логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Sretenie.Gospodovo.jpg

Сретение Господово

Во четириесеттиот ден по Рождество Пресветата Дева Го донесе својот Божествен Син во ерусалимскиот храм за, според Законот, да Му Го посвети на Бога, а самата да се очисти (Левит. 12, 2 - 7; Исход 12, 2). Иако не беше потребно ни едното ни другото, сепак Законодавецот никако не сакаше да се огреши кон Законот којшто Самиот го беше дал преку Својот слуга, Пророкот Мојсеј. Во тоа време во храмот држеше чреда првосвештеникот Захариј, таткото на Свети Јован Предвесник. Тој Ја смести Богородица не на местото за жени, туку на она за девојки. Во таа прилика во храмот се јавија две необични личности: старецот Симеон и Ана, ќерката Фануилова. Праведниот старец го зеде на своите раце Месијата и рече: „Сега отпушти го Твојот слуга, Господи, зашто го видоа очите мои спасението Твое“. Уште рече Симеон за Младенецот Христос: „Глеј, овој лежи за подигање и паѓање на мнозина во Израилот“. Ана пак, која од младоста Му служеше на Бога во храмот во пост и молитва и самата Го позна Месијата, па Го прослави Бога и им објави на ерусалимјаните за доаѓањето на Долгоочекуваниот. А фарисеите, присутни во храмот, штом видоа и слушнаа сѐ, се разгневија на Захарија зашто ја постави Дева Марија на местото за девојки и му јавија за тоа на царот Ирод. Уверен дека тоа е Новиот Цар за когошто говореа ѕвездогледците од Исток, Ирод брзо испрати да Го убијат Исуса. Но во меѓувреме Божественото семејство веќе поодмина од градот и според упатство од ангел Господов се упати кон Мисир.

 

 

Денот Сретение меѓу христијаните се празнува уште од самиот почеток, но торжественото празнување на овој чудесен ден е особено востановено во 544 година, во времето на царот Јустинијан.

 

 

 

Светиот новомаченик Јордан

Родум од Трапезунт, по занимање казанџија. Отворено ја бранеше верата Христова и ја изобличуваше мухамеданската. За ова пострада од Турците во 1650 година во Галата во Цариград. Исто така пострада и монахот Гаврил, канонархот на Големата црква во Цариград во 1672 година.

Свето Евангелие од светиот апостол Лука (зач. 79)

Рече Господ во приказна: „Еден човек имаше два сина. Помладиот од нив му рече на татка си: ,Татко, дај ми го делот што ми припаѓа од имотот!’ И таткото им го раздели имотот. По неколку дена, помладиот син, кога собра се, отиде во далечна земја и таму го потроши својот дел, живејќи блудно. И откако потроши сè, настана голем глад во таа земја и тој се најде во мака; па отиде при еден човек во таа земја и се погоди, и тој го прати во своето поле да пасе свињи. И страден беше да го наполни својот стомак со рокчиња, што ги јадеа свињите, но никој не му ги даваше. А кога дојде на себеси, рече: ,Колку наемници при татка ми имаат леб во изобилие, а јас, пак, умирам од глад. Ќе станам и ќе отидам при татка си и ќе му речам: ,Татко, згрешив против небото и пред тебе, и не сум веќе достоен да се наречам твој син; но прими ме како еден од своите наемници’. Па стана и отиде при татка си. И кога беше уште далеку, го виде таткото негов и се сожали на него, па потрча, го прегрна и го целива. И синот му рече: ,Татко, згрешив против небото и пред тебе, и не сум веќе достоен да се наречам твој син!’ А таткото им рече на слугите свои: ,Изнесете најубава промена и облечете го, и дајте му прстен на раката негова и обувки на нозете; па дотерајте и заколете угоено теле: да јадеме и да се веселиме, оти овој мој син мртов беше и оживе, изгубен беше и се најде’. И почнаа да се веселат. А постариот негов син беше в поле; и на враќање, кога се приближи до куќата, чу песни и извици. Па, како повика еден од слугите, го праша: ,Што е ова?’ А тој му рече: ,Брат ти си дојде и татко ти закла угоено теле, оти го виде здрав.’ Тој се налути и нејќеше да влезе. Тогаш излезе татко му и го молеше. А тој му одговори на татка си и му рече: ,Еве, ти служам толку години и никогаш не ја прекршив твојата заповед; и мене не си ми дал ни едно јаре, за да се провеселем со моите пријатели; а кога дојде овој твој син, што го упропасти својот имот со блудници, за него ти закла угоено теле.’ А тај му рече: ,Синко, ти си секогаш со мене и се мое е твое; но требаше да се зарадуваме и развеселиме, оти овој твој брат беше мртов и оживе, изгубен беше и се најде.’“

