Скопје, 4 мај (МИА) - Со панихида со која началставуваше Aрхиепископот Oхридски и Mакедонски г.г. Стефан, Митрополит г. Горазд и свештеници од Скопската епархија денеска во црквата Св. Спас пред саркофагот на Гоце Делчев беа одбележани 106 години од загинувањето на идеологот на македонската револуционерна борба.

Цвеќе на неговиот гроб положија новоизбраниот претседател Ѓорге Иванов, вицепремиерот Зоран Ставрески, министерката за култура Елизабета Канческа-Милевска, градоначалникот на Скопје Коце Трајановски, делегации од Собранието, од Кабинетот на претседателот Бранко Црвенковски, од Армијата на Република Македонија, Сојузот на борците, од Скопскиот и Штипскиот универзитет, МАНУ, Институтот за национална историја, Друштвото на писателите на Македонија, претставници на политички партии, општини, образовни и културни установи, здруженија што го носат името „Гоце Делчев“.

Цвеќе положи и велосипедистот Марјан Геoргиев. Тој денеска од Скопје го почнува хуманитарниот маратон „По патиштата на Мајка Тереза“, кој ќе заврши на 20 мај во Ватикан. 

Во рамки на чествувањето на годишнината, кое го организира Меѓународната манифестација „Гоцеви денови“, во Собранието беше врачена и државната награда „Гоце Делчев“ за 2009 година, за значајни остварувања во областа на науката

Годинашни добитници се д-р Нинослав Ивановски и д-р Ристо Гроздановски за трудот „Хронична бубрежна болест - превенција, клиника и терапија“, д-р Трајче Стафилов, д-р Роберт Шајн, д-р Златко Панчевски, д-р Блажо Боев, д-р Марина Фронтасјева и д-р Људмила Стрелкова за трудот „Геохемиски атлас на Велес и неговата околина“ и д-р Томе Неновски за трудот „Структура на јавните финансии во Република Македонија“. Наградата им ја врачи Георги Старделов, претседателот на Одборот за доделување на наградата „Гоце Делчев“.

Во историјата е забележано дека визионерот Делчев, кој пред повеќе од еден век го разбра светот како поле за културен натпревар на народите, бил убиен од турска војска на 4 мај 1903 година во селото Баница, на пат кон Сер. Целта на неговото последно патување била да го спречи или одложи  востанието, кое во тие денови (2 до 7 мај) се договарало на Смилевскиот конгрес во домот на Даме Груев. Делчев сметал дека се уште не се созреани политичките услови за кревање востание што, сепак, ќе се случи на Илинден, три месеца подоцна.

Има различни гледишта и контрадикторни сознанија за смртта на Гоце Делчев. Историчарот Михајло Миновски објавил труд во кој по долги истражувања и врз основа на релевантни факти и изворна документација утврдил дека убиството на Делчев не било случајност или акција на безбедносните сили на османлиската држава за негово ликвидирање, туку предавство организирано од одредени  центри.

- Се работи за организирано предавство од Софија, од бугарските служби преку македонскиот врховен комитет  и неговите инсталации на теренот во Македонија. Делчев не бил следен од Солун, туку од Софија при заминување во Солун на средбата со Даме Груев за да се договорат за отповикување на одлуката за кревање востание. Непосредно по Илинденското востание органите на револуционерната организација спроведуваат истрага на теренот и предавниците кои непосредно учествувале во предавството се ликвидирани, што е потврдено со документ, изјави Миновски за медиумите.

Тој додаде дека со убиството на Гоце Делчев радикално се променила состојбата, тоа довело до трајни последици за ослободителното дело и подоцна до поделба на Македонија.

Краткиот, 31-годишен живот на Гоце Делчев почнал на 4 февруари 1872 година во Кукуш, во семејството на Султана и Никола. Се школувал во гимназијата во Солун и на Воената академија во Софија. Учителствувал во Штип, а како член на Централниот комитет на ТМОРО работел на создавање мрежа на бази, комитети и комитски чети на Организацијата.

Учествувал на Солунскиот конгрес на ВМРО (1896), а до 1901 година бил задграничен претставник на ВМРО во Софија.

Во зачуваните писма, Делчев напишал дека се бори за слободна и независна Македонија, со широки права на сиромашното население:

„Успехот на борбата ќе дојде со планомерна работа со која ќе им се наложиме на просветените Турци, Грци, Власи, Арнаути. Ќе ги убедиме дека ние искрено се бориме за прогресивно-културна држава, основана врз радикални и социјални принципи во животот и, тогаш, тие доброволно ќе ни подадат братски рака, здружно ќе ја продолжиме сестраната борба. Јас така и го разбирам светот: како поле за културно натпреварување на народите“. хс/скс/14:21

Посети: {moshits}