логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Живот је море
Старецот и морето

Преку ситната рипка, старецот сфаќаше колку сме сите ние ситни риби во животното море. Сфаќаше дека суштината на животот и промените се состојат во сопственото наоѓање на мирот.


Не така одамна, поточно пред 5-6 дена, си живееше еден средновечен човек, кој професионално го викаа Дедо, па често и се чувствуваше така. Се чувствуваше како старец.

Старецот беше постојано преморен од патувања низ Стариот Континент. Тој ретко се врзуваше повеќе од 4-5 дена спиење на едно место.

Тој по патот често среќаваше преморени мигранти водени од својата желба по патиштата кон помирен и подостоинствен живот. Среќаваше сè и сешто, од мигранти па до поглавар на Католичка црква.

Муабетеше тој и со владици, и со премиери, и со претседатели, и со министри, и со доктори, и со директори, и со пејачи и глумци, и со фудбалери, и со ракометари, кошаркари, и со просјаци, и клошари, и со социјални случаи...

Среќаваше тој и богати луѓе со среден живот и убави автомобили, но и тазе дојдени луѓе во странство кои сонуваа еден ден да имаат барем дел од нивното богатство. Често ќе сретнеше и познати личности кои изгледаа исполнети додека не се соочеа со крајот на кариерата, а потоа се претвораа во испаничени луѓе кои немаат идеја што понатаму.

Знаеше стариот и да виси на интернет впивајќи информации за сè што се случува во светот а посебно во неговата родна земја. Се прашуваше што може да стори тој за светот, за својата татковина, за родниот крај да стане барем за момент подобро место за живеење.

Многу сакаше и неговата земја да е стабилна, за низ неа да гледа среќни лица. На крајот на краиштата, негови ближни беа тоа  а ја знаеше и Божјата заповед дека треба да го љуби ближниот свој.

Знаеше тој и да опомене пишувајќи за некоја нелогичност во државата, во општеството, но знаеја некои веднаш да го стават на една од страните кои таму постоеја. Знаеше и да премолчи за да не долива масло на огнот кога почна ептен да се заоштрува ситуацијата.

Го растргнуваше тоа балансирање.

Си размислуваше дали и кога треба да се одмори од тој притисок кој несакајќи го следеше постојано и насекаде, а не можеше да се ослободи. Не знаеше како и каде. Кога и каде кога сето тоа е насекаде околу нас?

Но, како и во секоја приказна, еден ден тој сретна одбор дружина. И како во секоја приказна, едниот другар имаше куќа на еден јадрански остров како од прикаските.

Не беше градена од чоколада, бисквити, бонбони и мармалад како онаа на лошата баба од Ивица и Марица. Како во никоја прикаска беше порозна на влага од морето и требаше да се санира.

Во веселата приказна се договорија да одат, да видат и да ја поправат куќучката таканаречените ''Весели музиканти".

Старецот си понесе и јадица. Не се срамеше од својата општествена позиција да ја земе четката и да се заборави од фарбање на оштетените зидови. Потоа ја земаше трската и намокреното лепче, и со саати седеше на брегот гледајќи кога ќе потоне тапата.

Се радуваше како дете кога ќе го почувствуваше затегнувањето на конецот и кога ќе извадеше сребрена рипка во која се сомневаше дека може да му исполни три желби и ќе и заблагодареше само што е поглупава од него бидејќи се фаќа на секоја јадица како и тој самиот што се фаќаше на јадиците од животните предизвици. Тогаш само ќе и кажеше: сакам само мирно лето, ќе се насмевнеше и ќе ја вратеше во морето.

И повторно ќе ставеше лепче и ќе замавнеше уште подалеку, уште подлабоко.

Преку ситната рипка сфаќаше колку сме сите ние ситни риби во животното море. Сфаќаше дека суштината на животот и промените се состојат во сопственото наоѓање на мирот. Размислуваше за оние племиња до кои не допрела цивилизацијата. Се восхитуваше на нивната среќа и спокој и покрај тоа што имаат толку малку а имаат сè. Завидуваше на нивната скромност. Се радуваше како малечко детенце кое открило дека центарот на светот може да биде барем за момент врвот на тапата на морската површина.

Се збунуваше од фактот дека кога потонува тапата не потонува и светот. Не можеше да ја скрие идиотската насмевка кога влечејќи ја јадицата се претвараше во Пушкин кој верува во златна рипка која исполнува три желби и кој ќе пишува за тоа еден ден.

Се ставаше во улогата на старецот кој ќе се советува со бабичката за кои три желби исполнување да бара, а во улогата на бабата го ставаше целиот лаком свет кој има милион неразумни желби (од кои поголемиот број се на штета на другиот, на ближниот) ги бара. Ќе сменеше на момент насмеан лик во тажен сфаќајќи дека и сите риби во морето кога би биле златни нема да го усреќат светот, бидејќи желбите не се љубовни и искрени туку амбициозни, суетни и зли.

