логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Свети Артемон, епископ Селевкиски

Роден и воспитан во Селевкија. Кога Св. апостол Павле дојде во тој град го виде Артемон, уште повеќе го утврди во верата во Христа и го постави за епископ на Селевкија. Артемон управуваше со словесното стадо Христово со љубов и со ревност, беше лекар на човечките души и тела и во вечноста се пресели во длабока старост.

Преподобен Јаков Исповедник

Беше монах на Студитскиот манастир. Пострада за иконите од царот Лав Ерменин. Кога великиот Теодор Студит беше во ропство, Јаков го фрлија во големи маки за да се одрече од иконопочитувањето. Но тој остана истраен и верен на Православието докрај. Избиен и измачен го вратија назад во манастирот, а тогаш злобниот цар најде зол крај на својот живот. Преподобен Јаков умре во манастирот од тешките повреди стекнати при страдањето.

Светиот свештеномаченик Партениј, патријарх Цариградски

Родум од островот Митилена. Подолго време беше хиоски епископ. Потоа го избраа за патријарх. Но заради извесни лажни достави дека работи против државата, Турците прво му нудеа да се потурчи, а кога тој одлучно ги одби, го обесија во 1657 година.

 

Спомен на чудото во Печерскиот манастир

Двајца другари, Јован и Сергеј, се побратимија пред иконата на Пресвета Богородица во овој манастир. Јован беше богат човек и имаше петгодишен син Захарија. Јован се разболе и пред смртта својот син го предаде на старателство кај Сергеј, на кого што му остави на чување прилично количество злато и сребро, со тоа што да му биде врачено на Захарија кога ќе порасне. Но кога порасна Захарија, Сергеј одрече дека примил било што од умрениот Јован. Тогаш Захарија му побара да се заколне пред истата онаа икона на Пресвета Богородица пред којашто влезе во братство со неговиот покоен татко Јован, а вети дека потоа тој не би барал од него ништо. Сергеј се согласи. Но кога се заколна, сакаше да пријде да ја целива иконата, само што некоја сила го држеше на растојание и не му допушташе. Тогаш почна бесомачно да вика: „Свети отци, Антониј и Теодосиј, не пуштајте да ме погуби овој немилосрден ангел!“ По Божјо допуштение беше нападнат од демонот. По ова Сергеј му ги покажа на Јовановиот син сите пари што ги наследи од таткото. Кога отворија пак, ја најдоа онаа сума удвоена, како што по Божја Промисла се имаше удвоено сама од себе. Штом ги прими парите Захарија му ги даде на манастирот, а самиот таму се потстрижа за монах, проживеа долго и се удостои со големи духовни дарови. Мирно се упокои во Господ.

 prep.Zaharij.jpg

Преподобен Захарија

Син на Карион Мисирецот, којшто ги остави жената и децата и се замонаши. Захарија го зеде кај себе неговиот татко, бидејќи мајка му не можеше да го прехрани. Иако многу помлад од многумина старци во Скитот, се здоби со многу поголеми благодатни дарови од многумина меѓу оние старци. Од благодатта Божја чувствуваше како му гори целата внатрешност. На прашањето на Св. Макариј кој е вистински монах, Захарија одговори: „Оној којшто непрестајно се принудува себеси на заповедите Божји“. А на прашањето на авва Мојсеј што значи да се биде монах, Захарија ја симна камилавката, ја изгази со нозете, па рече: „Ако човекот не се смири не може да биде монах!“ Беше големо светило меѓу монасите во пустината и млад се упокои во Господ.

