логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 Rajchica.se.gradi

 – Продолжува градителскиот потфат во еден од најубавите манастири „Свети Георгиј Победоносец“ во дебарското село Рајчица, започнат уште во 17 век.

Како што вели сестра Ефимија, манастирот посветен на светиот великомаченик и победоносец Георгиј во Рајчица ја започнал својата градителска сага уште во далечниот XVII век, во времето на бигорскиот игумен Иларион, а својот архитектонски процут го доживеа под будната грижа на игуменот Арсениј, големиот ктитор на бигорското светилиште.

– Така во почетокот на XIX век, на темелите на урнатиот храм се издигна нова прекрасна црква, која игумен Арсениј се погрижи уште веднаш да биде фрескописана, и на денот на Чесниот и животворен крст, 27 септември 1835 година, таа беше осветена и надополнета со достоинствени конаци што народот ги нарекуваше Дворецот на св. Георгиј. Следните бурни години од нашето славно минато, години на постојани војни и смут, оставија бројни траги на овој прекрасен дом на Победоносецот, па во периодот по Втората светска војна од живописните конаци скоро немаше останато ништо, вели сестра Ефмија.

 Rajchica.se.gradi

Според неа, преживеал само осамениот храм за да сведочи за некогашната слава. И она што потоа дојде, цели 50 години комунизам, од местото направи вистинска пустелија. Две полуразурнати одаи без покрив за да послужат барем како плевни, руиниран ѕид како одблесок од некогашната трпезарија, распадната камена ограда околу и ‘рѓосана железна конструкција за камбанарија. Насекаде обраснато со дрвја и треви. И среде тој пустош сè уште стоел и гордо одолевал на времето древниот храм.

– Во таква состојба новиот бигорски игумен, архимандрит Партениј го затекна светилиштето при своето враќање од Света Гора во 1995 година. Трогнат од тажната глетка на запуштениот дворец на св. Георгиј, во срцето зема завет пред Бога и пред светецот дека нема да се успокои додека не го воскресне овој негов Божји дом. Додека молитвено го упатува својот поглед кон Великомаченикот, барајќи ги неговите застапништво и помош, во својот ум мисловно го живописува новиот лик на замрениот манастир, новиот дом на сестринството што наскоро ќе се всели тука. И Бог радосно и благонаклоно погледна на оваа негова желба, посочува сестрата.

Додава дека по својата неискажлива промисла и по молитвите на заштитникот свети Георгиј ја благослови новата градба и така на 27 септември 1999 година игуменот со братството го започнал својот голем градежен потфат. Дело големо, кое бара целосно да се вложиш. Но трудот не остана без награда: само за 18 месеци од урнатините се издигнало грандиозно ново светилиште, блеснало на сонцето со својата чудесна белина и веднаш го добило името Снежна кралица. На четврти јуни 2001 година започнал новиот живот во овие таинствени високо издигнати ѕидини, а монашкото сестринство што Бог тука го населил го запечатило тој духовен почеток со своите смирени молитви.

Наскоро дојде и благословот на свети Георгиј, во вид на неговите свети мошти, и донесе неизмерна радост и големи плодови. Сестринството се преумножи, монашките ќелии се пополнија, манастирот тесен стана. Со новите сестрински занимања, работниот простор стана насушна потреба. Одново грижи за архимандрит Патрениј, треба повторно да се гради, и повторно во закрилата на Христовиот крст, вели сестрата, и додава дека на 27 септември 2016 година митрополитот дебарско-кичевски Тимотеј го освети камен-темелникот за новите манастирски работилници.

Конакот е импозантно голем и со несекојдневна крстовидна архитектура, вистински украс на крајот.

Речиси никој не може да верува дека пред само две години никна од ѕидовите на една обична куќа и сега е во завршна фаза. Во чист византиски стил, по пример на древните градители, а според боговдахновената замисла на игуменот.

Rajchica.se.gradi

Но тука не завршува неговото дело.

– Монашкиот конак веќе не се слеваше во ликот на византиската архитектура на новата градба. Требаше и тој полека да го смени својот лик, па својата снежна белина почна да ја заменува со убавината на бигорниот камен. Архитектура топла а истовремено мистична, таинствена носталгија по византискиот раскош на некогашните монашки светилници на православната империја. Лик што враќа во блесокот на златните векови на православието. Работата оди бавно – малку се денес оние што можат да го скротат тврдиот камен и од него да ја извлечат бараната форма. Но вредните работници неуморно се трудат. Сега и камбанаријата неусетно ја облекува својата камена риза, некаде прошарана со украси од црвена тула. А зимата е веќе на прагот. Скромните резерви се скоро при крај, па градењето треба да запре. А напролет со нови сили и со надеж за нови средства што ќе ги собере и подари благородната, штедра народна душа. Потфатот да се доврши, манастирот да се догради. Сега за монашката принова треба и нови ќелии. Игуменот мора и нов монашки конак да предвиди, градбата направена пред скоро 20 години да ја продолжи со ново крило и манастирскиот комплекс да го заокружи. Среде тој прстен од конаци нов голем храм на св. Георгиј да се крене, оти стариот е премал да ги собере за манастирска служба дојдените верници, па голем дел од нив богослужбата ја следат од дворот, нагласува сестрата.