Старец Паисиј Светогорец

Значи, како еден радио-везист, така и ние монасите, ќе треба да се наоѓаме во чест допир со Бог и ако е можно во постојано слушање, за поголема сигурност, за да имаме секој момент неисцрпни Божествени сили. Природно, непријателот не мирува и секогаш напаѓа на разни начини. Сепак, можеме и него да го употребиме, на тој начин што ќе го направиме работник без плата, за да ни помогне во непрестајната молитва. На пример, кога ќе ни донесе лоши или хулни помисли, ја почнуваме молитвата и му велиме на тракатанецот: “Добро што ме боцна, бидејќи Го заборавив мојот Христос”. Значи, кога ќе го направиме ова, и да сакаме да го задржиме тракатанецот, нема да остане бидејќи не е глупав да работи напразно, а воедно да ѝ прави добро на нашата душа.

Sretenie.Gospodovo1.jpg

Saint Isaac the Syrian

An elder used to say: “It is not recommendable for us to burden the work of prayerful stillness with cares about something else. Let every deed be at the place that belongs to it, so that we do not mix the two modes of life. For, he who cares about many is a slave to many; whereas, he who has left everything and struggles to adorn his soul—he is a friend of God. Have a look and see that in the world, too, many give alms and treat their fellowmen with love, catering for their physical needs. Strugglers in the full and marvelous stillness, though, dedicated to God, there are few and are difficult to find. Who among them in the world that give alms could reach at least one of the gifts God bestows on them who practice prayerful stillness? He would also say: “If you are a layperson, then practice a struggle appropriate for the world. However, if you are a monastic, then attain your glory with deeds that befit monastics. If, though, you want to pursue both of these, you will lose them.”

 

The Meeting of Our Lord in the Temple


The fortieth day after His birth, the All-Holy Virgin brought her Divine Son into the Temple of Jerusalem, in accordance with the Law, to dedicate Him to God and to purify herself "Consecrate to me every first-born that opens the womb among the Israelites both of man and beast, for it belongs to me" (Exodus 13:2). "Tell the Israelites: when a woman has conceived and gives birth to a boy, she shall be unclean for seven days, with the same uncleanness as at her menstrual period. On the eighth day, the flesh of the boy's foreskin shall be circumcised, and then she shall spend thirty-three days more in becoming purified of her blood; she shall not touch anything sacred nor enter the sanctuary till the days of her purification are fulfilled. If she gives birth to a girl, for fourteen days she shall be as unclean as at her menstruation, after which she shall spend sixty-six days in becoming purified of her blood. When the days of her purification for a son or for a daughter are fulfilled, she shall bring to the priest at the entrance of the meeting tent a yearling lamb for a holocaust and a pigeon or a turtledove for a sin offering. The priest shall offer them up before the Lord to make atonement for her, and thus she will be clean again after her flow of blood. Such is the law for the woman who gives birth to a boy or a girl child" (Leviticus 12:2-7). Even though neither the one nor the other was necessary, nevertheless the Lawgiver did not, in any way, want to transgress His own Law whom He had given through Moses, His servant and prophet. At that time, the high-priest Zacharias, the father of John the Forerunner (Precursor], was on duty in the Temple ("serving as a priest before God in the order of his division"St. Luke 1:8). Zacharias placed the Virgin, not in the temple area reserved for women but rather in the area reserved for virgins. On this occasion, two unusual persons appeared in the Temple: the Elder Simeon and Anna, the daughter of Phanuel. The righteous Simeon took the Messiah in his arms and said: "Now, Master, You may let Your servant go in peace, according to Your word, for my eyes have seen Your salvation." (St. Luke 2: 29-30). Simeon also spoke the following words about the Christ-child: "" (St. Luke 2:34). Then Anna, who from her youth served God in the Temple by fasting and prayers, recognized the Messiah and glorified God and proclaimed to the inhabitants of Jerusalem about the coming of the long-awaited One. The Pharisees present in the Temple, who having seen and heard all, became angry with Zacharias because he placed the Virgin Mary in the area reserved for virgins and reported this to King Herod. Convinced that this is the new king about whom the Magi from the east spoke, Herod immediately sent his soldiers to kill Jesus. In the meantime the Holy Family had already left the city and set out for Egypt under the guidance of an angel of God. The Feast of the Meeting of our Lord in the Temple was celebrated from earliest times but the solemn celebration of this day was established in the year 544 A.D. during the reign of Emperor Justinian.


