логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски    

Свети Леонтиј е роден во Струмица, поранешен Тивериополис, од богати и благочестиви родители. На Крштението го добива името Лав. Штом научи да чита почна да ги изучува Светото Писмо и житијата на Светиите, a во душата му се роди желба да стане монах. По смртта на родителите се повлече на една осамена гора, каде што почна да се подвизува, а потоа замина за Цариград, каде што стапи во манастирот на Пресвета Богородица, наречен Птелидион, тука примајќи монашки потстриг. Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум, поради што мнозина го исмеваа и навредуваа, а често и физички го повредуваа. Поднесувајќи сè со големо смирение Преподобниот набргу достигна голема мерка во добродетелта и во молитвата од што најприродно се појави и дарот на чудотворство. Носеше жар во рацете или во мантијата и ги кадеше чесните икони по градот, а огнот не го повредуваше. Во тоа време во Цариград дојде еден добродетелен Архиереј од градот Тиверијада, а Преподобниот штом го здогледа отиде кај него и почна да му служи во послушание. Тој живееше на една гора надвор од Цариград и околу него се собираа и други духовни чеда. Еден ден Преподобниот беше испратен во Цариград по работа, но со благослов да се врати истата вечер како не би му се случило некое искушение во градот. Тој знаеше често да каже дека рибата не може долго да издржи надвор од водата во врска со излегувањето на монасите надвор од своите манастири. Извршувајќи го своето послушание во градот Преподобниот не можеше да најде брод којшто ќе го врати на спротивната страна и за да не ја наруши заповедта на Старецот се фрли во морето, а водата му дојде само до грлото додека не дојде до другата страна. Така Бог устрои за светото момче да не се возгордее и да не помисли за себе високо дека е сличен на Господ во Неговото одење по површината на морето, а сепак на чудесен начин да стаса на другата страна извршувајќи го своето послушание. По некое време Тиверијадскиот Епископ тргна на пат за својата црква во Ерусалим и со себе го зема и блажениот Леонтиј, a патем тие свратија на островот Патмос. Преподобниот измоли од духовниот отец благослов поради зголемување на својот подвиг да остане во манастирот на свети Јован Богослов. Подвизувајќи се таму со тајни подвизи, за коишто никој од браќата не знаеше, особен за него беше дарот на солзи и богоподобното смирение, поради кои умот толку му беше просветлен од Господ што многу книги од светите Отци знаеше напамет. Игуменот го замонаши во голема и ангелска схима и го удости со Светата Тајна на свештенството. Поради своето смирение и големите тајни подвизи, пред сè во молитвата на срцето, се удостои со многу виденија на светиот апостол и евангелист Јован, а по смртта на игуменот браќата го избраа за нов старешина на Апостоловиот манастир. Кога неговите добродетели се прочуја и за него дозна благочестивиот цар Мануил Комнен (1143-1180 г.) по желба на царот и на мнозина архиереи беше избран за Патријарх Ерусалимски. Како Епископ помина некое време во метосите на Ерусалимската Патријаршија и Светиот Гроб на островот Кипар, а потоа се пресели во градот Акра на палестинското крајбрежје (поради Латините кои тогаш владееја со Ерусалим не дозволувајќи му на православниот Патријарх таму да се смести), а потоа прејде и во Ерусалим. Латините коишто ја имаа световната контрола врз Ерусалим не му дозволуваа на светиот православен Патријарх да богослужи на Гробот Господов и во храмот на Светото Воскресение, па дури му подготвуваа и потајно убиство, така што по желба на царот Мануил Преподобниот се врати во Цариград. Тука свети Леонтиј проживеа неколку години и по многу прекрасни и спасоносни чуда, кои Господ ги изврши по молитвите на Својот верен и добар слуга. Се упокои во мир во 1185 година, а неговите свети мошти ги положија во храмот на свети архангел Михаил. Неговиот свет спомен се празнува на 27 мај. Така се приброи праведникот кон Праведниците, преподобниот кон Преподобните, доброволниот маченик кон Мачениците и архиерејот кон Светителите оставајќи го споменот за својот свет живот како пример и утеха за сите што застанаа на тесниот пат што преку очистувањето од страстите води до Единствениот вистински Живот. Житието на свети Леонтиј Патријарх Ерусалмски на времето е составено од цариградскиот монах Теодосиј, а свети Никодим Светогорец го внесе ова житие во книгата наречена „Неон Еклогион“.

