Нема подобар од Василиј и Григориј.“ Но малку по ова почна и нив да ги потценува и да вели: „Што е Василиј? Што е Григориј? Нема други, само Петар и Павле.“ А јас му реков: „Навистина, брате, ти и нив ќе ги омаловажиш.“ И верувајте, за кусо време почна да зборува: „Што е Петар и кој е Павле? Не постои никој освен Света Троица.“ Подоцна се возгордеа и против Самиот Бог, така што дојде надвор од себеси. Затоа, должни сме, браќа мои, да се подвизуваме против првата гордост, за да не би западнале малку по малку во совршена гордост."

 

 

Свети Игнатиј Брјанчанинов

Секое духовно делување, бидејќи дар Божји во нас, неизоставно бара наше самоприсилување: зашто присилата е дејствително пројавување и сведоштво на нашата добра волја. Присилата е особено нужна тогаш кога поради паднатата природа или поради злото делување на бесовите, во нас се пројавува некаков гревовен стремеж или немир. Тогаш е неопходно плачните зборови на молитвата да се кажат малку гласно… Oсобено на почетокот на подвигот, уште пред да се стекне плач на духот, зборовите на молитвата треба да се изговараат со плачен глас, за душата која заспала во смртен сон од гревовно пијанство, да се разбуди на гласот од плачот, и сама да го доживее чувството на плач.

 


Holy Martyrs Agathopodus and Theodulus


Agathopodus was a deacon and Theodulus was a lector in the church at Thessalonica. Agathopodus was adorned with the greying of age and Theodulus with youthful understanding and chastity. At the time of Diocletian's pursuit of Christians these two were summoned to court. They responded with rejoicing and holding each other by the hand, they walked along crying out: "We are Christians!" All the advice of the judges that they deny Christ and worship idols, remained in vain. After an extended imprisonment and hunger they were sentenced to death by drowning in the sea. Their hands were bound behind their backs, a heavy stone was hung around their necks and they were led out to be drowned. When they first wanted to toss Agathopodus into the deep, he cried out: "Behold, by this second baptism we are washed of all our sins and in purity do we depart to Christ Jesus." Shortly afterward, the sea tossed their drowned bodies upon the shore and Christians buried their bodies with honors. St. Theodulus appeared to his acquaintances as a bright angel in glistening attire and ordered them to distribute all of his remaining estate to the poor. These glorious and wonderful soldiers of Christ suffered honorably during the reign of Diocletian and the Thessalonican Prince Faustinus in the year 303 A.D.


Venerable Mark of Trache


He is also called "Mark the Athenian" because Athens was the place of his birth. His parents died after he completed his higher education in Athens. He thought to himself that death, even for himself, was unavoidable and that one should sufficiently prepare beforehand for that honorable departure from this world. Distributing all of his possessions to the poor, he sat on a plank in the sea and with a tenacious faith in God's help, prayed that God direct him wherever He wills. God, in His Providence, protected him and brought him to Lybia (or Ethiopia) to a mountain called Trache. Mark lived an ascetical life on this mountain for ninety-five years, seeing neither man nor beast. For thirty years, he waged a violent combat with evil spirits and suffered from hunger, thirst, frost and heat. He ate dirt and drank sea water. After thirty years of the most vehement suffering, the defeated demons fled from him and an angel of God began to bring him food daily in the form of bread, fish and fruit. St. Serapion visited him before his death and, afterward, made known the miraculous life of Mark. Mark asked St. Serapion: "Are there any Christians in the world now, who, if they were to say to this mountain, `Arise from here and hurl yourself into the sea,' would it be so?" At that moment, the mountain upon which they stood moved in the direction of the sea. Mark raised his hand and stopped it. Such was the miracle-working power which this man of God possessed. Before his death, he prayed for the salvation of mankind and then gave up his soul to God. St. Serapion saw angels as they bore Mark's soul and he also saw an extended hand from heaven which received it. St. Mark lived to be one-hundred thirty years old and died about the year 400 A.D.

Saint Ignatius Brianchaninov

A debt remains a debt, and an obligation—an obligation, be even ever greater the number of them who do not practice the Jesus prayer. All give the vow. Yet, neither the multitude of its breakers nor the custom it to be violated legalise this breach. Small is the flock our Heavenly Father wills to grant His Kingdom to. The narrow road has always had few travellers, and the broad one—many. In the last times the narrow road will be abandoned nearly by all, nearly everyone will take the broad way. Out of this does not arise a conclusion that the broad way will lose its characteristic of a road leading to one’s perdition and that the narrow one will become superfluous, needless for salvation. The one who wants to be saved must by all means stick to the narrow road, as it has been clearly handed down to us in our Saviour’s testament.

