логоFacebookTwitterYouTubeeMail


Beseda48.jpg
                                          

Вистинит настан кој ги потресол и ги привел кон покајание стотина жители од градот Кујбишев (денес Самара) во Советска Русија во 1956.
 
Во градот Кујбишев живеело едно семејство: благочестива мајка и нејзината ќерка. Вечерта на Нова година (31 декември по нов календар) 1956 година, Зоја поканила седум свои другарки и неколкумина млади луѓе на вечера со игранка. Во тек биле Божикните пости и мајката ја молела Зоја да не приредува вечера, но ќерката си останала на своето. Таа вечер мајката отишла во црква да се помоли.

Гостите се собрале, но вереникот на Зоја, Николај, сеуште не бил дојден. Девојките и момчињата се поделиле на парови, а Зоја останала сама. Од здодевност, многу не размислувајќи, ја симнала иконата на св. Николај Чудотворец од ѕидот и рекла: „Ќе го земам овој Николај и ќе одам да играм со него!”, не слушајќи ги притоа другарките кои ì советувале да не го прави тоа богохулство. „Ако има Бог, тој ќе ме казни”, одговорила таа.

Почнала да игра, свртела круг, два, кога одеднаш во собата се кренала некаква незамислива врева, виор и сина светлост како молња, заслепувачка.

Веселбата се претворила во ужас. Сите од страв побегнале од собата. Само Зоја останала да стои со иконата на светецот, притиснета на градите, скаменета и ладна како мермер. Никакви напори на скоро пристигнатите лекари не можеле да ја повратат. Иглите, од инјекциите кои сакале да ì ги дадат, се кршеле и се свиткувале удирајќи во мермерното тело! Сакале да ја пренесат во болница, но не можеле да ја помрднат од местото. Нозете како да ì биле приковани за подот. Но, срцето чукало. - Зоја била жива! Оттогаш таа не можела ни да јаде ни да пие...

Кога мајка ì се вратила и видела што се случило, ја изгубила свеста и била префрлена во болница од каде што се вратила по неколку дена. Нејзината верба во милоста Божја, топлите мајчини молитви за помилување на несреќната ќерка ја обновиле нејзината животна сила. Зоја дошла при себе и со солзи се молела за простување и помош.

Во првите денови куќата на Зоја била опкружена со мноштво свет: верници кои дошле или штотуку допатувале оддалеку, љубопитни луѓе, медицинари и духовни лица. Но, наскоро, по наредба на власта, куќата била затворена за посетители. Во неа, на замена, дежурале по осум часови двајца полицајци. Некои од дежурните, кои биле млади (28 и 30 години), побелеле од ужас кога околу полноќ Зоја ќе почнела страшно да вреска. Непрестано по цели ноќи  покрај неа се молела нејзината мајка.   

„Мамо, моли се! Моли се, гинам во гревови! Моли се!” - викала Зоја.  

За сè што се случило бил известен и Патријархот и бил замолен да се помоли за оздравување на Зоја. Патријархот одговорил: „Кој ја казнил, тој и ќе ја помилува!”

Од посетителите, подоцна кај Зоја биле пуштени:

1. Познат професор по медицина кој допатувал од Москва. Тој потврдил дека срцето не престанало да работи.

2. Свештеници повикани на молба од мајката да ја земат иконата на св. Николај од рацете на Зоја. Но ни тие не можеле да ја извлечат иконата од скаменетите раце на ќерка ì.

3. Јеромонахот Серафим од Глинската пустина, кој пристигнал во Кујбишев по повод празникот Рождество Христово, и извршил молебен за водоосветување и ја осветил иконата. Потоа рекол: „Сега треба да чекаме знаци за Велигден! А ако не се појават, значи е крај на светот!”

4. Митрополитот Николај, кој исто така извршил молебен и рекол дека „новите знаци треба да се чекаат на Велигден”, повторувајќи ги зборовите на благочестивиот јеромонах.

