логоFacebookTwitterYouTubeeMail


manastir.Halkidiki8.jpg
Бидејќи поедини личности ќе запрашаат: зошто Бог допушта да се мачат во искушенија, клевети и друго, праведните луѓе како човекот Божји хаџи Георгиј, кој имал чиста душа уште како мало дете, сметав за добро да го напишам она што го чувствувам.
 Се разбира, судовите Божји се недостижни, но по мое мислење, едно од нивните можни значења, може да биде и ова. Кога Бог не би ги допуштил клеветите  на поедините праведници, како би можеле да се оправдаат поедини виновници, кои не можат да ја поднесат одговорноста од егоизмот? Земјата им е тесна, а демоните само бараат погодно време да ги фрлат во очај, да си наштетат себеси и да го достигнат пеколот.
 Меѓутоа, да не би настрадала некоја слаба душа, големата љубов Божја дозволува да бидат неправедно осудени и клеветени и праведници, за да на крајот се покаже вистината.
 Тоа ни помага и нам да секогаш имаме добри помисли, па кога се зборува за некое зло на нашиот ближен, да се запрашаме: „ Можеби е клевета?“ Тогаш се тешат и виновниците, полека почнуваат да ја чувствуваат својата вина и ако имаат добро настроение, изобличувани од својата совест – се поправаат. Со други зборови,  понекогаш Бог го олеснува товарот на слабите виновници со клеветење на силните праведници.
 Се разбира, на оние на кои што им е сторена неправда, тие се највозљубените деца Божји. Тие сами, по мое мислење,  веруваат дека доколку и нив ги напушти Божјата благодат, и тие би биле такви виновници, дури и би се нашле во затвор, каде што би ги гризела совеста. Оние кои што неправедно страдаат го имаат во своите срца Христа на Кого што Му е сторена неправда, и затоа се радуваат во своето прогонство и во затворот како во Рајот, бидејќи каде е Христос таму е Рајот.
 Праведниците, со својата возвишена љубов прилежно се трудат во својата куќа, во Црквата Христова, бидејќи се деца Божји и не очекуваат небесна награда на основа на добрата кои што им ги направиле на своите ближни.
 Ако човекот добро би ја испитал душевната корист и внатрешната радост која што се чувствува во овој живот од едно мало добро сторено на нашиот ближен, би го молел да го прими ( тоа добро) и уште би му бил благодарен. Бидејќи преобразбата која што ја чувствува душата и радоста што ја чувствува срцето на милостивиот човек, дури и од едно парче леб доделени на еден сиромав, не може да му го пружи ни најголемиот кардиолог, макар и да му плати со вреќа пари. Како што таквата радост, исто така, ја чувствуваат душите на ревносните христијани кои бдејат, се молат и постат, а сето тоа не может да го поимаат оние кои јадат што сакаат, пијат вино и други освежувачки пијалоци.
 И како што веќе реков, децата Божји не работат заради небесната плата, ниту заради духовната радост на овој живот; тие не добиваат плата од Отецот, бидејќи се што е на Отецот е и нивно. Друго е прашањето кои божествени дарови Бог, како добар Отец, ќе им ги дарува и во овој живот и во вечноста.
 Оние кои се трудат за плата се наемници; оние кои што го одбегнуваат гревот за да не бидат осудени тоа го прават исто така заради свои интереси. И тоа е добро, но не е благородно;  после толку голема жртва која што ја поднесе Христос за да не спаси.

 Таков вид на љубов спрема Христа чувствувале светите Отци на нашата Црква, но за жал, многу од нас имаат ефтина љубов, бидејќи таквата љубов оди до границата до каде што не подлежи на осуда. Таквата љубов е испреплетена со неверие. Односно, ќе ги вкусиме работите на овој свет до границата до која нема да бидеме осудени во овој живот, но да не бидеме лишени од Рајот.
 Ако Христос би не рекол: Деца мои, Рајот се наполни, и немам место да ве примам, поедини од нас дрско би му рекле на Христа: Зошто тоа порано не ни го кажа? Други би побрзале, не чекајќи ни малку, да грабнат уште некоја минута да се развеселат, не сакајќи ни да чујат за Христа.
 Меѓутоа, верните деца Христови би Му рекле со набожност: Не се жалости ни малку за нас, само нека Рајот е наполнет, тоа нас ни причинува голема радост, како и ние да се наоѓаме во него. И би наставиле и понатаму со своите усрдни подвизи со радост како и порано, поради Оној кого што Го возљубиле со чиста љубов. А Христос Кој што сиот е Љубов, ќе се нагости во нивните чисти срца, како што се нагостил во чистото тело  на Чистата Дева.
 Вакви случаеви, каков што е случајот со хаџи Георгиј, во кои што Бог дозволува да страдаат праведниците, силни по дух, да го кренат товарот на слабите виновници и така да помогнат на своите ближни, се разбира, ретки се. Баш за такви случаеви, можеме да кажеме дека се по Божјо допуштање, но не и тогаш кога самите даваме повод за искушение, отстапувајќи му простор на лукавиот. Тогаш стапува на сила духовниот закон бидејќи секој кој себеси се возвишува ќе се понизи (Лука 18, 14).
 По мое мислење духовниот закон дејствува на следниот начин:
 Колку повеќе отфрлуваме некоја работа, со толку поголема брзина таа паѓа, привлечена од земјината тежа и се распрснува ( законот на физиката). Колку некој се воздигнува, сразмерно со висината на неговата гордост ќе биде и неговиот духовен пад. Единствено доколку неговата гордостја поминала човечката мерка и ја дотигнала демонската – тогаш не подлежат на духовниот закон во овој живот, туку важи она апостолското: А злите луѓе и опсенарите, ќе напредуваат од злото нагоре, лажејќи и лажејќи се (2Тим. 3, 13). Меѓутоа, доколку човекот веднаш ја сфати величината на својата гордост и смирено побара прошка од Бога, веднаш милостивите раце Божји радосно го примаат и нежно го спуштаат, така да неговиот пад не биде видлив, бидејќи претходела срдечна скрушеност и покајание кое што го пројавил.
 Истото се случува и со оној кој што посегнал по нож: кога искрено, со болка ќе се покае, добриот Бог не допушта да му биде возвратено со нож овде, бидејќи срцето на покајаниот човек страда. Тогаш Бог, како нежен Отец му става балсам на болното срце, Својата Божја утеха.
 Ако пак, самиот човек кој што погрешил упорно бара од Бога да биде казнен во овој живот за својот престап, а Бог како добар му опростил и го ослободил од духовните закони, Он му ја исполнува таа усрдна молба, но и му подготвува неовенлив венец небесен.
 