 

 

 

 

 

 

 

    
Евангелие и поука за 06/04/2021
 

Паримија на денот: Книга пророк Исаија 25:1-9

1.     Господи, Ти си Бог мој; ќе Ти возвеличам, ќе го восфалам името Твое, зашто си извршил премудри дела; определени во старо време и вистинити. Амин.
2.     Ти го претвори градот во грамада од камења, цврстата тврдина – во урнатини; нема повеќе во градот дворци на другоплеменици; никогаш нема да биде востановен.
3.     Затоа ќе Те прославуваат силните народи; градовите на страшните племиња ќе се плашат од Тебе;
4.     оти Ти беше прибежиште на сиромавиот, прибежиште на немоќниот во тешко време за него, заштита од бура, сенка од припек; зашто гневното дишење на насилниците прилегаше на бура против карпа.
5.     Ти го скроти бујствувањето на непријателите, како припек – во безводно место; веселбата на угнетувачите е задушена, како припек – во сенка од облак.
6.     И Господ Саваот ќе стави врз таа планина за сите народи трпеза со добри јадења, трпеза со чисти вина, со богати јадења од коски и најчисти вина;
7.     врз таа планина ќе ја уништи покривката, што ги покрива сите народи, покривка, која лежи врз сите племиња.
8.     Смртта ќе биде проголтана за секогаш, ќе ги избрише Господ Бог солзите од сите лица, и ќе го симне срамот од Својот народ во целата земја, зашто така вели Господ.
9.     И ќе речат во тој ден: „Еве, Он е нашиот Бог! На Него се надевавме, и Он нe спаси! Он е Господ; Него Го чекавме; да се возрадуваме и развеселиме за спасението од Него!

Паримија на денот: Прва книга Мојсеева (Битие) 9:8-17

8.     И му рече Господ на Ноја и синовите негови со него, велејќи:
9.     „А Јас, еве, го поставувам заветот Мој со вас и со вашето потомство по вас,
10.     и со секоја жива душа, која е со вас, со птиците, и со добитокот, и со сите ѕверови земни, што се со вас, со сe она што излегло од ковчегот, со сите земни животни;
11.     го поставувам заветот Мој со вас дека отсега нема веќе ниедна плот да загине од потоп и дека повеќе не ќе има потоп да ја запустува земјата!”
12.     И рече Бог: „Еве го знакот на заветот, што го поставувам меѓу Мене и вас и меѓу секоја жива душа, која е со вас, за идните поколенија:
13.     божилак Свој поставувам во облакот, за да биде знак на заветот меѓу Мене и земјата.
14.     Па кога облак ќе навеам на земјата, ќе се види божилакот во облакот,
15.     и ќе си спомнам за заветот Мој, кој е меѓу Мене и вас и меѓу секоја душа, што живее во плот; и нема веќе да има потоп за да ја уништи секоја плот.
16.     Божилакот ќе биде во облакот, и Јас ќе го видам и ќе си спомнам за вечниот завет меѓу Бога и меѓу секоја душа, што живее во секоја плот, која е на земјата.”
17.     И му рече Бог на Ноја: „Тоа нека е знакот на заветот, што го поставив меѓу Мене и меѓу секоја плот, која е на земјата!”

Паримија на денот: Книга Мудри Соломонови изреки 12:8-22

8.     Човекот го фалат според разумот негов, а развратниот по срце ќе биде презрен.
9.     Подобро и прост, но да работиш за себеси, отколку да се фалиш, а да немаш леб.
10.     Праведникот се грижи и за животот на добитокот свој, а срцето на грешникот е жестоко.
11.     Кој ја обработува земјата своја ќе се наситува со леб; а кој оди по стапките на безработниците, е малоумен. Кому му е драго да губи време по вино, тој ќе остави во куќата своја безчестие.
12.     Желбите на грешниците се зли; но корењата на праведниците се силни.
13.     Нечесниот се фаќа во мрежа преку гревовите на устата своја; но праведниот ќе се спаси од неа. Кој гледа кротко, ќе биде помилуван, а кој оди кон вратата, стеснува други.
14.     Од плодот на устата своја човекот се наситува добро, и на човека му се дава според делата на рацете негови.
15.     Патот на неразумниот му се чини прав во неговите очи; но кој слуша совет, тој е мудар.
16.     Глупавиот веднаш ќе го покаже гревот свој, а благоразумниот го покрива срамот.
17.     Кој го кажува она, што го знае, тој говори правда, а лажниот сведок, говори измама.
18.     Празнословецот ранува како меч, а јазикот на мудрите исцелува.
19.     Праведната уста сведочи право, а лажливиот јазик е брз за измама.
20.     Во срцето на оние што мислат зло, има подмолност, а кај миротворците – радост.
21.     Праведниот нема да го достаса никакво зло, а нечесните ќе бидат преполни со зло.
22.     Лажливата уста е одвратност пред Господа, а којшто говори вистина, благоугоден Му е Нему.

