логоFacebookTwitterYouTubeeMail


 

За молитва е најнеопходно срцето
Претставник на плејадата романски старци на дваесетиот век, еден од најстарите и најпочитуваните духовници денес, архимандрит Арсениј (Папачок) се упокои во Бога на 19 јули годинава. Сличен на Авва од древните светоотечки преданија, старец Арсениј заедно со отец Клеопа се подвизувал во непроодните романски шуми. Овој голем подвижник познат по огненото проповедање бил жртва на властите, а поради исповедањето на Христовата вера еден период од животот минал во затвор.
Дел од одговорите на вечно актуелните прашања од духовниот живот кој старец Арсениј ги предал на своите духовни чеда се и одговори за нас кои стремиме кон Христа.


Многу верници се жалата дека во себе не наоѓаат доволно сила да се молат. Оче, како да се стекне ревност во молитвата?

Не треба да се прекинува молитвата, барем не таа со умот. Моменти на опустошеност и пад се случуваат и кај светите, и се поради нивно смирение. Бог дава дарови секому според силата за да би постоела духовна рамнотежа. Едните губат во квалитетот на молитвата, а другите кои се молат со смирено срце чувствуваат утеха и тие продолжуваат со молитвата само за утехата повторно да ги посети. Но сето тоа е заблуда: ние како да тагуваме. Таквата утеха може да дојде и од демоните, затоа што лажното задоволство лажно се чувсвува. Демонот сака да не задржи во состојба на лажно, времено спокојство, односно не попречува во вистинското согледување на утехата која доаѓа од молитвата, утеха која се излива од срцето и која е безвремена.
Моли се смирено за да го донесеш Бог во своето срце и не вознесувај се со умот во висините. Подобро е да се биде ништо отколку херој за некој друг, а не за Христа. Молитвата ни е неопходна ако сакаме да бидеме до Бог, затоа што лукавиот над нас демне секој момент. Ова што го кажувам не треба да ве плаши затоа што Милоста Божја е со нас, ние сме искупени со Крвта на Спасителот, а тоа значи дека сме многу скапи. Многумина мислат дека ако за нив се моли некој од ближните или некој со висок духовен статус, туѓата блажена состојба ќе дојде и врз нив. Нивниот непоправлив живот само ги заведува со ова верување. Убаво е уште на почетокот да се знае дека во сред полското цвеќе коровот џабе моли косата да го поштеди. Не е срамота да се падне, срамота е да не се стане, да се умре во мрзеливост и опсипаност од задоволства.

Која молитва им ја препорачувате на монасите и на мирјаните?

Овде не би говорел за молитвите пропишани со “уставот” – тие се читаат. Прекрасно би било кога за нешто би размислувале непрестанато, но не само редејќи зборови, туку полека, превоспитувајќи се себе си, чинејќи ја љубовта сопствена состојба, таа да биде континуирана вибрација на нашата душа. Тој трепет се обидувам да го препорачам. Свети Агатон велел: Кој се моли само кога се моли, тој не се моли. Така говорел затоа што Бог пред се треба да се чувствува со срцето. А кога така се чувствува, тогаш тоа е постојано чувство кое ја чува свеќата на твојата душа запалена. А осветлената душа потешко се напаѓа. Треба да знаете дека лукавиот се плаши од трезвеноста, и затоа препорачувам што повеќе трезвеност!  Значи Бог во умот и во срцето. Молитвата е корисно средство, а трезвеноста постигната цел.

Како да се стекне смирение и солзи?

Смирението не доаѓа само по себе, ако во текот на духовниот живот не си мислел дека ништо не можеш да направиш без Божјата благодат. Спасителот вели: ”зошто без Мене не можете да направите ништо” (Јн. 15:5). Ако се возгордееш од тебе избегала Божјата помош. Затоа што: „Бог им се противи на горделивите, а на понизните има дава благодет“ (Јак. 4:6; 1 Пет. 5:5).
 
Размисли за тоа, размисли што сме без благодата Божја – прав и пепел.  Ако сметаш дека Господ со милоста своја трпел до сега па и од сега, тогаш со голем страв почни да се грижиш. Тој трпи, но понекогаш не престигнува!
Сине мој, размисли за тоа дека го имаш само времето на овој живот и ревносно, со желба да бидеш меѓу небесните Ангели, барај да се смириш себе си. Пази на себе и почни да мислиш дека Бог може да те посетити сега, одма и дека можеш да умреш, а тогаш Тој ќе те научи што треба да правиш. Без смирение нема надеж за спасение.
Неопходно е да разбереме дека Бог од нас бара толку малку, за да да бидеме со Него. Кроткост, кроткост и уште еднаш – кроткост!


Извор: Православие.ру

Подготви: Наташа Димитриевска- Деспотовска

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Ноември 10, 2020

Се упокои во Господ Митрополитот Црногорско-приморски Амфилохиј (30.10.2020)

Митрополитот Амфилохиј е роден на Божик, 7 јануари 1938 година, во Бари Радовиќ, во Долна Морача. Завршил Богословија во Белград, а на Богословскиот факултет на СПЦ, во Белград, дипломирал во 1962 година. Покрај теолошките науки, студирал и класична…
Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 1471
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 1827
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 1636
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…