логоFacebookTwitterYouTubeeMail

255111-p

На 22 декември, 2016 г., во соборниот храм на Христос Спасителот во Москва, Патријархот Московски Кирил чиноналачствуваше на опелото над амбасадорот на Руската Федерација во Турција, Андреј Генадјевич Карлов, убиен од терорист на 19 декември, во Анкара, соопштува Патриархия.ru.

Граѓанската церемонија на збогувањето се состоеше во зградата на Министерството за надворешни работи на Смоленскиот плоштад. Меѓу другите, на траурната церемонија присуствуваше и Претседателот на Руската Федерација, В. В. Путин. Главата на државата на А. Г. Карлов, посмртно му го присвои називот Херој на Русија. После завршувањето на граѓанската церемонија, телото беше превезено во Храмот на Христос Спасителот.

Пред почетокот на чинот на опелото, Светејшиот Патријарх Кирил одржа проповед, посветена на споменот на Андреј Карлов:
„Пред да ја започнеме заупокојната служба, опелото, би сакал да ги споделам моите мисли за тоа што се случи, и за личноста на Андреј Генадјевич.

255112-p


Господ промислил да се сретнам со него во многу необични околности и по еден многу необичен повод. При негово непосредно учество, во тесни меѓусебни врски со нашата Црква, во градот Пхенјан, кој е главен град на Корејската Народно-Демократска Република [Северна Кореја], беше изграден православен храм. Тоа е првиот, и засега единствениот христијански храм, изграден во поново време во таа земја.

На изградбата на храмот ѝ претходеше многу работа, и Андреј Генадјевич беше човекот, кој целосно се предаде на тој труд. Имено при неговото непосредно учество, изградбата прекрасно се заврши, од мене беа ракоположени двајца корејски свештеници, и беше организиран парохиски живот.
Кога го напуштав Пхенјан после осветувањето на храмот, многумина претпоставија, дека тој настан има повеќе политичка, протоколарна смисла, отколку вистински пастирска и духовна. Секако, сè зависеше од тоа, што ќе се случи во иднина со таа парохија. Ако таа стане место на исклучиво протоколарни торжества, тоа не би било храм во вистинска смисла на зборот. Јас му кажав за тоа на Андреј Генадјевич, на што тој одговори, според неговите длабоки, религиозни убедувања, како и убедувањата на неговата сопруга и многу други соработници на руската амбасада во Пхенјан, дека тој храм, под секакви околности ќе биде место на молитва.

Интересно е тоа, што една од првите богослужби во тој храм беше Светата Тајна Венчание на господинот амбасадор со неговата сопруга. Сето тоа не можеше да не остави голем впечаток на властите во Кореја, на општеството, на оние, на кои им беше достапна таа информација. И парохијата почна да живее.

Дури и ништо друго да не направеше Андреј Генадјевич, самиот факт за создавањето на православна парохија во Пхенјан и неговата поддршка, веќе би имале историско значење. Но, уште колку многу други работи направи! Ние се среќававме со него уште многу пати – конкретно, и во врска со моите патувања во Турција, и знам колку блиску до срцето ја примаше поддршката на руските православни верници, кои живеат во Турција, и колку се стремеше да се изгради православен храм во Анкара. Убеден сум, дека ќе го постигнеше тоа и храмот ќе се изградеше…

Зошто ставам акцент на изградбата на храмовите? Затоа што тоа сведочи за починатиот, како човек со многу широки погледи на животот. Тој не беше строг, државен специјалист, тој не работеше исклучиво само во рамките на службените инструкции. Тој јасно знаеше, што е потребно, за односите на Русија со другите земји да ја вклучуваат во себе, меѓу другото, и духовната сфера. Му благодарам на починатиот, на неговата сопруга, на сите оние, кои работеа со него, за тој поглед, за сфаќањето на смислата на меѓудржавните односи, или поточно кажано, односите меѓу народите, меѓу луѓето, кои реално се оплодотворуваат преку духовниот живот.

255113-p


Животот на Андреј Генадјевич заврши трагично. Тој ќе влезе во историјата на нашата Татковина како амбасадор на Русија, кој загина на бојното поле. Такви има многу малку. Тој ќе остане меѓу тие херои засекогаш во историјата на нашиот народ, и во таа смисла, во човечките животни категории, неговиот крај го направи бесмртен.