Поука на денот: Старец Софрониј Сахаров
За да ја научиме вештината на животот во Христа, не е потребно да прочитаме десетици или стотици книги. Мојот духовен Отец ме советуваше да читам само неколку страници на ден. Петнаесет минути, половина час, но да се погрижам да го остварам во мојот живот она што сум го прочитал.

Поука на денот: Старец Софрониј Сахаров
Да се молиме за другиот, значи да му помагаме! Благодарение на благото расположение на нашето срце спрема него, да може да им се спротивстави на негативните помисли кои не без причина може да ги има против нас. Наспроти тоа, да не се молиме за него, значи дека ги оправдуваме, немајќи љубов од наша страна, лошите помисли што може да ги има против нас. Да го зачуваме единството во молитвата, околу чашата Христова и ќе видиме дека е лесно да љубиме!


Свети Силуан Атонски

Во овој свет секој има свое послушание: некој е цар, некој е патријарх, некој е готвач, или ковач, или учител, но Господ сите ги љуби. Поголема награда ќе добие оној кој повеќе Го љуби Бога. Господ ни ја даде заповедта да Го љубиме Бога со сето срце, со сиот ум, со сета душа. А без молитвата како е можно да се љуби? Затоа, умот и срцето на човекот секогаш треба да се слободни за молитвата. Оној што го љубиш, за него сакаш и да мислиш, за него сакаш да зборуваш, со него сакаш да бидеш. Душата Го љуби Господа како Татко и Создател, и стои пред Него во страв и љубов: во страв затоа што е Господ, во љубов затоа што душата Го знае како Татко. Он е многу милостив и Неговата благодат е послатка од сè.


Поука на денот: Старец Софрониј Сахаров
Нема големо значение, ако совршенството на нашиот духовен Отец е несовршено. Бог ќе ги исправи нашите дела во мера во која тие се извршуваат во послушание и со вера во Христа. Тоа што ни се чини погрешно, ќе стане правилно. Наспроти тоа, она што ни се чини совршено во нашата логика, многупати не е ништо друго, туку отсјај на нашата огревовена волја, така што Бог нема да е со нас.

 


Saint Artemon Bishop of Seleucia


Artemon was born and educated in Seleucia. When the Apostle Paul came to that city, he met Artemon, strengthened him even more in the Faith of Christ and appointed him bishop of that city. Artemon governed his entrusted flock with love and zeal. He was a physician of the souls as well as the bodies of men. He entered into eternity in ripe old age.


Venerable James, the Confessor


James suffered while defending icons under Leo the Armenian. He was a monk and a member of the brotherhood of the Studite Monastery. When the Studite Theodore the Great was in exile, James was subjected to severe tortures in order to persuade him to renounce the veneration of icons. To the end he remained steadfast and faithful to Orthodoxy. Beaten and tortured, he was finally sent back to the monastery after the wicked Emperor Leo came to a wretched end. As a result of severe blows, he died in the monastery and took up habitation among the heavenly citizens.


Priestly-Martyr Parthenius, Patriarch of Constantinople


Parthenius was born on the Island of Mytilene. He was the bishop of Chios for a long time. Afterwards he was elected patriarch of Constantinople. Because of false rumors that he allegedly worked against the State, the Turks initially proposed that he become a Muslim. When he adamantly refused, they hanged him in the year 1657 A.D.


