Премин Портал

Кожувчанка

 


Zoran.P.jpg

Скопје, 27.04.2014 год.- Соборен храм на св. Климент Охридски, во Томина недела, на празникот на свети Мартин Исповедник
папа Римски

  Zoran.P2.jpg

  Zoran.P.jpg

 Zoran.P.jpg

  Zoran.P.jpg

 “На мoнахoт му приличи да Гo љуби Бoга какo син и да Му сe плаши какo рoб”, вeли св.  Eвагриј. Сe разбира, тoа му дoликува на сeкoј христијанин, макар тoј и да нe e мoнах.

Гoлeма  умeтнoст e да сe сoeдинат љубoвта кoн Бoга и стравoт oд Бoга. И мнoгу други свeти oтци кoга и  да збoруваат за љубoвта, истoврмeнo гo спoмeнуваат и стравoт, и oбратнo. Св. Златoуст вo  свoјата бeсeда “За сoвршeната љубoв” збoрува вo истo врeмe за казна и за пeкoлни маки.
Зoштo?

Затoа штo и гoлeмата чoвeчка љубoв кoн Бoга бeз страв прeминува вo гoрдoст, а гoлeмиoт страв, пак, бeз љубoв, oдвeдува вo oчајувањe. (Пролог)

    Zoran.P.jpg

  Zoran.P.jpg

 На 27 април 2014 година, во Неделата на Антипасха или Томина недела , во Соборниот храм во Скопје, свештеникот Зоран Пецовски во сослужение на ѓаконот  Александар Димитријов, отслужи Божествена Литургија. На   Литургија, верниот народ се причести со Светите Христови Тајни.Свештеникот Зоран се обрати кон верниот народ со пригодна беседа, која интегрално  ја пренесуваме.

  Zoran.P.jpg

 Zoran.P.jpg

 Zoran.P.jpg

Zoran.P.jpg

  Zoran.P.jpg

  Свештеник Зорам Пецовски:

ТОМИНА НЕДЕЛА

Јован 20,19 - 31  Зачало 65
„Одговори Тома и Му рече: „Господ мој и Бог мој!"
Исус му рече: „Тома, ти поверува, оти Ме виде;
блажени се оние, кои не виделе, а поверувале"
(Јован 20, 28 - 29)

