логоFacebookTwitterYouTubeeMail


 

(Τι κακά κάνουν οι Χριστιανοί στις απόκριες. Αγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης)

 Кој би можел да ги раскаже безредијата, што ги прават христијаните во текот на велигденските поклади, па и на островите? Навистина, би можел да каже некој, дека тогаш сите христијани се демонизирани, бидејќи играат, свират, пеат несовесно, а меѓу нив најбројни се старите луѓе.

И, оној којшто не игра и не пее, се смета за луд, бидејќи мажите облекуваат женски облеки и жените машка; зашто секој се облекува со разни облеки и маски, општо познати како сурати. Тогаш нема разлика меѓу денот и ноќта, бидејќи цел ден и цела ноќ се трошат во ора и маскирање; тогаш не се разликуваат лаиците од клириците и освештените, бидејќи сите подеднакво прават безредие. Тогаш, такаречено, торжествува похотливоста, празнува развратот, се радува пијанството, се весели уживањето и заблудата, танцува ѓаволот со десет марами и со него танцува и сето мноштво демони; бидејќи добивката која ја губат на поклади, не можат да ја стекнат во целата година. Тагува добродетелта, загрижена е целомудреноста, безутешно плаче христијанската чесност и благопоредок, протеран е стравот Божји и стравот од пеколот и судот; Христос жали, и плачат сите ангели и праведници.

Па и кој не би плачел? И кој не би пролеал срдечни солзи, гледајќи ги развратот и безумноста на овие христијани? Тие се толку безумни, што наместо да стекнат полза од постот во Великата Четириесетница, повеќе добиваат штета од покладите, и, за да добијат едно, губат сто. И овие злочестивци прават како безумните трговци, кои итаат по загуба, а не по добивка, бидејќи неспоредливо поголема е штетата која ја добиваат на поклади, отколку ползата што ја добиваат од Четириесетницата што доаѓа. Милостив, милостив, милостив да биде Бог. Барем Он да ги просветли светите архиереи и духовници и учители да ги спречат овие зла со одлачувања (од Причест) и епитимии, како што одредува и 62 канон од Шестиот Вселенски собор.

 

Канон 62 од Шестиот Вселенски собор

/За (паганските) календи, и боти, и брумалии/[1]

Таканаречените календи, и таканаречената бота, и наречените брумалии, и панаѓурот што се одржува во првиот (ден) од месецот март, сакаме сето тоа целосно да се оттргне од живеењето на верниците. Исто така ги отфрламе и јавните женски танцувања, кои можат да нанесат многу штета и расипување, а уште и, во името на лажно наречените кај Елините (паганите) богови, машки и женски танцувања и обреди, кои се случуваат по некој стар обичај, туѓ на христијанското живеење, одредувајќи ниеден човек да не облекува женска облека, ниту жена да облекува облека која им доликува на мажи[2]. Исто така да не играат со маски комични или сатирични или трагични маскаради, ниту да го призиваат името на гнасниот Дионис (Бахус) кога се гази грозјето во каци, ниту да се предизвикува смеење кога виното се лие во бочви, правејќи го од незнаење или од суета она што е демонска прелест[3]. Оние, пак, кои иако добро запознаени со ова, ќе се дрзнат отсега (па натаму) да прават нешто од гореспомнатото, заповедаме за таквите: ако се клирици, да бидат расчинети; а ако се лаици, да бидат одлачени. (Трул. 24, 51, 65; Лаод. 54; Гангр. 13; Карт. 15, 45, 63)

 Изворник: „Χρηστοήθεια των Χριστιανών“,

Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Λόγος Β’,

Μεταφραστής: Βενέδικτος Ιερομόναχος Αγιορείτης,

Εκδότης: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου

Νέα Σκήτη Αγίου Όρους, Έτος

[1] Свештени канони на Светата Православна Црква, издание на Повардарската епархија, Велес 2011.

[2] Бог уште во Стариот Завет јасно го забранил: „Жена не треба да носи машка облека, и маж не треба да се облекува во женска облека: секој, што го прави тоа, одвратен е пред Господа, твојот Бог“ (5. Мој. 22, 5). Гангрскиот помесен собор (канон 13) не дозволува ни заради подвиг (т.е. аскетско прикривање) жена да носи машка облека. (Денес речиси насекаде во Црквите гледаме потполно игнорирање на овој канон, или од човекољубие се срамиме на верната жена, која доаѓа во храмот пред лицето Божјо, барем да ì обрнеме внимание на ова противење на Божјото и Светоотечко слово и заповед, бидејќи верната жена би го послушала гласот на Пастирот).

