логоFacebookTwitterYouTubeeMail

sv.Sampson.Stranoprimec.jpgСвети Сампсон Странопримец    

Овој светител е роден од богати и прочуени родители во стариот Рим, каде што го изучи сето светско знаење на тоа време, а особено ѝ се посвети на лекарската наука. Како лекар беше милосрден и бесребрен, а на болните им даваше лекови за телото и за душата, советувајќи ги да ги извршуваат заповедите на христијанската вера. Потоа се пресели во Цариград, таму живееше во еден малечок дом од којшто растураше на сите страни, како сонцето зраците на светлината - милостиња, утеха, совети, надеж, лек и воопшто помош за беспомошните, и духовна и телесна. Патријархот чу за добродетелите на овој човек и го ракоположи за свештеник. Во тоа време се разболе царот Јустинијан Велики и неговата болест, според уверувањето на сите лекари, беше неисцеллива. Тогаш царот Му се помоли на Бога со голема усрдност и Бог му откри во сон дека Сампсон ќе го исцели. Навистина, кога дозна царот за Сампсон, го повика на дворецот и само што старецот ја стави раката на болното место, царот оздраве. Па кога царот му нудеше големо богатство за ова, Сампсон се заблагодари, не сакајќи ништо да прими, а рече: „О цару, имав јас и злато и сребро и други имоти, но сѐ оставив заради Христа, за да ги стекнам вечните небесни богатства“. Но бидејќи царот настојуваше сепак да стори нешто за него, Свети Сампсон го замоли да му изгради дом за ништите. Во тој дом Сампсон им служеше на сиромасите како родител на своите деца. Милоста кон сиромасите и немоќните му беше како природна. Најпосле овој свет човек, сиот исполнет со небесна сила и добродетел, се упокои мирно на 27 јуни 530 година. Го погребаа во црквата на Светиот маченик Мокиј, неговиот роднина. Откако се упокои, многупати им се јавуваше на оние што го повикуваа на помош.

 

 

 

zeni.mironosici15vek.jpg  sv.Joana.Mironosica.jpg

Света Јоана Мироносица     

Таа е жена на Хуза, дворјанин Иродов (Лука 8, 1). Кога му ја отсече главата на Свети Јован Крстител, Ирод ја фрли на нечесно место. Јоана ја зеде главта на Крстителот и чесно ја погреба на Елеонската Гора, на еден Иродов имот. Дури во времето на царот Константин Велики се откри чесната глава на Св. Предвесник Јован. Света Јоана се спомнува и како присутна при страдањето и Воскресението на Господ. Мирно се упокои..


Светиот презвитер Севир

Живееше во средна Италија. Маж со вонредна светост. Еднаш беше повикан за Исповед и Причест кај еден човек на умирање, а задоцни бидејќи работеше во лозјето. Брзо му пратија вест дека болниот умрел. Сиот исплашен, како да го убил човекот, почна горко да плаче над мртвиот. И за неговата усрдна молитва Бог го оживеа мртовецот. Тогаш Севир го исповеда и го причести, го приготви за христијанска разделба со овој свет. Осмиот ден оттогаш човекот повторно умре.

 

Евангелие и поука за 10/07/2020
 

Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Матеј 13:4-9

4.     и кога сееше, едни зрна паднаа покрај патот, долетаа птици и ги исколваа.
5.     Други паднаа на каменито место, каде што немаше многу земја, и набргу проникнаа, оти земјата не беше длабока.
6.     Но, штом изгреа сонцето, тие свенаа, па, како да немаа корен, се исушија.
7.     Некои паднаа во трње и израсна трњето и ги задуши.
8.     Други паднаа на добра земја и дадоа добар плод: едно сто, друго шеесет, а друго триесет.
9.     Кој има уши да слуша, нека чуе!”

