логоFacebookTwitterYouTubeeMail


Вистинската молитва, која нѐ соединува со Севишниот, не е ништо друго освен светлина и сила која се спушта на нас од небесата. Таа по својата суштина го трансцендентира нашиот план на постоење. Во овој свет нема извор на енергија за неа. Ако јас се хранам добро, за моето тело да биде силно, тогаш плотта моја го бара своето, и сѐ повеќе и повеќе: неа не ѝ е до молитва. Ако ја смирувам плотта со претеран пост, на некое време во болно воздржание, тогаш се создава благопријатна почва за молитва, но потоа телото изнемоштува и одбива да го следи духот. Ако општам со добри луѓе, се случува да искусам душевно задоволство, понекогаш стекнувам ново психолошко или интелектуално искуство, но многу ретко и импулс за длабока молитва. Ако сум обдарен умствено за сериозен научен труд или за уметничко творење, тогаш мојот успех ќе биде повод за суета, и станува невозможно да се најде длабоко срце: место на духовна молитва. Ако сум богат материјално и размислувам за тоа како да ја искористам власта поврзана со богатството, или можноста да овоплотам некои од моите идеи, или да ги задоволам моите естетски или душевни желби, тогаш мојата душа не влегува при Бога, каков што ние Го запознавме низ Христос. Ако заминам во пустина, одрекувајќи се од мојот имот, и тогаш спротивставувањето на сите космички енергии ќе ја парализираат мојата молитва. И така без крај.

Вистинската молитва кон вистинскиот Бог е општење со Духот Божји, Кој се моли во нас; Тој ни дава да Го познаеме Бога; Тој го возведува нашиот дух во состојба на созерцание на вечноста. Како што благодатта нѐ посетува Одгоре, така молитвениот акт ја надминува нашата земна природа, бидејќи му се спротивставува распадливото тело, неспособно за издигнување во сферата на духот; се противи и интелектот, кој е бессилен да ја опфати безграничноста, бидејќи го колебаат сомнежи, отфрлајќи го сето она што го надминува неговото поимање. Молитвата се спротивставува на социјалната средина во која ние живееме, која го организира својот живот со поинакви цели, дијаметрално спротивни на молитвата. Молитвата не ја трпат злобните духови. Но само таа, молитвата, може да го прероди тварниот свет од неговиот пад, превладувајќи го неговото мртвило и инерција со големо напрегање на нашиот дух во следење на заветите Христови.

Тежок подвиг е молитвата. Се менуваат состојбите на нашиот дух: понекогаш молитвата во нас тече како моќна река, а понекогаш срцето сосема се исушува. Но секое опаѓање на молитвената сила нека биде што е можно пократко. Молитвата често значи да се соопшти на Бог нашата бедна состојба: немоќ, униние, сомнежи, стравови, потиштеност, очајание – со еден збор, сѐ што е поврзано со условите на нашето постоење. Соопштување, не барајќи богати изрази, па дури ни логички доследности… Често овој начин на обраќање кон Бог станува почеток на молитвата – беседа.

 
Старец Софрониј (Сахаров)

Извор: МПЦ-ОА



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Септември 03, 2021
Default Image

Беседа за Успение на Пресвета Богородица oд Викарниот Епископ Јаков Стобиски

Беседа за Успение на Пресвета Богородица изречена од Викарниот Епископ Јаков Стобиски во манастирот Успение на Пресвета Богородица - Берово
Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 2603
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 2395
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…