ВО ИМЕТО НА ОТЕЦОТ И СИНОТ И СВЕТИОТ ДУХ!
На денот на Христовото Воскресение, во една скромна ерусалимска соба, биле собрани апостолите и најблиските ученици на Господа Исуса Христа. Во таа соба било присутно и длабокото и тажно молчење. На лицата на апостолите и учениците јасно била исцртана големата тага и големата внатрешна болка. Страшните настани од претходните денови, кои ги изненадиле, длабоко и поразително дејствувале на нивните души. Веќе настапил третиот ден и ниеден од нив не можел да си претстави јасна слика на сето она што се случило. Зарем е можно, се прашувале тие, Оној, Кој ние го засакавме повеќе од нашите родители, заради Кој оставивме се што беше убаво за нашето срце, трпејќи студ, замор, глад и изложувајќи се на смртни опасности; Оној, Кој правеше чуда и разни знаменија, да биде фатен како злосторник и казнет како престапник? Што се случи со сите оние светли и радосни ветувања, дека ќе стекнеме вечно блаженство, кое го очекувавме со големо нетрпение? Зарем се уништи целата наша надеж во среќниот и радосен живот во Царството на Месијата - Христос?
Но, се уште не била стигната утринската зора да го објави почетокот на радосниот ден, а жените мироносици веќе биле пристигнати кај тажните апостоли да им јават дека Го виделе воскреснатиот Господ. Но, што се случило? „Нивните зборови им изгледаа како лага, и не им поверуваа" (Лука 24, 11). Тој ден Он им се јавил на двајцата патници за Емаус, кои брзо, истата вечер, се вратиле при апостолите да ги известат дека Го виделе Господа, но и ним не им поверувале. „А вечерта во истиот ден, првиот од седмицата, кога вратата, каде што беа учениците Негови собрани, беше затворена поради страв од
Јудејците, дојде Исус, застана насреде и им рече: - Мир вам!" (Јован, 20,19). И дури потоа, откако им ги покажал Своите прободени раце и нозе и почнал пред нив да јаде риба и мед, тие се убедиле дека нивниот возљубен божествен Учител навистина воскреснал и сега жив се наоѓа пред нив. Но, апостолот Тома во тоа време не бил со нив. Кога се вратил во собранието на апостолите и кога слушнал од нив дека Христос воскреснал, ревносно и одлучно рекол: „Дури не ги видам раните од клинците на рацете Негови, и не го ставам прстот свој во раните од клинците, и не ја ставам раката своја во ребрата Негови, нема да поверувам" (Јован 20, 25). Потоа, кога воскреснатиот Господ им се ја-вил повторно на апостолите, го повикал да ги допре Неговите свети рани, а Тома, исполнет со неискажливо восхитување и радост, извикал: „Господ мој и Бог мој!" (Јован 20,28).
Од сето ова јасно се гледа колку големо неверување постоело кај апостолите за воскресението на Господа Христа, и какви навредливи и видливи докази тие барале, за да го разбијат своето неверување и своето сомневање! Што значи сето ова? Зошто апостолите, кои го љубеле својот Учител како најголемо богатство на овој свет и кои безброј пати слушнале од Него дека Он ќе пострада, дека ќе умре и дека ќе воскресне, а потоа, кога сето ова се случило, постануваат одеднаш неверни? Зарем не е чудно и тоа што нашата света Црква во своите прекрасни духовни песни го фали ова неверие, кога денес од певница-та пеевме: „О, пофалено Томино неверие!".
Ова апостолско неверие, ова нивно навредливо барање на очигледни докази ни сведочи дека во сето ова се пројавила и Божјата волја. На Бога Му било угодно, апостолите постепено и природно да дојдат до свесна вера во Христа Исуса, Синот Божји, бидејќи било потребно да одат по светот и да ја проповедаат и да ја шират Црквата. Затоа тие морале да имаат вера која не допуштала никаков сомнеж и никакво двоумење, па само таква вера од нив да прими и целиот свет. Не била доволна само слепа вера, бидејќи со таква вера апостолите не би биле во состојба да извршат такво грандиозно дело, таков огромен напор и подвиг, каков што извршиле. Ним им била потребна само длабока, свесна и разумна вера - вера која го победи светот (спореди: 1. Јов. 5, 4). Но, ниеден од апостолите не покажал толку одлучно и силно неверување, како апостолот Тома. Тој се уште не се уверил во висти¬ната, но предвреме ја засакал ижеднеел за неа соцелата своја душа. И во исто време, додека тој велел: „Нема да поверувам, додека не видам", тој во длабочината на својата душа веќе верувал. Тој дури и како да се плашел да не ја загуби, да се лиши од тоа драгоцено богатство и затоа барал такви очигледни, конкретни и убедливи докази, кои би го убедиле и смириле за цел живот. Потоа Тома поверувал, не затоа што го видел чудото, туку затоа што сакал да верува. Ваквото неверие навистина заслужува пофалба и восхит, па затоа нашата Црква и го воспева во своите храмови: „О, пофалено Томино неверие!".
Но, во нашево денешно испревртено време, ваквото неверие е многу ретко. Ако луѓето денес не веруваат во божествените вистини, тоа кај нив не се случува од истите причини, кои што биле кај апостолот Тома, туку заради нивната злобна и расипана волја. Денешните неверници одлично сфаќаат дека, штом ќе ја признаат вистината на Божјото битие, бесмртноста на душата и божеството на Исуса Христа, тие веднаш ќе мора да се одречат од својот грешен и себичен живот и да започнат нов, исполнет со христијанско смирение и со подвизи на љубов и самоодрекување. Ако овие неверници денес ги запрашаме зошто не веруваат во Христовото Воскресение и во чудата кои Он ги направил, едни ќе речат дека тие потполно се неприфатливи за нашиот разум, противречат на науката и на природните закони, а други, пак, ќе одговорат дека, кога би биле очевидци и сведоци на овие чуда, можеби и би поверувале, а вака, оддалечени со временска дистанца од овие настани, немаат причина да веруваат, зашто мислат дека тие се плод на болна фантазија.
Ни едните, ни другите не се во право. Оние, кои го велат првото, дека овие чуда се неприфатливи за нашиот разум, согласно со зборовите на апостолот Павле: „живеат со празна измама според човечкото предание, според стихиите на светот, а не по Христа" (Кол. 2, 8). За таквите луѓе не е важна вистината, туку поважно е тоа да не го загубат својот углед во очите на своите пријатели, за да не изгледаат, според нивното сфаќање, смешни и назадни, зашто ним им е „помила човечката слава, отколку славата Божја" (Јован 12, 43). Врз овие луѓе со поразителна точност се исполниле пророчките зборови на пророкот Исаиј: „Со уши ќе чуете и нема да разберете, со очи ќе гледате и нема да видите; срцето на овие луѓе закоравело, и со ушите тешко слу¬шаат; и ги затвориле очите свои да не би некогаш со очите да видат и со ушите да чујат и со срцето да разберат, та да не се покајат и да не ги исцелам" (Матеј 13,14 -15).
Уште подалеку стојат од вистината оние кои го оправдуваат своето неверување заради отсуство во денешно време на вакви и на слични чуда, какви што имало во времето на Спасителот. Зарем вреди да им кажуваме денес какви се чуда се случуваат на гробовите на светителите, какви чуда се случуваат од нивните мошти, од чудотворните икони, од чудотворните води итн. Но, сите овие чуда за нив се некорисни, исто како што биле некорисни и чудата на Спасителот Христос за фарисеите и книжниците. Размислувајќи за овие неверници, дури и несакајќи се сеќаваме на зборовите на евангелистот Јован, кој вели: „Иако толку чудеса беше направил Он пред нив, тие пак не веруваа во Него" (Јован 12, 37); „На луѓето им омиле повеќе мракот отколку светлината, оти нивните дела беа лоши" (Јован 3,19).
Денешниот наш заклучок би бил следниот: ако некој е жеден да ја дознае вистината Христова, ако сака да ја прими во својата душа и да живее според неа, тој треба да ја засака и пред да ја познае. Ширум нека ја отвори својата душа и Христовата вистина ќе му се подаде без никакви големи напори од негова страна. Таа, како пролетна роса, која ја напојува земјата со живот и сила, ќе го напои и неговото срце и ќе го воодушеви за да започне големи и свети дела. Барајте ја и испитувајте ја вистината, но не со ладно и гордо предубедување, туку со пламена љубов кон неа, онаква, каква што имал апостолот Тома. Дури тогаш светлината на Христовата вистина ќе засветли со целата своја небесна слава и убавина, а сите ние дури и несакајќи ќе паднеме на колена пред Христа, а од нашите исполнети гради ќе излетаат велелепните и радосни зборови: „ГОСПОД МОЈ И БОГ МОЈ!".