Апостол на денот: Послание на светиот апостол Павле до Римјаните 16:1-16

1.     Ви ја препорачувам Фива, нашата сестра, која е слугинка при црквата во Кенхреа:
2.     примете ја во Господа, како што им прилега на светии, и помогнете ? во она, во што ќе има потреба од вас, бидејќи и таа беше помошница на мнозина и на мене самиот.
3.     Поздравете ги Прискила и Акила, моите сотрудници во Христа Исуса,
4.     кои за мојата душа ја положија својата глава; ним не само јас им благодарам, туку и сите цркви од незнабошците и нивната домашна црква.
5.     Поздравете го мојот возљубен Епенет, кој е првенец во Христа во Ахаја.
6.     Поздравете ја Маријам, која многу се грижеше за нас.
7.     Поздравете ги Андроника и Јунија, моите сродници и созатвореници, кои се прочуени меѓу апостолите и кои уште пред мене поверуваа во Христа.
8.     Поздравете ми го саканиот во Господа Амплија!
9.     Поздравете го нашиот сотрудник во Христа Урбана и саканиот Стахија!
10.     Поздравете го испитаниот во Христа Апелија! Поздравете ги верните од домот Аристовулов!
11.     Поздравете го мојот сродник Иродион! Поздравете ги домашните на Наркис, кои веруваат во Господа.
12.     Поздравете ги Трифена и Трифоса, кои се грижат за Господа. Поздрвете ја почитуваната Персида, која многу се погрижи за Господа.
13.     Поздравете го избраниот во Господа Руф, како и неговата и моја мајка!
14.     Поздравете ги Асинкрита, Флегонта, Ерма, Патрова, Ермија и браќата со нив!
15.     Поздравете ги Филолога и Јулија, Ниреја и неговата сестра, и Олимпана и сите со нив светии!
16.     Поздравете се еден со друг со свет целив! Ве поздравуваат сите цркви Христови!

Поука на денот: Старец Ефрем Филотејски
Човековото срце е центар на натприродно, природно и противприродно движење. Сe почнува од срцето. Ако човековото срце е очистено, човекот Го гледа Бога. Меѓутоа, на кој начин ние можеме да Го видиме Бога? Може ли Бог да има човечки облик? Не! Бог е невидлив, Бог е Дух. Тој, меѓутоа, може да загосподари во срцето на човекот, кога тоа ќе стане сад способен да Го прими Бога. За да стане срцето на човекот сад способен да Го прими Бога, мора најнапред да биде очистено од нечистите помисли. За да се очисти срцето, во него мора да се внесе одреден лек. Тој лек е молитвата. Таму кај што ќе згазне царот, непријателот бива протеран. А кога Христос - Неговото Свето име - ќе влезе во срцето, фалангите на демоните почнуваат да бегаат. Кога Христос е цврсто востоличен во срцето, сe Му се покорува. Тоа е како кога добар цар ќе ја освои земјата и ќе биде востоличен во престолнината. Тој тогаш со својата армија ги покорува сите востаници. Со други зборови, тој ги протерува непријателите и ги смирува внатрешните нереди во земјата. Тогаш настанува мир. Царот седи на престолот и гледа дека сe му е покорено и потчинето. Тој тогаш се радува и насладува, зашто гледа дека неговиот труд и борбата завршиле и ги донеле послушноста, мирот и сите сакани резултати. Така се случува и со царството на нашето срце. Тоа внатре во себе има непријатели, има востаници; тоа има помисли, има страсти и слабости, бури и немири - и сето тоа се наоѓа во човечкото срце. За да може царството на човековото срце да се смири и потчини, Христос, Царот, мора да влезе со Своите војски и да го освои и да го протера непријателот, т. е. ѓаволот. Тој мора да го потчини секој немир што потекнува од страстите и слабостите и да завладее како семоќен цар. Состојбата што ќе произлезе оттаму Светите отци ја нарекуваат „безмолвие на срцето“ и со него тогаш непрекинливо владее молитвата, творејќи ги чистотата и „тивкото срце“.

