логоFacebookTwitterYouTubeeMail


Уште од мал сакав да живеам во заедница, ме импресионира начинот на делење. Кога првпат отидов во манастир и кога ја видов пожртвуваноста на монасите и начинот на кој тие живеат, знаев дека ова е вистинскиот пат за мене. Сега сум навистина среќен поради ова што ми се случи, немам зборови ни да ја објаснам радоста што моментално ја чувствувам во моето срце, вели отец Аверкиј, кој деновиве стана монах во Бигорскиот манастир    
   
  
Од чинот на замонашувањето

СЕМЕЈСТВОТО НА МАНАСТИРОТ „СВЕТИ ЈОВАН БИГОРСКИ“ ДОБИ ТРИ НОВИ ЧЛЕНА

Секој од нас го носи својот крст. Некој преку науката, некој преку бракот, некој преку свештенството, некој преку монаштвото, некој носи бездомнички крст, некој преку богатството, а некој преку сиромаштијата. Носењето на крстот ги подразбира сите маки, искушенија и животни задоволства. Радоста и тагата што ги носи овој живот.

Маријан, Игор и Михаил до вчера искушеници во манастирот „Свети Јован Бигорски“, рака под рака и во еден глас избраа до крајот на својот живот да го носат крстот на монаштвото. Во пресрет на големиот христијански празник и патрон на манастирот „Свети Јован Бигорски“, отсекувањето на главата на свети Јован Крстител, искушениците се заветија на скромност, сиромаштија и испоснички живот.

ВО ДУХОВНИОТ ЖИВОТ ВЛЕГОА ДРЖЕЈЌИ СЕ ЗА РАКА

Тројцата искушеници заедно со нивниот духовен татко, отец Партениј, речиси десет минути чекаа на прагот од црквата за да почне чинот на нивното второ крштавање, почетокот на нивниот духовен живот. Со пуштени коси и облечени само во бели кошули, со наведнати глави и сериозни лица, искушениците стоеја боси на каменот во манастирот и чекаа нивните духовни браќа и сестри да завршат со пеење на молитвите. На тесната црвена патека, која не беше широка ниту цел метар, искушениците заедно со отец Партениј полека се движеа кон еден од најубавите иконостаси на Балканот, а можеби и пошироко. Додека се движеа, искушениците гледаа во подот, а нивниот духовен татко пееше: „Побрзај да ми ги отвориш татковските прегратки, развратно го истрошив својот живот“. Од влезот на црквата до пред олтарот искушениците двапати се поклонија до земја. Третиот поклон беше пред олтарот, каде што ги чекаше владиката Тимотеј. На последното поклонување Маријан, Игор и Михаил останаа да лежат на подот. Тројцата беа прегрнати со рацете еден врз друг, за да формираат крст. Владиката Тимотеј еден по еден ги допре до рацете, давајќи им знак дека можат да станат. Тие набрзина се исправија и застанаа пред него. До нив застана и нивниот духовен татко, отец Партениј, кој својата мантија ја префрли преку неговите тројца синови и ги зеде во закрила за да ги заштити. Потоа следуваше прашањето „зошто сте дојдени овде, браќа“, на што тие во еден глас одговорија „сакаме испоснички живот, високопреосвештен владико“.

Следуваа и прашањата „дали со слободна волја и разум пристапувате кон господа“, „да не го правите тоа од некоја друга побуда или принудно“, „се откажувате ли од световниот живот и сѐ што е во него“, „ќе бидете ли доброволно сиромашни заради Христа“. На сите овие прашања, поставени како последен тест пред замонашувањето, искушениците како во хор одговараа потврдно. Кога ги одговорија сите прашања, свештениците пред нив го извадија Светото евангелие. На него имаше поставено ножици. Архијерејот, посочувајќи кон Евангелието, им кажа: „Гледајте овде, Христос невидливо присуствува; внимавајте, никој не ве принудува да го примите овој лик. Внимавајте, вие по своја слободна волја сакате да го примите големиот ангелски лик!“ Искушениците потврдно одговорија и на последново прашање, а архијерејот трипати едноподруго им кажуваше „земи ги ножиците и дај ми ги!“ Откако тројцата по трипати му ги подадоа ножиците бакнувајќи му ја раката, тој им кажа: „Ете, од рацете Христови ги примаш, внимавај кон кого приоѓаш, кому се заветуваш и од кого се одрекуваш“. Архијерејот со ножиците им потстрижа перчиња од косата во вид на крст. Во моментот кога дозволија архијерејот да им ја потстриже косата, тие се откажаа од светот и од сѐ што е во него, својата волја и сите телесни желби, а добија и нови имиња. Маријан стана отец Кирил, Игор - отец Евнувиј, а Михаил - отец Аверкиј.