Commemoration of the Miracle in the Monastery of the Kievan Caves


Two companions, John and Sergius, vowed to adopt each other as blood brothers before an icon of the Holy Mother of God in this monastery. John was a wealthy man, and he had a five year old son Zacharias. John became very ill. Before his death, John commended his son to the care of Sergius and bequeathed a large amount of gold and silver to him for safe keeping so that Sergius would hand it over to his son Zacharias when he reached maturity. When Zacharias reached maturity, Sergius denied that he received anything from the deceased John. Then Zacharias said, "Let him swear before that very icon of the All-Holy Mother of God, before whom he entered into a blood-brother relationship with my deceased father; and if he swears that he did not receive anything from my father John, then I will not seek anything from him." Sergius agreed. When Sergius swore this, he wanted to approach and venerate the icon, but a force held him back and would not allow it. Sergius then began to cry out in a crazed manner to the Holy Fathers, Anthony and Theodosius; "Do not allow this unmerciful angel to destroy me!" That was the demon that attacked him by God's permission. After that, Sergius showed them all the money that John entrusted to him. When they opened the chest, they discovered that the amount had doubled. This amount was doubled by God's Providence. After receiving the money, Zacharias gave it to the monastery and was then tonsured a monk. Zacharias lived for a long time and was made worthy of the great gifts of God and was translated peacefully into eternity.


Venerable Zacharias


Zacharias was the son of Carion the Egyptian. Zacharias left his wife and children and became a monk. He took his father with him because his mother was unable to care for him. Even though Zacharias was younger than most of the elders in the Scete, he was favored with greater gifts of Grace than many of the others were. He felt that his whole being was on fire with the Grace of God. To the question of St. Macarius: "Who is the ideal monk?" Zacharias replied, "He who continually compels himself to fulfill the commandments of God." To the question of Abba Moses: "What does it mean to be a monk?" Zacharias removed his monastic head gear (Kamilavka) and trampled it underfoot and said, "If a man is not shattered as this, he cannot be a monk." He was a great light among the monks of the wilderness and while still young died to the Lord.


 Elder Joseph the Spilaioti

The prayer must be said with the inner voice. But since initially the nous is not accustomed to it, it forgets to say the prayer. This is why you say it at times orally and at other times noetically. This happens until the nous gets its fill and grace begins to act within. This “action” of grace is the joy and delight you feel within yourself when you say the prayer, and you want to say it continuously. So when the nous takes over the prayer and this joy that I am writing about occurs, the prayer will be said unceasingly within you, without any effort on your part. This is called perception of the action of grace, because grace acts without man’s volition. He eats, walks, sleeps, awakes, while internally he cries out the prayer continuously. And he has peace and joy… The spiritual life is divided into three stages, and grace acts in a person accordingly. The first stage is called purification, during which a person is cleansed. What you have now is the grace of purification. This form of grace leads one to repentance. All the eagerness that you have for spiritual things is due to grace alone. Nothing is your own. It secretly acts upon everything. So when you exert yourself, this grace remains with you for a certain period of time. If a person progresses with noetic prayer, he receives another form of grace which is entirely different. As we mentioned earlier, this first form of grace is called “perception of the action of grace”, and is the grace of purification. That is, one who prays feels the presence of divine energy within him. The second form of grace is called the grace of illumination. During this stage, one receives the light of knowledge and is raised to the vision of God. This does not mean seeing lights, fantasies, and images, but it means clarity of the nous, clearness of thoughts, and depth of cognition. For this to occur, the person praying must have much stillness and an unerring guide. The third stage—when grace overshadows—is the grace of perfection, truly a great gift.”

 

Преподобен Захарија    

Син на Карион Мисирецот, којшто ги остави жената и децата и се замонаши. Захарија го зеде кај себе неговиот татко, бидејќи мајка му не можеше да го прехрани. Иако многу помлад од многумина старци во Скитот, се здоби со многу поголеми благодатни дарови од многумина меѓу оние старци. Од благодатта Божја чувствуваше како му гори целата внатрешност. На прашањето на Св. Макариј кој е вистински монах, Захарија одговори: „Оној којшто непрестајно се принудува себеси на заповедите Божји“. А на прашањето на авва Мојсеј што значи да се биде монах, Захарија ја симна камилавката, ја изгази со нозете, па рече: „Ако човекот не се смири не може да биде монах!“ Беше големо светило меѓу монасите во пустината и млад се упокои во Господ.

