Бог секогаш ја услишува молитвата на сите, а празнословието го одвраќа, дури и да наликува на духовно
Ми објаснуваш за Старецот дека сака да се поклони на Света Гора. Ќе направи добро и свето дело. Сепак, само нека не смета на мене, да мисли дека ме познава или дека постојам во овој живот. Зашто живеам во апсолутна исихија, со поинаков ред од вообичаениот. И затоа ќе биде тешко да ме сретне. Вратата постојано е затворена, освен во одредени часови. Што и да побара, можам да му помогнам преку браќата, и според долгот, и од љубов. Да ја отворам вратата, да прозборам, да ја загубам мојата молитва и тихување, тоа не доаѓа предвид.
Освен ако има потреба во часот што јас ќе го одредам. Бидејќи моите часови се строго определени. За да зборувам ноќта еден или два часа, треба да се одречам од сè по малку.
И ова го пишувам за да се извинам пред да соблазнам. Имам таква навикам, сите мои дела и зборови да бидат чисти како огледало. Со збор и на дело. Ниту, во мислите не му давам основа за сомнеж некому. Многумина дојдоа од различни места без да побараат да го научат редот којшто го имаме утврдено, така што, бидејќи не ги примив се соблазнија. Но, и тука, сите соседи се против мене, зашто не им отворам. Сепак, јас не се затворив за да се соблазнуваат отците, туку извежбан толку години, видов дека немам никаква полза од тие љубовни изливи, само душата си ја расипувам без да ми користи. Заради тоа на сите им ја затворив вратата засекогаш и се смирив.
Сега не отворам никому. Ниту пак, имам резервна соба за некој намерник. Ако дојде некој од далеку, треба да дојде наутро кога отците работат. И ако има потреба, чека во собата на нашите свештеници. Бидејќи и во саботите и во неделите и за празниците одржуваме литургии. Доаѓа нашиот свештеник, ни богослужи и нè причестува.
Како што реков, за да не се случи соблазна, по Бог трчам, воопшто не ми е грижа што ќе речат луѓето. Па дури и да ме навредат, и да ме понижат и да ме обесчестат, и сето создание да се втури против мене. Зашто видов и на многу начини искусив дека ако благодатта Божја не го просветли човекот, и непрестајно да зборуваш, не ќе има полза од зборовите. Човекот ги слуша во моментот, но, потоа, повторно заробен се враќа на истото ниво. Ако пак, заедно со зборот подејствува и благодатта, тогаш во истиот миг се случува промена, според добрата намера на човекот. Од тој миг си го менува животот. Сепак, тоа се случува кај оние чијшто слух и совест уште не се скаменети. Кај оние што ќе ја чујат добродетелта и не послушувајќи остануваат заробени во своите зли желби, ним и деноноќно да им зборуваш, и мудроста на Отците да ја испразниш во нивните уши, и чуда пред нивните очи да направиш, дури и водата на Нил врз нив да ја свртиш, тие ниту капка корист нема да добијат. Тие само сакаат да доаѓаат, да зборуваат, да им помине времето, само заради унинието. Поради тоа, јас си ја затворам вратата и барем јас имам корист преку тихувањето и преку молитвата. Бог секогаш ја услишува молитвата за сите, а празнословието го одвраќа, дури и да изгледа дека е духовно. Бидејќи празнословието главно, се состои во тоа, да го поминуваш времето во зборови без да ги оделотвориш.
Значи, не се осврнувајте на нивните зборови, ако немаат опит. Оној што не направил обид, треба да проба, така што преку опитот ќе го најде она што му недостига.
Опитот не се купува! Тоа е добивка секому посебно, според трудот и крвта што ќе ги вложи за да се здобие со него. Верувајте, сестри мои, голем е напорот во монашкиот живот. Не застанав и не застанувам дење и ноќе да повикувам и да барам милост. И се доближувам до очај, како ништо да не сум сторил, и како никогаш да не сум започнал.
Но секојдневно почнувајќи, лажлив и грешен сум. Сепак, вие подражавајте ги разумните девојки, повикувајте умно призивајќи ја Божјата милост, зашто дојде крајот за нас. Можеби заврши мирот. Значи и ние сме со оние што се упокоија. Затоа, присилувајте се! За сега доволно е ова што го реков. Во другото писмо повторно ќе ви напишам, ако кажаното роди плод и ако покажете усрдност. Сега ми е жал, единствено за мајката на младата монахиња, којашто, како што пишувате зборува лошо и негодува. За жал, многу мајки ги загубија своите деца заради негодувањето, бидејќи не Му ги посветија на Христос од душа. Децата се спасуваат од благодатта Христова, а тие се оддалечуваат од нив.
Вие пак, и покрај сè, имајте трпение и не се затемнувајте од тоа што тие го говорат. По појавата на благодатта Божја, времето ќе ве исцели. И таа подоцна ќе се покае. Ќе ѝ биде жал за она што сега го зборува и го прави. Но, сега треба да ја трпиме. Потребна е вистинска љубов и крајно молчење. Што и да речат, вашите одговори да бидат одмерени. И кога зборувате, умно да се молите, вашите зборови да се облекуваат со сила одозгора. Ти пак, благословена Старице, собери сè со расудување и биди широкограда!
Старец Јосиф Спилеот
Библиотека: Слово од Водоча
Старец Јосиф Спилеот- „Исихастички сведоштва “
Превод од грчки: Митрополит Струмички г. Наум
