логоFacebookTwitterYouTubeeMail

   Media-Lies

 21/10/2015   Актуелности, Поуки - совети

 

Поттикнат од изјавите на „добронамерните“ наши новинари и црковни „аналитичари“, не можев, а да не ја искоментирам реалната состојба, за која тие пишуваат.

Во ставовите на нашите „демохристијански“ медиуми и црковни „експерти“ постојано прелетуваат некакви анализи, обработка на донирани информации од непознати извори, кокетирање со потсвесните чувства за национален и религиозен идентитет, и нивна целосна примитивизација преку фрлањето на вината за сопствениот неуспех на некоја виша сила, политика, Црква. А Бог, верата, татковината, се користат како заштитни знаци, кои се толкуваат по желба, се разбира, со цел да се угоди на оние кои го претставуваат Народот.

Така, црковните експерти спомнуваат некакви си скандали, прецрквувања, нечии си мантии, „бришење на Македонскиот народ“, борба за дрес-кодот на невестите, па дури и без никаков срам си дозволуваат да ги откопуваат старите рани на луѓето, правејќи зомби претстави, и сето тоа го препишуваат на Црквата. И подигрувајќи се со најпримитивните чувства на луѓето, сакаат да пренесат нечија порака. И како после секоја претстава – следува аплауз.

Меѓутоа, ваквите крвави претстави повеќе ме потсетуваат на арени, отколку на театри. Не смееме да дозволиме, жедта за крв, гневот од својот неуспех и желбите за промени, агресивно и хаотично да ги нафрламе на општеството, државата, Црквата – ближните. Да, драги мои, вината и заслугите ги носиме сите.

Црквата е едно Тело, кое го сочинуваме сите христијани – подеднакво. И за нејзиниот успех/неуспех, сите имаме одговорност. Која е нашата одговорност, кога не сме попови? Одговорноста е да станеме достојни садови на Светиот Дух, да покажеме дека сме носители на царското свештентво (1 Пет. 2, 9), спомнувајќи си за целиот свет на олтарот на нашето срце. Свештениците се избраници од народот, кои се повикани да претстојуваат за нас пред Бога, и да Му ги принесуваат: „Твоя от Твоих“… Христос ги избрал апостолите, тие ги избирале нивните ученици и кажале неколку карактеристики за свештенството:

    Верно е словото: сака ли некој епископство, тој сака добра работа,
    2. Но епископот треба да е непорочен, маж на една жена, трезвен, целомудрен, чесен, почитуван, госпољубив, поучлив;
    3. не пијаница, не силеџија, не лаком, туку кроток, мирољубив и не среброљубив;
    4. својата куќа добро да ја управува и да има деца послушни со полно достоинство;
    5. зашто, кој не умее да ја управува својата куќа, како тогаш ќе се грижи за Црквата Божја?
    6. Да не е новопокрстен, за да не се возгордее и падне во суд со ѓаволот.
    7. Тој треба уште да има и добро сведоштво од надворешните, за да не биде укоруван и да не падне во примката на ѓаволот…

(1 Тим. 3 глава)

Расчинетите свештеници, кои толку вешто се тргаат од приказната, а кои се една од главните причини на споменатиот проблем, имаат сериозни канонски пречки. Нивното непокајание и упорствување во гревот ги довело до состојбата да го изгубат чинот, а икономијата кон верниците, која сеуште трае, толку време им овозможуваше да манипулираат со луѓето.

Соблазна е црковниот имот да припаѓа на Црквата, а не се соблазна да се одржуваат игранки во светите храмови? Соблазна е да се даде епитимија за гревот, а не е соблазна свештеници кои ја разрушиле својата домашна црква, кои упропастиле нечии души, да се претставуваат како пастири? Доколку Црквата постапеше според „несоблазнителните“ критериуми, истите тие новинари први ќе ги линчуваа свештениците за нивните гревови.

А Црквата не ги линчува и не ги казнува. Со нашите гревови, ние самите се оддалечуваме од Црквата. Задача на сите нас, како Црква, како заедница, е да се поучуваме, да ги носиме слабостите еден на друг, додека човек се труди во покајание. Но, моментот кога ние ќе почнеме да упорствуваме во гревот, кога ќе го земеме гревот како норма, ние самите се откажуваме од вероучението на Црквата и се одделуваме од Неа. Одлуката на Црквата, ќе биде само констатација на нашата состојба. Нема магиски пристап на давање/одземање на благодатта. Тоа е разликата меѓу канонски православен свештеник, и расчинет православен свештеник. А официјалното признавање или непризнавање, ќе си дојде само по себе – доколку живееме православно.

Свештениците кои го погазиле учењето на Црквата, и упорно го газат, очигледно е дека немаат многу заеднички делови со православното учење на Црквата, па и луѓето кои се црквуваат со нив, излегуваат следбеници на нивното учење. За жал, така се формирале и се формираат многу секти. Прифаќањето на канонски свештеници, и повторното примање на Таинствата, ќе значи истовремено и откажување послушност на расчинетите свештеници. А доколку човек смета дека во ред е да се има такво свештенство, тој веќе го одбрал својот пат, и самиот се одлачува од Светите Тајни на Црквата.

