логоFacebookTwitterYouTubeeMail

1. Пристапете сите народи, поколенија и родови, сите возрасти и чинови, за со радост да го празнуваме денот на раѓањето на Радоста на сиот свет. Ако паганите со исклучителни почести ги прославуваат родендените на демоните коишто со лаги и измислици го поматиле нивното расудување и ја замрачиле вистината, принесувајќи им, соодветно на славењето, подароци, а на сличен начин ги прославуваат родендените на своите цареви коишто целиот живот ги измачувале, колку ли тогаш треба ние повеќе да го почитуваме роденденот на Богородица, преку која сиот човечки род се исправил, а жалоста на прамајката Ева се претворила во радост?! Прамајката Ева ја слушнала одлуката на Бога:„Со болки ќе раѓаш деца“, а Оваа: „Радувај се, благодатна“. Онаа: „Ќе бидеш под власта на мажот твој“, а Оваа: „Господ е со тебе!“. Но, што друго, ако не слово, да ì принесеме на Мајката на Словото? Нека сето создание се собере на духовна гозба и нека го прослави најсвештениот пород на Ана, којашто на светот му ја роди неотуѓивата ризница на добра. Преку неа Творецот, очовечувајќи се, го препороди созданието на подобро. Ако човек, кој е дел и на духовниот и на материјалниот свет, го поврзува преку себе видливото и невидливото создание, тогаш творечкото Слово Божјо, соединувајќи се со човековата природа, се соединува и со сето создание. Затоа, да го празнуваме денес прекратувањето на човечката неплодност, зашто со тоа се прекрати, за нас, недостигот на добрата.

2. Зошто девствената Марија се родила од нероткиња? Затоа што требало на единствената новост под сонцето, на главното меѓу чудата, да му се втемели пат преку други чуда, постепено одејќи од помалото кон поголемото. Постои и друга причина, многу повозвишена и побожествена: природата, победена со благодатта, треперела, не осмелувајќи се да ја испревари. Кога требало Богородица Дева да се роди од Ана, природата не се осмелила да плодоноси пред благодатта, туку и понатаму бесплодувала, сè додека благодатта не го родила својот плод. Требало онаа, којашто ќе Го роди Родениот пред секоја твар ... и преку Кого сè постои, да биде првородена.   

О, блажени сопружници, Јоакиме и Ана! Севкупното создание ви должи благодарност, зашто преку вас и тоа му принесе на Творецот дар над секој дар – Свештена Мајка, единствена достојна на Создателот. О, најблажени бедра Јоакимови, од кои истече најчистото семе! О, преславна утробо на Ана, во која малку по малку растеше, се формираше и се роди најсветиот плод! О, материце, којашто го носеше одушевеното небо, пошироко од небесниот простор! О, гумно, коешто содржеше стогови живототворен леб! Самиот Христос вели: „Ако зрното пченично, што паднало на земја, не умре, останува само“. О, гради, коишто ја одгледавте Хранителката на Хранителот на светот! О, чуда над чудата и убавино над убавините! Требало преку чуда да се подготви патот на неискажливото и снисходливо воплотување Божјо.

Како да продолжам понатаму? Мојот ум се поматува: час стравот, час желбата да говорам се испреплетуваат во мене; срцето ми трепери, јазикот ми се врза; не можам да ја искажам радоста; ме надвладеа возвишеноста на чудата, но желбата да беседам ме поттикнува. Та нека победи оваа желба, нека отстапи стравот и нека запее лирата на Духот: „Нека се развесели небото и да се возрадува земјата“.

3. Денес се отвораат вратите на бесплодноста и се појавуваат божествени и девствени двери од кои и низ кои, Суштиот над сите Бог, телесно влегува во светот, како што вели Павле, восхитен од неискажливите зборови. Денес преку пенушката на Јесеев израсна жезол на кој за сиот свет процути богоипостасниот цвет. Денес од земната природа на земјата го устрои небото Оној Кој некогаш, во древноста, од водата го создал и го извишил сводот. Навистина, ова небо е многу побожествено и почудесно од она првото, зашто Оној, Кој на тварното небо го поставил сонцето, Самиот, како Сонце на правдата, блеснува од него. 

...

Bogorodica1Rozdestvo.jpg5. О, блажени и најнепорочни сопружници, Јоакиме и Ана! Станавте познати по плодот на вашите утроби, како што рекол Господ: ќе ги познаете по нивните плодови. Вие поживеавте живот угоден на Бога и достоен на Родената од вас. Живеејќи чисто и свето, ја родивте ризницата на девственоста – до раѓањето дева, во раѓањето Дева, и по раѓањето Дева; единствена Дева и Приснодева – единствена и по ум, и по душа и по тело, секогаш дејствувачка. Требаше Дева да израсне од чистота (Јоаким иАна), и телесно да ја роди Единствената, Единородена Светлина, по благоволение на бестелесно Родениот: не Светлината што се раѓа, туку Оној Кој од вечноста се Раѓа од Светлината, Оној чија што роденост е ипостасно својство.

О, на какви сè чуда, и на кави сојузи стана ковач тоа Девојче! Таа е пород на неплодноста; девство коештоо раѓа; преку неа се соединува Божеството и човештвото, страста и бестрасноста, животот и смртта, за во секој случај полошото да биде победено од подоброто. И сето тоа заради моето спасение, Владико; Ти толку ме засака, што моето спасение не го изврши преку ангели или некоја друга твар, туку, како и создавањето, така и моето ново создавање го изврши лично. Затоа ќе го поведам орото, ќе те фалам, ќе се радувам, ќе се вратам на изворот на чудата и, презаситувајќи се од потоците на веселост, повторно ќе ја затреперам струната на лирата на Светиот Дух и ќе ја пеам божествената химна на Раѓањето на Дева.

О, најчист пару на разумни грлици, Јоакиме и Ана! Вие, запазувајќи го природниот закон  на чистота, бевте удостоени со натприроден дар – на светот му ја родивте Онаа која не знае за маж – Мајката Божја. Вие, живеејќи во човечка природа побожно и праведно, сега ја родивте Ќерката повозвишена од ангели, која господари над ангелите. О, Ќерко, најубава и најслатка. О, крину израснат меѓу трњето, од најблагородниот и најцарствениот Давидов корен! Преку тебе царството се збогати со свештенство. Преку тебе е извршена промена на законот и се откри духот кој беше прикриен зад зборови кога достоинството на свештенството премна од Левиево на Давидово колено. О, трендафилу израснат меѓу трњето јудејско, којшто сè исполни со божествено благоухание! О, ќерко Адамова и Мајко Божја!



Блажени се бедрата и утробата од коишто си се родила. Блажени се рацете што те носеле и усните што со чистота те целивале – само усните на твоите родители – за во сè и секогаш да останеш Дева.

 

Подготви: д-р Драган Михајловиќ

 Друго:

Свети Јован Дамаскин

 Рождество на Пресвета Богородица

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1094
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1661
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1095
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА  за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »