логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Индиски подвижници. Јоасаф беше принц, син на царот Авенир. По Божја Промисла него го посети старецот Варлам, го научи на верата Христова и го крсти. Потоа старецот се оддалечи во планината на подвиг, а Јоасаф остана да се бори со многубројните искушенија во светот и со благодатта Божја да ги победува.

Најпосле Јоасаф успеа да го приведе кон Христа и својот татко. Откако се крсти царот Авенир поживеа четири години во големо покајание - зашто направи големи гревови гонејќи ги христијаните - па потоа го заврши својот земен живот и замина во бесмртниот.

Младиот Јоасаф царството му го предаде на својот другар Варахиј, а самиот замина во пустина на подвиг на христијанско восовршување. Единствена желба на земјата му беше уште еднаш да се види со Старецот Варлам. И милостивиот Бог му ја исполни желбата, па еден ден Јоасаф застана пред пештерата на Варлам и возвикна: „Благослови, оче!“ Старецот Варлам се подвизуваше во пустината седумдесет години, а поживеа сѐ на сѐ сто години.

Свети Јоасаф го остави царството во својата дваесет и петта година, тогаш замина во пустината, во којашто поживеа триесет и пет години. Обајцата имаа голема љубов кон Господ Исус, мнозина ги обратија во вистинската вера и се преселија во вечната радост на својот Господ.

 zitie.slika.jpg

На Исток постои една многу пространа земја, наречена Индија, населена со ногу народи, полна со богатства и плодови од секаков вид, а со своите граници се приближува до Персија. Таа земја некогаш беше просветена од светиот апостол Тома, но не го остави потполно служењето на идолите, бидејќи многумина, закоравени во незнабоштвото, не го примија спасоносното учење и се држеа до демонската заблуда. Со текот на времето незнабоштвото порасна како трње и почна да го задушува доброто семе на светата вера, па во Индија има неспоредливо повеќе незнабошци отколку верни.

Проповедањето на апостол Тома за Христос и Неговото слово во земјата Индија

Во таа земја на престол стапи еден цар, по име Авенир, голем и славен со силата и богатството, но многу сакат со духот, бидејќи беше незнабожец и им служеше на демоните, а не на Бога, поклонувајќи се на бездушните идоли и жестоко гонејќи ја Црквата Христова, особено црковните учители, презвитери и монаси. Некои од неговите дворјани поверуваа во Христа и, увидувајќи ја суетата на овој свет, оставија сè и станаа монаси. Поради тоа царот страшно се разгневи, ги фати монасите, ги уби и нареди насекаде христијаните да се принудуваат на поклонување на идолите. И по сите земји кои му беа потчинети тој испрати писмени наредби до кнезовите и благородниците: со мачења и разновидни убиства да ги уништуваат сите кои веруваат во Христа и не сакаат да им се поклонат на идолите. Поради тоа многумина од верните се поколебаа: некои, бидејќи не беа во состојба да ги поднесат мачењата, отпаднаа од верата; а другите сами се предаваа на мачење и, цврсто страдајќи за својот Господ, ги положуваа душите свои за Него.

(Повеќе)

Светиот пророк Авдија

Родум од селото Витахарамско од пределите Сихемски. Живеел на дворецот на царот Ахав; но кога царот отстапи од вистинското богопочитување и им се поклони на идолите, Авдија не тргна по примерот на царот, туку продолжи да му служи на единствениот вистински Бог. А кога злобната царица Језавела заради пророкот Илија крена хајка на сите Божји пророци, Авдија собра стотина од нив, ги скри во две пештери и ги хранеше до крајот (1 Царства 18, 4). Современик на големиот пророк Илија, Авдија многу го почитуваше Илија и го слушаше во сѐ како негов следбеник и ученик. Живееше 900 години пред Христа и се упокои мирно.