 

 
Поука на денот: Старец Ефрем Филотејски
Секогаш сеќавај се на Исус за секогаш да го пронаоѓаш соодветниот лек за своите слабости. Те боли ли нешто? Ако Го повикаш Исус, ќе најдеш утеха и просветлување. Тажен си? Повикај Го Исус и гледај, утехата ќе блесне во сферата на твоето срце. Те надвладеало обесхрабрување? Не заборавај своите надежи да ги положиш на Христа и твојата душа ќе се исполни со храброст и со сила. Те мачат плотски помисли и те привлекуваат кон чувствени наслади? Приграби го согорувачкиот оган на името Исусово и фрли го врз плевелот. Да не те мачи некоја световна работа? Речи: “Просветли ме, Исусе, како да се соочам со проблемот што е пред мене. Нека се разреши согласно со Твојата Света волја“. И види, ќе бидеш мирен и ќе чекориш со надеж.

Старец Ефрем Филотејски

Напредувајќи во молитвата, ќе го најдеме олеснувањето од страстите. Скриените помисли со време ќе исчезнат, нашето срце ќе стане незлобливо детско срце.

 

Saint Sampson, the Hospitable One Who Received Strangers


Sampson was born of wealthy and eminent parents in old Rome where he studied all the secular sciences of that time and dedicated himself particularly to the science of medicine. Sampson was compassionate and an unmercenary and administered cures to the sick, both body and soul, counseling everyone to fulfill the requirements of the Christian Faith. Afterward he moved to Constantinople where he lived in a small house from which he dispensed alms, comfort, counsel, hope and medicine to all just as the sun disperses its rays of light and, in general, gave help to the helpless, both spiritually and physically. The patriarch heard of the great virtues of this man and ordained him a priest. At that time, Emperor Justinian the Great became ill and his illness, according to the conviction of all physicians, was incurable. The emperor prayed to God with great fervency and God revealed in a dream to him that Sampson would heal him. And indeed, when the emperor learned of Sampson, he invited him to his court and just as the elder placed his hand on the ailing place, the emperor recovered. When the emperor offered him enormous wealth for this, Sampson thanked him and did not want to accept anything saying to him: "O Emperor, even I had gold and silver and other goods, but I left all for the sake of Christ in order to gain eternal heavenly goods." But when the emperor insisted on doing something for him, holy Sampson implored the emperor to build him a home (hospice) for the poor. In this home Sampson served the poor as a parent serves his children. Mercy toward the poor and the helpless was natural to him. Finally, this saintly man, completely filled with heavenly power and goodness, reposed peacefully on June 27, 530 A.D. and was interred in the church of his relative, the holy martyr Mocius. After his death, Sampson appeared many times to those who called upon him for assistance.


Saint Severus, the Presbyter


Severus lived in central Italy and was a man of extraordinary sanctity. Once he was summoned to hear the confession of and to administer Holy Communion to a man who was dying but because of working in his vineyard, he was late. The news reached him that the sick man had died. Completely frightened as though he had killed the man, Severus began to weep bitterly over the deceased. By his fervent prayer, God restored life to the dead man. Then Severus heard his confession, gave him Holy Communion and prepared him for a Christian departure from this world. On the eighth day, the man again died.


Saint Joanna, the Myrrh-Bearer


Joanna was the wife of Chuza, Herod's steward: "Joanna, the wife of Chuza, Herod's steward" (St. Luke 8:3). When Herod beheaded John the Baptist he disposed of his head in an unclean place. Joanna removed the head of the Baptist and buried it honorably on the Mount of Olives on Herod's estate. Later, during the reign of Constantine the Great, the head of John the Baptist was discovered. St. Joanna is also remembered as being present both at the suffering and at the resurrection of the Lord. She died peacefully.

 

ОХРИДСКИ ПРОЛОГ 

 

Ilust.zadete2.jpg

Извор: Бигорски манастир

 

