логоFacebook  Twitter  YouTube  eMail

 01.jpg

Духовно торжество во чест на Пречистанските преподобномаченици

27 март/9 април 2016 лето Господово,

02.jpg
Светите Пречистански преподобномаченици Евнувиј, Пајсиј и Аверкиј

Во средината на чесниот Пост, откако се насладивме од благодатните дарови на Пречистата Дева, монашките собори од македонската земја се соединија повторно во нејзиниот сечесен храм на кејот на Вардар во Скопје, за да ги прослават нејзините слуги, Пајсиј, Евнувиј и Аверкиј, кои не го поштедија својот живот и со крвта го запечатија подвигот на нивното сведоштво.

Братски воспевајќи и прославувајќи ги, околу претстојателот на нашата најсвета Охридска архиепископија, г.г. Стефан, застанаа: архимандритот на Свештената Бигорска Обител, г. Партениј, архимандритот на Свештената Лесновска Обител, г. Дамаскин, Архимандритот на светиниколскиот манастир во с. Манастир г. Никола, како и игумените г. Фотиј, г. Агатон и г. Јаков, заедно со многу монаси од целата земја. Посебна убавина на бдението му даде и торжественото источно-православно пеење на монашките хорови од Бигорски и Рајчица, хорот Хармосини, како и на црковните хорови од Пробиштип и Радовиш.

На лицата на верните, кои се беа собрале во стотици, беше видлива големата радост поради соборната прослава.

Во оваа прилика, соборното монаштво на МПЦ-ОА од срце, молбено и смирено упати два апели, еден до Помесните Православни Цркви, а друг до Народот и Власта на нашата држава,, а пак нашиот Архиепископ се обрати со беседа.

 

01.jpg


Апел на монаштвото на МПЦ-ОА до

Поглаварите на Помесни православни Цркви

06.jpg

Во овие сечесни и благословени денови на Великиот пост, дадени од Бога за усрден подвиг и добродетелен духовен напредок, ние, припадниците на монаштвото од Македонската православна црква - Охридска архиепископија, упатуваме јасен и недвосмислен апел до целата Православна екумена, а со тоа и до Поглаварите на Помесните православни цркви, за итно решавање на статусот на нашата Црква и нејзино прифаќање како автокефална Црква во рамките на сеправославната заедница – место што заслужно и без никакви пречки, историски или канонски, ѝ припаѓа како возобновителка на древната Охридска архиепископија, а не како на новосоздадена Црква. Овој наш повик особено се однесува на отците Архиереи од Српската православна црква, кои по многуте историски и мрачни премрежја на нашиот народ, останаа во своја рака да го држат клучот, но и одговорноста пред Бога за решавање на ова прашање.

Сметаме дека овој измислен и повеќе политички, отколку еклисиолошки проблем, е непотребен и штетен на православното единство, особено во овие драматични времиња, кога Православието, но воопшто и целото човештво, се соочуваат со тешки искушенија.

Прифаќањето на Охридската архиепископија како автокефална Црква во рамките на соборот на Православните цркви, не само што ќе исправи една историска неправда, туку ќе даде и духовна поткрепа и радост за нашето свештенство, монаштвото и верниот народ кои се изморени и разочарани од игнорирањето на сопствената Црква како рамноправна со другите, и тоа само од политички и овоземни побуди, кои немаат ништо заедничко со духовноста и евангелското слово. Ние како монаси, најприсно ги чувствуваме проблемите и состојбите што настануваат поради неправедно нерешениот статус на нашата Црква, кои само се надоврзуваат на многуте искушенија со кои се соочува верниот народ во Република Македонија. Затоа, со скрушено срце се обраќаме до Вас, богољубиви наши отци, неодложно да ја прифатите МПЦ – ОА како автокефална Црква во рамките на Православната екумена и со тоа да ја зацелиме многулетната рана на Православното тело.

Ние не бараме ништо ново или измислено, само бараме да се примени 17от канон на 4от Вселенски собор во Халкидон, кој заповеда: „...со државните и граѓански форми на управа, нека следи и поредокот на црковните парикии“. Ова начало кое отсекогаш важело, е повторено, потврдено и применето од светиот Патријарх Цариградски, Фотиј Велики, според кого: „Црковните правила за границите, секогаш да соодветствуваат на правилата на државите“ (в. Φιλαρέτου Βαφείδου, Ἐκκλησιαστική Ἱστορία, том 2, стр. 53). Истото начало беше задржано и од најсветиот Константинополски престол и до наши дни, за што сведочи Црквата на Полска од 1924, Албанската црква од 1937, како и Црквата на Чешка и Словачка од 1998 година.

Патот кој ние го врвиме веќе педесет години, го врвеа сите сестрински Цркви и на крајот, секоја во свое време, го доби очекуваното – во сопствените граници да има своја родна Црква, наместо духовен центар во туѓа држава, можеби братска и пријателска, но сепак – туѓа.

Го молиме Семилостивиот Бог да го прими овој чин како благопријатна жртва и како чин на сеодана љубов кон Него и ближниот.

26.jpg

Апел на монаштвото на МПЦ-ОА до сите активни чинители, претенденти и носители на одговорни функции во политичкиот и општествен живот во Р. Македонија


Ние, припадниците на монаштвото од Македонската православна црква - Охридската архиепископија, кои, согласно нашето молитвено правило, секојдневно во своите молитви кон Бога ги спомнуваме оние што се на власт, упатуваме апел до сите активни чинители, претенденти и носители на одговорни функции во политичкиот и општествен живот во Р. Македонија, совесно и праведно да раководат со поверените им од Бога моќ и овластувања за напредок и благоуспевање на целото македонско општество, како и за доброто на сите граѓани на Р. Македонија, без разлика на нивната верска, национална и политичка припадност. Зашто, имајќи таква слобода да владеат и да донесуваат одлуки во името на целата општествена заедница, тие не треба да заборават дека имаат преголема одговорност пред Бога Семоќниот, Кој е извор на секоја власт, „Седржителот, Кој сè надгледува, Промислителот, Кој сè промислува, и Судијата, Кој над сите власт поседува, Чија Промисла со сè што постои целесообразно управува“.