Светиот маченик Варлам

Родум од Антиохија. Заради верата во Господ Исус Христос беше измачуван многу од нечестив судија. Најпосле судијата намисли да го исмее и под принуда на околности да го натера да принесе идолски жртви, заради што го одведе во идослкиот храм и му стави оган на дланката и темјан на оганот мислејќи дека маченикот ќе мора од болка да го фрли огнот со темјанот од раката пред идолите и така и не сакајќи да ги покади. Но херојскиот Христов војник го држеше огнот на својата дланка и без помисла д го фрли на идолите, сѐ додека прстите не му изгореа и отпаднаа и дланката не му прегоре. И така на земјата со огнот паднаа и прстите на маченикот. „Десница имаше посилна од огнот,“ вели Св. Василиј Велики, „...зашто ако пламенот и ја зафати раката, таа го држеше огнот како да е пепел“. А Златоуст пишува: „Ангелите гледаа од височините, го набљудуваа архангелите, глетката беше величествена, навистина ја надминуваше човечката природа. Кој не би посакал да види човек којшто се подвизувал и не го чувствувал она што им е својствено на луѓето, којшто и самиот бил жртвеник и жртва и жрец?“ Кога му изгоре раката, целото тело на старецот Варлам се сруши мртво на земјата, а душата му замина во вечниот спокој на неговиот Господ и Спасител. Овој преславен старец-јунак пострада во 304 година.

sv.VarlamiJoasaf.jpg

Преподобен Варлам и Светиот принц Јоасаф

Индиски подвижници. Јоасаф беше принц, син на царот Авенир. По Божја Промисла него го посети старецот Варлам, го научи на верата Христова и го крсти. Потоа старецот се оддалечи во планината на подвиг, а Јоасаф остана да се бори со многубројните искушенија во светот и со благодатта Божја да ги победува. Најпосле Јоасаф успеа да го приведе кон Христа и својот татко. Откако се крсти царот Авенир поживеа четири години во големо покајание - зашто направи големи гревови гонејќи ги христијаните - па потоа го заврши својот земен живот и замина во бесмртниот. Младиот Јоасаф царството му го предаде на својот другар Варахиј, а самиот замина во пустина на подвиг на христијанско восовршување. Единствена желба на земјата му беше уште еднаш да се види со Старецот Варлам. И милостивиот Бог му ја исполни желбата, па еден ден Јоасаф застана пред пештерата на Варлам и возвикна: „Благослови, оче!“ Старецот Варлам се подвизуваше во пустината седумдесет години, а поживеа сѐ на сѐ сто години. Свети Јоасаф го остави царството во својата дваесет и петта година, тогаш замина во пустината, во којашто поживеа триесет и пет години. Обајцата имаа голема љубов кон Господ Исус, мнозина ги обратија во вистинската вера и се преселија во вечната радост на својот Господ.

Светиот маченик Илиодор

Од градот Магид во Памфилија. Мачен за верата Христова во времето на царот Аврелијан. Во тешките маки чу глас од небото: „Не бој се, Јас Сум со тебе!“ Го фрлија во бакарен усвитен вол. Усрдно Му се молеше на Бога и Бог го спаси: усвитениот вол одеднаш истина и Илиодор излезе од него жив. Судијата му довикна дека прави магии. „Моите магии се Христос,“ одговори Илиодор. Го убија со меч и отиде кај Господа.

 

Евангелие и поука за 02/12/2019
 

Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Лука 12:13-15;12:22-31

13.     Некој од народот Му рече: „Учителе, кажи му на мојот брат да го раздели со мене наследството!”
14.     А Он му рече: „Човеку, кој Ме постави да ви судам или да ве делам?”
15.     Потоа им кажа: „Гледајте и пазете се од лакомство, оти животот на човека не зависи од изобилието на неговиот имот.”
22.     И им рече на учениците Свои: „Затоа ви велам: не грижете се за душата своја, што ќе јадете, ниту за телото свое, што ќе облечете.
23.     Зашто, душата е многу поскапа од храната, и телото – од облеклото.
24.     Погледајте ги гавраните како ни сеат, ни жнеат; тие немаат скривници, ниту житници и Бог ги храни; а колку сте поскапи вие од птиците?
25.     Па и кој од вас, грижејќи се, може да му додаде еден лакот на својот раст?
26.     И така, кога ни најмалото нешто не можете да го направите, зошто се грижите за друго?
27.     Погледајте ги лилјаните како растат: ни се трудат, ниту предат; но ви велам, дека ни Соломон, во сета своја слава, не се облече така, како еден од нив.
28.     Ако, пак, тревата во полето, која денес ја има, а утре се фрла во оган, Бог така ја облекува, тогаш колку повеќе вас, маловерни!
29.     Па затоа и вие, не барајте што ќе јадете или што ќе пиете; и не се загрижувајте!
30.     Сето тоа го бараат и незнабошците на овој свет; а вашиот Отец знае дека тоа ви е потребно.
31.     Но барајте го царството Божјо, и сето тоа ќе ви се придаде!