 Zoran.P.jpg

 Zoran.P.jpg

 Zoran.P.jpg


 

 Zoran.P.jpg Zoran.P.jpg

  Zoran.P.jpg

 Zoran.P.jpg

 

  Преминпортал (к.т.)

27-ми април, лето Господово 2014

 

    

 


Makpetrol

dobrotoljubie

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Беседи

Дедо Наум: ПЛАЧОТ - ПОДВИГ КОЈ НИКОГАШ НЕ СЕ НАПУШТА

Дедо Наум: ПЛАЧОТ - ПОДВИГ КОЈ НИКОГАШ НЕ СЕ НАПУШТА

Воскресението на мртовецот од Наин е симболика на првото просветлување на умот.„И почна да зборува“- тоа го симболизира почетокот на молитвата.

Отец Михаил Трајковски: Света  Петка- да и се обратиме со искрена молитва и вера

Отец Михаил Трајковски: Света Петка- да и се обратиме со искрена молитва и вера

Светиот Дух ја изобличува нашата совест, а таму каде што нема Свет Дух, таму и не работи совеста, или, доколку некако работи, работи со аномалија. 

Жарко Ѓорѓиевски: Недела XXI по Педесетница (25.10.2026)

Жарко Ѓорѓиевски: Недела XXI по Педесетница (25.10.2026)

Милоста е заем небесен, во кој Самиот Бог е гарант на заемот - а умилостениот е должник кој не треба да го врати заемот веднаш, но е должен да го...

Архива: Митрополит Струмички г.Наум : Личниот опит - патот кон спознанието

Архива: Митрополит Струмички г.Наум : Личниот опит - патот кон спознанието

И секогаш да бидеме во редовен контакт со нашиот духовен отец и да го прашуваме за она што не ни е јасно од прочитаното, слушнатото или помисленото.

 Митрополит Струмички Наум: Уште еднаш за промашените лозари

Митрополит Струмички Наум: Уште еднаш за промашените лозари

Што и да се случи, сѐ што е само човечко има и свој крај, а единствен вистински Господар на лозјето е секогаш Бог. Бог нема да го остави тоа да...

Митрополит Струмички г. Наум: Како човекот станува демоноподобен

Митрополит Струмички г. Наум: Како човекот станува демоноподобен

Кога бараме само човечка правда и вината ја лоцираме во другите – надвор од себе, тогаш ни се случува енергетско растројство: поголемиот дел од нашата енергија – сакале или не,...

Митрополит Струмички Наум: Молитвата - најдобра учителка

Митрополит Струмички Наум: Молитвата - најдобра учителка

Секако, молитвата не ја кажуваме механички, туку со свест и чувство Кому се обраќаме. Кога си сам и мируваш – пробај да ја насочиш енергијата на својот ум кон срцето,...

Моштите на Свети Климент растурени во три држави

Моштите на Свети Климент растурени во три држави

Најголемиот дел од моштите на СветиКлиментОхридски се чуваат во манастирот„Свети Пантелејмон" 

Дедо Наум: Да бевме вистински верници

Дедо Наум: Да бевме вистински верници

Да бевме вистински верници, ќе се организиравме, без оглед на разликите во верата, и немаше да дозволиме луѓето пред наши очи толку да страдаат.