Целта на државната власт е со сите свои сили да настојува и да работи на општонародното единство, на зачувување на нашите вековни морални вредности, на исполнување на заветот на нашите предци, кои самопожртвувано се бореле за слободата на Татковината, не штедејќи ги ни своите животи. Затоа, Татковината наша е една огромна светиња, која со многу херојски подвизи и крв е спечалена; таа не е просто едно парче земја, ограничено во просторот, туку е свештен залог кој повикува од вековите и навлегува во иднината; државата наша не е само некаква општествена политичка организација, или формација за владеење над народот, туку таа е едно големо семејство, една заедница на слободни личности, „сојуз на слободни морални битија кои се здружиле меѓусебно, жртвувајќи дел од својата слобода за со заеднички напори да го зачуваат и зајакнат моралниот закон, којшто е неопходен за нивно постоење“. Сите оние кои на секаков начин се борат да дојдат на власт, како и оние што ја злоупотребуваат дадената им позиција на моќ, задоволувајќи ги безобѕирно своите лични интереси на сметка на другите, ја повредуваат таа заедница, го повредуваат своето семејство. Таквите нека знаат дека прават голем грев против Бога и ближните и, бездруго, за таквото дело ќе треба да дадат одговор на Страшниот Христов суд.

03.jpg

04.jpg

05.jpg

07.jpg

 08.jpg

09.jpg

 10.jpg

11.jpg

 12.jpg

 13.jpg

14.jpg

 15.jpg

 16.jpg

 17.jpg

18.jpg

19.jpg

20.jpg

 21.jpg

 22.jpg

 23.jpg

24.jpg

25.jpg

26.jpg

 27.jpg

 28.jpg

 29.jpg

 30.jpg

31.jpg

32.jpg

33.jpg

34.jpg

 35.jpg

36.jpg

37.jpg

 38.jpg

 

Извор: Бигорски манастир



Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Беседи

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

 Таа единствена тихувателка и патоводителка низ исихијата, нè приведува во заедницата од која се откинавме, а еве повторно ни е дадена можност, не само да се вратиме, туку да црпиме...

Митрополит Струмички Наум: СВЕТИ ГРИГОРИЈ ПАЛАМА (26.11.2022 )

Митрополит Струмички Наум: СВЕТИ ГРИГОРИЈ ПАЛАМА (26.11.2022 )

Во Црквата не постои надворешен, т.е. научен критериум за познавање на Вистината – Христос, туку постои внатрешен, аскетско-исихастички (молитвен) критериум, преку кој лично и опитно Го познаваме Христос Вистинскиот Бог.Кога...

Сашко Николовски: СВЕТИ ЈОВАН ЗЛАТОУСТ 13/26 ноември

Сашко Николовски: СВЕТИ ЈОВАН ЗЛАТОУСТ 13/26 ноември

Животот на Златоуст бил тежок и бурен. Тоа е живот на подвижник и маченик. Меѓутоа, Златоуст не се подвизувал во својата келија, ниту пак во пустина, туку сред животната таштина,...

Св. Григориј Палама - „Господи, просвети ја мојата темнина„ (Собрани беседи)

Св. Григориј Палама - „Господи, просвети ја мојата темнина„ (Собрани беседи)

Градот војува сам со себе, завојувал сам со себе, се гази од своите сопствени нозе, се руши од своите сопствени раце, одекнува од своите сопствени извици. Она што е кај...

Поминувајте го времето на своето живеење со стравот ( I Пет. 1,17)

Поминувајте го времето на своето живеење со стравот ( I Пет. 1,17)

 Ова се зборови на големиот апостол Петар, зборови кои имаат двојна потврда: небесно вдахновение и сопствено искуство. По небесното вдахновение простиот рибар Петар, стана учител на народот, столб на верата,...

Игумен Фотиј Беровски: Извадоци од  беседа

Игумен Фотиј Беровски: Извадоци од беседа

        "Секогаш го дефинираме односот кон другите и односот кон себе...Каде и кога? Постојано, почнувајќи овде во Црквата а потоа и во своите домови. Секогаш кога зборуваме  на  оваа тема зборуваме...

Митрополит Струмички Наум : Како да ја зачуваме Божјата благодат во нас

Митрополит Струмички Наум : Како да ја зачуваме Божјата благодат во нас

За денешното евангелско четиво (види: Лука 8, 41–56) битно е да се запамети следново:Како што крвта е потребна за животот на телото, така и благодатта Божја е потребна за вистинскиот...

БEСEДА за пoзивoт на ситe христијани да бидат свeти

БEСEДА за пoзивoт на ситe христијани да бидат свeти

Акo вo пoслeднитe врeмиња свeтитe пoстаналe исклучoк, вo oниe први врeмиња, нeсвeтитe билe исклучoк.Свeтитe билe правилo. Всушнoст, нe трeба да сe чудимe штo апoстoлoт ги нарeкува ситe крстeни души вo...

БЕСЧУВСТВИТЕЛНОСТА КОН ГРЕВОТ

БЕСЧУВСТВИТЕЛНОСТА КОН ГРЕВОТ

Мораме да го слушаме Господ и да го правиме она што Господ ни заповеда и тогаш нема да ни требаат чуда за да веруваме! Верата доаѓа од срцето! Кога човек...

« »