Апостол на денот: Второ послание на светиот апостол Павле до Солунјаните 1:1-10

1.     Од Павла, Силвана и Тимотеја до црквата Солунска во Бога Отецот наш и Господа Исуса Христа:
2.     благодат вам и мир од Бога Отецот наш и Господа Исуса Христа!
3.     Должни сме секогаш да Му благодариме на Бога за вас, браќа, онака како што прилега, затоа што верата ваша необично многу расте, и заемната љубов кај сите вас да изобилува,
4.     така што ние самите да се фалиме со вас во Божјите цркви за вашето трпение и вера, при сите прогони и маки, што ги поднесувате
5.     тоа е доказ за праведниот Божји суд, дека вие ќе се удостоите со царството Божјо, за кое страдате.
6.     Бидејќи справедливо е пред Бога да им ги врати маките ваши на оние, што ве мачеа,
7.     а вам, на мачените, да ви даде утеха заедно со нас, кога Господ Исус ќе се јави од небото со ангелите на Својата сила,
8.     во пламенен оган да им се одмаздува на оние, кои не Го познаваат Бога, кои не се покоруваат на Благовестието на нашиот Господ Исус Христос
9.     и кои со вечна погибел ќе бидат казнети од лицето на Господа и од славата на Неговата моќ,
10.     кога ќе дојде Он за да биде прославен во оној ден среде Своите светии, и да Му се восхитуваат сите оние што поверуваа, а исто така и вие, бидејќи со вера го примивте нашето сведоштво.

Поука на денот: Свети Исихиј Ерусалимски
Слика на надворешните, сетилно-телесните подвизи е Стариот Завет, додека Светото Евангелие кое и е самиот Нов Завет, слика е на собраноста на умот и на чистотата на срцето.

 

Старец Софрониј

Треба да се стремиме кон Самиот Бог, кон Неговата Личност, што значи, кон она што е над сè, за да му овозможиме на нашето тело, инаку склоно кон бездејствие, залет кон вечноста.

 

 

Holy Prophet Obadiah


He was a native of the village of Betharam, near Sichem. He served at the court of King Ahab. When the King had turned away from the true God and began worshipping the idols, Obadiah did not follow the King’s example, but continued to serve to the one true God. When because of the prophet Elijah, the impious Queen Jezebel set about the exterminating of all the prophets of the Lord, Obadiah gathered a hundred of them, hid them in caves and fed them with bread and water till the end (1 Kings 18, 4). A contemporary of the great prophet Elijah, Obadiah greatly admired him and became his follower and disciple. He lived 900 years before Christ and fell asleep in peace.


Holy Martyr Barlaam


Saint Barlaam lived in Antioch. For his faith in Christ he was brutally tortured by the impious Governor of the city. At last the Governor decided to humiliate him and to make him sacrifice to the idols compelled by the circumstances. Therefore, he took him to the pagan temple and placed a burning coal with incense in his hand, with the thought that when the pain would force him to drop it before the idols they could say that he freely offered sacrifices to the idols. But the brave soldier of Christ held the burning incense in his hand without even thinking to drop it before the idols, until his fingers and his whole hand were burnt. The martyr’s fingers fell to the ground together with the fire. “Mightier than the fire was his right hand, “says Saint Basil the Great, “...for even though the flames burned his hand, he held the fire as if it were ashes “. Saint John Chrysostom writes: “Angels watched him from on high, Archangels looked upon him too for it was a magnificent view that indeed surpassed human nature. Who would not desire to see a man who had lived in ascesis and did not feel what is common to people, who himself was at the same time an altar, a sacrifice and a pagan priest?” When his arm was burnt, the body of the old Barlaam fell dead to the ground, and his soul left for the eternal peace of his God and Saviour. This glorious elder-martyr suffered in the year 304.