Но, постои уште една категорија – категоријата на вечниот живот, каде што не постои смрт. И она што е трагично за нас, кои сега го опкружуваме гробот на Андреј Генадјевич, не претставува трагедија за вечниот Бог, како што не претставува трагедија ни за него самиот, затоа што неговата бесмртна душа сега е исто така со нас. Таа душа, веќе е во другиот свет, за кого речиси ништо не знаеме, но точно знаеме, дека тој свет постои. А доколку не би било така, би се изгубила смислата на човечкиот живот. Андреј Генадјевич многу добро знаеше, што значи верата во бесмртноста, и можеби, токму благодарение на тоа сфаќање, тој успеа да постигне толку многу во неговата професионална дејност.

Да се помолиме за упокојување на неговата душа, Господ да му ги прости сите волни и неволни прегрешенија, зашто нема човек, кој не направил никаков грев. Веруваме, дека по нашите молитви, и особено, преку својата маченичка смрт, Андреј Генадјевич ќе влезе во Божественото царство на славата и на него ќе се излие милоста на милосрдниот Бог. Нека нашите молитви за него, не бидат само во овој ден, кога се збогуваме со него и го испраќаме на неговиот последен пат, но молитвениот спомен за него да се зачува во нашиот народ уште многу години“.

Во богослужбата учествуваа: Митрополитот Санкт-Петербуршски г. Владимир, претседателот на Одделот за надворешни црковни врски на МП, митрополитот Волоколамски Иларион, Архиепископот Солнечногорски Сергиј, Раководителот на Управата на МП за задгранични организации, епископот Богородски Антониј, секретарот на Патријархот за г. Москва, протоереј Владимир Диваков, старешината на Храмот на Христос Спасителот, протоереј Михаил Рјазанцев, заменик претседателот на ОВЦС МП протоереј Николај Балашов, и духовенство од г. Москва.
Заедно се молеа и соработници од Министерството за надворешни работи, роднините на А. Г. Карлов, клирици на градот Москва.

Господ да го упокои, и да му подари Царство Небесно +

Извор: http://www.pravoslavie.ru/99674.html

Преземено од: http://www.pppe.mk/2016/%d1%80%d1%83%d1%81%d0%ba%d0%b8%d0%be%d1%82-%d0%bf%d0%b0%d1%82%d1%80%d0%b8%d1%98%d0%b0%d1%80%d1%85-%d0%b3%d0%be-%d0%be%d1%82%d1%81%d0%bb%d1%83%d0%b6%d0%b8-%d0%be%d0%bf%d0%b5%d0%bb%d0%be%d1%82%d0%be/#more-10383

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 12, 2019

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот, страстите и себичната волја) на Крстот и Гробот Христов за да можат да воскреснат со Него и „да одат во обновеноста на животот“ (Рим. 6, 4).Ова е дејството на покајанието…
Ноември 09, 2019
st-demetrius

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ Бог со сето свое срце и душа, па веднаш по враќањето од царската престолнина почнал јавно да проповеда и својот народ да го одвраќа од многубоштвото, водејќи го така кон…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 139
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Митрополит Струмички Наум - Последна надеж за спасение

Ное 04, 2019 Беседи 97
Uspenie.Bogorodica.jpg
Она нѐ научи Кој Е смислата на нашиот живот. Она нѐ научи Кој Е вистинска љубов. Она нѐ…

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Окт 28, 2019 Беседи 232
7.Vselenski.sobor
Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

Грeвoт избeзумува, грeвoт oбeзглавува. Чoвeк пoтoнат вo грeвoви и вo пoрoци сличeн e на кoкoшка, чија глава e oтсeчeна, та умирајќи грчeвитo прeта и скoка ваму-таму. Цeлиoт нeзнабoжeчки свeт прeд...

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Такви луѓе во Христово време имало многу, но и денес не се малку. Тие малку се интересираат за Евангелието, или, пак, и воопшто не се интересираат, а некои се дури...

Два приода кон слободата

Два приода кон слободата

Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа...

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Во трњето кое го уништува Словото на Божествената вистина, освен богатството, насладите и животните грижи (Лк. 8,14), во нашето време треба ги видиме и различните лажни учења кои ги шират...

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

И ние, кои го носиме името христијани, кои живееме со верата на мачениците – сме сведоци за Христа. Некои, можеби, со право, ќе се запрашаат – па како можеме ние...

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

Така пoстапувал и св. Авeркиј. Кoга видeл мнoгу нарoд вo маки и вo бoлeсти, тoј клeкнал на eднo мeстo и сe пoмoлил на Бoга, да oтвoри тoпла и лeкoвита вoда...

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Кога ќе се очисти садот на душата, тогаш сам по себе ќе биде исполнет од благодатта Божја. Од послушанието се раѓа молитвата, а од молитвата – теологијата.

Митрополит Струмички Наум:  Зошто пишувам?

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто напишано. На крај, нашето заедничко давање, нашиот заеднички опит преточен и во слово, е...

« »