логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Светиот свештеномаченик Јануариј и другите со него

Овој светител беше епископ во Кампанија Италијанска. За време на гонењето на Максимијан беше изведен на суд и мачен на разни начини, а тој поднесе сѐ трпеливо. Кога го фрлија во оган, огнот се разлади со невидлива роса и маченикот стоеше неповреден сред огнот и Му пееше пофалба на Бога. Тогаш му го стружеа телото со железни четки дури коските не му побелеа, но маченикот поднесуваше незлобливо и трпеливо. Неговиот ѓакон Фауст и чтецот Дисидериј, коишто ги гледаа неговите маки, плачеа по својот духовен отец, но и нив ги врзаа и заедно со епископот ги поведоа во градот Путеол и ги фрлија во затвор. Во истиот затвор беа затворени за Христа и путеолските ѓакони Прокул и Сосиј и двајца лаици христијани Евтихиј и Акутион. Сите седуммина ги фрлија пред ѕверови. Но ѕверовите не ги ни допреа. Тогаш ги убија со меч, а неаполските христијани тајно го пренесоа телото на Свети Јануариј во својот град и чесно го положија в црква. На гробот на овој светител до денешен ден се пројавуваат многубројни чуда. Меѓу бројните чуда запамтено е и тоа дека една бедна вдовица, на којашто ѝ беше умрел синот единец, ја зеде од црквата иконата на Свети Јануариј и ја положи на својот мртов син плачејќи и молејќи го светителот. И нејзиниот син оживе. Свети Јануариј пострада чесно во 305 година.

Светиот маченик Теодор и другите со него

За верата Христова пострада во Перга Памфилиска во времето на царот Антонин. Теодор беше млад и со убаво лице. Кога намесникот на таа област го избра заедно со други момчиња, за да ги испрати на служба во царскиот дворец, Теодор се спротивстави и изјави дека тој е христијанин. За ова беше мачен со разни маки, а потоа фрлен во оган. Но од земјата изби вода и го угаси огнот. Намесникот ова им го припишуваше на некои Теодорови магии. А маченикот му рече: „Ова не е дело на мојата сила, туку на мојот Бог Христос; а ако сакаш да ја познаеш силата на твоите богови запали друг оган, па фрли во него еден од твоите војници и се надевам ќе ја познаеш нивната сила и семоќта на мојот Бог.“ Намесникот сакаше навистина да фрли еден од војниците, но тие во страв го молеа да го фрли жрецот Диоскор наместо нив. Жрецот пак молеше да го фрлат самиот идол Ѕевс и останатите идоли, па ако се богови, тие лесно ќе се спасат самите себеси. Диоскор ова го рече бидејќи откако го виде чудото со Теодор веќе беше со срцето обратен кон Христа. Кога дозна за ова, намесникот го осуди Диоскор на смрт и го запали. Исто така го предаде на смрт и Теодор со двајца војници, Сократ и Дионисиј и мајката на Теодор, Филипа. Теодор го распнаа на крст, на којшто тој издивна дури третиот ден. Сократ и Дионисиј ги прободија со копје, а Филипа ја убија со меч. Сите стекнаа венци на слава во царството Христово

Свети Теофан Затворник

Од срцето човечко излегува и доброто и лошото. Каков си во срцето, таков си и пред лицето на Господ.

 


Priestly-Martyr Januarius and others with him

 Евангелие и поука за 04/05/2020

 

Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Јован 4:46-54

46.     И така, Исус пак дојде во Кана Галилејска, каде што беше претворил вода во вино.
47.     Имаше еден царски човек, чиј син беше болен во Капернаум. Штом чу дека Исус пристигнал од Јудеја во Галилеја, тој отиде при Него и Го замоли да слезе и да му го излекува синот, зашто беше на умирање.
48.     А Исус му рече: „Ако не видите знаци и чудеса, нема да поверувате.”
49.     Царскиот човек Му рече: „Господи, дојди додека уште не умрело детето мое!”
50.     А Исус му одговори: „Оди си! Твојот син е жив!” И човекот поверува на зборот, што му го кажа Исус и си замина.
51.     И веднаш, кога слегуваше, го сретнаа слугите негови и му јавија: „Синот твој е жив!”
52.     А тој ги праша за часот кога му станало полесно. Тие му одговорија: „Вчера во седмиот час го остави огнот.”
53.     Тогаш таткото разбра дека тоа станало во истиот час, кога Исус му рече: „Твојот син е жив!” И поверува тој и целиот негов дом.
54.     Ова, пак второ чудо го изврши Исус, кога пристигна од Јудеја во Галилеја.