Додека е жив, човекот има можност за покајание. Официјалната припадност, и магиското учество во Таинствата нема да ни донесе спасение, доколку ние не почнеме да личносно да се преобразуваме во Црквата, дозволувајќи во нас да се појави Ликот Христов, откако ќе го видеме во лицето на ближниот. И само тогаш ќе можеме да ги решиме проблемите во Црквата. Доколку се сметаме дека сме христијани, православни христијани, ДОЛЖНИ СМЕ да си го искористиме правото да бидеме нејзини активни членови (на Црквата). Тоа подразбира, учевство на Светата Литургија, читање на Светите Отци.. Тогаш, сè ќе ни биде јасно. А надворешното непрофесионално коментирање, и емоционални говори придонесуваат само штета, пред сè наша лична, а потоа и на заедницата, општеството, државата, Црквата.

Православните верници во Австралија мораат да се запознаат со Православното учење на Црквата, да живеат според него и истото да го бараат од своите свештеници, и тоа ќе навистина ќе им помогне да го решат и црковниот проблем, и вистински да се обединат, па и самите на крај да израснат свештеници.

Познајте ја вистината, и таа ќе ве ослободи… (Јн. 7, 32)

 
Златко Дивјаковски

(личен став на авторот)

Поврзано:Соопштение од Светиот Архиерејски Синод



Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Наука и Култура

Јануари 27, 2022

Конгресот на САД ќе носи резолуција за славење на македонскиот јазик и наследство

Во Конгресот на САД е покрената резолуција за прогласување на септември 2022 за „Месец на македонското американско наследство“ и за славење на македонскиот јазик, историја и култура на македонските Американци и нивниот „неверојатен придонес“ за Соединетите…
Декември 28, 2021
3.to.Naoganje.glava.sv.Jovan.Krstitel

„Анатомија на бумбарот” на Стефан Марковски

Во романот, чие македонско издание е објавено од „Паблишер“, се дефинира енергична и психолошки силна приказна каде се претопуваат елементи на гротеска, хумор и егзистенцијалистичко преиспитување. Во наративот, како што во поговорот пишува Александар…

Поезија од Стефан Марковски застапена во меѓународна антологија на шпански јазик

Окт 23, 2021 Литература 877
3.to.Naoganje.glava.sv.Jovan.Krstitel
„Преминот на поетските гласови бара прекугранични и меѓугенерациски средби и точки на…

Познат научник тврди дека Бог постои

Сеп 28, 2021 Наука и Религија 4742
3.to.Naoganje.glava.sv.Jovan.Krstitel
Според него, оваа теорија би можела да го докаже постоењето на Бог. Изјавите ги разгориле…

Цитати од Ван Гог што ќе ве инспирираат

Сеп 24, 2021 Ставови 632
3.to.Naoganje.glava.sv.Jovan.Krstitel
„Рибарите знаат дека морето е опасно и бурата е страшна, но во овие опасности тие никогаш…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Велика сабота (22.04.2022)

Митрополит Струмички Наум: Велика сабота (22.04.2022)

Не можам, смрт, а да не те дочекам со добредојде. Кога и да е тоа. Кога и да ти дозволат. Зашто откако Богочовекот Христос дојде, сѐ од Него е добредојде....

 Митрополит Струмички Наум: Велик петок (21.04.2022)

Митрополит Струмички Наум: Велик петок (21.04.2022)

Да внимаваме, некои од Божјите дарови, обично, на самиот почеток не ги препознаваме веднаш како дар – во сите негови димензии, зашто ни се даваат прво како крст. Крстот, пак,...

 Митрополит Струмички Наум:  Велик четврток (20.04.2022)

Митрополит Струмички Наум: Велик четврток (20.04.2022)

Што да напише човек за светата Евхаристија (Литургија), а истовремено да не ја открие и содржината на својот живот? Нема разлика помеѓу Евхаристијата и нашиот живот, или ако има –...

Митрополит Струмички Наум: За миењето на нозете – вовед во Страсната седмица (17.04.2022)

Митрополит Струмички Наум: За миењето на нозете – вовед во Страсната седмица (17.04.2022)

Изразувањето на слободната волја, во градење на односот со Бог, е суштински поврзана со лојалноста, верноста. Преку слободно насочената волја кон исполнување на заповедите Божји и градење на личносна заедница...

Прот. Александар Шмеман: Цветници- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (10)

Прот. Александар Шмеман: Цветници- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (10)

Во што е смислата на овој настан, кого толку светло, толку радосно, толку победоносно го празнува Црквата во Лазаревата сабота? Како да се спојат тагата, солзите на Христа, и таа...

Митрополит Струмички Наум: Лазарова сабота (15.04.2022)

Митрополит Струмички Наум: Лазарова сабота (15.04.2022)

Одговорот на сите овие можни недоумици е дека, всушност, се случува нов квалитет на личносни односи меѓу нив, и тоа не толку поради Христовата љубов кон нив – Неговата љубов...

„Лазаре, излези надвор“

„Лазаре, излези надвор“

Тие Негови зборови, пред сè, значат дека нема смрт за оние кои веруваат во Христа, зашто Христос подоцна на Марта ѝ вели: „Јас сум воскресението и животот; кој верува во...

 Митрополит Струмички Наум: Благовест (06.04.2022)

Митрополит Струмички Наум: Благовест (06.04.2022)

Сакам да ве потсетам на уште нешто: човекот е создаден бог со самото тоа што на Бог може да му каже „не“. Но, едно е на Бог да Му кажеш...

Жарко Ѓоргиевски:Недела на свети Јован Лествичник (03.04.2022)

Жарко Ѓоргиевски:Недела на свети Јован Лествичник (03.04.2022)

Бог не ги тера со сила луѓето да го земат крстот, но ги повикува доброволно да Го следат Него. Не е лесно да се земе крстот на страдањето, но Он...

« »