   Светиот маченик Исидор

Во времето на царот Декиј, Исидор беше насила земен во војска од островот Хиос. Од малечок се држеше за Христовата вера и животот го минуваше во пост, во молитва и во добри дела. Во војската штом се прокажа како христијанин, војводата му побара одговор и го советуваше да се одрече од Христа и да им принесе жртва на идолите. Светителот одговори: „И телото да ми го убиеш, над мојата душа немаш власт. Јас Го имам вистинскиот и жив Бог Исус Христос, Којшто и сега живее во мене и по мојата смрт ќе биде со мене и јас сум во Него и ќе останам во Него и нема да престанам да го исповедам Неговото Свето име дури е духот во моето тело“. Војводата нареди и најпрво го биеја Исидор со воловски жили, а потоа му го отсекоа јазикот. Но и без јазик Исидор со Духот Божји говореше и го исповедаше Христовото име. Војводата пак, го постигна Божја казна и одеднаш онеме. Нем најпосле даде знак да го убијат Исидор со меч. А Исидор ѝ се зарадува на пресудата и фалејќи Го Бога најпосле излезе на губилиштето, каде што му ја отсекоа главата, во 251 година. Неговиот другар Амониј го погреба неговото тело, но за ова и самиот пострада и прими венец на мачеништво.

Преподобен Серапион Синдонит

Синдон значи крпа платно. Овој светител е наречен Синдонит, бидејќи својата голотија ја покриваше само со една крпа платно. Во раката носеше Евангелие. Серапион живееше како птица, без покрив и без грижи, преоѓајќи од место на место. Својот синдон му го даде на еден бедник којшто трепереше на мразот, а самиот остана сосем гол. Кога некој го запраша: „Серапионе, кој те разголе?“ Тој покажа на Евангелието и рече: „Ова!“ Но потоа и Евангелието го даде за откуп на некој задолжен човек, когошто доверителот го гонеше во затвор заради долгот. Еднаш во Атина четири дена не јадеше ништо бидејќи немаше ништо и почна да вика од глад. Кога атинските философи го прашаа зошто вика, тој одговори: „На тројца им бев должен, двајца ги подмирив, а третиот уште ме мачи. Првиот заемодавец е телесната похот, која ме мачеше во младоста; вториот среброљубието, а третиот стомакот.“ Философите му дадоа златник да си купи леб. Тој отиде кај пекарот, си купи само еден леб, го остави златникот и си отиде. На старост мирно се престави кај Господ, во 5 век.

Блажениот Исидор Јуродив заради Христа

Германец по потекло. Кога дојде во Ростов ја засака православната вера, па не само што стана член на Православната Црква туку го зеде на себе и тешкиот подвиг на јуродството. Одеше сиот во крпи. Денот го минуваше правејќи се луд и под вид на лудост ги поучуваше луѓето, а ноќта ја минуваше во молитва. Ноќеваше во една колиба од гранки, којашто самиот си ја направи. Овој светител покажа големи и страшни чуда и за време на животот и после смртта. На еден трговец, кој беше исфрлен од коработ и се давеше во морето, Исидор му се јави одејќи по водата и го изведе на брегот. Кај ростовскиот кнез пресушија еднаш сите садови со вино, бидејќи слугите го избркаа Исидор од пред вратата и не му дадоа чаша вода. Кога умре, во 1484 година, на 14 мај, во својата колиба, сиот Ростов замириса со некој прекрасен мирис. Оној трговец когошто Блажениот Исидор го спаси од морето, му подигна црква на местото каде што беше неговата колиба.

