логоFacebookTwitterYouTubeeMail


09.08.2012 год. 

Најзборувана епизода од патувањето на претседателот Владимир Путин на Валаам стана поздравот на претседателот од страна на еден од свештениците. Тој му ја целивал раката на Претседателот, што предизвикало големо зачудување и кај Владимир Путин и пред широката аудиторија на средствата за масовна информација(СМИ)
 

Metodij.Valaam.Putin.jpg


Како што стана познато на Правмир, тој свештеник – е македонец, кој многу години живее на Валаам и чува редица на балкански традиции. „Темпераментен по грчки, тој не само на Путин би можел да му ја целува раката. На Света Гора, исто така, кога мирјаните му бакнуваат рака на свештеникот, тој исто така им ја бакнува раката“ појаснил за Правмир монах, познат со свештеникот.

 «Тој монах креативно пристапил кон делото: направил традиција да пречекува гостите на влезот, да им ги објаснува внатрешните правила и да ги угостува. Масата кај гостоприемникот постојано е поставена – сладости, овошје, ореви и неизбежно слатко од смокви. Него го вареле и испраќале родителите на о. Методиј.» — така си спомнуваат за него други валаамски поклоници.
На вниманието на читателите им се предложува беседата со иеромонахот Методиј (Петров)

Отец Методиј, зошто одлучивте да заминете од Македонија на Валаам?

-  Му благодарам на Бога за тоа што ме удостои да дојдем во Света Русија, во срцето на Русија, во Светата Троицко-Сергиева Лавра, на Сергиевиот Посад. Тоа беше на 21 август, 1992 г. По благослов на највозлубениеот батјушка старецот архимандрит Кирилл (Павлов) останав таму како послушник, и живеев околу половина година. И по негов благослов дојдов на Валаам заедно со владиката Панкратиј, на 6 Февруари, 1993 година.
 Манастирот тогаш беше во разурната состојба, и беше јасно, дека ни предстои тежок градежен крст. Но не смее да не се спомне за таа благодат, која веднаш се почуствува, уште едвај приближувајќи се до островот. Мене не ми се допадна само манастирот, туку имав такво чуство, кое се јавува, кога човек сретнува многу добар пријател, или кога некој важен настан се случува во животот, од што душата ја посетува необична радост. Јас навистина имав таква радост, која не можеше да биде заменета со разурнатата состојба на надворешните ѕидини на обителта и со општото неблагоустројство.


Како се сложуваа првите денови во обителта?

 

Metodij.Valaam.Putin1.jpg

Иеромонах Мефодий (Петров).

- Можам да кажам, дека најсреќните мои денови беа кога јас бев послушник(искушеник) на Валаам, без оглад на тоа што имаше и тешкотии, а и многу послушанија. Тогаш имаше малку браќа, само околу десет луѓе. Некои од отците кои први дојдоа во обителта која се возродуваше, веќе ја напуштија; други доаѓаа на краток рок, размислувајќи да останат тука или не. Но главно дело во животот на секого – е божествената благодат, која немоќните ги лекува, бедните ги исполнува – таа ги наполнуваше силите при сите непријатности и ги покриваше нашите немоќи.

Заедно со браќата цепевме дрва, носевме заеднички послушанија, наскоро започнавме пополека да ги востановуваме келиите. Меѓу нас, се сеќавам имаше еден брат, кој особено сакаше да ремонтира и поправа келии, и кога завршувал една, него го преселуваа во друга, запуштена, и тој почнуваше и неа да ја реставрира (се смее). Секако, сè се одвиваше под строго раководство на началствата.

За мене, засекогаш незаборавени ќе останат средбите со месните жители од тоа време. Тогаш, како што е познато, месните жители живееја во внатрешниот дел (од манастирот). Ние имавме практично заеднички влезови. Не гледајќи на тоа дека имаше и духовни разидувања, разлики во светогледот, зашто сеуште траеше наследството од советското време – за мене како странец, беше посебно чудесно да го откривам рускиот човек. Јас секогаш имав љубов кон Русија. Но таа љубов посебно се пројави, секако, тука.

