МОЛИТВА НА СВЕТИ ФИЛАРЕТ МОСКОВСКИ
Господи, дај ми да бидам орудие на Твојот мир, таму каде е омраза, да сеам љубов, таму каде се навреди, опрост, каде е неслога, слога, каде е очајание...
Господи, дај ми да бидам орудие на Твојот мир, таму каде е омраза, да сеам љубов, таму каде се навреди, опрост, каде е неслога, слога, каде е очајание...
Полагањето на твојот чесен појас, Дево чиста, Црквата светло го празнува, и постојано ти вика: Сите нас препаши нѐ против силата вражја, и животот
Свети Исак Сириски додава:„Ако не можеш да бидеш миротворец, тогаш барем не биди човек што го сака немирот.“
Понекогаш човек вели: „Јас само ја кажувам вистината“, но зад зборовите може да се крие желбата да победи, да казни или да го понижи другиот.
Тебе, избраната од сите родови, Божјата Мајка и Царица, Која се вознесе од земјата кон небесата, побожни песни Ти принесуваме,
Христос може да слезе и во најдлабоката темнина, но не ја благословува вратата што човекот од гордост ја држи заклучена.
Воплотувањето Божјо и обожението на човекот е големата тајна на нашата вера и теологија. Нашата Црква секојдневно ја живее таа тајна

Но Бог не влегува во животот на човекот само низ вратата на болката. Тој доаѓа и преку убавината, пријателството, одморот и благодарноста.
Наследивме од првосоздадената Ева кога помислуваме на Бога, да се сеќаваме на загубениот Рај,
Вистинскиот мир не е отсуство на звуци, туку храброст да останеш пред Бога без прибежишта и без бегство.
Понекогаш дури неволјата нè учи да го цениме она што, додека сме го имале, сме го земале здраво за готово.
На Таворската Гора си се преобразил, Исусе, и светол облак, што како шатор се протегаше, апостолите ги покри со слава.
Во мигот на Преображението Христос ги озари апостолите со Својата неискажлива светлина, и сакајќи да им ја покаже светлината на скорешното Негово Воскресение,
Последниот стих од евангелскиот расказ зборува за светол облак кој ги прекрил апостолите и од тој облак тие слушнале глас кој велел: „Овој е Мојот Син возљубен, Него послушајте Го."
Човекот кој непрестајно се споредува, на крајот престанува да ги гледа даровите на сопствениот живот. Радоста на другиот го повредува,