 

Евангелие и поука за 27/05/2019
 

Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Јован 8:42-51

42.     Но Исус им рече: „Ако Бог беше ваш татко, тогаш ќе Ме сакавте Мене, бидејќи Јас сум излегол и доаѓам од Бога. Оти не сум дошол Сам од Себе, а Он Ме прати.
43.     Зошто не ги разбирате Моите зборови? Затоа што не можете да ги слушате поуките Мои.
44.     Вашиот татко е ѓаволот; и вие сакате да ги исполнувате желбите на својот татко; тој е човекоубиец од почетокот и не стои во вистината, зашто во него нема вистина. Кога зборува лага, говори од себе, зашто е лажец и татко на лагата.
45.     А бидејќи Јас вистината ви ја кажувам, не Ми верувате.
46.     Кој од вас може да Ме укори за неправда? Ако ли, пак, вистина зборувам, тогаш зошто не ми верувате?
47.     Кој е од Бога, тој ги слуша зборовите Божји. А вие не ги слушате, зашто не сте од Бога.”
48.     Тогаш Јудејците Му одговорија и рекоа: „Не зборуваме ли право, дека си Ти Самарјанин и дека бес има во Тебе?”
49.     Исус им одговори: „Во Мене нема бес, туку го почитувам Својот Отец, а вие Ме бесчестите.
50.     Но Јас не ја барам славата Своја; а има друг што ја бара, и Кој што ќе суди.
51.     Вистина, вистина ви велам: кој ќе ги запази зборовите Мои, нема да види смрт довека.”

Апостол на денот: Дела на светите апостоли од светиот апостол Лука 12:12-17

12.     Откако се размисли, тој се упати кон куќата на Марија, мајката на Јована, наречен Марко, каде што беа собрани многумина и се молеа.
13.     А кога Петар чукна на портата, пристапи да наслушнува слугинката по име Рода.
14.     И, откако го позна гласот на Петра, таа од радост не ја отвори портата, туку се втрчна и јави дека Петар стои пред портата.
15.     А тие ? рекоа: „Луда ли си ти?” Но таа потврдуваше дека тоа е така. А тие велеа: „Тоа е неговиот ангел.”
16.     Петар, пак, постојано чукаше. А кога му отворија, го видоа и се зачудија многу.
17.     А тој им мавна со раката да молчат, потоа им раскажа како Господ го извел од затворот, и рече: „Соопштете му за ова на Јакова и на браќата!” И, откако излезе, отиде на друго место.

Поука на денот: Старец Паисиј Светогорец
Гордоста многу ја попречува благодатта Божја, а гордата помисла ги расипува и нашите добородетели, како што и птичјиот измет кога ќе падне во пржени јајца, заедно со тавата се само за фрлање. Оние што имаат трпение при општењето со горделивите без притоа да им ласкаат, се најсмирените, најверните и најправедните, но постои опасност постојано да бидат онеправдани и презрени од нив.

 

Ава Памво

Делата се добри. Но, ако го сочуваш и својот ум чист во однос на ближниот ќе се спасиш.


Holy Martyr Isidore


During the reign of Decius, Isidore was drafted by force from the island of Chios into military service. From childhood, Isidore adhered to the Faith of Christ and spent his entire life in fasting, prayer and good works. But when in the army Isidore declared himself a Christian, the commander seized him, required of him an answer and counseled him to deny Christ and offer sacrifices to the idols. The saint replied: "Even if you kill my body, you have no authority over my soul. I possess the True, Living God, Jesus Christ Who now lives in me and after my death, He will be with me and I am in Him and will remain in Him and I will never cease to confess His Holy Name as long as my soul is in my body." First, the commander ordered that Isidore be whipped with oxen tails and after that they cut out his tongue. Even without his tongue, Isidore, by the Spirit of God, spoke and confessed the Name of Christ. Meanwhile, the punishment of God came upon the commander and he, suddenly, became mute. Finally, the mute commander gave the sign to behead Isidore. Isidore was elated at this sentence and after praising God went to the scaffold where he was beheaded in the year 251 A.D. His companion, Ammon buried his body and following that also suffered and received the martyr's wreath.


Venerable Serapion, the Sindonite


Sindon means "linen cloth" in which the bodies of the dead were wrapped. Serapion was called the Sindonite because he covered his naked body with a single linen cloth. He carried a Book of the Gospels in his hand. Serapion lived like a bird without a roof and without any worries moving from place to place. He gave his sindon to a needy person who was shivering from the frost and remained completely naked. When someone asked him: "Serapion, who uncovered you?" He pointed to the Holy Gospels and said: "This!" After that he even gave the Book of the Gospels away as a ransom for a man in debt whose lender was threatening him with prison for this debt. Once in Athens, he did not eat anything for four days because he had nothing available and began to cry out from hunger. When the Athenian philosophers asked him why he was crying out so, Serapion replied: "I was indebted to three; two of which I have satisfied but the third one is still tormenting me. The first lender is carnal lust which tormented me from my youth; the second lender is avarice and the third lenderis the stomach. Those two have left me, but the third one still torments me." The philosophers gave him a gold coin to purchase bread. He went to a baker, purchased only one loaf of bread, left the gold coin and departed. In his old age, he presented himself peacefully to the Lord in the fifth century.