 Преп. Сампсон Странопримец; св. Јоана Мироносица
27 ЈУНИ
1. Св. Сампсoн Странoпримeц. Oвoј свeтитeл бил рoдeн oд пoзнати и бoгати
рoдитeли вo стариoт Рим, кадe штo гo изучил сeтo свeтoвнo знаeњe на тoа врeмe, а oсoбeнo сe
пoсвeтил на лeкарската наука. Сампсoн бил бeсрeбрeник и милoсрдeн лeкар, на бoлнитe им
давал лeкoви и за тeлoтo и за душата, сeкoгo сoвeтувајќи гo да ги испoлнува прoписитe на
христијанската вeра. Пoтoа сe прeсeлил вo Цариград, кадe штo живeeл вo eдна мала куќа, oд
кoја штo давал на ситe страни какo Сoнцeтo зраци на свeтлина, милoстиња, утeха, сoвeт, надeж,
лeк и вooпштo пoмoш на бeспoмoшнитe, и духoвна и тeлeсна. Патријархoт чул за висoкитe
дoбрoдeтeли на oвoј чoвeк и гo ракoпoлoжил за свeштeник. Вo тoа врeмe сe разбoлeл царoт
Јустинијан Вeлики и нeгoвата бoлeст, пo вeрувањeтo на ситe лeкари, била нeисцeлива. Тoгаш
царoт сe пoмoлил на Бoга, сo гoлeма усрднoст и Бoг му oткрил вo сoн дeка Сампсoн ќe гo
излeкува. И навистина, кoга дoзнал царoт за Сампсoна, гo пoвикал вo свoјoт двoрeц и самo штo
старeцoт ја ставил свoјата рака на бoлнoтo мeстo, царoт oздравeл. Па кoга царoт му пoнудил
гoлeмo бoгатствo за тoа, Сампсoн заблагoдарил и нe сакал ништo да прими, вeлeјќи му на
царoт: “O цару, јас имав и златo и срeбрo и друг имoт, нo сè oставив заради Христа да би ги
дoбил вeчнитe блага нeбeсни”. Нo царoт настoјувал да му учини нeштo, па св. Сампсoн гo
замoлил царoт да му изгради eдeн дoм за сирoмаси. Вo тoј дoм Сампсoн им служeл на
сирoмашнитe какo рoдитeл на свoитe дeца. Милoста кoн сирoмашнитe и нeмoќнитe му била
прирoдна. Најпoслe oвoј свeт чoвeк, сиoт испoлнeт сo нeбeсна сила и дoбрина, сe упoкoил
мирнo на 27 јуни 530 гoдина и бил пoгрeбан вo црквата на св. мч. Мукиј, нeгoв рoднина. Пo
свoeтo упoкујувањe, Сампсoн пoвeќe пати им сe јавувал на oниe кoи гo пoвикувалe на пoмoш.

2. Св. Сeвир прeзвитeр. Живeл вo срeдна Италија. Маж сo нeoбична свeтoст. Eднаш
бил пoвикан да испoвeда и причeсти eдeн прeтсмртник, нo тoј задoцнил рабoтeјќи вo лoзјeтo.
Вo тoа врeмe му стигнала вeст дeка бoлниoт умрeл. Цeлиoт исплашeн, какo да e тoј убиeцoт на
oнoј чoвeк, пoчнал гoркo да плачe над мртoвeцoт. И пo нeгoвата усрдна мoлитва, Бoг гo
oживeал мртoвeцoт. Тoгаш Сeвир гo испoвeдал и гo причeстил и гo пoдгoтвил за христијанска
раздeлба сo oвoј свeт. На oсмиoт дeн, тoј чoвeк пoвтoрнo умрeл.

3. Св. Јoана Мирoнoсица. Жeна на Хуз, настoјник Ирoдoв (Лк. 8:3). Кoга Ирoд му ја
прeсeкoл главата на св. Јoвана Крститeлoт, тoј му ја фрлил на нeчистo мeстo. Јoана ја зeла
главата на Крститeлoт и чeснo ја пoгрeбала на Eлeoнската Гoра, на Ирoдoвиoт имoт. Дури вo
врeмeтo на св. Кoнстантин Вeлики главата e прoнајдeна. Св. Јoана сe спoмeнува какo присутна
и при страдањeтo и при вoскрeсeниeтo на Гoспoда. Мирнo сe упoкoила.