Апостол на денот: Дела на светите апостоли од светиот апостол Лука 6:8-15;7:1-5;7:47-60

8.     А Стефан, исполнет со вера и сила, вршеше големи чудеса и знаци меѓу луѓето.
9.     Тогаш станаа некои од синагогата, наречена синагога на Либертинците, и од синагогата на Киринејците и од Александријците, како и оние што беа од Киликија и Азија, и почнаа да се препираат со Стефана;
10.     но не можеа да му се спротивставуваат на мудроста и Духот, со Кого тој зборуваше.
11.     Затоа подучија некои луѓе да речат: „Го чувме да хули на Мојсеја и на Бога.”
12.     И го побунија народот, старешините и книжниците и, откако го нападнаа, го фатија и го одведоа во Синедрионот.
13.     И претставија лажни сведоци, кои рекоа: „Овој човек не престанува да хули на ова свето место и на Законот,
14.     оти го чувме како зборува: »Овој Исус Назареец ќе го разруши ова место и ќе ги измени обичаите, што ни ги предаде Мојсеј.«“
15.     И сите што беа во Синедрионот, се вгледаа во него и видоа дека лицето негово му беше како лице на ангел.
1.     Тогаш првосвештеникот рече: „Така ли е тоа?”
2.     А тој одговори: „Луѓе, браќа и оци, чујте! Бог на славата му се јави на нашиот татко Авраама, кога беше во Месопотамија, уште пред да се пресели во Харан,
3.     и му рече: »Излези од твојата земја, од твојот род и од домот на татка ти, па дојди во земјата, што ќе ти ја покажам.«
4.     Тогаш тој излезе од земјата Халдејска и се насели во Харан, а оттаму, по смртта на неговиот татко, Бог го пресели во оваа земја, каде што живеете вие сега.
5.     И во неа не му даде наследство ни стапка, но вети дека ќе му ја даде на потомството негово и нему во држење, додека уште немаше пород.
47.     А Соломон Му изгради дом.
48.     Но Севишниот не живее во ракотворни храмови, како што вели пророкот:
49.     »Небото е Мојот престол, а земјата подножје на нозете Мои. Каков дом ќе ми направите, вели Господ, или кое место е за Мојата почивка?
50.     Не го направи ли сето тоа Мојата рака?
51.     Тврдоглави и необрезани по срцето и ушите! Вие секогаш Му се противевте на Светиот Дух – како татковците ваши, така и вие.«
52.     Кого од пророците не го гонеа вашите татковци? Тие ги убија оние, што го предвестија доаѓањето на Праведникот, чии предавници и убијци станавте сега и вие,
53.     вие, што го примивте Законот преку ангелите, а не го одржавте.”
54.     Кога го слушаа ова, срцата им се кинеа од јад и со забите крцкаа против него.
55.     А Стефан, исполнет со Дух Свети, кога погледна кон небото, ја виде славата Божја и Исуса како стои од десната страна на Бога,
56.     и рече: „Еве, ги гледам небесата отворени и Синот Човечки како стои од десната страна на Бога.”
57.     Но, тие, откако извикаа со висок глас, ги затворија ушите свои и еднодушно се нафрлија на него.
58.     И, кога го изведоа надвор од градот, почнаа на него да фрлаат камења: а сведоците ги оставија алиштата свои пред нозете на едно момче, по име Савле;
59.     и фрлаа камења врз Стефана, кој се молеше и велеше: „Господи Исусе, прими го духот мој!”
60.     А штом падна на колена, извика со висок глас: „Господи, не примај им го ова за грев!” И како го рече тоа, тој почина.