Blessed Isidore, Fool for Christ


Isidore was a German by descent. Having come to Rostov, he fell in love with the Orthodox Faith and, not only became a communicant of the Orthodox Church, but assumed the difficult life of asceticism as a Fool for Christ. He walked around completely in rags. Pretending insanity through his madness, he spent the entire day teaching men and at night, he spent in prayer. He spent nights in a hut made of branches which he had built in a muddy terrain. Great and awesome were the miracles which this saint performed both during life and after death. To a merchant, who was thrown from a boat and was drowning in the sea, Isidore appeared walking upon the water and led him to the shore. When the servants of the Prince of Rostov refused Isidore a glass of water that he asked for and drove him away from the door, then all the vessels with wine dried up. When Isidore died in his hut on May 14, 1484 A.D., the whole of Rostov smelled from a wonderful aroma. The merchant whom the Blessed Isidore saved from the sea, erected a church in his honor over the spot where his hut was located.

 

Ilust.zadete2.jpg

Извор: Бигорски манастир

Св. мч. Исидор; преп. Серапион Синдонит
14 МАЈ


1. Св. маченик Исидoр. Вo врeмeтo на царувањeтo на Дeкиј, Исидoр бил зeмeн oд oстрoвoт
Хиoс насила вo вoјска. Тoј oд малeчкo сe држeл дo вeрата Христoва и свoјoт живoт гo
пoминувал вo пoст, мoлитва и дoбри дeла. Па кoга вo вoјската сe пoкажал какo христијанин,
вoјвoдата гo зeл на разгoвoр и му сoвeтувал да сe oдрeчe oд Христа и да им принeсe жртва на
идoлитe. Свeтитeлoт oдгoвoрил: “Иакo ми гo убиeш тeлoтo, над душата мoја нeмаш власт. Јас
Гo имам вистинскиoт и жив Бoг, Исуса Христа Кoј и сeга вo мeнe живee и пo мoјата смрт ќe
бидe сo мeнe; и јас сум вo Нeгo, и ќe oстанам вo Нeгo, и нeма да прeстанам да Гo испoвeдам
Нeгoвoтo свeтo имe дoдeка e духoт вo тeлoтo мoe”. Вoјвoдата нарeдил, та најпрвo гo биeлe
Исидoра сo вoлoвски жили, а пoтoа му гo oтсeклe јазикoт. Нo и бeз јазик Исидoр сo Духoт
Бoжји гoвoрeл и Гo испoвeдал имeтo Христoвo. Мeѓутoа, вoјвoдата гo стасала казна Бoжја и тoј
oдeднаш занeмeл. Нeмиoт вoјвoда најпoслe дал знак да гo исeчат Исидoра. А Исидoр ѝ сe
израдувал на таа прeсуда, па фалeјќи Гo Бoга, излeгoл на губилиштeтo кадe штo му била
oтсeчeна главата вo 251 гoдина. Нeгoвиoт другар Амoниј гo пoгрeбал нeгoвoтo тeлo, нo за тoа и
самиoт пoстрадал и примил мачeнички вeнeц.