« »

Најнови вести

☦ Православен календар

Пост

Кожувчанка

Молитви кон Пресвета Богородица за секој ден во седмицата

 Радувај се, Ти Која од ангелот ја прими радоста на добрата вест дека Бог Слово ќе прими тело од Тебе! Радувај се оти го носеше Создателот во Твојата утроба! Радувај се Ти Која го роди Бога во тело, Спасителот на светот! Повеќе...

Тропар

Тропар на светиот Христов Победоносец Георгиј  16 ноември /3 ноември /2026

Тропар на светиот Христов Победоносец Георгиј 16 ноември /3 ноември /2026

На овој ден се празнува преносот на моштите на Св. Георгиј од Никомидија во градот Лида Палестинска, каде што пострада...

Тропар на светиот Христов великомаченик Димитриј 8 ноември/ 26 октомври 2026

Тропар на светиот Христов великомаченик Димитриј 8 ноември/ 26 октомври 2026

Во затворот му се јави ангел Божји и му рече: „Мир на тебе, страдалецу Христов. Биди храбар!“ По неколку дена...

Тропар на светиот апостол Јаков брат Господов  5 ноември/23 октомври  2026

Тропар на светиот апостол Јаков брат Господов 5 ноември/23 октомври 2026

Се нарекува брат Господов затоа што му беше син на праведниот Јосиф, свршеникот на Пресвета Богородица. Кога праведниот Јосиф беше...

Духовната убавина на Богородица се пројавува и во моментот на Распнувањето на Нејзиниот Син

Тебе, Богородице поборнице – војвотко, ние слугите Твои, откако се избавивме од зло, Ти пееме победни и благодарствени песни. Ти имаш сила непобедна, од секакви опасности ослободи не за да Ти пееме : Радуј се, Невесто Неневесна! Повеќе...

Болестите според светоотечкото учење

Значи, не се надевај на лекарска вештина без благодат и не ја отфрлај своеволно, туку моли Го Бога да ја спознаеш причината за казната, а потоа моли за избавување од немоќта, трпејќи сечење, горење, горчливи лекови и сите лекарски казни Повеќе...

Свети Лука Симтерополски: Архиепископ и хирург

Едноставно е да се претпостави дека професорот – епископ, соединувајќи го во своите раце крстот и скалпелот, ги порази современиците токму со тоа необично соединување на двете разновидни сфери на активност.  Повеќе...

Духовни поуки: „Помоли се за мене“

Со Бога зборувај многу, а со луѓето малку; ако во Божјиот закон се подучуваш - ќе успееш и во едното и во другото. Повеќе...

Живот без стрес

Ако разбереме што се крие зад стресот, ако ја видиме лагата, која што се крие зад него, на крајот ќе увидиме дека не постои причина за да бидеме во стрес.. Повеќе...

Митрополит Струмички Наум - Да пораснеме барем до Стариот Завет

И не само што немаат туку се и очигледна пречка за влез во Царството Небесно, и пречка да се сфати и пренесе неговата идеја и порака. Повеќе...

Епископ Тихон Шевкунов: „НЕСВЕТИ, А СВЕТИ“

Несвети, а свети. Луѓе, кои навидум живееле во нашето секојдневие, се соочувале со проблемите со кои ние се судираме, боледувале од болести од кои ние боледуваме, често осудувани од околината, а сепак, не биле секојдневни. Луѓе, кои не се на иконите, но го предавале животот од иконите во сите нивни дела, зборови, мисли. Луѓе, за кои тишината прозборила дека се свети.  Повеќе...

ГОЛЕМАТА ТАЈНА НА ДИВЕЕВО - Кој ќе доживее, ќе види

Како дополнување на оваа тајна, еве што слушнав од устата на 84-годишната игуманија на манастирот Дивеево, Марија. Бев кај неа во почетокот на 1903 година веднаш по канонизирањето на преподобниот Серафим и заминувањето на царското семејство од Дивеево. Повеќе...

Арх. Калиник Мавролеон: Монологот БОЖЈИ

 

Те гледав кога се разбуди угрово. Чекав да ми кажеш два-три збора, да се заблагодариш за се што ти се случува, да побараш мое мислење за се што треба да правиш денес. Повеќе...

За Моето име

Поуки на грузискиот Старец Гаврил Ургебадзе за последните времиња

 

„Ѓаволот има 666 мрежи. Во времето на антихристот луѓето ќе очекуваат спасение од космосот. Тоа ќе биде и најголемата замка на ѓаволот: човештвот ќе бара помош од вонземјаните, не знаејќи дека тоа се, всушност. – демони.“ Повеќе...

Взбранной Воеводе победительная