логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

 

Во денешното либерално време се повеќе се шири учењето дека човекот може да се спаси со своите добри дела, а Спасителот наш Господ Исус Христос за христијаните е само образец и поучен пример за морално и духовно усовршување, но никако и Искупител на светот. Следи дека спасението е можно за луѓето од сите религии и конфесии, кои се трудат да постапуваат според гласот на својата совест. Во тоа учење споредено со православното богословие, не само да се заменети и поместени акцентите, туку се поткопани и основните на догмите. Христијаните секогаш верувале дека Бог го спасува човекот; а современите модернисти доследно и плански ја уфрлаат во свеста на верниците мислата, дека човекот се спасува самиот себеси, а Бог му дава вечен живот како задолжителна награда за постигнатиот труд.

Ако ги прашате современите христијани што е вечен живот и спасението, многумина ќе речат: тоа е рајски живот, тоа е место на убавина и вечна радост, каде се уништени секое зло и страдање, каде нема трулежност и нескладност, каде ништо не ја помрачува човечката душа, односно тоа  е место каде пребиваат Ангелите и Светиите и каде слегува Божеството со Својата неискажана светлост. На прв поглед тој одговор може да изгледа правилен, но реално овде е испуштено нешто многу важно, односно, дека Бог не го дава само Своето, иако и тоа е недостижно за човечкиот ум и ги надминува сите напори и подвизи, туку дава многу повеќе – се дава Самиот Себе и го прави човекот „бог по благодат“. Пред тоа дело, сите човечки дела се покажуваат како бесконечно мали. Господ вети дека ќе врати за делата на мислордие стократно, но Тој му го дава на христијанинот она, за кое нема споредби и претстави, она кое го надминува секое сфаќање и мера: се дава Самиот Себеси. За какви човечки заслуги може да се зборува овде? Кој може да го заслужи Бог? Како може да се здобие Бога како награда? Ако сите луѓе, ги спојат сите добри дела, тоа ќе биди помало дело од вечното спасение на една душа. Спасението е – мистична Тајна на љубовта на Бога кон човечката душа, а сè останато е потребно за тој позив за љубов, да биде слушнат и прифатен.

Трагедијата на современите христијани се состои во тоа, дека тие го бараат градот Божји, како свое законско наследство, но не го бараат Самиот Бог, како извор на вечниот живот. Нив им е несфатлив светоотечкиот збор „обожување“, нив им е несфатливо што значи да се стане „бог по благодат“. Не сфаќајќи го тоа, тие не го ни сакаат тоа. Тие го сакаат враќањето на изгубениот Рај, каде цветаат и мирисаат небесните цветови, каде нема старост и смрт, каде нема страдања. Но тајната на Овоплотениот Син Божји и слегувањето на Светиот Дух, Тајната на Искупувањето и Спасението – не е само враќање на човекот, паднатиот Адам во првосоздадената, безгрешна состојба, туку и пат на душата кон Бога, преку примање на Неговата божествена светлост, преку просветлување и озарување, преку влез во божествениот живот, пат на вечно и бесконечно богоуподобување – таа тајна за нашите современици, е како сокриена под превезот на магла.

На Крстот, Господ нас нè заменува со Себеси; Духот Свет ја подготвува човечката душа за нов живот. Спасението – е голем дар Божји, а современиот човек е приклонет на него да гледа како на нешто согласно и задолжително на човековото достоинство.

Конечена и истовремено бесконечна цел на човекот е – обожување, кое се остварува само преку благодатта, односно преку силата и делувањето на Божеството. Благодатта е дадена на Црквата. Црквата е поле на вечна, божествена светлост, која взаемно дејствува со човечката душа, која е послушна на благодатта и која невидливо ја просветлува (во некои случаеви тоа просветлување и преобразување на душата се случува и на материјален план и може да се види и визуелно).

Тајните на Црквата ја имаат за своја основа Искупителната Жртва на Христа Спасителот. Црквата е заснована на Неговата пречиста Крв. Господ, нè засака нас уште пред нашето создавање, исполни сè, за да ни ги дарува нас не само Своите неискажливи блага, туку и Самиот Себеси. Во спасените Тој го гледа одразот на Својот образ, Својата Божествена убавина; во спасените Тој пребива како во живи, бесмртни, неракотворни храмови. За нив Христос – е сè: живот и суштина на вечноста, почеток и бесконечен крај.

Без искупување и осветување, спасението е невозможно. Оние, кои зборуваат за спасение само преку добри дела, со самото тоа ставаат некаков знак на еднаквост помеѓу нив и даровите Божји. Добрите дела – се услов за пројавување на вера и љубов, затоа што љубовта кон Бога и луѓето е соединета една со друга. Човекот кој се надева дека ќе добие спасение за своите добри дела, наликува на сиромав човек, кој собирајќи неколку железни пари, се вообразува и мисли дека со нив може да купи царски дворец.

За спасение неопходно е обожение на човекот, кое почнува во земната Црква, преминува и продолжува во небесната, и никогаш не завршува. Само преку Крсната Христова Жртва и благодатта на Светиот Дух, која делува во Црквата, човекот може да го достигне своето вистинско предназначување во вечноста, односно да постане бог по благодат.

Извор: https://otacmilic.com

Превод од српски: Елена Стојановски

Преземено од: http://www.pppe.mk/2018/arhimandrit-rafail-karelin-dali-e-mozhno-da-se-spasime-samo-so-dobri-dela/

 

Друго:

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 402
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

За големото мнозинство на верни луѓе Великиот Пост - тоа, пред се, е кратката молитва, позната под името молитва на Ефрем Сирин, еден од источните христијански учители од ИВ век...

Месопусна недела: Страшниот суд

Месопусна недела: Страшниот суд

Христијанската љубов е „возможна невозможност“ да се види Христос во секој човек, кој и да е, човекот што Бог, по Својата вечна и тајна промисла, решил да го воведе во...

 о. Горан Стојчевски:  МАЈЧИНСКАТА ЉУБОВ И СИНОВСКИОТ ОДНОС

о. Горан Стојчевски: МАЈЧИНСКАТА ЉУБОВ И СИНОВСКИОТ ОДНОС

Во Светото Евангелие, како и на фреските и иконите што ги доловуваат сите искупителни и спасителни моменти од сведоштвото на Богочовекот, преку кои човекот и светот се спасени, наидуваме и...

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Кога го слушаме Евангелието за блудниот син најголем проблем е што го поврзуваме со други луѓе а не со самите нас.Така секогаш се сеќаваме на некој мал човек што прокоцкал...

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Но да си споменеме и дека има браќа (како братот од денешната парабола) кои ќе стојат на вратата и ќе роптаат кон таткото зошто нè примил и кои ќе се...

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Да дојдеш на себеси е да видиш дека без Бог си гол и бос, и дека без Бог си никој и ништо, и дека без Бог си ветер и магла,...

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

 Бог и Отец на секого од нас подеднакво, без збор и без услов, ни ја дава полнотата на Својата благодат. Од нас самите, од нашата слободна волја зависи како ќе...

Св.  Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Св. Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Ќе настане глад - рекол Пророкот, оплакувајќи го Ерусалим - но не глад за леб и вода, туку чулен глад за словото Божје (Ам. 8, 11). Глад, тоа е состојба...

 Неделата на блудниот син: Враќањето од прогонство (16.02.2020)

Неделата на блудниот син: Враќањето од прогонство (16.02.2020)

Во третата недела од подготовката за Великиот пост, ние ја слушаме параболата за блудниот син (Лк 15,11-32). Параболата и химните што се пеат тој ден, зборуваат за покајанието како за...

« »