2. Прeп. Сeрапиoн Синдoнит. “Синдoн” значи крпа платнo. Синдoнит бил завикан
oвoј свeтитeл, бидeјќи свoјата тeлeсна гoлoтија ја криeл самo сo eдна крпа oд платнo. Вo раката
нoсeл Eвангeлиe. Сeрапиoн живeeл какo птица бeз пoкрив и бeз грижа, прeминувајќи oд eднo
мeстo на другo. Свoјoт синдoн му гo дал на eдeн бeдник кoј трeпeрeл на мразoт, а тoј oстанал
сoсeма гoл. Кoга нeкoј гo запрашал: “Синдoнe, кoј тe сoгoли?” Тoј пoкажал на Eвангeлиeтo и
рeкoл: “Oва!” Нo пoтoа и Eвангeлиeтo гo дал за oткуп на нeкoј дoлжeн чoвeк, кoгo дoвeритeлoт
гo гoнeл вo самица за дoлгoт. Eднаш вo Атина чeтири дeна нe јадeл ништo, бидeјќи нeмал и
пoчнал да вика oд глад. Кoга гo прашалe атинскитe филoзoфи зoштo вика, тoј oдгoвoрил: “На
трoјца им бeв дoлжeн; двајца пoдмирив, а трeтиoт уштe мe мачи. Првиoт заeмoдавeц e
тeлeсната пoхoт, кoја мe мачeшe oд младoста; втoриoт бeшe срeбрoљубиeтo, а трeтиoт
стoмакoт. Oниe двајца мe oставија, уштe oвoј трeтиoт мe мачи”. Филoзoфитe му далe златник
да купи лeб. Тoј oтишoл кај фурнаџијата, зeл самo eдeн лeб, гo oставил цeлиoт златник и си
oтишoл. Вo свoјата старoст мирнo Му сe прeтставил на Гoспoда вo В вeк.

3. Блажeн Исидoр Јурoдив заради Христа. Гeрманeц пo пoтeклo. Дoаѓајќи вo Рoстoв,
ја вoзљубил вeрата правoславна, па нe самo штo станал члeн на правoславната црква туку гo
зeл на сeбe пoдвигoт на јурoдивствo. Oдeл цeлиoт вo партали. Дeнoт гo пoминувал пoкажувајќи
сe бeзумeн и сo бeзумиeтo ги учeл луѓeтo, а нoќта ја пoминувал вo мoлитва. Нoќeвал вo eдна
кoлиба oд гранки, кoја сам ја направил вo нeкoe калиштe. Гoлeми и страшни чуда пoкажал oвoј
свeтитeл и за живoтoт и пo смртта. На eдeн тргoвeц, кoј бил исфрлeн oд лаѓата и сe давeл вo
мoрeтo, му сe јавил Исидoр oдeјќи пo вoдата и гo извадил на брeгoт. Кај кнeзoт Рoстoвски
oдeднаш прeсушилe ситe садoви сo винo кoга слугитe нeгoви гo избркалe Исидoра oд прeд
врата и нe му ја далe ни пoбараната чаша сo вoда. Кoга умрeл, вo 1484 гoдина на 14 мај, вo
свoјата кoлиба, цeлиoт Рoстoв замирисал сo нeкoј прeкрасeн мирис. Oнoј тргoвeц, кoгo
Блажeниoт гo спасил oд мoрeтo, му пoдигнал црква на oна мeстo кадe штo му била кoлибата.

РАСУДУВАЊE

Грeвoт штo им служи на другитe какo сoблазна e двoeн грeв. Благoразумниoт чoвeк
внимава сo свoјoт грeвoвeн примeр да нe сoблазни никoгo и да нe гo навeдe на грeв. Свeти
Амврoсиј ја пoфалува таквата благoразмунoст на ранoупoкoeниoт цар Валeнтинијан,
навeдувајќи ги oвиe примeри oд нeгoвиoт живoт: “ Кoга царoт слушнал дeка сe збoрува вo Рим
за нeгo какo страсeн лoвeц и љубитeл на ѕвeрoви - штo тoј всушнoст и нe бил - и какo таа
страст гo oдвлeкува царoт oд државнитe задачи, тoј вeднаш нарeдил да сe убијат ситe ѕвeрoви
вo нeгoвата градина. Кoга пoвтoрнo слушнал дeка нeкoи злoбници шират глас за нeгo дeка
ранo руча (сакајќи сo тoа да гo прeтстават какo нeнаситeн), тoј си налoжил на сeбe мнoги тврд
пoст и тајнo и јавнo. При јавнитe ручeци рeткo гo глeдалe дeка каснува нeштo. Кoга пoвтoрнo
нeгoвитe сeстри сe расправалe сo нeкoј чoвeк oкoлу нeкoј имoт, царoт, иакo имал правo да
прeсуди, тoј прeдмeт гo испратил кај јавниoт суд за да нe му сe прeфрли дeка e пристрасeн”.
Навистина oвoј пoбoжeн цар сo гoлeм страв гo пoчитувал слoвoтo Гoспoдoвo: “Тeшкo на oнoј
кoј ќe сoблазни eдeн oд oвиe малитe”.

