логоFacebookTwitterYouTubeeMail


Коста

Тихомир Јанчовски

И мачките се како скопјани, штом видат гадост, нечистотија или ѓубре на едно место, потоа сите го прават истото таму, баш на тоа место
Деновиве, откако постуде, мачките од улицата се преселија во влезот од мојата зграда и навечер се туткаат една во друга и спијат на купче на чергичето кај комшиите од приземје. Нашата зграда е мачкарска од памтивек, си имаме таква навика да ги галиме, да им зборуваме, да им смислуваме имиња, да им оставаме за јадење... Откога живеам во зградава, речиси секогаш имало општи мачки што се мотаат околу и во влезот, и на тоа сме свикнале. Зградата ни ја викаат „Професорска“, ама може да ја преименуваме и во „Мачкарска“. Дури и шарите на некои чергичиња пред влезните врати ни се со мачки. Еве, мојата на пример. Арно ама, сега си имаме мака. Некоја од мачките (а ги има 7-8) почна да оди по нужда на еден меѓуспрат, и да ни го гади влезот. И мезанинот стана мачешки нужник. Јавно веце. Никогаш не правеле така, оти се чисти животни и по потреба си одат надвор, дури и си закопуваат зад себе, ама сега кога им студи станаа невоспитани. Срамота. И не знам што ќе се прави, ќе мора да ги бркаме и да им затвораме врата, инаку... не знам. Едно време, имавме и куче скитник во влезот и тогаш мачките ги немаше. Ама кучето многу лаеше, особено на непознати. И не' вадеше од памет со лаењето.

Како и да е, денес сакам да пишувам за едно посебно животинче. Од сите мачки, една беше НАЈ!

Пред многу години, имав мачор. Ама не од овие општиве мачки од зградата, туку домашен. Се викаше Коста. За мене, тој беше и остана најубавиот и најпаметниот мачор што некогаш се родил и живеел на светов. Беше сиво-бел (сив озгора и бел по мевот), со големи очи, и постигна тежина од 5,5 кг на возраст од една година. Опашот му беше широк и мек, како на верверичка, влакното долго и сјајно, а главата му беше голема (баш голема, да не речам огромна). Знаеше сам да си отвори врата и си одеше понадвор - надвор, не му требаше ни мачешко веце, ни песок, никогаш не направи никаков бербат. Кога ќе ми дојдеа гости, изведувавме циркуски трикови, а некогаш и заедно гледавме телевизија. Еднаш му се налутив дека не се ни растажи ниту заплака на еден многу жален филм, за едно болно дете. Само гледаше де во мене де во телевизорот. Смотан. Понекогаш ми спиеше на градите и ме удираше со шепата по носот наутро да ме разбуди, да не му е досадно сам. Не беше избирлив за храна, а најмногу од се' сакаше маслинки... и мусака. А јадеше и зелка... и се'. Еднаш му дадов да јаде месо од ајкула (јас не можев да го јадам, го купив без врска божем да пробам, ама многу ми беше јако), и потоа здиве и трчаше по ѕидовите... како моторџија на саем. „Ѕид на смртта“. Единствено не научи да зборува, инаку ќе го пратев на школо од мал. Мислам дека сигурно ќе беше првенец. Кога потпорасна, Коста стана предводник на сите мачки од блиската околина. Доминираше меѓу своите со габаритот на главата и телото, ровареше со друштвото по контејнери и некогаш знаеше да го снема и по десет дена. Одеше по мачешки работи. Но секогаш се враќаше дома, сиот замачкан и исцрнет, како со суканици, и тогаш сестра ми го бањаше. Со шампон, во леген. Многу мразеше вода кутриот, и беше многу понижен кога е сиот наводенет. Некако се смалуваше, се тресеше и беше како јадосан и несреќен кога беше наводенет. Знаеше и да се тепа. Беше и заљублив. Еднаш дома донесе мачка и ја стави на столчето до него и ја гледаше вљубено цела ноќ. А мачката беше постара од него, ја знаев од влезот, и не беше некоја убавица... мислев не е најдобра прилика за мачорот мој, ама тој си знае. Го бараа и за мачиња, дека убав. Еднаш, по инсистирање на еден пријател го однесов кај една фамилија што имаше домашна мачка (шарена и негувана, туф-туф), и таму Коста го ословуваа со „зете“, а мене со „свате“. Ц,ц,ц... ептен беа мачкари луѓето, не сум видел други такви. Од таа средба му се роди и потомство, 4 маченца, а син му Баги го надживеа едно 10 години. Коста замина млад, на 2 години, од последици на борби со врани. Оние лошите што гракаат зимно време од соголените дрва по Скопје. Загина со херојска смрт. Беше болен и искршен по битката, и еден ден само замина таков и веќе не се врати. Сакал да умре сам.

Ете, се сетив на него. На мачорот мој некогашен. И мачките се како луѓето. Ги има паметни, средни и смотани. Некои имаат стил, некои не. Коста беше добар дечко.

Ве поздравувам. За многу години празниците!

Извор: Утрински весник

09.01.2016 год.