Venerable Barlaam and the Prince Joasaph


They led the ascetic life in India. Joasaph was a Prince, the son of the Emperor Avenir. By divine Providence, the elder Barlaam visited him, instructed him in the faith of Christ and baptized him. Then the elder withdrew to the mountain to live as a hermit, and Joasaph remained to struggle against the countless temptations of the world and to overcome them by the grace of God. At last Joasaph managed to bring his father to the faith in Christ. Since he was baptised, the Emperor Avenir spent four year in deep repentance – for he had committed terrible sins persecuting the Christians – and then he completed his life on earth and departed for eternal life. The young Joasaph bestowed the realm to his friend Barachius and left for the wilderness in search of Christian perfection. His only wish on earth was to see the elder Barlaam one more time. The merciful God granted his wish, so one day Joasaph found himself in front of the cave of Barlaam and exclaimed: “Bless me Father!” The elder Barlaam led an ascetic struggle in the wilderness for seventy years, and lived for a hundred years. Saint Joasaph left his kingdom when he was twenty-five years of age and withdrew to the wilderness where he spent thirty-five years. They were both filled with great love for Christ; they converted many to the true faith and inhabited the eternal joy of their Lord.


Holy Martyr Heliodorus


He was from the city of Maggido in Pamphylia. He was put to the torture for the faith in Christ during the reign of the Emperor Aurelian. At the time of his fierce torments he heard a voice from Heaven: “Do not be afraid, for I am with you.” When he was thrown into a brazen ox glowing with fire, he prayed to God and God delivered him from the fire: suddenly the fire was extinguished and Heliodorus came out of the brazen ox alive. The Governor accused him of doing magic. “My magic is Christ,” answered Heliodorus. He was killed by the sword and thus he gave up his soul to the Lord.