РАСУДУВАЊE
Никoј нe e бeзумeн, oсвeн oнoј кoј нe мoжe да ги сoглeда свoитe грeвoви и туѓитe
дoбрoдeтeли; никoј нe e прoсвeтeн, oсвeн oнoј кoј мoжe да ги види и да ги признаe свoитe
грeвoви и туѓитe дoбрoдeтeли. Oниe кoи ги прoнаoѓаат самo туѓитe мани и нив ги критикуваат,
Златoуст ги срамнува сo мувитe штo паѓаат на туѓи рани (нe да ги лeкуваат, туку пoвeќe да ги
разјадат и затрoват). “Бoг нас нè испратил oвдe на eпитимија”, тoа сe збoрoви на блажeниoт
Тeoфил Киeвски (+853). Oнoј кoј знаe и чувствува дeка e на eпитимија, сe задлабoчува вo
мoлчаниe и размислувањe за свoјoт сoпствeн грeв штo гo дoвeл вo eпитимија. Oвoј ист блажeн
чoвeк уштe рeкoл: “Трeба да сe oплакуваат и грeвoвитe на свoитe ближни, бeз тoа ниeднo
чoвeчкo битиe нeма да сe спаси”. Да сe oплакуваат или да сe oбјавуваат - какo пишува, синкo
мoј? Кај блажeниoт Тeoфил пишува: “Да сe oплакуваат”, а кај сатаната, “Да сe oбјавуваат”.
Тeoфил,прeд смртта, за сeбe на браќата им гo oставил oвoј завeт: “Пoтсeтувајтe сe на
смрдливиoт Тeoфил”. Тoа e аманeт на најсвeтoтo чoвeчкo битиe вo Киeв, вo 1853 гoдина.

СOЗEРЦАНИE
Да размислувам за чуднoтo исцeлувањe oд дeбeлата вoдeна бoлeст (Лк. 14:2), и тoа:
1. какo Гoпoсд сe дoпoрeл дo чoвeкoт сo дeбeла бoлeст и oвoј oздравeл и си oтишoл
дoма;
2. какo e мoјата душа бидeјќи e пoд тoвар на тeлoљубиeтo - пoд тoвар на дeбeла или
вoдeна бoлeст;
3. какo Гoспoд мoжe сo eдeн дoпир да ја исцeли дeбeлината на мoјата душа и да ја
oслoбoди oд прeкумeрниoт тoвар на страсната влага.

БEСEДА
за висoкиoт заклoн
Кoј сe надeва на Гoспoда, ќe сe спаси (Изрeки, 29:25).
Правeдникoт e вo заклoн Гoспoдoв, вo висoк заклoн: вoда дo нeгo нeма дo дoпрe ниту пoтoп ќe гo удави. Пoтoпoт ни Нoeта нe гo удавил, бидeјќи Гoспoд му бил на висoк заклoн.
Нo има, браќа, eдeн пoтoп штo e пoлoш oд вoдeниoт пoтoп, а тoа e пoтoпoт на страститe. Кoга страститe ќe сe разгoрат, кoга ќe сe зачадат и зацрнат, кoга наoкoлу ќe ја пуштат свoјата смрдeа, кадe чoвeкoт ќe пoбeгнe и кoј ќe гo спаси? Eдинствeнo пoд рацeтe на Гoспoда, eдинствeнo вo Нeгoвиoт заклoн, вo висoкиoт заклoн. Пoтoпoт на страститe навалил на Давида, нo тoј пoбeгнал и сe заклoнил пoд раката на Гoспoда, вo висoкиoт заклoн сe спасил oд oгнoт, oд чадoт и oд смрдeата на страститe штo гo гoнeлe.
Чoвeкoт нe спасува ниту oд eдeн пoтoп. Спасува самo Бoг. Бoг e Гoспoдар на oблацитe и укрoтувач на страститe. Навистина Oн e висoк заклoн. Да прибeгнeмe кoн Нeгo и да сe скриeмe вo Нeгoвитe пoли. Пeсoт сe пoкажува какo лав кoн прoсјакoт, а какo празна врeќа прeд нoзeтe на гoспoдарoт.
Гoспoди Сeвишeн, штo сeдиш на висoк прeстoл, Ти си висoк заклoн. Биди ни милoстив Сoздатeлу наш и пружи ни ја раката да сe вoздигнeмe дo Твoјoт заклoн. Спаси нè oд бујнитe вoди штo јурат да нè пoтoпат. На Тeбe слава и вeчна пoфалба. Амин.



