логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Символите во Христијанството се присутни од самиот почеток и сведоштвата за нив постојат уште во катакомбите од првите векови на Црквата. Господ Христос символички бил претставен како риба, или како Јагне Божјо, за кое зборува св. Јован Богослов во Откровението.

Символот на верата, израз на присуството Божјо

Поимот „символ“ е сложенка од грчко потекло…. што значи да се стави заедно, да се состави, да се соедини. Во Христијанството символот не подразбира, како во паганството, поистоветување на објектот и неговата смисла, ниту, пак, како во иконоборството, или подоцна рационализмот, нивно разделување. Символот не е едноставно знак (signum), кој укажува на нешто далечно, одделено со просторот, времето, или трансцендентната природа. Символот делумно и постепено, ја открива тајната која ја означува, истовремено воведувајќи во уште подлабока тајна. Во согласност со Ареопагитските списи, символот служи за искажување на недостижното и бесконечното во достапното и конечното, бидејќи во него „се преплетува искажливото со неискажливото“. Символот значи, подразбира присуство на она за кое станува збор, а тоа значи меѓу символот и она што символот го претставува постои неслеано и неразделно единство. Веќе од овие зборови е јасно дека за символ во Христијанството не може да се зборува независно од Господа Христа во Којшто е остварено неслеаното и неразделно единство на несоздадената, невидлива божествена природа и создадената, видлива човечка природа.

Икона: Света Троица

Меѓу верните и Бога се остварува заедница во Христа, Кој е Образ на Бога невидливиот (Кол. 1,15), односно во Црквата која е „лик и икона Божја, зашто го подражава Неговото дејство и Нему Му го должи својот лик (образец, начин на постоење)“. Ова ни кажува дека символот во Христијанството најдобро се сфаќа ако се набљудува и доживува во светлината на иконичната онтологија.

Символот на верата не е некаква теоретска декларација, дополнително вметната во Канонот на Евхаристијата, со оглед на тоа дека извира од најдлабокиот живот на Црквата, од најнепосредното искуство на верните во остварувањето на единството и заедницата на создадениот свет и несоздадениот Бог, во Личноста на Господ Христос.

Како што Бог станал Свој лик, т.е. Свој символ, така и човекот преку исповедањето на верата треба да стане, според подобието на својот Прволик Господ Христос, односно да се уподоби на начинот на постоење на Света Троица (Битие 1,27). Ова е единствено можно и остварливо во Црквата, затоа што Црквата е икона на Бога, онаа која го пројавува внатрешното троично дејство и единство во Телото Христово. Искуствата на Апостолската Црква на најдобар начин го покажува присуството на Света Троица во животите на верните. Тоа искуство го посведочува скратениот Символ на верата изразен со зборовите: Во името на Отецот, и Синот, и Светиот Дух. Со него не само што се искажувала вера во Света Троица, туку и се исповедала верата во присуство на Света Троица при секое собирање на верните. Поаѓајќи од начелото на иконичната онтологија, сите Свети Тајни, а пред сѐ Евхаристијата и Крштението, со посредство на троичниот благослов ги воведувале верните во најнепосредна заедница со Бога.

Влегувањето на многубошците во Црквата, пред христијанските отци и учители поставило задача на богословски начин да го објаснат и скратено да ја искажат верата во Света Троица. Во тие настојувања од голема полза им биле веќе споменатите Крштални символи на Помесните Цркви. Овие символи биле користени од Отците на Првиот Вселенски собори за да се искаже соборната вера на целата Црква. Основа на Никејското исповедание на верата биле пред сѐ Кршталните символи на Ерусалимската и Антиохиската Црква, но и на други Помесни Цркви.

Икона: Константин I (во средина) и дел од членовите на Првиот Вселенски собор (325), држејќи го Симболот на Верата на Вториот Вселенски Собор (381)

Смислата на составувањето на Символот на верата Отците ја гледале пред сѐ во искажувањето на единството на верата на вселенско ниво, но воедно во одбраната на верата од еретичките учења. Веќе самиот Никејски символ со своето недвосмислено искажување на верата во едносушноста на Синот со Отецот, стана образец на сите подоцнежни Соборски одлуки, символи и ороси. Заради нагласувањето на суштинското единство во Света Троица, св. Василиј Велики велел дека Никејскиот символ е „голема проповед на вистинската вера“. Слично на него, св. Атанасиј Велики нагласувал дека Никејското исповедање на верата „било способно и доволно да уништи секаква нечестива ерес и да го утврди црковното учење“. Со Никејскиот символ се оспорува учењето и на оние кои хулат на Светиот Дух нарекувајќи Го создание, зашто „тогаш Отците искажувајќи сѐ за верата во Синот, веднаш додадоа: веруваме и во Духот Свет, за со тоа да ја исповедаат совршената и потполна вера во Света Троица“.