ИМИЊАТА ПО СВЕТЦИ

Новозамонашените монаси и монахињи имињата ги добиваат по светци. Најчесто нивниот духовен татко имињата ги избира според некои карактеристики на светците што се слични со монасите. Овој пат отец Евнувиј и отец Аверкиј имињата ги добија по „Пречистанските преподобномаченици“, кои на празникот Свети Илија МПЦ ги прогласи за светци. Тоа се првите светци што се прогласени од МПЦ. Третиот монах името го доби по Кирил, таткото на словенската писменост. Преостанатите монаси, како и монахињите од манастирот „Свети Ѓорѓи Победоносец-Рајчица“, велат дека Кирил сосема заслужно си го добил името. Дури и голем дел од гостите што беа дојдени во манастирот велеа дека Кирил навистина потсетувал на таткото на глаголицата. На заедничките трпези во манастирот Кирил секогаш чита извадоци од Библијата, но и преведува книги. Знае неколку јазици, па затоа важи и како преведувач во монашките редови. За да биде целосно замонашувањето, монасите мора да добијат и нова облека. Прво им се дава парче ткаенина (параман) на кое е извезено распетието Христово, а кое монасите треба секогаш да го носат на себе како знак на ангелскиот лик, секојдневен потсетник на страдањето на Исус и заковување на телесните желби.
Мантијата е симбол на веселба и духовна радост и газење на сите таги и метежи што наидуваат од ѓаволот. Потоа им се дава ремен со кој треба да ги заврзат своите слабини и да го умртват телото, расо или горна мантија, која е облека на спасение и оклоп на правдата, шлем што го носат на главата за да може да им се спротивстават на сите ѓаволски лукавства. Добиваат и обувки со кои секогаш треба да одат по добриот пат. Бројаница, која е духовен меч и непрестајна молитва, крст, кој е штитот на верата, и запалена свеќа, како симбол дека таа треба да биде светлост за другите.

Овие парчиња света облека го симболизираат она што отсега ќе го исполнува животот на браќата Кирил, Аверкиј и Евнувиј, новите членови на семејството браќа во манастирот „Свети Јован Бигорски“.

ГНЕЗДО НА МРАВКИ

Совршен хаос, тоа ни беше првата помисла кога утрото влеговме низ портите на манастирот. Паркингот беше полн со возила, а во надворешниот двор пазарџии поставуваа тезги на кои се продаваа разни дреболии.

Во самиот двор во комплексот на манастирот владееше вистинска работна атмосфера. На сите страни трчаат монаси, искушеници и сестри. Секој нешто работи, но никој не му се меша во работата на другиот. Две сестри од манастирот „Рајчица“ плетеа венци од бршлен и некакви бели цветови. Ги виткаа околу една жица, па ги лепеа за да не им се одврзуваат. Откога направија четири огромни венци, друга сестра почна да ги закачува на фијалата (објект во кој се осветува вода). Слично украсена беше и самата црква.
Денот беше голем, сѐ мораше да биде елегантно и свечено. Па затоа не смееше да се дозволи да има какви било пропусти. За да помогнат денот да помине во најдобар ред, сите работеа, некој го метеше дворот, некој поставуваше други украси. Едно од децата во манастирот со правосмукалка го чистеше целиот тепих во објектот, а другите, пак, помагаа во кујната каде што се приготвуваше вечерната трпеза, супа од сирење, риба, ориз, салата и пинџур. Кога се качивме на повисоките скали за да сликаме и да видиме како одозгора изгледа дворот на манастирот, личеше како никој да не знае што прави, а всушност во комплексот владееше вистински ред.

