МИТРОПОЛИТ ЕВРОПСKИ Г. ПИМЕН - Некаде се промашуваме со народот

Мислам дека не може да очекуваме на луѓе што немаат елементарна теолошка култура да им се наметнеме со висока теологија и со духовност, туку до нив треба да се допре најпрвин по човечка основа, па потоа, откако ќе н` засакаат како обични луѓе, како нивни пријатели, како едни од нив, да се отворат кон нас, а преку тоа и кон Бога.

Обврска на свештенството е да се труди постојано да ја разбива оваа состојба ако сакаме црквите секојдневно да се посетувани од с` поголем број луѓе, кои со тоа ќе станат верници по дух и исповедање, и живеење на верата, а не по традиција, и со право ќе можат да се декларираат како православни христијани .

Желбата што ја искажува во нашиот разговор - големиот празник Воскресение Христово да не се сфати и да не остане само еден историски момент или ден за јадење и за пиење, туку ден и празник кој во нашите срца и души ќе го воскресне Бога за еден охристовен љубовен подвиг во верата - е типична за европскиот митрополит на МПЦ-ОА – г. Пимен. Директните предупредувања до свештенството и до верниците за тоа како треба да се доживува вербата во Бога тој досега многупати ги искажуваше. Тој, всушност, е прв висок црковен достоинственик што јавно се осмели да зборува за дволичниот однос на свештениците кон мисијата што треба да ја имаат меѓу верниците, а што беше сублимирано во ставот дека повеќе ги интересираат тарифите отколку духовното водење на верниците. За ова, но и за тоа каков однос нашите христијански верници имаат кон верата, какви се внатрешните односи во Синодот на МПЦ спроти изборот на нови владици, какви резултати донесе млада генерација на владиците на која и тој ~ припаѓа, зборуваме во интервјуто за „Публика“.

За утрешниот голем празник црковните храмови повторно ќе бидат полни. Мислам пополни отколку што беа за Божик. Што мислите, каква ќе биде сликата во црквите на неделната служба по седум дена, дали истите луѓе што утре ќе бидат во црквите ќе дојдат пак за седум дена.

- Воскресението Христово, како наш најголем и најзначаен празник, кој е и темел и смисла на нашата православна, христијанска вера, ќе ги исполни храмовите со луѓе. Од година на година има с` поголем број причесници кои се соединуваат со телото и крвта Христови, пролеана заради нас луѓето и заради нашето спасение. Тоа е добра основа за еден човек да стане верник бидејќи на тој начин, со тоа пристапување кон путирот, ја даваме нашата начелна согласност за Христос да интервенира во нашите животи и на тој начин да растеме во верата. Но, сепак, и покрај минималното зголемување на стадото Христово, за жал, сликата ќе биде дијаметрално спротивна следната недела. Многумина номинални христијани и понатаму ќе сметаат дека со доаѓањето на велигденската литургија си ја исполниле обврската за оваа година и ќе го чекаат следното Воскресение Христово, оправдувајќи си ја совеста дека се презафатени, дека оној што верува може да верува и без да оди во црква, дека им се скапи тарифите, дека се соблазнети од возниот парк, па затоа не доаѓаат во црква...

Треба ли да очекуваме чудо да се случи за пак да влеземе во црква? Еве, и ова што се случи во црквата „Св. Димитрија“, како своевидно чудо, ќе трае како поклонение на верните и како проверка на вистинитоста на скептиците уште неколку дена, додека не си ја задоволат љубопитноста, а потоа пак старата слика на оние верници што практикуваат духовен живот и со љубов доаѓаат во црква секој празник и секоја недела. (Извадок)

Дневник