Мислам дека во рускиот човек, некаде во длабочината, во подсвеста, во внатрешниот хоризонт – е заложена огромна вера во Бога. И мене ме поразуваше при беседите со валаамските жители тоа, колку тие луѓе беа богољубиви.  Иако тие знаеја да се однесуваат во некои аспекти кон монаштвото неприемливо, но никогаш во никого јас не видов богоборство, непријателство кон Бога, и во сите сретнував доброжелателност. Е тоа мене многу ме поразуваше, душата се радуваше, и чувствуваше таква возвишување! Од една страна Господ даваше голема благодат, а од друга – мене ми се откриваше тој прекрасен хоризонт на убавината на руската душа.

Metodij.Valaam.Putin2.jpg
 Со детенцата валаамски имавме исто така незаборавно општење, многу од нив доаѓаа и кај мене во келија. Можеби, за монахот тоа е неприемливо, но тогаш тие живееја многу бедно, имаа потреба од внимание, бомбони, малечки подароци...
Некако Господ секогаш устројуваше, јас секогаш да имам бомбони за нив. Принесуваа луѓе од поклониците, од познатите, и секогаш им стигаше на сите. И така десеттици деца доаѓаа во мојата келија до тогаш додека не беше даден благослов да не се пуштаат во внатрешниот дел(од манастирот) .

Тогаш се најде друг начин – јас живеев на вториот спрат, над арката – и тие почнаа да доаѓаат во секое време од денот и ноќта, и да ми фрлаат со камќиња на прозорот, за што јас отварав и им фрлав бомбони (се смее). И така, меѓу нас се создаде таков начин на комуникација, кој траепе многу години, додека не ме преместија во друга келија.

Околу 6 години јас бев ризничар во манастирот, и поминував во олтарот по 14 часа, грижејќи се за садовите, благоустројството на храмот, ги чистев моштите – и тоа е огромна среќа за монахот. Подоцна, по благослов на владиката, добив послушание помошник игумен за прием на гости, и на мојата служба и беа предадени сите не одремонтирани гостилници и други објекти.

 Metodij.Valaam.Putin2.jpg

Со отворањето на нашиот Православен Културно – Просветителски Центар „Валаамска Светлина“ (во 2005 год) не само што продолживме да се занимаваме со прием на гости и реставрација, но и го започнавме нашето социјално служење: да им помагаме на децата, пензионерите, да организираме многубројни културни настани. Особено важно за нас е тоа што во рамките на нашиот Центар се привлекуваат сите творчески луѓе. кои што сакаат да ù принесат на Црквата.

Јас мислам дека љубовта е заложена во рускиот човек, само треба да се пројави. И многу од тие луѓе, кои што живееле на Валаам, пред наши очи стануваа верници, а благодарение на децата, некои дури и се воцрковуваа. Постепено почнаа да се сложуваат и односите со некои месни жители, кои што сметаа дека манастирот го зазема нивното место.
Тогашното население навикнало да живее слободно, а манастирот побара определени правила на однесување, кои за некого се јавиле неудобни, и од тука некогаш произлегуваа разногласија. Но во внатрешниот живот на браќата ( повторно ќе речам дека благодатта Божја покриваше сè) – практично не се чувствуваше измореност и потиснатост при носењето на тој тежок градежен крст.

Нашиот храм беше покриен со шума, буквално како црна рака, која ја одзема божествената светлина, која секогаш била на ова свето место. И најважното што беше во срцата на сите монаси и браќа, кои Господ ги приведе на Валаам во тоа време беше – што е можно побрзо да се востанови нашата обител. Кога ја изучувавме историјата на нашата обител – во ушите ни ѕвонеа зборовите и скорбта на нашите отци. Вие знаете дека кога во 1940 година, тие ја напуштаа нашата обител, пред самото заминување тие хорски  го испеле тропарот на преп. Сергеј и Герман. Имало тага што се напушт оваа велика светиња, овој велик манастир. Секој од нив знаел дека, можеби, никогаш повеќе нема да го види Валаам.