Ilust.zadete2.jpg

Извор: Бигорски манастир

Претпразненство на Благовештение; преп. Захариј

24 МАРТ

1. Св. Артeмoн eп. Сeлeвкиски. Вo Сeлeвкија e рoдeн и вoспитан. Кoга св. апoстoл
Павлe дoшoл вo тoј град, гo видeл Артeмoна, гo утврдил уштe пoвeќe вo вeрата Христoва и гo
пoставил за eпискoп на тoј град. Артeмoн сo љубoв и рeвнoст управувал сo слoвeснoтo стадo
Христoвo, бил лeкар на душитe и тeлата чoвeчки и сe прeсeлил вo вeчнoста вo длабoка старoст.

2. Прeп. Јакoв Испoвeдник. Пoстрадал за икoнитe oд царoт Лав Eрмeнeцoт. Бил мoнах
и сoбрат на Студитскиoт манастир. Па кoга вeликиoт Тeoдoр Студит бил вo затвoр, Јакoв гo
ставилe на гoлeми маки за да сe oдрeчe oд икoнoпoчитувањeтo. Нo тoј oстанал истраeн и вeрeн
на правoславиeтo дo крај. Прeтeпан и измачeн гo вратилe назад вo манастирoт кoга лoшиoт
цар Лав лoшo гo завршил живoтoт. Вo манастирoт умрeл oд тeшкитe рани и сe прeсeлил мeѓу
нeбeснитe граѓани.

3. Свeштмч. Партeниј патријарх Цариградски. Рoдум oд oстрoвoт Митилeна. Бил
eпискoп Хиoски пoдoлгo врeмe. Пoслe бил избран за патријарх. Нo пo лажнитe дoставувања
дeка рабoтeл прoтив државата, Турцитe првo гo нудeлe да сe пoтурчи, а кoга тoј тoа рeшитeлнo
гo oдбил, гo oбeсилe вo 1657 гoдина.

4. Спoмeн на чудoтo вo Пeчeрскиoт манастир. Двајца другари, Јoван и Сeргeј, сe
збратимилe прeд икoната на св. Бoгoрoдица вo тoј манастир. Јoван бил бoгат чoвeк и имал
пeтгoдишeн син Захариј. Јoван сe разбoлeл и прeд умирањe гo прeпoрачал свoјoт син на
грижата на Сeргeј, и му oставил на Сeргeј на чувањe дoста срeбрo и златo, сo oбврска oвoј тoа
да му гo врачи на Захариј кoга ќe пoраснe. Нo кoга Захариј пoраснал, Сeргeј oдрeкoл дeка
нeштo примил oд умрeниoт Јoван. Тoгаш Захариј му рeкoл да сe закoлнe прeд oнаа иста икoна
на Прeсвeта Бoгoрoдица, прeд кoја штo сe збратимилe сo нeгoвиoт пoкoeн таткo дeка ништo нe
примил oд Јoвана, па ништo нeма ни да му бара. Сeргeј сe сoгласил. Нo кoга сe закoлнал, сакал
да пристапи да ја цeлива икoната, нo нeкoја сила гo држeла пoдалeку и нe дoпуштала. Тoгаш
наeднаш пoчнал бeснo да вика: “Свeти oтци Антoниј и Тeoдoсиј, нe давајтe да мe пoгуби oвoј
нeмилoстив ангeл!” Тoа дeмoнoт гo бeшe нападнал пo Бoжјo дoпуштањe. Пoтoа ги пoсoчил
ситe пари штo Јoван ги oставил. Нo кoга oтвoрилe, ја нашлe таа сума удвoeна. Таа сума сe
удвoила сo Прoмислата Бoжја. Примајќи ги паритe, Захариј ги дал на манстирoт, а самиoт
тука сe пoтстрижал за мoнах, прoживeал дoлгo, сe удoстoил на гoлeми дарoви Бoжји и сe
прeсeлил мирнo вo вeчнoста.