Исто така, оној кој ги исполнува заповедите Божји,  а како дар од Бога бара да биде осуден за гревовите на своите ближни или да ја земе на себе болеста на својот ближен, станува роднина на Христа, Кој што бива многу допрен од оваа возвишена љубов на Своето дете.
 Покрај тоа што Бог му дава благодат да ги зема гревовите на другите врз себе, Он допушта и искушенија во неговиот живот, по неговата усрдна молба. Во исто време му подготвува и дијамантски венец на Маченик, бидејќи многу луѓе го осудуваат на основа на својот суд – гледајќи на она надворешно, мислејќе деа Бог го казнува заради своите гревови, додека тој целиот станал како молња од љубов кон ближните, како подржувач на Христа.

 Меѓу недостижните судови Божји го наоѓаме и овој, сличен на оние кои ги среќаваме кај Пророците и Светите, како и кај ијлада други примери, и што е чудно, и Самиот Бог се менува, кога се менува човекот.
 Понатаму, духовните закони се разликуваат од природните,  бидејќи духовниот закон подразбира сострадалност, и човекот тука има работа со својот Создател, многусожалливиот Бог.
 Кога, немирното дете изобличувано од својата совест дојде на себе, тогаш неговиот Отец со љубов го милува и теши. Отецот своите деца ги воспитува од љубов, со цел да дојдат на себе си  и му пријдат поблизу, а не од злоба; ниту пак е покренат на тоа од законската праведност, туку од божествената доброта, заради доброто на своите деца, да би се спасиле и би го наследиле Неговото небесно наследство.

+++

Добриот Бог нека ги упокои и душите на сите побожни старци кои во своето чисто сеќавање ги сочувале многуте работи поврзани за подвижничкиот живот на преподобниот Отец, а чиишто очи солзеа дури го изговараа името на хаџи Георгиј.
 Исто така, нека Бог ги упокои и душите на сите побожни Грци и Руси, поклоници кои и самите сочувале белешки за преподобниот Отец, кои усрдно водеа добра војна во бавчата на Пресвета Богородица, а кои тогаш во своите христијански  часописи ги објавувале нивните духовни херојски подвизи, заради корист на верните.
 Христос нека ги награди и сите побожни кои помалку или повеќе, на свој начин помогнаа, како јеромонах Антониј Каруљски и други кои ми дадоа многу податоци на руски и со голем интерес го преведоа сето тоа: ѓакон Филотеј Григоријатски и господин Јован Парнанидис со своите помошници, господин Каруља.
 Исто така, и сестрите од манастирот Свети Јован Богослов, во Суротија, кои и во оваа моја книга ги исправија правописните грешки.
 Молам прошка од сите побожни читатели за сите недостатоци во мојата книга. Молете се да со посредништво на преподобниот Георгиј се поправат сите мои духовни правописни грешки, да би се спасил. Амин.

Подготви: Даниел Илиевски

Vinjeta.zakniga1.jpg

 

 

 

 

 

Друго:

 

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 658
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

 о. Горан Стојчевски: ЛИТУРГИСКИ МИГ ВО СЕКОЈДНЕВНИОТ ПОДВИГ

о. Горан Стојчевски: ЛИТУРГИСКИ МИГ ВО СЕКОЈДНЕВНИОТ ПОДВИГ

За мене е подобра видливата убавина, отколку убавината изразена во зборови, претпочитам богатство, што е во рацете, отколку богатство вообразено на сон; сакам мудрост, која не сјае на зборови, а...

Митрополит Струмички Наум: Повторување (30.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Повторување (30.05.2020)

За неделата на Светите отци од Првиот Вселенски Собор имав намера да пишувам за молитвата што ги опфаќа сите луѓе и секој човек што конкретно страда, ама за кого... Денешните...

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

« »