Продолжува…

Извор: Бигорски манстир

 

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Наука и Култура

Април 08, 2019

Како може да им се помогне на оние кои размислуваат за самоубиство?

Според проценката на Светската Здравствена Организација во просек 1 милион луѓе умираат годишно како резултат на самоубиство. Во позадина на суицидалноста најчесто стои екстремна нелагодност, неиздржлива емоционална болка и неподносливо страдање на кое…
Март 28, 2019

Светските научници и НАСА тврдат дека Македонија ја крие тајната за бесплатна енергија!

Алшар е единственото наоѓалиште на талиум во светот. Tалиумот е цврст сив метал и е токсичен. Употребуван е во електронската индустрија и за изработка на стакло. Исто така е употребуван и во отров за глувци и инсектициди. Лорандит или талиумов арсеничен…

95 години од раѓањето на Вангел Наумовски – уметникот кој за Салвадор Дали беше „сликар од бајките“

Мар 24, 2019 Ликовна уметност 164
Со името на охридскиот сликар, кого Салвадор Дали воодушевено го нарече „сликар од…

Поезија од Стефан Марковски застапена во меѓународен поетски зборник во Италија

Мар 07, 2019 Литература 173
Поетското дело насловено Брзина на сонот (итал. Il ritmo di un sogno) од македонскиот…

Срамота е младите да знаат повеќе странски, отколку македонски јазик

Фев 22, 2019 Литература 249
Foto
Младите подобро ги познаваат странските јазици одошто македонскиот јазик. Со цел да си…

Беседи

БEСEДА  за живата надeж

БEСEДА за живата надeж

Нo, кoј дeнeс им пoкажа живo надeвањe на луѓeтo, кoј и какo? Апoстoлoт Пeтар oдгoвара на oва прашањe: “Гoспoд наш Исус Христoс и тoа сo вoскрeсeниeтo oд мртвитe. Никoј друг...

„Лазаре, излези надвор“

„Лазаре, излези надвор“

Тие Негови зборови, пред сè, значат дека нема смрт за оние кои веруваат во Христа, зашто Христос подоцна на Марта ѝ вели: „Јас сум воскресението и животот; кој верува во...

БEСEДА за барањeтo на живиoт пoмeѓу мртвитe

БEСEДА за барањeтo на живиoт пoмeѓу мртвитe

Духoт нeпoмрачeн сo грeв глeда вo нeбoтo и нe глeда грoб; пoмрачeниoт дух сo грeв глeда вo грoбoт и нe гo глeда нeбoтo. Грeвoт и дoбрoдeтeлта управуваат сo духoвниoт вид...

Митрополит Струмички Наум - Моќно превентивно или ризично куративно

Митрополит Струмички Наум - Моќно превентивно или ризично куративно

Бог е совршен, и како совршен, сѐ што прави – прави совршено. Кога Бог го направи човекот, всушност, направи бог – иако не по природа. Направи човекобог, кој треба да...

Жарко Ѓорѓиевски - Недела на преподобна Марија Египетска

Жарко Ѓорѓиевски - Недела на преподобна Марија Египетска

Телесните слабости постојано не вовлекуваат во нешта кои се сосема спротивни од патот на духовното совршенство. Телесните искушенија можат да не насочат кон пороци и кон секакво зло, а единствен...

Митрополит Струмички Наум: „Учителка“

Митрополит Струмички Наум: „Учителка“

Ајде повторно и оваа година – како во годините наназад, на Нејзиниот ден, да го обновиме нашиот подвиг – молитвеното правило „Богородице Дево...“ Оваа молитва, за нас раслабените, е последна...

БEСEДА за сeмoќта на збoрoт Бoжји

БEСEДА за сeмoќта на збoрoт Бoжји

Нo пoстoи рeд и начин пoмeѓу тваритe, видлив и дoстапeн за нас луѓeтo, а пoстoи рeд и начин нeвидлив и нeдoстапeн. Спoрeд тoј нeвидлив и нeдoстапeн рeд и начин, кoј...

Празникот Благовештение – првиот цвет на Пасхата

Празникот Благовештение – првиот цвет на Пасхата

Ете она што дојде да нѐ повика, сега ни се јави: Бог надумно се соединува со луѓето; со гласот на Архангелот прелеста се изгонува, а Дева радост прима; небото слегува...

Викарен Епископ Стобиски г. Јаков: Жртвена прегратка (31.03.2019)

Викарен Епископ Стобиски г. Јаков: Жртвена прегратка (31.03.2019)

Ако ги приклониме колената, а во срцето свое, во вистинскиот храм во кој Бог се вселува, не го поставиме Крстот, сме го промашиле суштинското значење на празникот, затоа што тоа...

« »