СОН ОД МЛАДИ ГОДИНИ

Во текот на целата служба на тројцата сега веќе поранешни искушеници им се забележуваше напнатост на лицата. На прашањата поставувани од монахот одговараа отсечно и во еден глас, немаше емоции, насмевка, па дури ниту онаа со едното крајче на усните. Дури и при крај кога требаше да се наредат владиката и свештениците да им честитаат за новите имиња, тројцата млади монаси беа видно возбудени и пребледени од трема. Но со помош на владиката Тимотеј застанаа на вистинските места и се насмеаја, првата насмевка на нивните лица што се појави дури по неколкучасовната служба. Тогаш владиката почна да ги прашува сите тројца „како ти е името, брате“. Откога тие ги кажаа новите имиња, тој им рече „името нека ти служи за спасение на душата, за слава на ангелите и за пораз на демоните“. На истиот начин и преостанатите верници требаше да им го честитаат пристапувањето во монашките редови.

Новите монаси дури и откога заврши службата беа навистина возбудени, што дури не можеа ни чувствата да си ги искажат. Кажаа дека се среќни и дека поубаво нешто за нив од монаштвото немало во животот.
- Уште од мал сакав да живеам во заедница, ме импресионира начинот на делење. Кога првпат отидов во манастир и кога ја видов пожртвуваноста на монасите и начинот на кој тие живеат, знаев дека ова е вистинскиот пат за мене. Сега сум навистина среќен поради ова што ми се случи, немам зборови ни да ја објаснам радоста што моментално ја чувствувам во моето срце - ни рече отец Аверкиј.

Слични чувства имаше и отец Евнувиј, кои исто така како мал сакал да биде монах.

- Од 16 години сакав да бидам монах, па затоа на 21 година станав искушеник во манастирот „Свети Јован Бигорски“, за сега да станам монах. Моментално во мене има изобилство на надеж, радост, возбуда и трема, но знам дека овие чувства се најубавите што некогаш сум ги имал - вели отец Евнувиј.
Отец Кирил, пак, кажа дека по замонашувањето се чувствувал како конечно да си дошол дома.
Чувството што го имал тој го спореди со моментот кога дете се враќа во прегратка на татка си.

- Чувствував свештена радост, нешто што можеби за луѓето и нема некоја голема логика. Најсвештен момент од целата вечер за мене беше моментот кога нашиот духовен татко, отец Партениј, нѐ прегрна со мандијата за да нѐ заштити и да ни ја покаже љубовта што Исус Христос ја чувствува за нас - објасни отец Кирил.


Уредување на манастирот за пречек на новите монаси


--------------------------------------------------------------------------------

Двајца монаси добија повисоки чинови

Отец Еразмо и отец Ефросини на патронот на манастирот „Свети Јован Бигорски“ добија повисоки чинови. Отецот Еразмо, кој досега беше јероѓакон, на празникот на свети Јован стана јеромонах, додека, пак, отецот Ефросини од ѓакон стана јероѓакон. 

--------------------------------------------------------------------------------
  
   
Автор: Александра Денковска 


Add comment

Security code
Refresh


Видео содржини

Верата на нашите татковци - Евхаристија

Авг 04, 2018
Верата на нашите татковци Тема: Евхаристија - Света Причест 11.03.2018

Во продажба е новиот број на Премин 127/128

Јун 05, 2018
„И сега, убеден сум дека тој на небото принесува жртва за нас и се моли за сиот народ (иако нѐ остави, сосема не нѐ напушти), а јас – Григориј, полумртов, полуосакатен, оттргнат од великото…

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Февруари 17, 2018
sv.efrem.sirin2.jpg

СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН - Псалм 11 4

СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН Псалм 11. Нема да се справам со себеси и со ѓаволот – Ти Господи, помогни ми! Никој не може да ја излекува мојата болест, освен Оној, Кој ги познава длабочините на срцето. Колку пати си поставувам растојанија и подигам прегради помеѓу себе и…

о. Горан Стојчевски „БОЛНИТЕ ИСЦЕЛИ ГИ ЛЕКАРУ НА ДУШИТЕ И ТЕЛАТА“

Јан 27, 2018 Беседи 1392
о. Горан Стојчевски„БОЛНИТЕ ИСЦЕЛИ ГИ ЛЕКАРУ НА ДУШИТЕ И ТЕЛАТА“,,… Кој ја преминува…