Кога го читав тоа место во историјата на нашата обител, ми се чинеше дека секогаш треба да го помниме тоа, дека браќата на манастирот, кои биле во прогонство, постојано се молеле за неа, и за нејзиното востановување. И никој од нас не се сомневаше, дека со помошта Божја и со молитвите на преп. Сергеј и Герман – Валаамската обител ќе биде востановена. Денеска таа стана една од најзначајните и славни обители, кои високо го држат знамето на Православието

 Вашата отценка за овој дваесетгодишен период?

- Јас мислам дека за овој дваесетгодишен период, трудот на секого се јавува камен во фундаментот, по кој одат валаамските иноци. Периодот на востановување постепено завршува, и би сакал, браќата што доаѓаат во манастирот, секогаш да помнат, каков го добивме ние Валаам од советските власти – практично во руини – и каков огромен подвиг изврше владиката Панкратиј со браќата, востановувајќи ја обителта во тој рок. Градењето сеуште се продолжува, но јас многу се надевам, дека ќе дојде време кога основните сили на отците ќе бидат насочени кон внатрешниот созерцателен живот, кој што е поважен во монаштвото.

Сега имаме благопријатни услови за тоа, да би започнал вистинскиот духовен живот, кој секогаш бил Валаам; секој монах може да се подвизува и да му принесе на Господа стократен плод. Имаме прекрасен устав, прекрасни богослужби, благоустроени келии, се сложува скитскиот живот и започнува отшелничкиот. Блажен е оној човек, кој што доаѓа во нашата обител и има можност да му принесе на Господ труд според силите.


Еднакво ли е православното сознание кај југословенскиот, македонскиот и рускиот народ?

- Тоа е еден дух по крвната словенска линија. Но, познато е дека иднината на светот е сврзана имено со Русија. Секој духовен човек, кој што малку се разбира во божествените откровенија, знае, дека Русија – е последната, третата христијанска импрерија, после Римската и Византиската.

Metodij.Valaam.Putin4.jpg

 Византија повеќе ја нема, Русија – силна држава, помина најтежок период на богоборство, но, слава на Бога, денеска преку покајание се возродува. Може да се спомнат зборовите на преп. Серафим Саровски, дека Русија секогаш ќе биде силна и страшна за непријателите.
Не  случајно првата атомска бомба во Русија ја создале имено на територијата на манастирот. Кој знае што би се случило со светот, ако со тоа страшно оружје монополно би владеела Америка и ако Русија не би создала стратегиски баланс во светот? И естественом, секој од нас, кој се јавува чедо на православната Црква, го обраќа својот поглед кон Русија.

Сè што се случува во Русија, за малечката Македониа – е критериум, тоа е тоа, кон што треба да се стремиме. Кај нас секогаш со особено чувство гледале на Русија, чекале од неа помош, духовна поддршка. Ние со восхит набљудуваме како кај вас се отвораат храмови, манастири, се возродува духовниот живот.

Сето тоа е многу важно за светот. Би било добро, и другите народи, другите религии ( гои обични ги нарекуваат погрепни) Бог исто така да ги просветли во тоа, дека иднината на човештвото е сврзана со Русија.
Многу се погрижил сатаната, да ја понижи Русија, да ги насочи луѓето на Западот против неа. Но, слава на Бога, сега руската влада му објаснува на светот, дека Русија – пред сè, не е земја на страшни комунистички догми, а земја, која родила огромно количество на светии, кои се посветиле себеси на духовниот подвиг.

Но, во Русија некои велат, дека православниот светоглед, православната етика се јавуваат како кочници за развивањето на земјата.