И ќе ја собереше јадицата и ќе се прибереше во трошната, но прекрасна и весела куќичка на брегот за да јаде со другарите најпрекрасна вечера незачинета и ослободена од политика и светски грижи.

И ќе си спомнеше старецот и другарите во ниедно време за Леонид Јанков како ги победил трите турски војски во нерамната борба, и ќе ја викнеа блузерски истата придружувани од гитарата без прва жица.

И ќе го чекаше следниот ден за да замине со трската во своите раце повторно во својата приказна за старецот и морето.

И лаже кој ќе каже дека сите приказни имаат среќен крај.

Ова на старецот заврши со враќање во реалниот свет кој ни од далеку не е среќен крај.

Сепак старецот сè уште верува во хепи енд. Верува дека барем една од уловените рипки ќе му ја исполни желбата за мирно лето.

А можеби неговата среќа и не е важна?

Можеби неговата среќа е доволно да се состои во тоа вам да ви ја раскаже прикаската за рибарот и рипката, па да размислите и сфатите дека смената на власта, на режимот, на општеството ништо посреќно нема да донесе ако самите во себе не ја откриеме среќата и не станеме подобри луѓе од оние кои претендираме да ги смениме.

Старецот верува дека секој од нас е роден за да ни биде убаво.

А вие?

https://www.youtube.com/watch?v=jEzuw6YnbUQ


О. Пимен

Извор: http://off.net.mk/bavchi/pimen/starecot-i-moreto



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Декември 09, 2019
7.Vselenski.sobor

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има најголема слобода и моќ пред престолот Божји, и нејзе Црквата, по Бога, најмногу ја почитува и прославува во своите безброј молитви и химни, како најсилна заштитничка и…
Декември 05, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората категорија.Догматиката е многу…

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот,…

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Ное 09, 2019 Житија 240
st-demetrius
Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 699
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Беседи

Дедо Наум: Ако си паметен за тебе нема неуспех

Дедо Наум: Ако си паметен за тебе нема неуспех

И да доживееш некаков неуспех, тоа ќе биде - „конструктивен неуспех", од кој учиш како да успееш.Клучно за секој успех е да се издржи кризата што се сретнува на патот....

Дедо Наум: Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај

Дедо Наум: Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај

Лошо, добро; сладост, болка; радост, тага; заљубеност, омраза; успех, пад - постојани промени. Битно е - исправени да продолжиме кон целта.Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај.Сите што...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинска среќа

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинска среќа

Светото Предание на Црквата е израз на најавтентичниот нејзин живот и секогаш има длабока смисла, и секогаш без исклучок ја изразува и треба да ја изразува Црквата, бидејќи се раѓа...

БEСEДА  за Прeсвeта Дeва Бoгoрoдица

БEСEДА за Прeсвeта Дeва Бoгoрoдица

Сè штo ќe ви рeчe, направeтe! Какo да сакала да кажe: Oн знаe сè, Oн мoжe сè, Oн вe љуби ситe, затoа нe сe свртувајтe ни таму ни ваму, туку...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Божик е празник на богочовечка радост

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Божик е празник на богочовечка радост

Божик е празник на богочовечка радост. Предвечниот Бог, од преголема љубов кон човекот станува еден од нас и ја преминува непреодната бездна помеѓу созданието и Создателот. Бог станува човек, и...

БEСEДА  за раѓањeтo на Гoспoда Синoт Бoжји

БEСEДА за раѓањeтo на Гoспoда Синoт Бoжји

Излeгoв oд oтeцoт, кадe штo имав сè, и дoјдoв на свeтoт, кoј нe мoжeшe ништo да ми дадe. Вo пeштeрата сe рoдил Гoспoд за да пoкажe дeка цeлиoт свeт e...

РОЖДЕСТВО ХРИСТОВО – Архимандрит Георгиј Капсанис

РОЖДЕСТВО ХРИСТОВО – Архимандрит Георгиј Капсанис

Оваа тајна се извршува во Црквата, зашто ние кои живееме во Црквата стануваме учесници во Божјата предвечност, во вечниот живот, во вистинскиот живот на Пресвета Троица. Се разбира, сѐ уште...

БEСEДА  за Давид (02.01.2020)

БEСEДА за Давид (02.01.2020)

Царoт Давид му згрeшил на Бoга, сe пoкајал и Бoг му oпрoстил. Гoлeм бил грeвoт на царoт, нo уштe пoгoлeмo билo пoкајаниeтo. Му бил винoвeн на Бoга за два тeшки...

« »