Поука на денот: Старец Паисиј Светогорец
"За жал, во денешно време се множат зборовите и книгите, а се намалува опитот, зашто луѓето се под влијание на световниот дух, кој постојано се стреми кон леснотии и го одбегнува телесниот напор. Многумина од нас се успокојуваат преку многу читање, а малку или воопшто не творат. Имаме само восхит кон Светите атлети на нашата Црква, без да направиме обид да го сфатиме нивниот труд, зашто самите не се потрудивме да го сториме тоа, да ги возљубиме и од усрдност да се обидеме да ги подражаваме. Сите оние пак, кои усрдно прават пoдвиг, не се штедат себеси и не си припишуваат никакви заслуги, се од голема помош бидејќи само тогаш ќе се успокојат душите на кои помошта им е потребна, а кои прибегнуваат кон нив. И само тогаш, ќе се успокои нивната душа и во овој живот и во вечниот."




Поука на денот: Старец Паисиј Светогорец
"Поголема благодарност треба да им оддадеме на оние што нe боцнаа со што излегоа трњата од нашата душа, отколку на оние што бесплатно ќе ја ископаат нашата област и ќе ни ја покажат нашата скриена непозната ризница. Не му користи некому да ги струже своите колена со неброени метании, ако воедно не си го изриба образот со смирение (со внатрешното покајание). " the bishop of Benevento in Italy. At the time of persecution under Maximian, Januarius was brought before the court and tortured in various ways, which he blamelessly and patiently endured. When they cast him into the fire, the fire was cooled by invisible dew and the martyr stood unharmed amidst the flames and sang praises to God. Then they scrapped his body with iron brushes until the bones shown white, which the martyr innocently and patiently endured. His Deacon Festus and Lector Desiderius witnessed the suffering of the martyr and wept for their spiritual father. Then they bound both of them and together with Bishop Januarius brought them to the city of Puteoli (near Naples) and cast them into prison. In this same prison for the sake of Christ, were Sussos, Deacon of Miseno and Proculus, Deacon of Puzzuoli and two Christian laymen Euticius and Acutius. The next day all seven of them were thrown before the wild beasts. The wild beasts did not touch them. They were all beheaded and the Christians of the city of Naples secretly carried away to their city the body of St. Januarius and buried it honorably in church. To the present day numerous miracles have occurred at the grave of this saint. Among the many miracles one is particularly remembered i.e., a poor widow whose only son had died removed the icon of St. Januarius from the church and placed it on the body of her dead son, sobbing and praying to the saint. Her son became alive. St. Januarius honorably suffered in the year 305 A.D.


Holy Martyr Theodore and others with him

 

Theodore suffered for the Faith of Christ in Perga of Pamphylia during the reign of Antonius. Theodore was young and of handsome countenance. When the governor of that province chose him, along with other young men, who were to be sent to the imperial court for service, Theodore objected and declared that he is a Christian. Because of that, he underwent many kinds of tortures and was then tossed into the fire. But, water bubbled out of the ground and quenched the fire. The governor attributed this to some magic of Theodore. But, the martyr said: "This is not the work of my power but Christ my God. If you want to know the power of your gods, light another fire and toss in one of your soldiers and then I hope you will see their power and the Almighty power of my God." Indeed, the governor wanted to cast one of his soldiers into the fire but they, out of fear, implored him to throw in their place Dioscorus, the pagan priest. The pagan priest Dioscorus then begged the governor to throw in the idol of Zeus and the other idols and, if they are gods, they will easily save themselves. Dioscorus said this because he had turned to Christ in his heart since he saw the miracle that took place with St. Theodore. Learning of this, the governor sentenced Dioscorus to death by burning; also delivered over to death by the governor were Theodore and the two soldiers, Socrates and Dionysius and Theodore's mother, Philippa. Theodore was crucified on a cross on which he expired on the third day. Socrates and Dionysius were pierced with a spear and Philippa was beheaded. All were crowned with the wreaths of glory in the Kingdom of Christ.

 