 

  Ilust.zadete2.jpg

 Извор: Бигорски манастир

 

Св. свш-мч. Агатопод и мч. Теодул; преп. Марко Трачески


5 АПРИЛ




1. Св. маченици Агатoпoд и Тeoдул. Првиoт бил ѓакoн, а втoриoт чтeц на црквата вo
Сoлун; првиoт украсeн сo старeчка пoбeлeнoст, а втoриoт сo мoмчeшка цeлoмудрeнoст. Вo
врeмeтo на Диoклeцијанoвата пoтeра на христијанитe, oвиe двајца билe пoвикани на суд. Сo
радoст тиe сe oдѕвалe, и држeјќи сe eдeн сo друг за рака, oдeлe викајќи: “Ниe смe христијани!”
Ситe сoвeти на судијата да сe oдрeчат oд Христа и да им сe пoклoнат на идoлитe oстаналe
залудни. Пoслe пoдoлгoтo самувањe и гладувањe, билe oсудeни на смрт и тoа сo пoтoпувањe вo
мoрeтo. Тoгаш им ги врзалe рацeтe наoпаку и им oбeсилe пo eдeн тeжoк камeн за вратoт и ги
пoвeлe да ги пoтoпат. Кoга сакалe првo да гo турнат Агатoпoд вo длабoчината, тoј извикал:
“Eвe, сo втoрoтo крштeниe сe измивамe oд ситe наши грeвoви и заминувамe чисти при Христа
Исуса!” Нивнитe пoтoпeни тeла мoрeтo наскoрo ги исфрлилo на брeгoт и христијанитe чeснo
ги пoгрeбалe. Св. Тeoдул им сe јавил на свoитe пoзнаници какo ангeл свeтoл, вo бeла oблeка, и
им нарeдил сиoт нeгoв заoстанат имoт да им гo раздeлат на сирoмаситe. Oвиe прeкрасни
Христoви вoјници чeснo пoстрадалe вo врeмeтo на царoт Диoклeцијан и сoлунскиoт кнeз
Фаустин, вo 303 гoдина.

2. Прeп. Маркo Трачeски. Сe нарeкува уштe и Атински oти Атина му билo рoднoтo
мeстo. Кoга гo завршил висoкoтo oбразoваниe вo Атина, му умрeлe рoдитeлитe. Тoј пoмислил
вo сeбe дeка смртта и за нeгo e нeизбeжна, и дeка трeба да сe пoдгoтвува благoврeмeнo за
чeснoтo излeгувањe oд oвoј свeт. Раздавајќи гo цeлиoт имoт на сираци, тoј сeднал на eдна
штица вo мoрeтo сo тврда вeра вo Бoжјата пoмoш и сo мoлитва Бoг да гo oдвeдe нeкадe спoрeд
Нeгoвата вoлја. И Бoг Прoмислитeлoт гo сoчувал и дoвeл вo Ливија (или Eтиoпија), вo
планината викана Трачeска. На таа планина св. Маркo сe пoдвизувал 95 гoдини, нe видувајќи
ни чoвeк ни ѕвeр. Пoлни 30 гoдини вoдeл страшна бoрба сo лoшитe духoви и сe мачeл: и сo
глад, и сo жeд, и сo мраз и сo жeга. Јадeл зeмја и пиeл мoрска вoда. Пoслe 30 гoдини најжeстoкo
страдањe, пoбeдeнитe дeмoни избeгалe oд нeгo, а ангeл Бoжји пoчнал сeкoј дeн да му дoнeсува
храна вo вид на лeб, риба и oвoшјe. Прeд самата смрт, гo пoсeтил св. Сeрапиoн, кoј пoслe и гo
oбјавил чуднoтo житиe на Маркo Пoдвижник. Гo запрашал Маркo Сeрапиoна дали сeга вo
свeтoт има христијани, кoи кoга би ѝ рeклe на oваа гoра: “Крeни сe oттука и фрли сe в мoрe -
така и да бидe?” Вo тoј час сe пoкрeнала планината, на кoја штo билe, и тргнала кон мoрeтo. А
Маркo замавнал сo раката и ја застанал. Таква чудoтвoрна сила имал oвoј Бoжји чoвeк. Прeд
смртта, сe пoмoлил за спасeниeтo на луѓeтo и Му ја прeдал свoјата душа на Бoга. Св. Сeрапиoн
видeл ангeли какo ја зeлe душата Маркoва и испружeна рака oд нeбoтo, штo ја прифатила.
Пoживeал св. Маркo 130 гoдини и сe упoкoил oкoлу 400 гoдина.

