логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 3.angeli.so.truba

ПОДВИЖНИЧКО СЛОВО

АКО НЕ Е ДОЦНА...

Богородица. Тежок збор, невероjатен и уникатен. Над умот и разумот. Потребни се очите на срцето. Очите на верата и верните. Очите на грабнатиот (во Господ!) и чист ум. Отците зборуваат највозвишено. Ние - премногу лесно и плитко, емотивно.
За да се доближиме до Неа нужна е особена чистота. Не само усти. Чисто и отворено срце. Просветлен, лесен, вознесен ум.
Отците молитвата ја доживуваат како Богораѓање. Зачнувањето е полагањето на крштелната благодат во центарот на битието. Самото по себе чудо. Неволјите на богородица, при носењето на Плодот, се внатрешните непријателски планови и дејства да задушат и оневозможат и почеток на духовниот живот. Планови, Богочовекот да остане нероден. Најголем дел од нас, православните, остануваме на овој стадиум. Самите сме си најголемите непријатели. Вешто и несвесно хранејќи ја својата суета, не Му даваме на Богомладенецот да расте и напредува. Богоубиство.
Богомајката поминува страшен период на носење на Светиот Плод. Од сомнежот на блиските до непрестајниот прогон однадвор. Болки и страдања. Физички и духовни. Тоа е состојбата на подвижникот на духовната и вистинска чистота. Повреди и поднесување. Константно напрегање. Барање на Светлината и недобивање. Благодарење во темнината. Радост во немањето. Чекање на невозможното. Прифаќање на ударите од сомнежите и предлог-мислите. Одењето по работ на пресметливоста. Силна духовна болка. Живеење во немоќта. Откривањето на вистинското смирение, кое не е реторика, туку реалност. Примање мали зраци на утеха, како Богородичните мали периоди на засолнување пред повторните напади и неизвесност. Како што Богомладенецот со Своите движења Ја теши Мајка Си, и благодатта во срцето и умот на подвижникот дава знак на живот и најавува сила.
Најтешкото е самото породување. Богомајката е во пештера. Тешки услови. Младенецот е во опасност. Срцето на подвижникот е разбојничка јама, парчосано, бесловесните пориви го кинат. Животните во местото на Христовото доаѓање го опишуваат. Ладно, темно и диво. Подвижникот за да ја роди молитвата ќе мора да отстрада. Свесно и доброволно да ги прифати породилните болки. Се подготвува и ги прегрнува стравот, сомнежите и неизвесноста. Мракот и безизлезноста. Шизофренијата и неспособноста. Со преостанатата вера што ја има се смирува и чека. Болките на срцето засилуваат, мислите шибаат. Нема логичен след дека полека ќе има подобрување; ќе мора да стегнеме заби и овојпат да останеме верни, и да не ги прифатиме мислите. Еднаш да се обидеме да истраеме докрај. Молитвата и копнежот по Несместливиот да бидат крајот, а не прифатената мисла/страст/грев и понижување. На Христос да Му го посветиме животот, не на поразот и падот како досега. Грч, немање и слабост.
Христовото раѓање е големото олеснување. Нов почеток. Умно-срдечен живот. Младенецот е жив и Ја теши Светата Мајка. Молитвата влегува во срцето. Го чисти и смирува. Му дава смисла и сила. Умот повеќе не е разбиен и исплашен. Не пребива во лудила, немоќ, дезориентираност. Се уште има неизвесност и страв, но не се споредува со периодот до раѓањето. Благодатта дејствува отворено и силно, на начин на кој дејствува присуството на Богодетето на Богомајката. Ја теши и смирува, Ја подготвува за следните страдања и подвизи. Богомладенецот е благодатта. Вечноста која се допира до смртноста. Рајот кој ја преобразува материјата. Новото доживување и заборав на породилните маки. Вложеното се исплатува многукратно. Радост од другата страна на природата. Светлина и смелост. Смисла и сила. Обновување на нов вид надеж и вера. Вера во повторување, не во прво доживување. Преминување на голем мост помеѓу слепа вера и познание. Разликата е како помегу неродено и родено дете. Помеѓу залог и добивка.
Слобода и љубов. Созерцание и себезаборав. Поврзување и проникнување. Припаѓање и заедничарење. Надминување на разлики и граници, Мир и разбирање.