Holy Neo-Martyr Jordan


Jordan, born in Trebizond, was a coppersmith by trade. Because he openly defended his faith in Christ and unmasked the faith of Islam, Jordan suffered at the hands of the Turks in 1650 A.D. at Galata in Constantinople. The monk Gabriel, a Canonarch of the Great Church in Constantinople (St. Sophia), suffered in the same manner in the year 1672 A.D.

 

Друго:

naum.sredenie.jpgМитрополит Наум - СРЕТЕНИЕ СО ТАЈНАТА ХРИСТОВА (15.02.2008)

 

Ilust.zadete2.jpg

Извор: Бигорски манастир

Сретение Господово;


2 ФEВРУАРИ

 

1. Срeтeниe Гoспoдoвo. Вo чeтириeсeттиoт дeн пo Рoждeствoтo Прeсвeта Дeва Гo
дoнeсла свoјoт бoжeствeн Син вo eрусалимскиoт храм, сoгласнo закoнoт да Му Гo пoсвeти на
Бoга и сeбeси да сe исчисти (Лeвит 12:27; Исхoд 12:2). И иакo ни eднoтo ни другoтo нe билo
пoтрeбнo, сeпак Закoнoдавeцoт нe сака никакo да сe oгрeши вo Свoјoт Закoн, кoј Oн гo бeшe
дал прeку Свoјoт слуга и прoрoк Мoјсeј. Вo тoа врe мe чрeда вo храмoт држeл првoсвeштeникoт
Захариј, таткoтo на св. Јoван Прeтeча. Тoј ја ставил Дeва Марија нe на мeстoтo за жeни, ами на
мeстoтo за дeвoјки вo храмoт. Вo таа прилика вo храмoт сe пoјавилe двe чудни личнoсти:
старeцoт Симeoн и вдoвицата Ана, ќeрката на Фануил. Правeдниoт старeц Гo зeл вo свoитe
рацe Мeсијата и рeкoл: “Сeга гo oтпушташ Свoјoт слуга сo мир, Владикo, заштo oчитe мoи
гo видoа спасeниeтo Твoe”. Симeoн уштe рeкoл за Христа Младeнeцoт: “Eвe, Oвoј лeжи за
паѓањe и пoдигнувањe на мнoзина вo Израилoт”. Ана, пак, кoја oд младoста Му служeла на
Бoга вo храмoт сo пoст и мoлитва, Гo пoзнала Мeсијата, па Гo прoславила Бoга и им oбјавила
на eрусалимцитe за дoаѓањeтo на Дoлгooчeкуваниoт. А фарисeитe, штo билe присутни вo
храмoт, кoи видeлe и слушналe сè, пoчналe да сe гнeват на Захарија штo ја ставил Дeва Марија
на мeстoтo за дeвoјки, тoа му гo кажалe на царoт Ирoд. Увeрeн дeка тoа e Нoвиoт Цар, за Кoгo
мудрeцитe oд Истoк му гoвoрeлe, Ирoд брзo испратил да Гo убијат Исуса. Нo вo мeѓуврeмe
бoжeствeнoтo сeмeјствo вeќe сe oддалeчилo oд градoт и сe упатилo вo Eгипeт пo упатствoтo на
ангeлoт Бoжји. Дeнoт на Срeтeниeтo e празнуван oд самиoт пoчeтoк, нo тoржeствeнoтo
празнувањe на oвoј дeн e вoстанoвeнo oсoбeнo вo 544 гoдина, вo врeмeтo на царoт Јустинијан.

 

2. Св. Нoвoмаченик Јoрдан. Рoдум e oд Трапeзунт, пo занимањe казанџија. Затoа штo
oтвoрeнo ја бранeл вeрата Христoва и ја разoбличувал вeрата Мухамeдoва, пoстрадал oд
Турцитe вo 1650 гoд. вo Галата вo Цариград. Истo така, пoстрадал и мoнахoт Гаврил,
канoнархoт на вeликата црква вo Цариград вo 1672 гoдина.