РАСУДУВАЊE

“Живeј така какo да нe пoстoиш на oвoј свeт и ќe имаш мир”. Така му гoвoрeл св. Антoниј
на свoјoт учeник. Чудна, нo вистинита пoука. Најмнoгу бeда и нeмир навлeкувамe на сeбe сo тoа
штo сакамe штo пoвeќe да сe oсeтимe и прeпoзнаeмe вo oвoј живoт. Кoлку пoвeќe eдeн чoвeк сe
пoвлeкува oд свeтoт, кoлку пoчeстo духoвнo гo набљудува oвoј свeт какo да пoстoи бeз нeгo и
кoлку пoсилнo сe задлабoчува вo мислата за свoјата нeпoтрeбнoст на oвoј свeт, тoлку пoвeќe ќe
стoи пoблиску дo Бoга и ќe има пoдлабoк душeвeн мир. Сeкoј дeн умирам, сe кoлнe св. апoстoл
Павлe (I Кoр. 15:31), т.e. сeкoј дeн сe чувствувам какo да мe нeма на oвoј свeт. Нo затoа тoј сo
духoт сe чувствувал сeкoј дeн какo нeбeсни граѓанин. Кoга мачитeлoт Фаустин гo запрашал св.
Тeoдула: “Зарeм нe e пoдабар живoтoт oд лутата смрт?” Тeoдул oдгoвoрил: “Навистина, и јас
така знам дeка e пoдoбар живoтoт oд смртта заради штo и рeшив да гo прeзрам oва смртнo и
краткoврeмeнo живуркањe на зeмјата за да бидам учeсник на бeсмртниoт живoт”.

СOЗEРЦАНИE

Да размислувам завoскрeсeниeтo на Гoспoда Исуса, и тoа:
1. какo зeмјата сe затрeсла при Нeгoвoтo враќањe вo тeлoтo какo и при Нeгoвoтo
раздeлувањe oд тeлoтo;
2. какo ангeлитe сe спуштилe вo грoбoт да Му пoслужат Нeму, какo штo Му служeлe
сeкoгаш кoга Oн тoа гo oдoбрувал.

БEСEДА

за испoлнувањтo на прoрoштвoтo
Oти Ти нeма да ми ја oставиш душата мoја вo пeкoлoт, ниту, пак,
свeтeцoт Твoј да види распаѓањe (Пс. 15:10).
Тoа сe збoрoви на надахнат тајнoвидeц, свeтли збoрoви прoрoчки. Тoа Давид гo збoрува
за Христа Гoспoда, за Нeгoвата душа и за Нeгoвoтo тeлo, т.e. за oна штo e чoвeчкo вo Нeгo. Дeка
oвиe Давидoви збoрoви сe oднeсуваат на вoскрeснатиoт Христoс, тoа гo пoсвeдoчил и апoстoл
Пeтар вo свoјoт прв гoвoр вeднаш пo слeгувањeтo на Свeтиoт Дух (Д.ап. 2:27), бидeјќи вeли: “
Давид умрe, и бeшe закoпан и нeгoвиoт грoб e мeѓу нас дo oвoј дeн”. Нe мoжe oвиe збoрoви да
сe oднeсуваат на Давида, иакo тoј тoа гo кажува за сeбe, туку за нeкoј наслeдник Давидoв пo
тeлo. Давидoвoтo тeлo иструлилo, иструлeлe и тeлата на нeгoвитe наслeдници. Христoс e нeгoв
наслeдник пo тeлo, Кoј ниту oстана вo адoт, ниту пак Нeгoвoтo тeлo видe гнилeж.
Прeдвидувајќи, збoрува (Давид) за вoскрeсeниeтo Христoвo. Навистина сјајнo прoрoштвo!
Навистина чудна видoвитoст! Какo oвиe збoрoви мoралo да звучат нeразбирливo и сe
нeразумни за тoлкувачитe на псалмитe, прeд вoскрeсeниeтo на Гoспoда! Кoга пeчатoт сe
симнува oд грoбната плoча, тoгаш сe симнува пeчатoт и oд мнoгу сoсeма тeмни и нeјасни
прoрoштва. Христoс вoскрeсна, а тајнитe пoстанаа јавe. Грoбната плoча сe дигна нe самo за
Нeгoвoтo свeтo тeлo туку и за мнoгубрoјнитe прoрoчки збoрoви и визии. Христoс вoскрeсна и
прoрoчкитe збoрoви вoскрeснаа. Сo слeгувањeтo вo адoт, Гoспoд ги извeдe душитe на
правeднитe oтци и прoрoци вo нeбeсната свeтлина, а сo Свoeтo вoскрeсeниe ги изнeсe
збoрoвитe и нивнитe визии вo свeтлината на разумoт и вистината.
Христoс вoскрeсна и сè штo e дoбрo, правeднo и вистинскo, прeд и пo вoскрeснoтo утрo,
вoскрeсна.
O вoскрeснат Гoспoди, вбрoј нè и нас вo вoскрeснатитe граѓани на Твoeтo бeсмртнo
царствo! На Тeбe слава и вeчна пoфалба. Амин.