[3] Канонот го дополнува 24 канон Трулски (види и 51 канон, како и Лаодикискиот 54). – Синопсисот на Стефан Ефески на овој канон гласи: „Да се оттргнат од христијанскиот живот ботите, и календите, и брумалиите, и танцувањата за боговите, и комичните и сатиричните и трагичните маскаради, и призивања на Дионис при гроздобер, и засмејувањето над садовите (кога се точи вино). Оние кои по овој канон ќе останат упорни, одговорни се“. – Календите се пагански прослави во првите денови од месецот (првите десет дена се нарекуват календи, вторите 10 се викаат нони, а третите 10 иди). Боти се празник во чест на богот Пан, заштитникот на стадата; брумалиите се во чест на Дионис, богот на виното (Брумос бил назив на Дионис, богот на опивањето. (На овие во сè слични се подоцнежните, и денешни, карневали). – Валсамон наведува дека некаде селаните во Византија, при газењето на грозјето и точењето вино, наместо паганското смеење, ја кажувале молитвата: Господи, помилуј! – Како што рековме, борбата со паганството трае во самиот човек во текот на животот, бидејќи паганството е всушност покорување на ниските уживања и страсти, а кон тоа е склон стариот човек во нас, додека во крстовоскресното сораспнување и совоскресение со Христа не се роди нов, боголик, добротољубив човек (Гал. 4, 8-10. 18-19; Ефес. 4, 17-24), кому подвизите за христолика добродетел му се радост, а страстите и ниските задоволства горчина и одвратност. Затоа христијанскиот живот не е розова и сентиментална романтика „на телото и крвта“, туку сеживотна крсновоскресна борба и подвиг (Рим. 6, 3-8), живеење и одење по Духот и во плодовите на Духот Божји („вера, љубов, долготрпение, воздржување, мир и радост“) и духот човечки богокопнежлив, а не страстољубив и себељубив (Галат. 5, 16-25). Православното подвижништво, како благодатна аскетика, не е борба против богодадената човечка природа, ни душа, ни тело, туку против противпрородниот грев и душегубните и телоубиствени страсти („παρα φυσιν = пара-физички“, како што велат Светите Отци, а не „κατα φυσιν = по природа“; и исто така светоотечкото слово: „Не сме телоубијци, туку страстоубијци“). Кон ова придонесуваат Светите Канони како црковен терапевтски начин и метод на лечење на сите кои сакаат да Му веруваат на Христа, и според Него да живеат, за вечен живот (а не за минливо живуркање).

 

Извор: Ортодоксија и ортопраксија

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 405
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

БEСEДА за расудувањe пo тeлoтo и пo духoт

БEСEДА за расудувањe пo тeлoтo и пo духoт

Така им рeкoл Сeзнајниoт Гoспoд на Eврeитe: “Виe судитe пo тeлo”, бидeјќи тиe фатилe вo прeљуба eдна жeна и сакалe да ја камeнуваат заради тeлeсниoт грeв. Нo Гoспoд ја сoглeдал...

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

За големото мнозинство на верни луѓе Великиот Пост - тоа, пред се, е кратката молитва, позната под името молитва на Ефрем Сирин, еден од источните христијански учители од ИВ век...

Месопусна недела: Страшниот суд

Месопусна недела: Страшниот суд

Христијанската љубов е „возможна невозможност“ да се види Христос во секој човек, кој и да е, човекот што Бог, по Својата вечна и тајна промисла, решил да го воведе во...

 о. Горан Стојчевски:  МАЈЧИНСКАТА ЉУБОВ И СИНОВСКИОТ ОДНОС

о. Горан Стојчевски: МАЈЧИНСКАТА ЉУБОВ И СИНОВСКИОТ ОДНОС

Во Светото Евангелие, како и на фреските и иконите што ги доловуваат сите искупителни и спасителни моменти од сведоштвото на Богочовекот, преку кои човекот и светот се спасени, наидуваме и...

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Кога го слушаме Евангелието за блудниот син најголем проблем е што го поврзуваме со други луѓе а не со самите нас.Така секогаш се сеќаваме на некој мал човек што прокоцкал...

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Но да си споменеме и дека има браќа (како братот од денешната парабола) кои ќе стојат на вратата и ќе роптаат кон таткото зошто нè примил и кои ќе се...

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Да дојдеш на себеси е да видиш дека без Бог си гол и бос, и дека без Бог си никој и ништо, и дека без Бог си ветер и магла,...

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

 Бог и Отец на секого од нас подеднакво, без збор и без услов, ни ја дава полнотата на Својата благодат. Од нас самите, од нашата слободна волја зависи како ќе...

Св.  Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Св. Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Ќе настане глад - рекол Пророкот, оплакувајќи го Ерусалим - но не глад за леб и вода, туку чулен глад за словото Божје (Ам. 8, 11). Глад, тоа е состојба...

« »