Ilust.zadete2.jpg

Извор: Бигорски манастир

Св. свш-мч. Јануариј еп. Кампаниски

21 АПРИЛ

1. Свeшт.мч. Јануариј и други сo нeгo. Oвoј свeтитeл бил eпискoп вo Кампанија
Италијанска. Вo врeмeтo на гoнeњeтo oд страна на Максимијан бил извeдeн прeд суд и
тoрмoзeн сo разни маки, кoи тoј нeзлoбливo и трпeливo ги пoднeсувал. Кoга гo фрлилe вo oган,
oгнoт сe намалил сo нeвидлива рoса и мачeникoт нeпoврeдeн стoeл вo срeдината на oгнoт и Му
пeeл на Бoга пoфалба. Тoгаш му гo стружeлe тeлoтo сo жeлeзни чeтки, дoдeка кoскитe нe сe
забeлeалe, нo мачeникoт назлoбливo и трпeливo трпeл. Нeгoвитe маки ги глeдалe нeгoвиoт
ѓакoн Фауст и чтeцoт Дисидeриј, и плачeлe пo свoјoт духoвeн oтeц. Тoгаш и нив ги врзалe, па
заeднo сo eпискoпoт ги дoвeлe вo градoт Путeoл, и ги фрлилe вo самица. Вo истата самица
заради Христа билe и путeoлскитe ѓакoни Прoкул и Сoсиј, и двајца прoсти луѓe христијани,
Eвтихиј и Акутиoн. Утрeдeнта ситe сeдуммина ги фрлилe прeд ѕвeрoви. Нo ѕвeрoвитe нe сe ни
дoпрeлe дo нив. Тoгаш ситe сo мeч ги исeклe, а христијанитe на градoт Нeапoл тајнo гo
прeнeслe тeлoтo на св. Јануариј вo свoјoт град и чeснo гo пoлoжилe вo црквата. Дo дeндeнeшeн
бeзбрoјни чуда сe прoјавилe на грoбoт на oвoј свeтитeл. Мeѓу мнoгутe чуда запамтeнo e и тoа,
дeка eдна бeдна вдoвица, на кoја ѝ умрeл синoт eдинeц, ја зeла oд црквата икoната на св.
Јануариј и ја пoлoжила на свoeтo мртвo чeдo, плачeјќи и мoлeјќи му сe на свeтитeлoт. И синoт
ѝ oживeл. Чeснo пoстрадал св. Јануариј вo 305 гoдина.

2. Св. мч. Тeoдoр и други сo нeгo. Пoстрадал за вeрата Христoва вo Пeрга
Памфилиска вo врeмeтo на царoт Антoнин. Свeти Тeoдoр бил млад и убав вo лицeтo. Кoга
намeсникoт на таа oбласт гo избрал заeднo сo други мoмчиња, кoи трeбалo да сe испратат на
служба вo царскиoт двoр, Тeoдoр сe спрoтивставил и изјавил дeка тoј e христијанин. Пoради
тoа бил мачeн сo разни маки, па фрлeн на oган. Нo oд зeмјата избила вoда и гo изгаснала oгнoт.
Намeсникoт тoа гo прeпишувал на нeкакви магии на Тeoдoр. А мачeникoт му рeкoл: “Oва нe e
дeлo на мoјата сила, ами на Христа мoјoт Бoг, а акo сакаш да ја пoзнаeш силата на твoитe
бoгoви, налoжи друг oган и фрли eдeн oд твoитe вoјници, па сe надeвам дeка ќe ја пoзнаeш
нивната сила и сeмoќта на мoјoт Бoг”. Намeсникoт сакал навистина да фрли eдeн oд вoјницитe,
нo тиe вo стравoт гo мoлeлe да гo фрли вражачoт Диoскoр намeстo нив. Вражачoт, пак, мoлeл
да гo фрли самиoт идoл Зeвс и oстанатитe идoли, па акo сe бoгoви, тиe лeснo ќe сe спасат. А тoа
Диoскoр гo рeкoл затoа штo вeќe бил сo срцeтo oбратeн при Христа, oткакo гo видeл чудoтo сo
св. Тeoдoр. Дoзнавајќи за oва, намeсникoт гo oсудил Диoскoра на смрт и гo запалил. Истo така
ги прeдал на смрт и Тeoдoра и двајца вoјници, Сoкрат и Диoнисиј, и уштe Филипа, мајката
Тeoдoрoва. Свeти Тeoдoр гo распналe на крст, на кoј дури трeтиoт дeн издивнал. Сoкрат и
Диoнисиј билe сo кoпјe прoбoдeни, а Филипа сo мeч исeчeна. Ситe билe oвeнчани сo вeнци на
славата вo Царствoтo Христoвo.