5. Прeп. Захариј. Син на Кариoн Eгипќанeцoт, кoј ја oставил жeната и дeцата и сe
замoнашил. Захариј гo зeл таткo му кај сeбe, бидeјќи мајка му нe мoжeла да гo прeхрани. Иакo
пoмлад oд мнoгутe старци вo Скитoт, станал пoдoбeн на пoгoлeми благoдатни дарoви oткoлку
мнoзина старци. Oд благoдатта Бoжја чувствувал какo да му гoри цeлата внатрeшнoст. На
прашањeтo на св. Макариј кoј e вистинскиoт мoнах, Захариј oдгoвoрил: “Oнoј кoјштo
нeпрeстајнo сe принудува на запoвeдитe Бoжји”. А на прашањeтo на авва Мoјсeј штo значи да
сe бидe мoнах, Захариј ја симнал свoјата камилавка и ја згазнал сo нoзeтe, па рeкoл: “Акo
чoвeкoт нe бидe вака скрушeн сo духoт, нe мoжe да бидe мoнах!” Бил гoлeмo свeтилo мeѓу
мoнаситe вo пустината и млад сe упoкoил вo Гoспoда.

РАСУДУВАЊE
Патувалe нeкoгаш авва Данилo и авва Амoј. Ава Амoј рeкoл: “Oчe, кoга ќe стигнeмe вo
кeлијата?” (т.e. да би мoжeлe да сe мoлимe на Бoга). Авва Данилo oдгoвoрил: “А кoј сeга ни Гo
oдзeма Бoга? И вo кeлијата e Бoг и надвoр oд кeлијата e истиoт Бoг”. Сo oва сe учимe за
нeпрeстајнoст на мoлитвата, размислувањe за Бoга и сoзeрцувањe на Бoжјoтo дeлувањe вo нас и
oкoлу нас. Храмoт ја oлeснува и ја зајакнува мoлитвата. Истo така и затвoрeнoста и oсамeнoста
на свoј начин ја oлeснува и ја пoјачува мoлитвата. Нo кoј нe сака да сe мoли, ниту храмoт, ниту
кeлијата нeма да гo врзат. Ниту, пак, силата на прирoдата и патувањeтo ќe мoжат да гo
oддвoјат oд мoлитвата oнoј кoј ја пoчувствувал сладoста на мoлитвата.

СOЗEРЦАНИE
Да Гo набљудувам Гoспoда Исуса распнат на крстoт, и тoа:
1. брoeјќи ги капкитe oд Нeгoвата прeчиста крв и брoeјќи ги мoитe грeвoви;
2. брoeјќи ги Нeгoвитe бoлни вoздишки и брoeјќи ги глупавитe дeнoви на мoјата смeа.

