СЕДМОЧИСЛЕНИЦИ
Кој може да ви искаже достојна похвала? Вие се појавивте рамни на небото и се’ поднебесно изодивте со своите стапки и сиот свет го огреавте...
Благословен да е вашиот јазик со кој сте ги насеале духовните зборови, за спасение на безбројните народи. Вие сте примиле од Бога Боговдаховени дарови, темнината на незнањето од секаде сте ја растерале, на сите сте им покажале пример со себеси, од устата духовна сладост сте источиле...
Од Похвалното слово за Кирил и Методиј,
од Климент Охридски
И годинава со огласувањето на камбаните во сите цркви насекаде низ Република Македонија и насекаде низ светот каде што се нашинците, Македонската православна црква на 9-ти август свечено ќе го чевствува празникот на Седмочислениците, денот и споменот на своите заштитници Светите сесловенски просветители Кирил и Методиј и нивните ученици Климент, Наум, Сава, Горазд и Ангелариј. Овие црковните дејци, но бездруго и многу повеќе од тоа, “како аргати на лозје, откако ја споделија дневната мака и горештина, заедно со оние што дошле во единаесеттиот час, што беа удостоени во иста мерка со Божја благодат, така во последниот век, на истото дело дојдоа нови проповедници и светила на целата вселена, и тие со добар подвиг и цврста вера, поминаа како сонце, осветлувајќи ги темните места со своите стапки, и разгонуваа со духовен оган секоја еретичка и паганска магла, не поштедувајќи ги ни своите тела, ни своите души, секогаш борејќи се за правата вера “ – вели плодот за плодотворите, Климент Охридски. Измачувани, гонети и затварани, незнабожтвото на овие простори овие духовните дејци го претопија во описменување преку благовестењето за Светото Тројство на јазикот на нашите предци. Со тој чин, со тоа епохално, свето дело тие во историјата на нашиот народ го направија судбоносниот чекор без кој денес многу тешко би можело да се замисли општествено-духовниот развој како на нашиот, така и на целиот словенски род.
Навистина тешко е да се одгатне дали воопшто овој народ би бил ова што е денес и дали неговиот духовен развој би се одвивал во насоката која не донесе овде, каде што сме а каде Светите не насочија преку благовеста на Светото Писмо во тоа бурно историско премрежје за нас Словените кои тогаш, тек одделени и разединети во потрагата за подобра егзистенција се сплотивме во едно ново духовно единство кое ги надмина границите, бариерите и асимилациите што тогаш не делеа, разнебитуваа.
Овие Божји војници храбро изгонувајќи ја тријазичната ерес на оние кои велеа дека е достојно Бог да се слави само на елински, латински и еврејски, увидувајќи ја потребата од сопствено слово на сплотеното словенско стадо, мисија - ехо кое одекна од искажаното многу пред тоа преку зборовите на апостолот Павле “повеќе сакам да кажам пет зборови разбирливи, за да поучам и други, отколку илјадници зборови на непознат јазик.” 1 Кор. 14.19, не дозволија овој народ да се претопи, туку за него, за својот род, ја создадоа првата азбука глаголицата, во чиј корен длабоко е врежан јазикот на нашите предци, на јужните словени – македонците, и на неа го преведоа Светото Писмо, а црковните книги на црковно-словенски јазик на кој и денес се слави Бога.
Токму пред овие Свети со најдлабока почит се поклонуваме и векови ги чевствуваме. И токму денес, ни малку не отстапувајќи од славниот спомен на нивното дело, на ним, Светите Седмочисленици Кирил, Методиј, Климент, Наум, Сава, Горазд и Ангелариј, застапници на родот чија рожба сме, повторно им се молиме - молете го Бога за нас грешните.
Наташа Деспотовска Димитриевска
Лето Господово 2011