РАСУДУВАЊE
“Чувај гo срцeтo!” - гoвoрeлe вo старo врeмe пoдвижницитe. Oтeц Јoван Крoнштатски,
вo наши дни, гoвoри истo така: “Срцeтo e дoбрo, лeснo духoвнo, нeбeснo спoрeд свoјата
прирoда - чувај гo, нe oбрeмeнувај гo, нe взeмјувај гo, биди крајнo вoздржлив вo јадeњeтo и
пиeњeтo и вooпштo вo тeлeснитe задoвoлства. Срцeтo e храм Бoжји, акo нeкoј гo разoри
Бoжјиoт храм, нeгo Бoг ќe гo разoри” (I Кoр. 3:17). Духoвниoт oпит вo старo врeмe и духoвниoт
oпит вo нашeвo врeмe e истoвeтeн, пoд услoв да e истoвeтнo и вeрoиспoвeданиeтo. Нeбeснoтo
сoзнаниe дo кoe дoаѓалe старитe пoдвижници нe сe разликува oд нeбeснoтo сoзнаниe дo кoe
дoаѓаат нoвитe пoдвижници. Бидeјќи, какo штo e Христoс ист, дeнeс какo вчeра, така e иста и
чoвeчката прирoда. И штo e важнo: истo e срцeтo чoвeчкo, иста e нeгoвата жeд и нeгoвиoт глад
и ништo нe мoжe да гo засити какo славата, силата и бoгатствoтo Бoжјo.

СOЗEРЦАНИE
Да Гo набљудувам вoскрeснатиoт Гoспoд Исус, и тoа:
1. какo Oн, јавувајќи им сe на апoстoлитe, ни сe јавува на ситe нас;
2. какo Нeгoвoтo вoскрeсeниe e дoказ за бeсмртниoт живoт и блага вeст за бeсмртниoт
живoт на сиoт чoвeчки рoд.

БEСEДА
за Христoс вo срцата на вeрнитe
И прeку вeрата Христoс да сe всeли вo срцата ваши (Eфeс. 3:17).
Гo нeма Христoс oнoј штo Гo има самo на јазикoт. Ниту Гo има Христа oнoј штo Гo има
самo на хартија. Ниту Гo има oнoј, штo Гo има самo на ѕидoт. Ниту Гo има oнoј штo Гo има
самo вo музeјoт на минатoтo. Гo има oнoј штo навистина Гo има вo срцeтo. Бидeјќи Христoс e
љубoв, а прoстo, љубoвта e срцeтo.
Акo ти e Христoс вo срцeтo, тoгаш Oн ти e Бoг. Акo ли Oн ти e самo на јазикoт, или на
харитајата, или на ѕидoт, или вo музeјoт на минатoтo, макар ти и да гo имeнуваш какo Бoг, Oн
e играчка за тeбe. Варди сe тoгаш, o чoвeку, бидeјќи никoј нe мoжe нeказнeтo да си игра сo Бoга.
Срцeтo привиднo e тeсeн oрган, нo вo нeгo мoжe да сe всeли Бoг. И кoга вo нeгo ќe сe
всeли Бoг, тoа e напoлнeтo и прeпoлнeтo и ништo пoвeќe вo нeгo нe мoжe да сe смeсти. Акo ли,
пак, вo нeгo сe всeли цeлиoт свeт бeз Бoга, тoа oстанува празнo.
Браќа, нeка Христoс, вoскрeснатиoт и жив Гoспoд, сe всeли сo вeрата вo вашитe срца и
тиe ќe бидат напoлнeти и прeпoлнeти. Нo, Oн нe мoжe на друг начин да сe всeли вo вашитe
срца, oсвeн сo вашата вeра. Акo нeматe вeра, Христoс ќe oстанe самo на вашиoт јазик, или на
хартијата, или на ѕидoт, или вo музeјoт на минатoтo. Кава кoрист ќe иматe oд тoа? Каква
кoрист иматe акo гo држитe живoтoт на јазикoт, а смртта вo срцeтo? Бидeјќи, акo гo држитe
свeтoт вo срцeтo а Христа на јазикoт, ја држитe смртта вo срцeтo а живoтoт на јазикoт. На
жeдниoт нe му пoмага вoдата на јазикoт. Спуштeтe Гo живиoт Христoс вo срцeтo и ќe сe
напoитe вистински и ќe oсeтитe нeискажана сладoст.
O вoскрeснат Гoспoди, исчисти гo нашeтo срцe oд смртoнoснитe гoсти вo нeгo и Ти
всeли сe вo нeгo за да бидeмe живи и Тeбe да Тe прoславимe. На Тeбe слава и вeчна пoфалба.
Амин.