Во пресрет на празникот Благовештение (таа година се паднал во сабота, на третата недела од Великиот пост) дошол кај чуварите на Зоја еден благообрзен Старец и ги замолил да го пуштат кај неа. Но, дежурните полицајци одбиле да го пуштат. Старецот дошол и другиот ден, но пак, од страна на дежурните полицајци, бил одбиен. Третиот ден, на самиот празник Благовештение, дежурните го пуштиле. Стражата слушнала како милозливо ì рекол на Зоја: „Дали се умори од стоењето?”

Поминало извесно време, и кога дежурната стража сакала да го изведе Старецот, него го немало во собата...

Сите биле убедени дека тоа бил самиот св. Николај.

Така Зоја престојала на нозе 4 месеци (128) дена до Велигден, кој таа година се паднал на 23 април (6 мај по нов календар).

Ноќта, на Велигден, Зоја почнала намерно гласно да извикува: „Молете се!”

Ноќната стража ја зафатиле морници и  ја прашале: „Зошто толку страшно викаш?” Следел одговор: „Страшно! Земјата гори! Молете се! Сиот свет гине во гревови! Молете се!”

Од тој момент таа оживеала, мускулите ì омекнале, живнале. Конечно ја легнале во постела, но таа продолжила да вика и да ги повикува сите да се молат за светот кој гине во гревови, за земјата која гори во своите беззаконија.
„Како си останала жива досега? Кој те хранеше?!” - ја прашувале.
 
„Гулабите, гулабите ме хранеа”, бил одговорот кој јасно го објавувал помилувањето и простувањето дадено од Десницата на Господ Спасител. Господ ì ги простил гревовите на Зоја со застапништво на светиот Угодник Божји, милостивиот  Николај Чудотворец, но и поради нејзините големи страдања и стоење простум во текот на 128 дена.

Сето ова што се случило толку многу ги потресло жителите на Кујбишев и неговата околина, така што многу луѓе, гледајќи ги чудесата, слушајќи
ги криците и молбите да се молат за луѓето кои гинат во гревови, се обратиле во верата. Итале во црквите со покајание. Некрстените се крштевале. Оние кои не носеле крст, почнале да го носат во она време кога буквално можеле да платат со глава. Обратувањата биле толку масовни, што во црквите немало доволно крстови за сите кои ги барале.

Со страв и солзи се молел народот за простување на гревовите, повторувајќи  ги зборовите на Зоја: „Страшно, земјата гори, гинеме во гревови! Молете се! Луѓето гинат во беззаконијата!”

На Велигден, на третиот ден, Зоја отишла кај Господа, поминувајќи тежок пат на стодваесетиосумдневно стоење пред лицето на Господа поради искупување на гревовите. Светиот Дух ја сочувал во живот душата нејзина, воскреснувајќи ја од смртните гревови за во идниот вечен ден на Воскресението на сите живи и мртви да воскресне во тело за живот вечен. И самото име на девојката Зоја (на грчки „зои”) значи - живот. Амин.

Напомена:

Во советскиот печат во тоа време исто така имало пишувано за случајот на Зоја. Одговарајќи на писмата кои стигнувале во редакцијата на познатиот весник, некој важен научник потврдил дека случката со Зоја не е измислена, но притоа изјавил дека во прашање е некој вид вкочанетост, досега непознат на науката. Невистинитоста на ваквата претпоставка е очигледна зашто: прво, кај вкочанетоста, т.е. премреноста, нема такво камено затврднување на кожата, па затоа лекарите можат на болниот да му дадат инјекција; второ, премрениот може да се носи од место на место и тој лежи, додека Зоја само стоела, и тоа стоела толку многу колку што обичните луѓе не се во состојба да стојат и при тоа не можеле да ја помрднат од местото; трето, премреноста сама по себе не го обраќа човекот кон Бога и не донесува откровение од Небото, а во случајот на Зоја не само што илјадници луѓе се обратиле во верата кон Бога, туку и верата своја ја покажале преку дела, т.е. се крстиле и станале морални: не само што признале дека постои Бог, туку станале и христијани. Јасно е дека причината за тоа не била премреноста, туку делувањето на самиот Бог: Тој со чудата ја утврдува верата за да ги избави луѓето од гревовите и од казната за гревовите.
 