Јеромонах Методиј Зинковскиј: Св. Стилијан – Светилник Христов и покровител на децата

Во името на Отецот и Синот и Светиот Дух, Драги браќа и сестри, ве по здравувам со…

Излегоа од печат „Житијата на Светиите“ за месец септември

Ное 16, 2017 Полезно и Потребно 1470
Во издание на црквата посветена на св.Григориј Палама и св. Димитриј Мироточив во…

Беседи

   Митрополит Антониј Сурожски - Рождество на Пресвета Богородица

Митрополит Антониј Сурожски - Рождество на Пресвета Богородица

Секој празник на Mајката Божја е чиста радост; тоа е радост не само заради љубовта Божја кон нас, туку и радост заради тоа што земјата – нашата едноставна, родна, обична...

БEСEДА за силата и мисијата Христoва, какo штo прoрeкoл Исаија

БEСEДА за силата и мисијата Христoва, какo штo прoрeкoл Исаија

Духoт на Гoспoда e врз Мeнe. Зoштo Oн тoа гo гoвoри кoга e рамeн на Духoт какo и на Oтeцoт? Заради свeдoштвo на луѓeтo, какo штo тoлкува св. Златoуст. Нe...

протоереј Драган Јанковски: Петнаесетта недела по Педесетница

протоереј Драган Јанковски: Петнаесетта недела по Педесетница

Aко треба да дадеме најкратка дефиниција и најверодостојна карактеристика за науката на Господ Исус Христос и христијанството воопшто, треба да речеме дека тоа е љубов. Можат да се дадат и...

Митрополит Николај Месогејски:Зошто мене, Боже мој? (прв дел)

Митрополит Николај Месогејски:Зошто мене, Боже мој? (прв дел)

Бурата на лекарските прегледи ја заменува бомбардирањето со неодговорените „зошто“. Зошто, Боже мој, толкава болка? Што згрешило ова невино создание? Зошто моето дете, кое ми се чини дека е најдоброто,...

Николај Митрополит Месогејски: Зошто мене, Боже мој? (втор дел)

Николај Митрополит Месогејски: Зошто мене, Боже мој? (втор дел)

Такви многубројни „зошто“ излегоа и од устата на многустрадалниот Јов, или од перото на повредениот Давид, двајца луѓе на кои трагичната смрт на нивните деца им го запечати поминувањето низ...

Свети Григориј Палама: Беседа на Преображението

Свети Григориј Палама: Беседа на Преображението

На Гората имало осум, но се гледале само шестмина: тројца – Петар, Јаков и Јован, кои се искачиле заедно со Исус, ги виделе како со Него стојат и разговараат Мојсеј...

БEСEДА Цeлата глава ви e вo рани, и цeлoтo срцe ви e изнeмoштeнo (Иса. 1:5).

БEСEДА Цeлата глава ви e вo рани, и цeлoтo срцe ви e изнeмoштeнo (Иса. 1:5).

И пoтпадналe вo бeзизлeзeн мрак на идoлoпoклoничкитe заблуди. А oд лудoриитe на главата срцeтo изнeмoштeлo. Срцeтo пoтeшкo сe oддвoјува oд Бoга oткoлку главата; нарoдoт пoтeшкo сe oддвoјува oд Бoга oткoлку...

БEСEДА за нeблагoдарнoста штo нe e видeна и мeѓу живoтнитe

БEСEДА за нeблагoдарнoста штo нe e видeна и мeѓу живoтнитe

Кoга вoлoт, кoјштo нe збoрува, знаe кoј му e гoспoдар и кoга магарeтo знаe чии сe јаслитe oд кoи сe храни, какo чoвeкoт кoј збoрува да нe знаe за Бoга,...

Свети Јован Златоуст: Ве преколнувам...

Свети Јован Златоуст: Ве преколнувам...

Ве преколнувам, значи, да не ги оддалечувате своите срца од Господ, туку да стражарите над нив и да ги чувате, сеќавајќи се секогаш на нашиот Господ Исус Христос, додека Името...