Ilust.zadete2.jpg

Извор: Бигорски манастир

Св. пр. Авдиј; св. мч-ци Варлаам и Јоасаф Индиски


19 НOEМВРИ


1. Св. прoрoк Авдиј. Рoдeн e вo сeлoтo Витахарамскo oд Сихeмскитe прeдeли. Живeeл
на двoрeцoт на царoт Ахав, нo кoга царoт oтстапил oд вистинскoтo бoгoпoчитувањe и сe
пoклoнил на идoлитe, Авдиј нe гo слeдeл примeрoт на царoт, туку прoдoлжил да Му служи на
eдиниoт вистински Бoг. Кoга лoшата царица Јeзавeла, заради Илија, пoдигнала хајка врз ситe
прoрoци Бoжји, Авдиј сoбрал oкoлу стoтина oд нив, ги скрил вo двe пeштeри и ги хранeл дo
крајoт (III Цар. 18:4). Какo сoврeмeник на гoлeмиoт прoрoк Илија, Авдиј гo пoчитувал Илија
мнoгу и гo слушал вo сè какo нeгoв слeдбeник и нeгoв учeник. Живeeл вo 900 гoдина прeд
Христа и мирнo сe упoкил.
2. Св. мч. Варлам. Рoдум oд Антиoхија. Заради вeрата вo Христа Гoспoда бил мнoгу
измачуван oд нeчeстивиoт судија. Најпoслe судијата пoмислил да му сe пoтсмee и сo силата на
oкoлнoститe да гo примoра да принeсe жртва на идoлитe заради штo гo вoвeл вo идoлскиoт
храм, му ставил oган на дланката и тeмјан на oгнoт, мислeјќи дeка мачeникoт ќe мoра заради
бoлката да гo фрли oгнoт сo тeмјанoт oд раката прeд идoлитe и така нe сакајќи да ги пoкади.
Нo Христoвиoт вoјник хeрoјски гo држeл oгнoт на свoјата дланка бeз пoмисла да гo фрли прeд
идoлитe, сè дoдeка прститe нe му изгoрeлe и нe му oтпадналe и дoдeка дланката нe прeгoрeла.
И така сo oгнoт на зeмјата падналe и прститe на мачeникoт. “Имал пoсилна дeсница oд oгнoт,
вeли св. Василиј Вeлики, бидeјќи, иакo пламeнoт ја гoрeл раката, сeпак раката гo држeла oгнoт
какo пeпeл”. А Златoуст пишува: “Oд висoчината глeдалe ангeлитe, архангeлитe набљудувалe,
сцeната била вeличeствeна, надминувајќи ја навистина чoвeчката прирoда. Глeдај, кoј нe би
сакал да гo види чoвeкoт кoј сe пoдвизувал, а нe чувствувал штo им e на луѓeтo свoјствeнo,
чoвeкoт кoј и самиoт бил жртвeник, и жртва и жрeц”. Кoга му изгoрeла раката и тeлoтo на
старeцoт Варлам падналo на зeмјата мртвo, душата му oтишла вo вeчeн пoкoј кај Спаситeлoт
Гoспoд. Oвoј прeславeн јунак и старeц пoстрадал вo 304 гoдина.
3. Прeп. Варлам и Јoасаф принцoт. Индиски пoдвижници. Јoасаф бил принц, син на
царoт Авeнир. Пo Бoжја прoмисла гo пoсeтил старeцoт Варлам, гo научил на вeрата Христoва
и гo крстил. Пoтoа старeцoт сe oддалeчил вo планината на пoдвиг а Јoасаф oстанал да сe бoри
сo мнoгу искушeнија вo свeтoт и сo Бoжјата благoдат да ги пoбeдува. Најпoслe Јoасаф успeал да
гo привeдe кoн Христа и свoјoт таткo. Oткакo сe крстил царoт Авeнир, пoживeал 4 гoдини вo
гoлeмo пoкајаниe затoа штo направил и гoлeми грeвoви гoнeјќи ги христијанитe, па тoгаш гo
завршил свoјoт зeмeн живoт и прeминал вo пoдoбриoт. Младиoт Јoасаф гo прeдал царствoтo
на свoјoт другар Варахиј, а тoј заминал вo пустина да сe пoдвизува заради Христа. Eдинствeна
жeлба на зeмјата му била уштe eднаш да сe види сo свoјoт духoвeн oтeц, старeцoт Варлам. И
милoстивиoт Бoг му ја испoлнил жeлбата па eдeн дeн Јoасаф застанал прeд пeштeрата на
Варлам и извикнал: “Благoслoви oчe!” Старeцoт Варлам сe пoдвизувал 70 гoдини вo пустината
и пoживeал oкoлу 100 гoдини. Св. Јoасаф вo 25. гoдина гo oставил царствoтo и oтишoл вo
пустината кадe штo пoживeал 35 гoдини. И двајцата ималe гoлeма љубoв кoн Гoспoда Исуса,
прeвeлe мнoгу луѓe вo вистинската вeра и сe прeсeлилe вo вeчната радoст на свoјoт Гoспoд.
4. Св. мч. Илиoдoр. Oд градoт Магид вo Памфилија. Мачeн за вeрата Христoва вo
врeмeтo на царoт Аврeлијан. При тeшкитe маки, слушнал глас oд нeбoтo: “Нe плаши сe, јас
сум сo тeбe!” Фрлeн вo усвитeн бакарeн вoл, тoј прилeжнo Му сe мoлeл на Бoга. И Бoг гo