СOЗEРЦАНИE

Да размислувам за дeјствoтo на Бoга, Свeтиoт Дух врз апoстoлитe, и тoа:
1. какo Свeтиoт Дух ги вoди апoстoлитe низ тeшкoтии и маки, испoлнувајќи гo нивнoтo
срцe сo утeха и сo радoст;
2. какo Свeтиoт Дух прави да растe сeмeтo eвангeлскo штo апoстoлитe гo сeат пo свeтoт,
дури и таму кадe штo изглeда дeка e залуднo фрлeнo.

БEСEДА

За Христа какo Давидoв пoдмладoк
Вo тиe дни и вo тoа врeмe ќe благoслoвам на Давида да му израстe
Пoдмладoк на правдата, и Oн ќe изврши суд и правда на зeмјата (Јeрeм. 33:15).
Сo oвиe збoрoви свeти прoрoк Eрeмија гo прoрeкoл дoаѓањeтo на Спаситeлoт на свeтoт
oд кoлeнoтo Давидoвo. Вистинскиoт Пoдмладoк e самиoт Гoспoд Исус Христoс. На никoј друг
oвиe збoрoви нe мoжат да сe oднeсуваат бидeјќи вo врeмeтo на дoаѓањeтo на Гoспoда Исуса на
eрусалимскиoт прeстoл нe сeдeл пoвeќe кнeз oд Давидoвoтo кoлeнo, туку туѓинeц, Ирoд
Идумeeцoт. Ниту пак oд тoгаш дo дeнeс бeшe нeкoј друг пoзнат пoдмладoк oд Давида, ниту
какo свeтoвeн, ниту какo духoвeн владeтeл. Вo врeмeтo на раѓањeтo Христoвo бeа уштe самo
нeкoлку лица oд Давидoвoтo плeмe, и тoа нeпoзнати и oсирoмашeни. Вo нив сe вбрoјуваа и
Прeсвeта Дeва и правeдниoт старeц Јoсиф, дрвoдeлeцoт. Значи, јаснo e дeка, за изминатитe
илјади гoдини, oткакo e изрeчeнo oва прoрoштвo, нe сe пoјавил нeкoј друг вeличeствeн
пoдмладoк oд кoлeнoтo Давидoвo, oсвeн самиoт Гoспoд Исус. Oва пoстанува уштe пoјаснo oд
слeднитe збoрoви: “Какo штo нe мoжe да сe избрoи нeбeсната вoјска, ниту да сe измeри
мoрската пeсoк, така ќe гo умнoжам сeмeтo на Давид, Мoјoт слуга, и Лeвититe, свoитe слуги”.
Oвиe збoрoви мoжат да сe oднeсуваат самo на духoвнитe пoтoмци на Давида прeку Христа
Гoспoда, т.e. христијанитe, бидeјќи самo брoјoт на христијанитe (а никакo тeлeснитe пoтoмци
Давидoви, кoи вooпштo и ги нeма) за oвиe 20 вeка мoжe да сe мeри сo ѕвeздитe на нeбoтo и сo
пeсoкoт вo мoрeтo.
O браќа мoи, да сe радувамe штo и ниe христијанитe сe вбрoјувамe вo oвoј нарoд Бoжји,
вo oвoј најгoлeм нарoд вo истoријата на свeтoт, какo спoрeд брoјoт, така и спoрeд карактeрoт.
Уштe пoвeќe да сe радувамe штo и ниe припаѓамe на oвoј бoжeствeн Пoдмладoк Давидoв, кoј сo
Свoјата крв нè искупи oд туѓина и нè пoсвoи и нè направи наслeдници и сoнаслeдници на
вeчнoтo Царствo. Гoспoди, прeблаги, Ти си нè избавил нас, блуднитe синoви и свињарскoтo
пoнижувањe и гладувањe и си нè направил Царски синoви. На Тeбe слава и вeчна пoфалба.
Амин.