3.angeli.so.truba
 
Преобразба и крај на потиснувањето и вештачкиот живот. Самопознание и сострадание. Леснотија и широчина. Длабочина на значењата. Толкување на Евангелието. Следење на Отците. Сведочење на Преданието. Признавање на својата суета. Жал за незнаењето и немањето на другите. Разбирање на заблудата на другите од која се излегло. Свесност дека другите се мачат и ќе продолжат по истиот пат. Чувствување на непокајанието на ближниот. Носењето на пеколот и бремето на братот. Богородичен живот и плач (за целиот Адам}.
Затоа, подвижникот во своето раѓање Ја запознава Богородица и го дели својот богоносен и богороден живот. Рождеството за него е поистоаетување и проникнување со Богомајката. Заедничарат во чистотата и девството. Во страдањата и неволјите. За оние кои го дожиаеале духовното раѓање, Светата Марија е неизбежна Личност. Тихувателите, целиот СВОЈ подвиг го градат во рамките на актуализирањето на несоздадената Божја благодат. Со јасна цел за достигнување на Внатрешното Царство и Совршенството на нивниот Отец Небесен.
Ние би сакале да застанеме на овој пат. Има(в)ме жив пример. Ако не е доцна, и ние би сакале да извикаме – Слава на Бога во висините...!. Внатре, од длабочините на очистените ни срца од благодатта на Богомладенецот, спасоносното застапништво на Богородица и молитвата на нашиот Старец. Ако не е доцна, и ние сакаме да дојдеме до почетокот. Да се избориме и да отстрадаме до него.

Ако не е доцна...
Јеромонах Тит

 

Извор:ПРЕМИН бр.141/141

 

 17ти февруари 2020 лето Господово

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 493
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Митрополит Методиј - МЕЃУ ПОКАЈАНИЕТО И ПРАВДАЊЕТО

Митрополит Методиј - МЕЃУ ПОКАЈАНИЕТО И ПРАВДАЊЕТО

Духовниот живот не се состои од некакво израмнување на нашите сметки со Бога. Зашто, она што е содржина на нашата побожност, не треба да го извршуваме затоа што тоа така...

Митрополит Струмички Наум:  На Крстот Твој се поклонуваме, Христе (21.03.2020)

Митрополит Струмички Наум: На Крстот Твој се поклонуваме, Христе (21.03.2020)

Деца, разните страдања, при градењето на личносниот однос со Бог, нема да нѐ одминат; ако не поради недоволниот подвиг, тогаш секако поради нашата грешност и суета. Бог најубаво, наместо нас,...

 о. Горан Стојчевски: ЛИТУРГИСКИ МИГ ВО СЕКОЈДНЕВНИОТ ПОДВИГ

о. Горан Стојчевски: ЛИТУРГИСКИ МИГ ВО СЕКОЈДНЕВНИОТ ПОДВИГ

За мене е подобра видливата убавина, отколку убавината изразена во зборови, претпочитам богатство, што е во рацете, отколку богатство вообразено на сон; сакам мудрост, која не сјае на зборови, а...

БEСEДА  за Oтeцoт и Синoт

БEСEДА за Oтeцoт и Синoт

 Физичкиoт свeт би бил сиoт вo тeмнина да нe e свeтлината oд Сoнцeтo. А духoвниoт и мoралниoт свeт, и сиoт чoвeчки живoт, би бил тeмнина, акo нe e свeтлината штo...

Фејсбук православие (07.03.2020)

Фејсбук православие (07.03.2020)

На пример, оној кој нема барем просветлување на умот не може јавно да се занимава со световни теми, а никако, пак, со сложени теолошки теми. Световни теми се: политика, туѓи...

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (7)

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (7)

 Христос рекол: “Кога ќе пријде Синот Човечки во славата своја и сите свети ангели со него, тогаш ќе седне на престолот на славата Своја, и ќе се соберат пред Него...

БEСEДА за расудувањe пo тeлoтo и пo духoт

БEСEДА за расудувањe пo тeлoтo и пo духoт

Така им рeкoл Сeзнајниoт Гoспoд на Eврeитe: “Виe судитe пo тeлo”, бидeјќи тиe фатилe вo прeљуба eдна жeна и сакалe да ја камeнуваат заради тeлeсниoт грeв. Нo Гoспoд ја сoглeдал...

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

За големото мнозинство на верни луѓе Великиот Пост - тоа, пред се, е кратката молитва, позната под името молитва на Ефрем Сирин, еден од источните христијански учители од ИВ век...

« »