- Ќе одговорам со пример уште од VI век. Тогаш наеднаш насекаде се населил таков мир, што немало ни војни, ни епидемии, ни катастрофи. И ете, еден философ прашал кај еден свет отец: „Зошто е тоа така? Затоа што имаме толку виден цар кој што гради храмови, побожен, му помага на народот, се грижи за човештвото?“ Светиот отец одговорил: „Не. Тоа не е благодарение на царот, а благодарение на тоа, што на земјата сега живеат тројца луѓе, чии молитви Бог посебно ги прима. Тие му се посебно угодни на Бога. И благодарение на нивните молитви, Бог подарил мир и благоденствие на земјата“. И тој дури и ги кажал имињата на двајцата од светите отци, а третиот бил самиот тој, но за себе премолчил.
Така и ние во православната Црква не треба да разговараме за економијата, пазарот, а должни сме да го поткренеме духовниот живот на човекот, за барем двајца – тројца луѓе да би достигнале таква светост, што би можеле да му помогнат на сиот свет да се избави од несреќи. Валаамските монахи, според своите сили, непрестајно се молат за спасение на сето човештво од беди.
Светителот Филарет велел: „Непријателите свои треба да ги љубиме, непријателите на државата – да ги уништуваме, а од непријателите на Бога – да се гнасиме“.
Секако, Црквата треба внимателно да се однесува кон било која световна идеја, да ја разгледува од гледната точка на возможното доаѓање на антихристот. Ние ги набљудуваме настаните, го изучуваме Евангелието. Зашто, на пример, уште во 1912 година имало пророштва за тоа што ќе стане со Русија после пет години, со доаѓањето на болшевиците, за нивната идеологија и практика.
И Хитлер, на почетокот им предлагал на народите лажни идеи, го развраќал сознанието, а потоа ги испраќал кај нив своите војници. И сега ние се плашиме, за во Русија денешната слобода, навлегувањето на секакви надворешни влијанија да не би ја поразиле моралната чистота и душа на народот. Пазарот, економијата, никој нема намера да ја ограничи, тие си имаат свои закони. Но, моралноста – тоа е многу важен критериум во сите постапки и дела, и во бизнисот.

Често зборуваат за тоа, дека имено протестанскиот, лутеранскиот светоглед, и етика им помогнале да се развијат на државите од социјално – економска точка на поглед (се подразбираат пре сè земјите на Северна Европа, Германија). Нивната етика учи, дека живеејќи во овој свет, со своите добри дела, со тоа како работиш. Ти во секој момент директно обштиш со Бога и Му служиѓ. А во православието е главно – додека ти живееш во овој свет, не греши, и на тој свет сè ќе ти се пресмета.

- Тоа е неправилна интерпретација на православието, на неговото влијание на поведението на човекот, на неговиот успех. Затоа што во православието, човек, дури и за да се смета просто религиозен, во својата личност треба да совместува 4 аспекти: литургиски, догматски, канонски и морален.
Секако, лутераните моралниот аспект, и социјалниот живот го довеле до многу висок степен. Може да се радуваме, на пример, колку е развиено во Германија уважувањето кон личноста, колку многу дејствуваат прекрасни социјални програми. Но ако кај нив отсуствуваат останатите три аспекти и човекот не ги знае догмите на Црквата и може да ги нарушува, не ги знае светите апостолски канони – тоа е нерелигиозен човек.

Во протестанските земји, како што реков, ние ги почитуваме нивните достигнувања во социјалниот живот. Но веќе тоа, како кај нив се извршуваат таинствата, колку е сето тоа упростено и извратено, - сето тоа се прави не според светите отци. Зашто и во Русија околу 1913 година имаше голем расцвет на економскиот, духовниот и морален живот. Економијата тогаш се строела на принципи на чест, доверба, и совест. И ако тоа не го прекинеле, сега во Русија не би гледале така на Западот како сега. Најсериозна последица од 1917 година се покажала разделбата со Црквата, кога народот насилно го одделиле од Црквата и физички ги уништувале носителите на духот. Многу е важно тоа денеска да го разбираме.

09.08.2012 год. 

Превод од руски: м-р Златко Дивјаковски

Извор: Православие и мир

Друго:

 

 

 


Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 25, 2018

Акатист кон свети Нектариј Егински

КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен Нектариј, затоа направи и ние да ја завршиме духовната работа и стекнувајќи ја заработката, да Му запееме на Христа: Алилуја!
Октомври 30, 2018

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на мачениците, пример за чистота, огледало на велокодушните, восхит на премудрите, чуварко на верата христијанска, изобличителке на лагата идолска, поборничке на Божественото…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 772
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

ПРЕПОДОБЕН ПАХОМИЈ ВЕЛИКИ

Окт 18, 2018 Житија 1050
Паралелно со преподобниот Антониј Велики, основачот на пустинското, анахоретско монаштво,…

СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН ЖИВОТОПИС, ТВОРЕШТВО И КАРАКТЕРИСТИКА

Окт 18, 2018 Житија 997
Над сè, свети Ефрем си останува прекрасен проповедник – амвонот е почеток и крај на…

Чудото на иконата „Брзопослушничка’’

„Пред братската трпеза на ѕидот од памти век е напишана иконата на Пресвета Богородица. Веродостојност отците принесуваа и претходно и ние сега така се однесуваме, согласно нивните мислења, за изобразување на таа икона во времето на Свети Неофит, основач на тој манастир. Според историско мерење на времето од  Свети Неофит дури до нас протече веќе не помалку од 840 години, затоа што Свети Неофит живеел во XI век.

Повеќе...

Верски календар

Од Верскиот календар на МПЦ (06.05.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (06.05.2019)

   Тропар, глас 4. Со добар подвиг и со вера се подвизуваше, Христов страдалецу, и нечестивоста на мачителот ја изобличи и, како жртва благопријатна, Му се принесе на Бога. Затоа...

Од Верскиот календар на МПЦ (05.05.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (05.05.2019)

Преподобен Теодор Сикеот Место на неговото раѓање е селото Сикеа, заради што го нарекоа Сикеот. Уште како десетгодишно момче се предаваше на тврд пост и сеноќна молитва, по примерот на...

Од Верскиот календар на МПЦ (04.05.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (04.05.2019)

Светиот свештеномаченик Јануариј и другите со него Овој светител беше епископ во Кампанија Италијанска. За време на гонењето на Максимијан беше изведен на суд и мачен на разни начини, а тој...

Од Верскиот календар на МПЦ (03.05.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (03.05.2019)

  Преподобен Теодор Трихина Цариграѓанин и син на богати родители. Како млад ги остави родителите, домот и богатството и се насели во еден пустински манастир во Тракија. Таму се предаде...

Од Верскиот календар на МПЦ (02.05.2018)

Од Верскиот календар на МПЦ (02.05.2018)

Преподобен Јован Ветхопешчерник Се подвизуваше во т.н. Ветха Пешчера или Лавра на Харитон Велики во Палестина. Бидејќи со сето срце, со сиот ум, со целата своја душа Го возљуби Христа,...

Од Верскиот календар на МПЦ (01.05.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (01.05.2019)

 Преподобен Јован Ученик на Св. Григориј Декаполит. Во времето на иконоборната ерес царот Лав Ерменин го подложи Св. Јован на маки заедно со неговиот учител Григориј и со Св. Јосиф...

Од Верскиот календар на МПЦ (30.04.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (30.04.2019)

ВЕЛИГДЕН – Воскресение на Господ Исус Христос (трет ден) Светиот свештеномаченик Симеон епископ Персиски Во времето на злочестивиот цар Савориј или Сапор, Симеон беше мачен за Христа заедно со неговите двајца...

Од Верскиот календар на МПЦ (29.04.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (29.04.2019)

  ВЕЛИГДЕН – Воскресение на Господ Исус Христос (втор ден)    Светите маченички Агапија, Хионија и Ирина Родени сестри од околината на Аквилеја. Кога царот Диоклецијан се бавеше во Аквилеја, нареди...

Од Верскиот календар на МПЦ (28.04.2019)

Од Верскиот календар на МПЦ (28.04.2019)

 ВЕЛИГДЕН – Воскресение на Господ Исус Христос   Светите апостоли Аристарх, Пуд и Трофим Од бројот на Седумдесеттемина апостоли. Аристарх беше епископ во Апамија Сириска. Апостолот Павле го спомнува неколкупати...

« »

Наука и Култура

Април 08, 2019

Како може да им се помогне на оние кои размислуваат за самоубиство?

Според проценката на Светската Здравствена Организација во просек 1 милион луѓе умираат годишно како резултат на самоубиство. Во позадина на суицидалноста најчесто стои екстремна нелагодност, неиздржлива емоционална болка и неподносливо страдање на кое…
Март 28, 2019

Светските научници и НАСА тврдат дека Македонија ја крие тајната за бесплатна енергија!