спасил. Усвитeниoт вoл наeднаш сe изладил и Илиoдoр излeгoл жив. Судијата му дoвикнал
дeка тoј прави нeкакви магии. Тoгаш мачeникoт му oдгoвoрил: “Мoитe маѓии сe Христoс!” Бил
исeчeн и сe прeсeлил кај Гoспoда.
РАСУДУВАЊE
Приказна на старeцoт Варлам на Јoасаф. Нeкoј чoвeк бeгал прeд страшниoт eднoрoг.
Бeгајќи така, паднал вo нeкoј дупка и сe фатил за eднo дрвo. И тoкму кoга пoмислил дeка e
надвoр oд oпаснoста, тoј пoглeднал надoлу низ дрвoтo и видeл двe глувчиња, eднoтo бeлo, а
другoтo црнo штo наизмeничнo гo глoдалe кoрeнoт на дрвoтo за да гo прeгризат и да гo турнат.
Кoга пoглeднал уштe пoдлабoкo, видeл гoлeма и страшна змија штo сo раствoрeна уста чeкала
да гo прoгoлта чoвeкoт кoга ќe паднe дрвoтo. И уштe видeл пoкрај свoитe нoзe чeтири пoмали
oтрoвни змии. Кoга пoглeднал нагoрe пo дрвoтo, чoвeкoт на гранкитe видeл малку мeд, па
забoравил на oпаснoститe штo гo oпкружуваат, ја пружил раката и ја дoфатил таа мала
сладoст oд дрвoтo. Тoлкувањe: eднoрoгиoт ја прeтставува смртта штo oд Адам дo дeнeс гo
прoгoнува сeкoј чoвeк за да гo убиe; дупката испoлнeта сo ситe oпаснoсти e oвoј свeт; дрвoтo e
патoт на нашиoт живoт; бeлитe и црнитe глувци - сe дeнoвитe и нoќитe штo сe мeнуваат
наизмeничнo и гo скратуваат нашиoт живoт; гoлeмата и страшната змија - тoа e адoт; чeтиритe
oтрoвни змии сe чeтиритe стихии oд кoи e сoставeнo чoвeчкoтo тeлo; мeдoт на гранкитe на
дрвoтo - тoа сe малкутe сласти штo oвoј живoт му ги пружа на чoвeкoт. O кoга луѓeтo нe би сe
занeсувалe сo oваа ништoжна сласт и кoга би ги забoравилe страшнитe oпаснoсти штo ги
oпкружуваат и ги влeчат кoн вeчната прoпаст.
СOЗEРЦАНИE
Да размислувам за чуднoтo сoздавањe на свeтoт, и тoа:
1. какo Бoг вo шeстиoт дeн ги сoздал стoката, ситнитe живoтни и ѕвeрoвитe спoрeд
нивнитe видoви;
2. какo видeл Бoг дeка e дoбрo.
БEСEДА
за прoславувањeтo на Бoга заради Христа Гoспoда
Нeму нeка Му e слава вo Црквата прeку Исуса Христа вo ситe рoдoви
и за ситe вeкoви. Амин (Eфeс. 3:21).
Слава на Бoга! Слава на Бoга вo Црквата! Слава Му заради Христа Исуса! Слава Му вo
ситe гeнeрации! Слава Му вo вeчни вeкoви! На Никoгo нe му приличи слава какo на Бoга. Ниту
нeкoј Гo слави Бoга какo Црквата Бoжја. Христoс e oткрoвитeл на Бoга, па oттука сeта слава на
Бoга мoра да oди прeку Христа Гoспoда. Црквата ќe траe низ ситe рoдoви и пoкoлeнија дo
крајoт на врeмињата, Црквата e најчистoтo тeлo Христoвo, испoлнeтo сo сила, сo мудрoст и сo
чудoтвoрствo; oттука славата на Бoга сe вoздигнува oд црквата - oд свeтињата на Свeтиoт, oд
чистoтата на Чистиoт. На Бoга му e најмилo славoслoвиeтo oд црквата уштe и заради тoа штo
вo црквата има мнoгу души и мнoгу гласoви, па сeпак има eднoдушнoст и eднoгласнoст. Никoј
да нe сe oддeлува oд oпштoтo славeњe на Бoга; и никoј да нe пoмислува дeка нeгoвoтo славeњe
на Бoга, вo oдвoeнoст и пoсeбнoст e пoдoбрo oткoлку славeњeтo на Бoга вo eдинствo и вo цeлина
на ситe вeрници. Нe e вистина дeка eдeн члeн сe губи вo мнoзинствoтo, та нeгoвиoт глас прeд
Бoга нe сe слуша. Зарeм раката нe гo извршува свoeтo дeлo најдoбрo кoга e вo цeлина сo тeлoтo?
Така e сo сeкoј члeн на тeлoтo. Истoтo тoа e и сo сeкoј вeрник. Кoга тoј сe мoли вo црквата и сo
Црквата (макар и вo пустина да e, тoј мoжe да сe мoли сo Црквата), нe oддeлувајќи сe сeбe oд
Црквата тoј и пoдoбрo сe слуша и сe глeда прeд Бoга. Нeгoвата душа наoѓа мнoгукратнo
oдeкнувањe вo душитe на oстанатитe вeрници, та тoј пoвeќe сe истакнува и сe распoзнава вo
свoјата мoлитва вo врска сo тeлoтo на Црквата oткoлку надвoр oд таа врска.
O Гoспoди Исусe, самo oд Тeбe, вo Тeбe и прeку Тeбe ниe мoжeмe да Гo славимe Бoга.
На Тeбe слава и вeчна пoфалба. Амин.