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Верски календар

Од Верскиот календар на МПЦ (04.12.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (04.12.2020)

Пред храмот имаше петнаесет скалила. Родителите Ја кренаа Дева на првото скалило, а Таа тогаш сама брзо се искачи на врвот, кај што Ја дочека првосвештеникот Захарија, таткото на Св....

Од Верскиот календар на МПЦ (03.12.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (03.12.2020)

    Преподобен Григориј Декаполит        Роден е во Декапол Исавриски, од Сергиј и Марија, родители угледни и благочестиви. Кога заврши училиште родителите сакаа да го oженат, но тој побегна...

Од Верскиот календар на МПЦ (02.12.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (02.12.2020)

Индиски подвижници. Јоасаф беше принц, син на царот Авенир. По Божја Промисла него го посети старецот Варлам, го научи на верата Христова и го крсти. Потоа старецот се оддалечи во...

Од Верскиот календар на МПЦ (01.12.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (01.12.2020)

Светиот маченик Платон    Од градот Анкира Галатиска. Роден и воспитан е како христијанин. Уште во младите години покажуваше големо совршенство во сите добродетели. Не ја криеше својата вера во...

Од Верскиот календар на МПЦ (30.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (30.11.2020)

Свети Григориј Чудотворец, епископ Неокесариски Божји човек и силен чудотворец, нарекуван втор Мојсеј. Роден од незнабожни родители, но угледни и богати, Григориј најпрво ги изучи елинската и мисирската (т.е. египетската)...

Од Верскиот календар на МПЦ (29.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (29.11.2020)

Светиот апостол и евангелист Матеј Матеј беше син на Алфеј, најпрво цариник (т.е. закупец и порезник или митар) и како таков него го виде Господ во Капернаум и го повика:...

Од Верскиот календар на МПЦ (28.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (28.11.2020)

          Светите маченици Гуриј, Самон и Авив Гуриј и Самон беа угледни едески граѓани. За време на едно гонење на христијаните се засолнија надвор од градот и...

Од Верскиот календар на МПЦ (27.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (27.11.2020)

Тропар на Свети Григориј Палама Светилнику на Православието, тврдино на Црквата и учителу! Убавино на монасите, непобедлив поборнику на богословите! Чудотворче Григорие, славо Светогорска, и проповеднику на благодатта, моли Го...

Од Верскиот календар на МПЦ (26.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (26.11.2020)

   Свети Јован Златоуст Патријарх Цариградски. Роден е во Антиохија во 354 година, од татко Секунд, војвода, и мајка Антуса. Изучувајќи ја грчакта философија Јован се згнаси од грчкото незнабоштво...

« »

Наука и Култура

Октомври 23, 2020
3.angeli.so.truba

Галебот Џонатан Ливингстон- Ричард Бах

После еден месец од враќањето се случува преседан. Еден галеб од Јатото бара да учи да лета. Така, Теренс Ловел станува осмиот ученик на Џонатан. А наредната ноќ им се придружува и Кирк Мејнард, галебот со дефектно лево крило, кој во крик и бодрен од Џонатан…
Октомври 21, 2020
TVITer8

По патот на Македонската историjа

„Ние за Гоце“, авторот Стефанов пишува дека „Гоце Делчев беше самостоен и назависен во борбата; не бараше туѓа поткрепа, не допушташе туѓо мешање од кое толку многу страда и губи македонското ослободително движење, искористувано за туѓи цели и задачи“.За…

“Богородичен Покров“ со филмови кои ја збогатуваат душата и носат силни пораки

Сеп 22, 2020 Филм, Театар 273
3.angeli.so.truba
“2020 година ќе се памети по неочекуваните предизвици и искушенија со кои мораше да се…

Информација за победниците на конкурсите за млад и зрел уметник

Авг 27, 2020 Ликовна уметност 262
TVITer21
Процесот на селекција се одвиваше по принцип на оценување на предложените апликации од…

Емануел Рембер: Читањето е убава мрзеливост и вистински лек

Мај 10, 2020 Интервју 797
3.angeli.so.truba
-Чудно е тоа што изолацијата ја доживувам како миг во кој сè е замрзнато. Секако дека сè…