Навистина големо и благородно дело, во кое ќе се вгради и ова наше поколение и ќе остави вреден залог за идните времиња, вели таа и додава дека тоа ќе ја даде својата скромна лепта, а за возврат ќе пожнее обилен благослов.

Според неа, нема поубав начин да оставиш трага од ова твое кратко живеење на земјата и да го запишеш засекогаш своето име на небесата, каде што Бог усрдно ги памети и стократно ги наградува оние што направиле нешто за свое спасение и негова слава.

Потребно е да се помогне за да се изгради докрај оваа богата духовна ризница, која ќе блеска и ќе им сведочи за нашата добрина на уште многу идни поколенија.

– Да ја стекнеме со малку вечната награда. Св. Георгиј сака ние да му изградиме дом за засекогаш да ја стекнеме неговата моќна заштита. Нека биде така, вели сестра Ефимија од женскиот манастир „Свети Георгиј Победоносец“ во Рајчица.

 

Вера Тодоровска


Продолжува градителскиот потфат во светлиштето на свети Георгиј Победоносец во Рајчица | opserver.mk

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Наука и Култура

Јануари 12, 2020
Mudreci.pustina1

Мала Историја на Христијанството и на Светот

Св Јован Крстител е дете на Првосвештеникот Захарије и Елисавета. Захарие веднаш беше убеиен од Ирод.Наскоро Елисавета премина, а Св Јован остана сам во Пустината каде што Бог и Ангелите се грижеа негоСв Јован целиот свој живот ќе го наговестува народот за…
Ноември 24, 2019
7.Vselenski.sobor

Скопје и Истанбул се среќаваат во јазикот, литературата, историјата

– Градовите ја имаат функцијата на поврзување луѓе, вери и народи, како и нивните култури. Динамиката на културните размени меѓу Скопје и Истанбул со овој проект се обележува низ значајните пунктови на тие релации (јазик – литература и историја – култура) со…

СИТЕ ТИЕ МУСТАЌЛИИ (од колекцијата на Националната Галерија на Р. С. Македонија)

Ное 07, 2019 Друго од култура 537
7.Vselenski.sobor
Портретната уметност од минатите епохи изобилува со слики и скулптури на луѓе со мустаќи…

Двеста години од раѓањето на Дичо,зографот кој почна нов правец во црковната уметност

Окт 19, 2019 Наука и Религија 609
Има една интересна случка поврзана со Дичо Зографот што ја раскажуваат неговите потомци.…

„АВИЈАТИЧАРОТ“ ОД ЕВГЕНИЈ ВОДОЛАЗКИН добитник на наградата „BookStar 2019“

Окт 08, 2019 Литература 561
Гостувањето на моментално рускиот писател број 1 на сите светски листи – Евгениј…

Беседи

 о. Горан Стојчевски:  МАЈЧИНСКАТА ЉУБОВ И СИНОВСКИОТ ОДНОС

о. Горан Стојчевски: МАЈЧИНСКАТА ЉУБОВ И СИНОВСКИОТ ОДНОС

Во Светото Евангелие, како и на фреските и иконите што ги доловуваат сите искупителни и спасителни моменти од сведоштвото на Богочовекот, преку кои човекот и светот се спасени, наидуваме и...

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Кога го слушаме Евангелието за блудниот син најголем проблем е што го поврзуваме со други луѓе а не со самите нас.Така секогаш се сеќаваме на некој мал човек што прокоцкал...

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Но да си споменеме и дека има браќа (како братот од денешната парабола) кои ќе стојат на вратата и ќе роптаат кон таткото зошто нè примил и кои ќе се...

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Да дојдеш на себеси е да видиш дека без Бог си гол и бос, и дека без Бог си никој и ништо, и дека без Бог си ветер и магла,...

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

 Бог и Отец на секого од нас подеднакво, без збор и без услов, ни ја дава полнотата на Својата благодат. Од нас самите, од нашата слободна волја зависи како ќе...

Св.  Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Св. Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Ќе настане глад - рекол Пророкот, оплакувајќи го Ерусалим - но не глад за леб и вода, туку чулен глад за словото Божје (Ам. 8, 11). Глад, тоа е состојба...

 Неделата на блудниот син: Враќањето од прогонство (16.02.2020)

Неделата на блудниот син: Враќањето од прогонство (16.02.2020)

Во третата недела од подготовката за Великиот пост, ние ја слушаме параболата за блудниот син (Лк 15,11-32). Параболата и химните што се пеат тој ден, зборуваат за покајанието како за...

СРЕТЕНИЕ СО ТАЈНАТА ХРИСТОВА - Митрополит Струмички Наум

СРЕТЕНИЕ СО ТАЈНАТА ХРИСТОВА - Митрополит Струмички Наум

Заради соединувањето според Ипостас, Богочовекот Христос немаше потреба, Он лично како Бог – како една сложена Божествена Ипостас која во себе содржи две природи неразделно, неслиено, неразлучно и непроменливо соединети...

БEСEДА за Чoвeкoт кoј никoј нe Гo знаe

БEСEДА за Чoвeкoт кoј никoј нe Гo знаe

Кадe и да сe сака нeкoe дoбрo вo свeтoт да сe надгради, Oн e пoчeтoк. Бeз Нeгo нe сe мoжe. Акo сe сака да сe искoрeни нeслoгата и злoбата вo...

« »