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Верски календар

Од Верскиот календар на МПЦ (16.12.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (16.12.2019)

Светиот пророк Софониј Родум од гората Саварат, од племето Симеоново. Живееше и пророкуваше во 7 век пред Христа, за време на благочестивиот цар Јосија. Современик на Пророкот Еремија. Имајќи голема...

Од Верскиот календар на МПЦ (15.12.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (15.12.2019)

Светиот пророк Авакум Син Асафатов, од племето Симеоново. Пророкуваше 600 години пред Христа, за време на царот Манасија. Му прорече опустошување на Ерусалим. Кога вавилонскиот цар Навуходоносор удри на Ерусалим,...

Од Верскиот календар на МПЦ (14.12.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (14.12.2019)

  Светиот пророк Наум Родум од племето Симеоново, од местото Елкесем, од онаа страна на Јордан. Живееше 700 години пред Христа. Двесте години после Пророкот Јона ѝ ја прорече пропаста...

Од Верскиот календар на МПЦ (13.12.2018)

Од Верскиот календар на МПЦ (13.12.2018)

Светиот апостол Андреј Првоповиканиот     Син на Јона и брат на Петар, родум од Витсаида, рибар по занимање. Најпрво му беше ученик на Св. Јован Крстител, но кога Св. Јован...

Од Верскиот календар на МПЦ (12.12.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (12.12.2019)

Светиот маченик Парамон и другите триста и седумдесетмина со него Во Витинија Азиска некој кнез Аквилин ужасно ги прогонуваше христијаните. Еднаш тој фати триста и седумдесет христијани и ги поведе...

Од Верскиот календар на МПЦ (11.12.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (11.12.2019)

Преподобниот маченик Стефан Нови Како некогаш Ана, мајката на Самуил, и Стефановата мајка Ана Го молеше Бога да ѝ подари еден син. Молејќи се така еднаш во црквата Влахерна пред...

Од Верскиот календар на МПЦ (10.12.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (10.12.2019)

Светиот маченик Јаков Персијанец Роден е во персискиот град Елапа или Вилат, од христијански родители, воспитан во христијанската вера и оженет со христијанка. Персискиот цар Издигерд го засака Јаков заради...

Од Верскиот календар на МПЦ (09.12.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (09.12.2019)

Преподобен Алимпиј Столпник Роден е во Адријанопол, пафлагониски град. Од малечок Му беше предаден на служба на Бога. Како ѓакон служеше во црквата на епископот Теодор во тој град. Но...

Од Верскиот календар на МПЦ (08.12.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (08.12.2019)

Свети Климент, архиепископ Охридски      Ученик на Светите Методиј и Кирил. По смртта на Св. Методиј Климент, под притисок на Германците, од Моравија тргна на југ. Со Горазд, Наум,...

« »

Наука и Култура

Ноември 24, 2019
7.Vselenski.sobor

Скопје и Истанбул се среќаваат во јазикот, литературата, историјата

– Градовите ја имаат функцијата на поврзување луѓе, вери и народи, како и нивните култури. Динамиката на културните размени меѓу Скопје и Истанбул со овој проект се обележува низ значајните пунктови на тие релации (јазик – литература и историја – култура) со…
Ноември 07, 2019
7.Vselenski.sobor

СИТЕ ТИЕ МУСТАЌЛИИ (од колекцијата на Националната Галерија на Р. С. Македонија)

Портретната уметност од минатите епохи изобилува со слики и скулптури на луѓе со мустаќи кои оставиле траен печат врз културните истории на многу народи:мустаќите се неодминлив ликовен елемент во визуелните претставувања на египетските владетели (како што е…

Двеста години од раѓањето на Дичо,зографот кој почна нов правец во црковната уметност

Окт 19, 2019 Наука и Религија 305
Има една интересна случка поврзана со Дичо Зографот што ја раскажуваат неговите потомци.…

„АВИЈАТИЧАРОТ“ ОД ЕВГЕНИЈ ВОДОЛАЗКИН добитник на наградата „BookStar 2019“

Окт 08, 2019 Литература 295
Гостувањето на моментално рускиот писател број 1 на сите светски листи – Евгениј…

Фестивал на европска литература ЕВРОПСКИ ПРИКАЗНИ

Сеп 24, 2019 Литература 328
Препознатлив со внимателниот избор на наслови, врвниот превод, оригиналниот дизајн и…