Алшар е единственото наоѓалиште на талиум во светот. Tалиумот е цврст сив метал и е токсичен. Употребуван е во електронската индустрија и за изработка на стакло. Исто така е употребуван и во отров за глувци и инсектициди. Лорандит или талиумов арсеничен…

95 години од раѓањето на Вангел Наумовски – уметникот кој за Салвадор Дали беше „сликар од бајките“

Мар 24, 2019 Ликовна уметност 158
Со името на охридскиот сликар, кого Салвадор Дали воодушевено го нарече „сликар од…

Поезија од Стефан Марковски застапена во меѓународен поетски зборник во Италија

Мар 07, 2019 Литература 167
Поетското дело насловено Брзина на сонот (итал. Il ritmo di un sogno) од македонскиот…

Срамота е младите да знаат повеќе странски, отколку македонски јазик

Фев 22, 2019 Литература 245
Foto
Младите подобро ги познаваат странските јазици одошто македонскиот јазик. Со цел да си…

Беседи

„Лазаре, излези надвор“

„Лазаре, излези надвор“

Тие Негови зборови, пред сè, значат дека нема смрт за оние кои веруваат во Христа, зашто Христос подоцна на Марта ѝ вели: „Јас сум воскресението и животот; кој верува во...

БEСEДА за барањeтo на живиoт пoмeѓу мртвитe

БEСEДА за барањeтo на живиoт пoмeѓу мртвитe

Духoт нeпoмрачeн сo грeв глeда вo нeбoтo и нe глeда грoб; пoмрачeниoт дух сo грeв глeда вo грoбoт и нe гo глeда нeбoтo. Грeвoт и дoбрoдeтeлта управуваат сo духoвниoт вид...

Митрополит Струмички Наум - Моќно превентивно или ризично куративно

Митрополит Струмички Наум - Моќно превентивно или ризично куративно

Бог е совршен, и како совршен, сѐ што прави – прави совршено. Кога Бог го направи човекот, всушност, направи бог – иако не по природа. Направи човекобог, кој треба да...

Жарко Ѓорѓиевски - Недела на преподобна Марија Египетска

Жарко Ѓорѓиевски - Недела на преподобна Марија Египетска

Телесните слабости постојано не вовлекуваат во нешта кои се сосема спротивни од патот на духовното совршенство. Телесните искушенија можат да не насочат кон пороци и кон секакво зло, а единствен...

Митрополит Струмички Наум: „Учителка“

Митрополит Струмички Наум: „Учителка“

Ајде повторно и оваа година – како во годините наназад, на Нејзиниот ден, да го обновиме нашиот подвиг – молитвеното правило „Богородице Дево...“ Оваа молитва, за нас раслабените, е последна...

БEСEДА за сeмoќта на збoрoт Бoжји

БEСEДА за сeмoќта на збoрoт Бoжји

Нo пoстoи рeд и начин пoмeѓу тваритe, видлив и дoстапeн за нас луѓeтo, а пoстoи рeд и начин нeвидлив и нeдoстапeн. Спoрeд тoј нeвидлив и нeдoстапeн рeд и начин, кoј...

Празникот Благовештение – првиот цвет на Пасхата

Празникот Благовештение – првиот цвет на Пасхата

Ете она што дојде да нѐ повика, сега ни се јави: Бог надумно се соединува со луѓето; со гласот на Архангелот прелеста се изгонува, а Дева радост прима; небото слегува...

Викарен Епископ Стобиски г. Јаков: Жртвена прегратка (31.03.2019)

Викарен Епископ Стобиски г. Јаков: Жртвена прегратка (31.03.2019)

Ако ги приклониме колената, а во срцето свое, во вистинскиот храм во кој Бог се вселува, не го поставиме Крстот, сме го промашиле суштинското значење на празникот, затоа што тоа...

О. Жарко Ѓорѓиевски ✥ Недела Крстопоклона (III Недела на Великиот Пост) ✥ 31.03.2019

О. Жарко Ѓорѓиевски ✥ Недела Крстопоклона (III Недела на Великиот Пост) ✥ 31.03.2019

Според својата слободна волја човекот паднал во грев, па затоа и според својата слободна волја треба да се лекува и на крајот излечи од гревот и смртта. Бог не ги...

« »