« »

Најново од духовност

Православен календар

23/09/2018 - недела

Св. мч-чки Минодора, Митродора и Нимфодора

Правила и одредби на Православната Црква за постот
Православен календар за овој месец - МПЦ

Тропар

Тропар на св. Јоаким и Ана  9 септември / 22 септември 2018

Тропар на св. Јоаким и Ана 9 септември / 22 септември 2018

Оние кои благодатно праведни беа по законот, Јоаким и Ана, младенец од Бога даруван ни родија.Затоа денес светло торжествува и...

Тропар на Рождество на Пресвета Богородица 8 септември / 21 септември 2018

Тропар на Рождество на Пресвета Богородица 8 септември / 21 септември 2018

Раѓањето твое, Богородице Дево,радост ѝ јави на целата вселена,зашто од тебе засветли Сонцето на правдата

Тропар на светиот Христов маченик СОЗОНТ  7 септември / 20 септември 2018

Тропар на светиот Христов маченик СОЗОНТ 7 септември / 20 септември 2018

Поучувајќи се во Законот Господов ден и ноќ,гледајќи дека овците бесловесни го бараат пастирот свој,ти Созонте мачениче пред нозе Христови...

Добредојде Православие.мк

Духовни поуки: „Помоли се за мене“

Со Бога зборувај многу, а со луѓето малку; ако во Божјиот закон се подучуваш - ќе успееш и во едното и во другото. Повеќе...

Последни коментари

Почаевско чудо

Ако некој се помоли од сето срце, тогаш Господ ќе му помогне и ќе го поправи и ќе продолжи по патот на вистината. Во една од посетите на Почаевска Лавра, јас станав сведок на прекрасно чудо, кога пред мои очи се исцели жена која педесет години не можеше да оди бидејќи имаше извиткани нозе. Повеќе...

Архимандрит Георгиј Капсанис

Личноста на архимандритот Георгиј ќе остане во вечно паметење во срцата на оние што го запознале, но генерално и во целата Православна Црква, затоа што преголеми се неговите заслуги за чистотата на верата и за автентичното живеење според неа..Повеќе...

Митрополит Струмички Наум - Да пораснеме барем до Стариот Завет

И не само што немаат туку се и очигледна пречка за влез во Царството Небесно, и пречка да се сфати и пренесе неговата идеја и порака. Повеќе...

Епископ Тихон Шевкунов: „НЕСВЕТИ, А СВЕТИ“

Несвети, а свети. Луѓе, кои навидум живееле во нашето секојдневие, се соочувале со проблемите со кои ние се судираме, боледувале од болести од кои ние боледуваме, често осудувани од околината, а сепак, не биле секојдневни. Луѓе, кои не се на иконите, но го предавале животот од иконите во сите нивни дела, зборови, мисли. Луѓе, за кои тишината прозборила дека се свети.  Повеќе...

Протоереј Андреј Ткачев: Примете, јадете

 

Во Рајот Господ им рекол на луѓето да не јадат од дрвото на познанието. А злиот лукавец велел – јадете. Христос вели „јадете“, „пијте од Неа сите“, а злиот говори: „не јадете“, „недостојни сте“, „потребно е долго и тешко да се подготвувате“. Повеќе...

Арх. Калиник Мавролеон: Монологот БОЖЈИ

 

Те гледав кога се разбуди угрово. Чекав да ми кажеш два-три збора, да се заблагодариш за се што ти се случува, да побараш мое мислење за се што треба да правиш денес. Повеќе...

Поуки на грузискиот Старец Гаврил Ургебадзе за последните времиња

 

„Ѓаволот има 666 мрежи. Во времето на антихристот луѓето ќе очекуваат спасение од космосот. Тоа ќе биде и најголемата замка на ѓаволот: човештвот ќе бара помош од вонземјаните, не знаејќи дека тоа се, всушност. – демони.“ Повеќе...

Св.Јован Шангајски - БДЕНИЕ

 

Стојте цврсто на духовна стража, затоа што не знаете кога Бог ке ве повика кај Себе. Во вашиот земен живот бидете секогаш подготвени да му положите сметка. Внимавајте непријателот да не ве фати во неговата мрежа, да не ве измами и предизвика да паднете во искушение. Повеќе...

За Моето име

Взбранной Воеводе победительная