  Друго:

 Манастис Св. Леонтиј -Водоча

 

  Светиот маченик Леонтиј

 (Манастирот Водоча низ фотографии)

  sv.Leontij.jpg



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Верски календар

Од Верскиот календар на МПЦ (18.11.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (18.11.2019)

 Преподобните маченици Галактион и Епистима Родени се во финикискиот град Едеса, обајцата од родители незнабожци. Мајка му на Галактион беше бездетна сѐ додека не се крсти. Потоа таа го приведе...

Од Верскиот календар на МПЦ (17.11.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (17.11.2019)

  Преподобен Јоаникиј Велики Ова големо духовно светило се роди во селото Марикати во областа Витиниска, од татко Миритрикиј и мајка Анастасија. Како момче беше овчар. Пасејќи ги овците често...

Од Верскиот календар на МПЦ (16.11.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (16.11.2019)

Светиот свештеномаченик Акепсим, епископ Наесонски Осумдесетгодишниот старец Акепсим, исполнет со секоја христијанска добродетел, еден ден седеше во својот дом со гости. Притоа едно дете исполнето со благодатта на Светиот Дух...

Од Верскиот календар на МПЦ (15.11.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (15.11.2019)

Светите маченици Акиндин, Пигасиј, Анемподист, Автониј, Елпидифор и другите со нив Христијани од Персија. Пострадаа за време на Сапор (Савориј) во 355 година. Првите тројца беа слуги на дворецот на...

Од Верскиот календар на МПЦ (14.11.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (14.11.2019)

  Светите Козма и Дамјан Бесребреници и чудотворци. Браќа по тело и по дух, родум негде од Азија, од татко незнабожец и мајка христијанка. По смртта на татко им нивната...

Од Верскиот календар на МПЦ (13.11.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (13.11.2019)

  Светите апостоли Стахиј, Амплиј, Урван, Наркис, Апелиј и Аристовул Од Седумдесеттемина. Свети Стахиј му беше помошник на Св. Андреј Првоповикан. Свети Андреј го постави за епископ во Византија. Ја...

Од Верскиот календар на МПЦ (12.11.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (12.11.2019)

     Светиот свештеномаченик Зиновиј и сестра му Зиновија   Од градот Егеј во Киликија. Вистинската вера и големото материјално богатство ги наследија од нивните родители. Ревнувајќи за верата со...

Од Верскиот календар на МПЦ (11.11.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (11.11.2019)

  Преподобната маченичка Анастасија Римјанка Родена е во Рим од благородни родители и остана сираче кога имаше три години. Како сираче ја одгледаа во еден женски манастир во близина на...

Од Верскиот календар на МПЦ (10.11.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (10.11.2019)

  Светата маченичка Параскева (Петка)Петка Икониска Родена е во градот Иконија од родители богати и христољубиви. По смртта на своите родители како девојка почна да им го раздава својот имот...

« »

Наука и Култура

Ноември 07, 2019
7.Vselenski.sobor

СИТЕ ТИЕ МУСТАЌЛИИ (од колекцијата на Националната Галерија на Р. С. Македонија)

Портретната уметност од минатите епохи изобилува со слики и скулптури на луѓе со мустаќи кои оставиле траен печат врз културните истории на многу народи:мустаќите се неодминлив ликовен елемент во визуелните претставувања на египетските владетели (како што е…
Октомври 19, 2019

Двеста години од раѓањето на Дичо,зографот кој почна нов правец во црковната уметност

Има една интересна случка поврзана со Дичо Зографот што ја раскажуваат неговите потомци. Еден ден, кога тајфата (во која Дичо бил уште чирак) одела наваму-натаму по работа, била пресретната од група арамии. И, додека арамиите им се заканувале на останатите од…

„АВИЈАТИЧАРОТ“ ОД ЕВГЕНИЈ ВОДОЛАЗКИН добитник на наградата „BookStar 2019“

Окт 08, 2019 Литература 214
Гостувањето на моментално рускиот писател број 1 на сите светски листи – Евгениј…

Фестивал на европска литература ЕВРОПСКИ ПРИКАЗНИ

Сеп 24, 2019 Литература 241
Препознатлив со внимателниот избор на наслови, врвниот превод, оригиналниот дизајн и…

Македонскиот победник на Прашкото квадренале „Оваа зграда зборува (на)вистина“

Сеп 24, 2019 Друго од култура 220
Во сосема неочекуван уметнички контекст и со видно заинтересирана белградска и новосадска…