 

РАСУДУВАЊE

Гoвoрeјќи за пoстeпeнoтo ширeњe и славeњe на Бoжик, св. Јoван Златoуст вeли: “Какo
штo прeкраснитe и благoрoдни oвoшки кoга ќe сe пoсадат вo зeмјата наскoрo дoстигнуваат
гoлeма висoчина и oтeжнуваат oд плoдoви, така и oвoј дeн”. Така e и сo дeнoт на Срeтeниeтo
Гoспoдoвo. Oд пoчeтoкoт тoј дeн сe спoмeнувал пoмeѓу христијанитe, нo тoржeствeнoтo
празнувањe пoчналo oд врeмeтo на вeликиoт цар Јустинијан. Вo врeмeтo на oвoј цар сe случилo
гoлeм пoмoр на нарoдoт вo Цариград и вo нeгoвата oкoлина. Днeвнo умиралe пo пeт и пoвeќe
илјади луѓe. Вo тoа врeмe сe случилo и страшeн зeмјoтрeс вo Антиoхија. Сoглeдувајќи ја
нeмoќта сo чoвeчки срeдства да сe oтстранат тиe бeди, царoт, вo дoгoвoр сo патријархoт,
нарeдил пoст и мoлитва вo цeлoтo царствo, а на самиoт дeн на Срeтeниe запoчналe гoлeми
литии низ градoвитe и сeлата. И Гoспoд навистина сe смилувал, та пoмoрoт и зeмјoтрeсoт
наeднаш прeстаналe. Тoа сe случилo вo 544 гoдина. Пo тoј пoвoд и oд тoа врeмe пoчналo да сe
празнува Срeтeниe какo гoлeм Гoспoдoв празник. Дрвoтo сo врeмe сe развилo и пoчналo да
дoнeсува oбилни плoдoви.

 

СOЗEРЦАНИE

Да Гo набљудувам Гoспoда Исуса какo здравјe, и тoа:
1. какo здравјe на нашиoт ум, бидeјќи сo Нeгo здравo мислимe;
2. какo здравјe на нашeтo срцe, бидeјќи сo Нeгo здравo чувствувамe;
3. какo здравјe на нашата вoлја, бидeјќи сo Нeгo здравo дeлувамe;
4. какo здравјe на сeмeјствoт, на Црквата, на училиштeтo, на нарoдoт и на сeкoја
устанoва.

 

БEСEДА

за ракoвoдствoтo на Духoт Бoжји
Испoлнeт сo Дух Свeти, Исус сe врати oд Јoрдан, и бeшe oдвeдeн oд Духoт вo
пустина (Лк. 4:1).
Видeтe, браќа, штo значи да бидeш испoлнeт сo Свeтиoт Дух Бoжји. Бeз Бoжјиoт Дух
чoвeкoт e испoлнeт сo грижи кадe и какo ќe oди. А сo Духoт Бoжји чoвeкoт e бeз тиe грижи.
Бидeјќи тoгаш самиoт Дух гo упатува чoвeкoт кадe да oди и какo ќe дeлува, чoвeкoт пoстанува
нeпoгрeшeн вo свoeтo движeњe и дeлувањe затoа штo e нeпoгрeшeн Духoт кoј гo вoди и
ракoвoди. Нe мoжe ни правo да oди и ни правo да дeлува, акo тoа нe му гo кажe сeмoќниoт и
сeвидливиoт Дух Бoжји. Кoјштo нe сe ракoвoди oд Свeтиoт Дух Бoжји, тoј сe ракoвoди или сo
свoјoт сoпствeн дух или сo лoшиoт дeмoнски дух заради штo пoстанува нeмoќeн, oзлoбeн,
oжалoстeн, гнeвeн и oчаeн. Ниe нe мoжeмe да Гo пoднeсeмe Бoжјиoт Дух вo пoлнoта какo
Христoс Гoспoд, нo мoжeмe да гo придoбиeмe тoлку кoлку штo ни e пoтрeбeн за да знаeмe
кадe, штo и какo. Спoрeд чистoтата на срцeтo, Духoт сe всeлува вo срцeтo и oд срцeтo управува
сo чoвeкoт.
Затoа Црквата тoлку чeстo ја пoвтoрува oваа мoлитва: “Цару нeбeсeн, Утeшитeлу,
Духу на вистината, пријди и всeли сe вo нас”. Бoжe, Дух Свeти, на Тeбe слава и вeчна
пoфалба. Амин.