Подготви: Никица Мишева
Извор: http://www.pravednik.cjb.net/

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Септември 03, 2021
Default Image

Беседа за Успение на Пресвета Богородица oд Викарниот Епископ Јаков Стобиски

Беседа за Успение на Пресвета Богородица изречена од Викарниот Епископ Јаков Стобиски во манастирот Успение на Пресвета Богородица - Берово
Јуни 30, 2021
3.to.Naoganje.glava.sv.Jovan.Krstitel

СКОК ПРЕКУ ЈАЖЕТО НА НЕСОГЛАСУВАЊЕТО

Затоа, секогаш кога можеш прескокни го јажето на несогласувањето и фати се за оној дел од приказната кој ветува радост, насмевки и љубов. Горчината плисни ја со бран од морето, измиј го отровот на искажаните зборови и погледни кон залезот на сонцето. Тоа ќе…

Се упокои во Господ Митрополитот Црногорско-приморски Амфилохиј (30.10.2020)

Митрополитот Амфилохиј е роден на Божик, 7 јануари 1938 година, во Бари Радовиќ, во Долна…

Свети свештеномаченик Харалампиј

Фев 23, 2020 Житија 2669
ih3387
Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 1826
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…

Беседи

Митрополит Струмички Наум:   Сето тоа... не сум го запазил од младини (11.09.2021)

Митрополит Струмички Наум: Сето тоа... не сум го запазил од младини (11.09.2021)

Страстите се тие што го држат срцето заробено и затворено за умно-срдечната молитва, а умот непросветлен. Страстите и демоните, кои секогаш се поврзани со нив, се тие што ги држат...

Митрополит Струмички Наум: Што не е јасно? (04.09.2021)

Митрополит Струмички Наум: Што не е јасно? (04.09.2021)

Никогаш не треба да губиме предвид колкави должници сме Му на Бог; и поради сите дарови што постојано ги добиваме од Него и поради сите гревови со кои Му возвраќаме...

Беседа за Успение на Пресвета Богородица oд Викарниот Епископ Јаков Стобиски

Беседа за Успение на Пресвета Богородица изречена од Викарниот Епископ Јаков Стобиски во манастирот Успение на Пресвета Богородица - Берово

Св. Јован Кронштатски - Слово на денот на Успение на Пресвета Богородица

Св. Јован Кронштатски - Слово на денот на Успение на Пресвета Богородица

И колку славно било Нејзиното успение! Со каква светлина сјаело Нејзиното пречисто лице. Колку прекрасно, неописливо, неспоресливо благоухание извирало од нејзиното пречисто, приснодевствено тело, како што пишува св. Дионисиј Ареопагит,...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

о.Зоран Пецовски: ПРЕОБРАЖЕНИЕ  ХРИСТОВО

о.Зоран Пецовски: ПРЕОБРАЖЕНИЕ ХРИСТОВО

Кој им дава поткрепа во нивните неуморни подвизи; добро и убаво им било на сите светители, зашто за сите нив не постоел ниту еден друг идеал кој  би бил  достоен...

   Свештеник Јане Илиев: СЕДМА НЕДЕЛА ПО ПЕДЕСЕТНИЦА

Свештеник Јане Илиев: СЕДМА НЕДЕЛА ПО ПЕДЕСЕТНИЦА

Секое појавување на Спасителот Господ Исус Христос меѓу народот претставувало поттик околу Него и Неговите ученици да се собере многу народ. Некои од нив доаѓале заради љубопитност, некои од мака,...

Митрополит Струмички Наум: Разлика помеѓу Божјо и демонско чудо (21.08.2021 )

Митрополит Струмички Наум: Разлика помеѓу Божјо и демонско чудо (21.08.2021 )

Прашањето што се поставува сега е: дали имаше основа за чудо и во случајов на Апостол Петар? Дали тој дава нешто што не е достаточно и за самиот него, т.е....

Митрополит Струмички Наум: Давање и кога се нема доволно за себе – основа за Божјо чудо (14.08.2021)

Митрополит Струмички Наум: Давање и кога се нема доволно за себе – основа за Божјо чудо (14.08.2021)

    Во нашиот живот е важно да имаме волја за добро дело – во слава Божја и од љубов кон ближниот, останатото е Божја работа. Апостолите ја гледаат потребата...

« »