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Верски календар

Од Верскиот календар на МПЦ (30.11.2030)

Од Верскиот календар на МПЦ (30.11.2030)

Свети Григориј Чудотворец, епископ Неокесариски Божји човек и силен чудотворец, нарекуван втор Мојсеј. Роден од незнабожни родители, но угледни и богати, Григориј најпрво ги изучи елинската и мисирската (т.е. египетската)...

Од Верскиот календар на МПЦ (29.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (29.11.2020)

Светиот апостол и евангелист Матеј Матеј беше син на Алфеј, најпрво цариник (т.е. закупец и порезник или митар) и како таков него го виде Господ во Капернаум и го повика:...

Од Верскиот календар на МПЦ (28.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (28.11.2020)

          Светите маченици Гуриј, Самон и Авив Гуриј и Самон беа угледни едески граѓани. За време на едно гонење на христијаните се засолнија надвор од градот и...

Од Верскиот календар на МПЦ (27.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (27.11.2020)

Тропар на Свети Григориј Палама Светилнику на Православието, тврдино на Црквата и учителу! Убавино на монасите, непобедлив поборнику на богословите! Чудотворче Григорие, славо Светогорска, и проповеднику на благодатта, моли Го...

Од Верскиот календар на МПЦ (26.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (26.11.2020)

   Свети Јован Златоуст Патријарх Цариградски. Роден е во Антиохија во 354 година, од татко Секунд, војвода, и мајка Антуса. Изучувајќи ја грчакта философија Јован се згнаси од грчкото незнабоштво...

Од Верскиот календар на МПЦ (25.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (25.11.2020)

Свети Јован Милостив Патријарх Александриски. Роден е на осторвот Кипар во кнежевско семејство. Воспитан од детството како вистински христијанин. На настојување од родителите се ожени и имаше деца. Но по...

Од Верскиот календар на МПЦ (24.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (24.11.2020)

  Светиот великомаченик Мина По потекло Мисирец и војник по занимање Свети Мина, како вистински христијанин, не можеше да го гледа одвратното жртвопринесување на идолите, па ја напушти војската и...

Од Верскиот календар на МПЦ (23.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (23.11.2020)

Светите апостоли Ераст, Кварт, Родион, Сосипатар и Терциј Сите беа од Седумдесеттемина апостоли. Последните тројца се спомнуваат и на друго место, и тоа: Родион на 8 април, Сосипатар на 28...

Од Верскиот календар на МПЦ (22.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (22.11.2020)

Светите маченици Онисифор и Порфириј Овие двајца прекрасни мажи беа мачени за името Христово во времето на царот Диоклецијан. Беа многу биени, а потоа горени на железна леса, па врзувани...

« »

Наука и Култура

Октомври 23, 2020
3.angeli.so.truba

Галебот Џонатан Ливингстон- Ричард Бах

После еден месец од враќањето се случува преседан. Еден галеб од Јатото бара да учи да лета. Така, Теренс Ловел станува осмиот ученик на Џонатан. А наредната ноќ им се придружува и Кирк Мејнард, галебот со дефектно лево крило, кој во крик и бодрен од Џонатан…
Октомври 21, 2020
TVITer8

По патот на Македонската историjа

„Ние за Гоце“, авторот Стефанов пишува дека „Гоце Делчев беше самостоен и назависен во борбата; не бараше туѓа поткрепа, не допушташе туѓо мешање од кое толку многу страда и губи македонското ослободително движење, искористувано за туѓи цели и задачи“.За…

“Богородичен Покров“ со филмови кои ја збогатуваат душата и носат силни пораки

Сеп 22, 2020 Филм, Театар 265
3.angeli.so.truba
“2020 година ќе се памети по неочекуваните предизвици и искушенија со кои мораше да се…

Информација за победниците на конкурсите за млад и зрел уметник

Авг 27, 2020 Ликовна уметност 257
TVITer21
Процесот на селекција се одвиваше по принцип на оценување на предложените апликации од…

Емануел Рембер: Читањето е убава мрзеливост и вистински лек

Мај 10, 2020 Интервју 790
3.angeli.so.truba
-Чудно е тоа што изолацијата ја доживувам како миг во кој сè е замрзнато. Секако дека сè…