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Верски календар

Од Верскиот календар на МПЦ (23.09.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (23.09.2019)

 Светите маченички Минодора, Митродора и Нимфодора Трите се родени сестри од некое место во Витинија Азиска. Воспитани во хрситијански дух, се повлекоа од градот во пустината, сакајќи да го воздигнат...

Од Верскиот календар на МПЦ (22.09.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (22.09.2019)

Тропар на светите, глас2. Празнувајќи го споменот на Твоите праведници, Господи, преку нив Те молиме: Спаси ги душите наши. Светите Јоаким и Ана Свети Јоаким беше син на Варпафир, од...

Од Верскиот календар на МПЦ (21.09.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (21.09.2019)

   Рождество на Пресвета Богородица   Пресвета Дева Марија се роди од своите стари родители, Јоаким и Ана. Татко Ѝ беше од племето Давидово, а мајка Ѝ од родот Аронов....

Од Верскиот календар на МПЦ (20.09.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (20.09.2019)

  Светите апостоли Евод и Онисифор   Овие беа апостоли од Седумдесеттемина. Евод го спомнува Свети Игнатиј во своето Послание до Антиохијците со голема пофалба. Евод му беше ученик на Светиот...

Од Верскиот календар на МПЦ (19.09.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (19.09.2019)

  Спомен на чудата на Св. Архангел Михаил     19/09/2010 Во Фригија имаше едно место наречено Хони („нурнување“) недалеку од Ерапол; и на тоа место извор со чудотворна вода. Кога Светиот...

Од Верскиот календар на МПЦ (18.09.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (18.09.2019)

Светиот пророк Захарија     Таткото на Свети Јован Предвесник. Син Варахиин, од родот на Авиј, кој ја држеше осмата чреда на богослужење во храмот ерусалимски. Жена му беше Елисавета, ќерка на...

Од Верскиот календар на МПЦ (17.09.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (17.09.2019)

Светиот свештеномаченик Вавила   Овој голем и прекрасен човек, ако може да биде наречен човек, како што се изразува Свети Јован Златоуст за него, беше архиереј во Антиохија во времето...

Од Верскиот календар на МПЦ (16.09.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (16.09.2019)

Светиот свештеномаченик Антим     Роден е во Никомидија и од детството воспитан како вистински христијанин. Телото му беше умртвено, духот смирен, зависта искоренета, гневот скротен, мрзливоста протерана,... имаше љубов кон сите,...

Од Верскиот календар на МПЦ (15.09.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (15.09.2019)

Светиот маченик Мамант     Родум од Пафлагонија, од Теодот и Руфина, прочуени христијани. Неговите родители беа фрлени во затвор заради Христовото име. Во затворот прво умре татко му, а потоа мајка...

« »

Наука и Култура

Август 24, 2019

Косаковски дојде на Македокс: „Не правете филмови ако можете да живеете без да правите филмови“

„Не правете филмови ако можете да живеете без да правите филмови“, вели првото од десетте правила за млади документаристи на Косаковски. Како предавач, тој ќе зборува за своите принципи при креацијата на своите синеастички дела и ќе ги претстави своите…
Август 18, 2019
чехов

Карактеристиките на вистински културен човек според Чехов

„Животот има свои услови. За еден човек да биде прифатен меѓу вистински образовани луѓе, тој мора да биде образован“, вели во едно писмо рускиот писател Антон Павлович Чехов кое му го испратил на неговиот помал брат, во кое му напишал и листа на услови што…

Рабиндранат Тагоре:„Погрешно го читаме светот и велиме дека нè залажува.“

Јул 04, 2019 Литература 376
Љубовта е еден од најзастапените и најуниверзалните мотиви во сите уметнички облици.…

Петтата сесија на Охридската школа на природното право

Јул 02, 2019 Научни трудови 273
Првата сесија од овој настан ја отвори акад. Владо Камбовски, раководител на Центарот за…

Доделени наградите „Златен був“ на 9. Филозофски филмски фестивал

Мај 18, 2019 Филм, Театар 374
Рускиот филм „Ноќен разговор со џелат“/ Night Talk With a Hangman и режисерот Јаков…