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Наука и Култура

Април 07, 2021
Aleksandar.N.sv.Haralampij

Збирка раскази „Фауст го трча плебејскиот круг“ (Faustus Runs the Plebeian Circle)-Стефан Марковски

Збирката раскази по промотивна цена е дистрибуирана и на повеќе книжевни платформи, како Barnes and Noble, Vivlio, Apple Books, Thalia, Kobo, Booktopia, Weltbild, Paagman, Ibs, Indigo и други. На македонски јазик книгата која инкорпорира 6 приказни, како…
Април 04, 2021
Aleksandar.N.sv.Haralampij

Книгата може да им помогне на децата да си го изградат идентитетот

Секоја генерација на деца има свои проблеми и затоа треба авторите да ги следат денешните деца и да знаат што тие сакаат да прочитаат. Авторите од западноевропските земји се многу похрабри и добро е што издавачите прават напори да ги преведат, но им…

Соопштени европските награди за драмски превод за 2021 година, меѓу нив три на македонски јазик

Мар 22, 2021 Литература 116
Aleksandar.N.sv.Martinijan6
Исто така, меѓу најдобрите од два други јазични комитета се најдоа и преводите на две…

Македонскиот поет Игор Крајчев е поет на неделата на престижниот британски магазин “The Poet Magazine”

Мар 22, 2021 Литература 117
Aleksandar.N.sv.Haralampij
Инаку. ова застапување на македонскиот поет Игор Крајчев во британскиот магазин, доаѓа…

Истражување на Харвард: Кои луѓе се посреќни, оние со повеќе време или оние со повеќе пари?

Мар 22, 2021 Друго од култура 133
Aleksandar.N.sv.Haralampij
Истражувањата покажуваат дека луѓето кои имаат најмногу животни исполнувања повеќе…

Беседи

Жарко Ѓоргиевски: Недела на свети Јован Лествичник

Жарко Ѓоргиевски: Недела на свети Јован Лествичник

Потикнат од голема љубов кон Бога и Христовата наука, уште на 17 годишна возраст Јован го прифатил благиот јарем Христов и се упатил по тесниот пат, по кој одат праведниците...

ЗА ПОКАЈАНИЕТО - АРХИМАНДРИТ ГЕОРГИЈ КАПСАНИС

ЗА ПОКАЈАНИЕТО - АРХИМАНДРИТ ГЕОРГИЈ КАПСАНИС

И колку повеќе некој ја чувствува грешноста си, толку и се кае подобро и повеќе. И затоа го гледаме овој голем знак – тајна може да каже некој – во...

Митрополит Струмички Наум: Недела на свети Јован Лествичник (10.04.2021)

Митрополит Струмички Наум: Недела на свети Јован Лествичник (10.04.2021)

Срцето на овој степен сè уште е заробено од страстите, така што демонот релативно лесно, преку помислите и сетилата, однатре, го наведува човекот на грев. Колку што човекот слободно му...

На свети Григориј Палама - Старец Георгиј Капсанис II дел

На свети Григориј Палама - Старец Георгиј Капсанис II дел

Црквата го прославува споменот на еден нов светител, светиот Николај Планас, еден прост отец, неписмен но свет, оженет свештеник од некогашна Атина. Свети Николај – по потекло од Наксос –...

О.Николај Киранџиќ: НЕДЕЛА НА СВЕТИ ЈОВАН ЛЕСТВИЧНИК

О.Николај Киранџиќ: НЕДЕЛА НА СВЕТИ ЈОВАН ЛЕСТВИЧНИК

 Болестите, пак, честопати се плод на нашата гревовеност, безаконие и неуреден живот, но честопати тие се и Божја казна за нашите гревови. Затоа, ако сакаме да се ослободиме од болеста,...

Митрополит Струмички Наум:  ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦЕ, спаси нѐ!

Митрополит Струмички Наум: ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦЕ, спаси нѐ!

Севкупниот Домострој на нашето спасение е дело на нашиот Бог – Света Троица, од Отецот, низ Синот, во Светиот Дух. Овој Домострој е Христоцентричен (исто како и нашиот живот во...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Тајната на Крстот

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Тајната на Крстот

Во животот неизбежно ќе страдаме и ќе носиме крст, сакале или не, и ќе бидеме распнати, сакале или не, и ќе умреме на него, сакале или не, но на крстот...

Митрополит Струмички Наум: КРСТОПОКЛОНА НЕДЕЛА (03.04.2021)

Митрополит Струмички Наум: КРСТОПОКЛОНА НЕДЕЛА (03.04.2021)

 Во секое наше лично страдање Го препознаваме првенствено Христос и го надградуваме нашиот личносен однос со Него. Самото страдање е реално, но тоа останува во втор план, затоа што преку...

За втората недела на постите - (на свети Григориј Палама) - Старец Георгиј Капсанис

За втората недела на постите - (на свети Григориј Палама) - Старец Георгиј Капсанис

Но светиот Григориј имајќи го опитот на аскетите на Света Гора и на сите свети Отци на Црквата ни, се спротистави на оваа прелест, на рационализмот на западниот Варлаам, со...

« »