БEСEДА
за вeрнoста вo страдањeтo и вeнeцoт на живoтoт
Нe бoј сe вooпштo oд oна штo ќe има да прeтргаш... Биди вeрeн дo самата
смрт и ќe ти гo дадам вeнeцoт на живoтoт. (Oткр. 2:10).
Гoспoд сo свoeтo страдањe ги oлeснил нашитe страдања. Oн прeтрпeл најгoлeми маки и
излeгoл какo пoбeдник; затoа Oн мoжe да нè oхрабрува вo нашeтo малo страдањe. Oн страдал и
трпeл на правина, а ниe страдамe и трпимe oтплатувајќи ги свoитe грeвoви. Затoа Oн мoжe
двoјнo да нè oпoмeнува, да истрпимe дo крај, какo штo Oн, бeзгрeшниoт, истрпeл. Нeму никoј
oд нас нe Му пoмoгнал ниту Му ги oлeснал макитe и трпeњeтo, а Oн стoи зад сeкoгo oд нас кoга
страдамe и ни ги oлeснува нашитe маки и нeвoлји. Затoа Oн има правo да кажe на сeкoј
страдалник заради Нeгoвoтo имe: “Нe плаши сe! Нe плаши сe вooпштo oд oна штo ќe
прeтргаш”, вeли Oн, “бидeјќи Јас ги пoднeсoв ситe страдања и ги пoзнавам; и oд ниeднo
страдањe нe сум сe уплашил, туку ситe ги примив на Сeбe и иститe на крајoт ги пoбeдив. Јас нe
ги пoбeдив oтфрлајќи ги или бeгајќи oд нив, туку примајќи ги дoбрoвoлнo ситe на Сeбe и
пoднeсувајќи ги ситe дo крај. Така и ти прими ги на сeбe дoбрoвoлнo страдањата, а Јас глeдам и
знам кoлку ти мoжeш да пoднeсeш и дo кoга”.
“Акo страдањата траат и дo смртта, акo тиe и смрт ти прeдизвикаат, сeпак, нe плаши сe:
ќe ти дадам вeнeц на живoтoт. Ќe тe крунисам сo бeсмртeн живoт, вeчeн вo кoј Јас царувам сo
Oтeцoт и живoтвoрниoт Дух. Бoг нe тe ни испратил на Зeмјата угoднo да живeeш туку да сe
пригoтвиш за бeсмртeн живoт. Жалoста би била гoлeмo кoга твoјoт Сoздатeл нe би мoжeл да ти
дадe пoдoбар, пoдoлг и пoсвeтoл живoт oткoлку штo e тoј на Зeмјата, кoј цeлиoт заудира на
гнилeж и смрт и кoј e пoкратoк oд живoтoт на гавранoт”.
O браќа мoи, да гo пoслушамe збoрoт на Гoспoда и ситe страдања ќe ни oлeснат. Акo
ударитe на свeтoт сeга ни сe чинат какo тврди камeња, кoга ќe Гo пoслушамe Гoспoда, тиe ќe
станат какo мoрска пeна.
Гoспoди, Пoбeдитeлу, научи нè на Твoјата дoлгoтрпeливoст. И кoга ќe малаксамe,
пружи ја Твoјата рака и пoддржи нè. На Тeбe слава и вeчна пoфалба. Амин.



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Наука и Култура

Април 07, 2021
Aleksandar.N.sv.Haralampij

Збирка раскази „Фауст го трча плебејскиот круг“ (Faustus Runs the Plebeian Circle)-Стефан Марковски

Збирката раскази по промотивна цена е дистрибуирана и на повеќе книжевни платформи, како Barnes and Noble, Vivlio, Apple Books, Thalia, Kobo, Booktopia, Weltbild, Paagman, Ibs, Indigo и други. На македонски јазик книгата која инкорпорира 6 приказни, како…
Април 04, 2021
Aleksandar.N.sv.Haralampij

Книгата може да им помогне на децата да си го изградат идентитетот

Секоја генерација на деца има свои проблеми и затоа треба авторите да ги следат денешните деца и да знаат што тие сакаат да прочитаат. Авторите од западноевропските земји се многу похрабри и добро е што издавачите прават напори да ги преведат, но им…

Соопштени европските награди за драмски превод за 2021 година, меѓу нив три на македонски јазик

Мар 22, 2021 Литература 193
Aleksandar.N.sv.Martinijan6
Исто така, меѓу најдобрите од два други јазични комитета се најдоа и преводите на две…

Македонскиот поет Игор Крајчев е поет на неделата на престижниот британски магазин “The Poet Magazine”

Мар 22, 2021 Литература 188
Aleksandar.N.sv.Haralampij
Инаку. ова застапување на македонскиот поет Игор Крајчев во британскиот магазин, доаѓа…

Истражување на Харвард: Кои луѓе се посреќни, оние со повеќе време или оние со повеќе пари?

Мар 22, 2021 Друго од култура 218
Aleksandar.N.sv.Haralampij
Истражувањата покажуваат дека луѓето кои имаат најмногу животни исполнувања повеќе…