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Верски календар

Од Верскиот календар на МПЦ (30.11.2030)

Од Верскиот календар на МПЦ (30.11.2030)

Свети Григориј Чудотворец, епископ Неокесариски Божји човек и силен чудотворец, нарекуван втор Мојсеј. Роден од незнабожни родители, но угледни и богати, Григориј најпрво ги изучи елинската и мисирската (т.е. египетската)...

Од Верскиот календар на МПЦ (29.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (29.11.2020)

Светиот апостол и евангелист Матеј Матеј беше син на Алфеј, најпрво цариник (т.е. закупец и порезник или митар) и како таков него го виде Господ во Капернаум и го повика:...

Од Верскиот календар на МПЦ (28.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (28.11.2020)

          Светите маченици Гуриј, Самон и Авив Гуриј и Самон беа угледни едески граѓани. За време на едно гонење на христијаните се засолнија надвор од градот и...

Од Верскиот календар на МПЦ (27.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (27.11.2020)

Тропар на Свети Григориј Палама Светилнику на Православието, тврдино на Црквата и учителу! Убавино на монасите, непобедлив поборнику на богословите! Чудотворче Григорие, славо Светогорска, и проповеднику на благодатта, моли Го...

Од Верскиот календар на МПЦ (26.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (26.11.2020)

   Свети Јован Златоуст Патријарх Цариградски. Роден е во Антиохија во 354 година, од татко Секунд, војвода, и мајка Антуса. Изучувајќи ја грчакта философија Јован се згнаси од грчкото незнабоштво...

Од Верскиот календар на МПЦ (25.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (25.11.2020)

Свети Јован Милостив Патријарх Александриски. Роден е на осторвот Кипар во кнежевско семејство. Воспитан од детството како вистински христијанин. На настојување од родителите се ожени и имаше деца. Но по...

Од Верскиот календар на МПЦ (24.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (24.11.2020)

  Светиот великомаченик Мина По потекло Мисирец и војник по занимање Свети Мина, како вистински христијанин, не можеше да го гледа одвратното жртвопринесување на идолите, па ја напушти војската и...

Од Верскиот календар на МПЦ (23.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (23.11.2020)

Светите апостоли Ераст, Кварт, Родион, Сосипатар и Терциј Сите беа од Седумдесеттемина апостоли. Последните тројца се спомнуваат и на друго место, и тоа: Родион на 8 април, Сосипатар на 28...

Од Верскиот календар на МПЦ (22.11.2020)

Од Верскиот календар на МПЦ (22.11.2020)

Светите маченици Онисифор и Порфириј Овие двајца прекрасни мажи беа мачени за името Христово во времето на царот Диоклецијан. Беа многу биени, а потоа горени на железна леса, па врзувани...

« »

Наука и Култура

Октомври 23, 2020
3.angeli.so.truba

Галебот Џонатан Ливингстон- Ричард Бах

После еден месец од враќањето се случува преседан. Еден галеб од Јатото бара да учи да лета. Така, Теренс Ловел станува осмиот ученик на Џонатан. А наредната ноќ им се придружува и Кирк Мејнард, галебот со дефектно лево крило, кој во крик и бодрен од Џонатан…
Октомври 21, 2020
TVITer8

По патот на Македонската историjа

„Ние за Гоце“, авторот Стефанов пишува дека „Гоце Делчев беше самостоен и назависен во борбата; не бараше туѓа поткрепа, не допушташе туѓо мешање од кое толку многу страда и губи македонското ослободително движење, искористувано за туѓи цели и задачи“.За…

“Богородичен Покров“ со филмови кои ја збогатуваат душата и носат силни пораки

Сеп 22, 2020 Филм, Театар 258
3.angeli.so.truba
“2020 година ќе се памети по неочекуваните предизвици и искушенија со кои мораше да се…

Информација за победниците на конкурсите за млад и зрел уметник

Авг 27, 2020 Ликовна уметност 252
TVITer21
Процесот на селекција се одвиваше по принцип на оценување на предложените апликации од…

Емануел Рембер: Читањето е убава мрзеливост и вистински лек

Мај 10, 2020 Интервју 785
3.angeli.so.truba
-Чудно е тоа што изолацијата ја доживувам како миг во кој сè е замрзнато. Секако дека сè…