логоFacebookTwitterYouTubeeMail


 VSELENA.jpg

АПСОЛУТНА РЕЛАТИВНОСТ

или

МИЗЕРИЈАТА ВО СВОЕТО АПСОЛУТНО ИЗДАНИЕ

Од времето на Ајнштајн, сите нешта - освен апсолутните, се разбира - станаа релативни. Така, на пр., стана релативна тежината на гревот (оти масата – т.е., тежината, онаа на гревот – зависи од брзината со којашто напредува - се движи). Потоа, стана релативна верата, зашто таа, т.е., верата, зависи од референтниот систем од кој се мери – гледана од „нашиот“ систем има една вредност, а гледана од „друг“ или „трет“ систем, има сосема друга вредност. Па, се релативизира поимот црква (не - Црква, зашто тој поим е од оние другите, апсолутните), оти таа – црквата – не морала да биде од камен, можела и од метална конструкција да  биде. [Сиротиот пастир Ерма (или Јерма, оти е се релативно), кога сега би имал видение, би видел како ѕидарите наместо несвидни камења, при градењето црква отфрлаат метални профили и винкли]. И така, наместо да си живееме во апсолутно паднат свет, во кој нема место за релативизирање, ете, благодарение на виолинистот Алберт А., принудени сме да живееме во релативно паднат свет во кој, за утеха или за среќа, се провлекоа и некои апсолутни нешта.

На пр., о(п)стана апсолутната мизерија... Колку ова апсолутно звучи! Силно, енергично, цврсто како најцврста метална конструкција... и мизеријата ништо не може да ја релативизира. Во овој релативен свет, нема место за мала мизерија. Мизеријата ги содржи во себе сите други бедотии, долнотии, празнотии... Мизеријата не зависи од брзината со која се гради, не зависи од аголот од кој ја гледаме... таа си останува мизерија во сето свое апсолутно величие. Не зависи од тоа дали ја гледаме дење или навечер, дали ја гледаме отаде риверот или одоваде, дали ја гледаме качени на метална констуркција или од пристојно растојание – качени на камен бедем. Кога мизеријата би била макар и малку релативна, за неа би можело да се дискутира, таа би можела да се проценува, па дури би можеле и да ја менуваме... Вака, таа останува недопирливо апсолутна, неподатлива за тематски разговор.

Или, една друга апсолутност – асполутна нетрпеливост... Човек не може ни гол (фудбалски) да даде без да предизвика манифестација на апсолутна нетрпеливост од страна на поддржувачите на противничкиот табор. Не е човек ни споменик да спомене (интересно: спомен-ик – спомен-ува!), веднаш ќе се најде некој нетрпелив, кој бара сличен таков (само јунакот да бил на кобила, наместо на коњ), ама од друг вид бронза... Божем бронзата не си е бронза уште од дамнешни, нерелативистички алхемиски времиња. Е, Albertus Einsteinius, како не ти тека да создадеш теорија за релативност на реципроцитетот... Јас тебе гол, ти мене гол... Јас споменик ваму, ти споменик таму... И сите би си соживееле релативно задоволни ...

Потем, апсолутен хаос. Хаосот, инаку, е античка категорија, и значи отсуство на ред, поредок. Овој термин е создаден во времето кога владеел ред. Како ли воопшто му текнало на Елинот да го осмисли, во такви редни времиња, не ми е јасно. А тоа што хаосот дури сега се манифестира, тоа ми е јасно. (Вината за ова не можам веднаш да ја припишам на неколкупати споменатиот А. А., зашто не сум ја читал неговата „Специјална теорија на релативноста“. Можеби таму ја објаснува релативитетот на хаосот. Ех, колку би ми било полесно кога би знаел дека хаосот е релативен... вака, се плашам дека – барем овој, нашиот – станал апсолутна категорија.) Еве, неодамна бевме сведоци на апсолутен хаос: Среде старовремски град, од кој останале само ѕидини, летаа камења на сите страни, не знаеш од која страна на светот доаѓаат: од север ли, од југ ли... Не би ме зачудило ако наскоро се организира Macedoniаn Idol – Stone-фрлач. Натпреварувањето би можело да се одржи на некој од нашите артефактични локалитети, по можност со амфитеатар – заради публиката и жирито... А фрлачите би морале да фрлаат камења во два стила: античко-македонски и англосаксонски. Па, кој ќе фрли подалеку... Масата на каменот не е важна. Нели видовме дека масата е релативна работа... барем од Ајнштајна наваму.

Нешто ме прободе во мислите! А, да не е, можеби, мизеријата апсолутно релативна? Во таков случај – тешко мене. Ќе мора да го преправам текстот...

 Преминпортал-

д-р Драган Михајловиќ

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 648
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

Вo oвoј свeт на нeпрeстајнo движeњe и нeпрeстајни прoмeни, чoвeкoт, сакал или нe, мoра да бидe врабoтeн, билo сo дoбрo, билo сo злo дeлувањe. Мрзливиoт чoвeк, всушнoст, нe e врабoтeн:...

« »