логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 




Прашањето е дискутабилно, зашто постојат многу верници кои се повикуваат на овој контекст, свесно или несвесно.
Од типот:
„Јас сум подолго во верата од тебе, па повеќе знам!“
 или „Кога јас станав побожен ти се немаш ни родено!“
или:  
„Зошто ти мене ме учиш, кога јас сум повоцрковен од тебе!“ итн. 

Како секогаш да постои некоја блага или груба резервираност кон оние кои штотуку стапуваат на Литургиското тло, а оние кои веќе долго стојат во верата некако надмено се однесуваат кон оние кои доаѓаат.

Да не е тоа зависта на оној братот на блудниот син во Евангелието?
Со други зборови, како тоа изгледа од Божја перспектива?

Знаеме дека во Евангелието се спомнуваат два момента: работниците кои доаѓаат на работа во различно време (што ја претставува оваа наша историска сцена) и моментот на Страшниот (есхатолошкиот) Суд, кога Бог им говори:
„Не ве познавам!“ на оние кои Му говорат:
„Зарем во Твое име не го правевме тоа и тоа!“?

Духовниот стаж НЕ постои , зашто Литургијата СЕКОГАШ претставува нов настан...
Дали пред Господа е „подуховен“ оној којшто е во Црквата 10 години, од оној којшто е една година во Црквата...
Или важно е обајцата де се во Црквата...
И на кој тас „се мери“ духовноста... Имаме актуелни примери...

Постојат луѓе кои се од поодамна во Црквата, но тоа не ги спречува да проповедаат некакви квази-православни учења... а ги имаме и оние кои се од вчера во Црквата и се благодатно осветени и не подлегнуваат на разни девијантни (про)толкувања...

Верата и знаењето се нераздвојни категории, за што сведочи и евангелистот Јован:
„И ние поверувавме и познавме дека ти си Христос Син на живиот Бог“...

Верата се идентификува со познанието, со желбата со Познаниот да бидеме во дијалектички однос. Станува збор за познание „во Духот“, за продлабочување на содржината на животот, мислењето, движењето, поимите.

Животот „во Духот“ добива едно ново значење, можност присутноста Божја и вистината за Бог да стане сигурност која претставува „отворање“ на Вистинскиот  Бог кон нас и поместување на границите на нашата конечност кон Бога во ненаметливи извесности.

Она што мене ме буни е обидот благодатта Божја да се ограничи со време, односно сомнежот во Волјата Божја, со Духот, во синергија со нашата слободна волја, во миг да ја преобрази сецелата наша Личност... (Дела Апостолски 22).

Можеме да зборуваме за растење во Духот, но тесноградото наметнување на сопствениот „стаж“ не може да опстане внатре во безграничните граници на Црквата...

Не е мал бројот на примерите кои тоа го потврдуваат... Имаме и примери кадешто луѓето кои се 20 години „во“ Црквата и понатаму  не гледаат подалеку од сопствената гревоцентричност и самопофалба... додека оној којшто има помал „стаж“, сообразно со зборовите Господови,
„станува и оди“, уподобувајќи се на убавината на Христовото Преображение.

 Подготви: М. Даниловска

 http://upodobljavanje.wordpress.com/

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 652
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Повторување (30.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Повторување (30.05.2020)

За неделата на Светите отци од Првиот Вселенски Собор имав намера да пишувам за молитвата што ги опфаќа сите луѓе и секој човек што конкретно страда, ама за кого... Денешните...

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

« »