логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Своевремено, мојот хрватски пријател и колега по перо, Миро Гавран, напиша комедија со ист наслов. Но тој мислеше на љубовен триаголник: во неговата комедија, една жена, која е хостеса во воз, живее истовремено во брак со Словенец и со Далматинец, зашто три дена од седмицата поминува во Словенија, а три дена во Хрватска. Комичниот заплет се должи на тоа што двајцата сопрузи не знаат еден за друг.
Јас во колумнава мислам на идеолошки, а не на љубовен триаголник. Очигледно е дека денес, кога се усвојуваат „прогресивните“ западни вредности на сите нивоа на општествениот живот, има „трет“ и во најинтимните односи меѓу сопружниците. Тој трет не е човек, туку идеологема. Тоа е – капитализмот. Или, народски кажано, „државата“. Така што може да се каже дека капитализмот станува маж на нашите жени, а државата (најчесто сведена на партија) жена на нашите мажи. И притоа, за разлика од комедијата на забуна, во која соперниците во триаголникот не знаат еден за друг, овде знаат, ама се прават дека не го гледаат третиот, со што се добива – трагикомедија.

За поимот на семејството станува збор: тоа не само што сè повеќе се менува под налетот на новите, глобализациски времиња туку како да станува и бесмислена појава. Или, ако сакате, станува збор за бракот, зашто тој обично се зема како синоним за семејството (иако постојат и хармонични безбрачни семејства). Не ми треба статистиката за да заклучам дека бракот денес изумира со брзина поголема од онаа со која изумреле диносаурусите. И дека наскоро да најдеш хармоничен брак ќе биде исто што и да најдеш жив диносаурус, а да најдеш ОДРЖЛИВ брак (еве еден бирократско-евроатлантски модерен термин) ќе биде исто како да си нашол костур од диносаурус. Сè што познавав од мојата генерација и генерациите по неа, или се разведе, или планира да се разведе, или „се крпи“ и одложува да се разведе. Што чума ќе е тоа со браковите?

Судирот меѓу западниот и источниот начин на живот, за кои се напишани стотици брилијантни книги и од источни и од западни мудреци, на теренот на семејството станува многу подраматичен одошто на теренот на општеството. На општествен терен работите се разбистрија, барем површно погледнато (каков што е впрочем, површен денес и светот): постојат „прогресивна“ и „конзервативна“ општествена тенденција. „Прогресивната“ се вика либералкапитализам или глобализам, а „конзервативната“ – национализам (под што се сведува неправедно и патриотизмот, особено на Балканот). Луѓето општествено се групираат, според сопствени убедувања, во едната или во другата група (иако често и по принуда, иако не им припаѓаат ни на едните ни на другите). И живеат. Но на теренот на семејството ситуацијата уште не е бистра: „третиот“ за повеќето луѓе е нејасен, и затоа уште не ни е јасно зошто браковите пукаат како муранско стакло под чекан.

Сите што гледале турски серии, за кои некогаш неоправдано се говори со потсмев, знаат дека во нив постои еден невидлив главен лик. Предмет. Тоа е софрата. На семејната маса во трпезаријата се одвива можеби најголемиот дел на сцените во овие источни ТВ-серијали. Таа маса е еден тажен музејски реликт, кој нè потсетува дека некогаш постоело (а Истокот со сите сили се труди и денес да постои) нешто што се викало семејство и дека неговите членови се собирале еднаш до двапати во денот барем да појадуваат или да ручаат заедно. Да се погледнат во лице, да си кажат или насетат кој со каква мака се бори. Денес ние не појадуваме, ниту ручаме заедно. Евентуално, може да вечераме, и тоа „надвор“: таков е животот на модерниот човек и на „западњаците“. Појадуваме по 10 часот (на работа), ручаме кога ќе стигнеме и со кого ќе стигнеме по работното време, а навечер – „таксирање“ деца на пливање, клавир, спорт, јазици, така што нема ни време за онаа „смешна“ маса за „диванење“, која му припаѓа само на кастингот на „безвредните“ турски серии.

Но! Не е важен појадокот, ниту ручекот: важен е чинот на собирање, со кој се потврдува симболички дека си припаѓаме еден на друг. Зошто ни е поважно да се собереме по работа на кафеанска маса, со колеги од работа, одошто со оние што ни се крвна врска? Либералниот капитализам, очигледно многу добро знае што прави: со луѓето најлесно се владее ако се растурат заедниците базирани на „крвна врска“ (нацијата е само симболична замена за семејството, и затоа се вели дека „иста крв“ тече во вените на еден народ). Значи: најдобро се владее ако се уништи нацијата, како симболична крвна заедница, и ако се растури семејството, како реална крвна врска. Тогаш се добива ИЗГУБЕН човек што може да се експлоатира и со него да се управува. Од тие причини, и со таква цел, незабележливо се усвои „европското“ работно време: да се почне со работа што подоцна (9 или уште подобро 10 часот), за да се заврши што подоцна (16 или 17 часот). Така, се „блокираат“ двете „свети семејни точки“ – заедничкиот појадок и ручек. Децата се изолираат од родителите, жените повеќе време поминуваат со шефот одошто со сопругот, а мажите со своите секретарки одошто со сопругата. Вешт сатанско-економски, корпоративен трик. Луѓето упатени во духовните нешта знаат дека сите религии се согласуваат: ѓаволот е најголем крадец на време. Ако на човек му го одземеш времето, му ги одземаш и разумот и срцето – тој, едноставно, нема време да мисли и да чувствува, односно да биде она што е – човек. Се претвора во кибернетичка машина што сака да биде побрза од секундата, која само некаде јури, јаде, сере и фука (така тврдат Делез и Гатари во „Анти Едип“).

Последиците се видливи, причината невидлива. Но интересно е и тоа дека последиците веќе не нè вознемируваат: кога ќе слушнеме дека некој се развел, обично велиме „е добро де, секој втор денес се разведува“. За децата од разведените бракови велиме: „Ќе пораснат, кој не си го нашол патот во животот? Деца израснале без родители, по домови, во војни…“. Да, ама дали сме ние навистина во (невидлива) војна, па децата да ни растат како сираци при нас живи, па уште и во брак? Порано се враќавме од работа во 14 или 15 часот. Имавме седум-осум часа за децата. Сега тие нè наоѓаат на мобилен да нè прашаат каде сме, за во 18 или 19 часот да стигнат на „попладневни обврски“.
И конечно, не е проблемот само во децата – тие секако физички ќе пораснат и ќе стекнат професија. Проблемот е многу поголем кога ќе се сфати дека, како што е НЕПРИРОДНО (а станува НОРМАЛНО) жената или мажот да поминуваат повеќе време со шефот или директорката одошто со сопругот/сопругата, со колегите да дружат повеќе одошто со децата, исто така не е ПРИРОДНО човек да не се грижи за никого, зашто кога човек не се грижи за никого, се расчовечува. Ние сме расчовечени мајки и татковци, зашто веќе не се грижиме за своите деца; ние сме расчовечени љубовници (сопружници) зашто не се грижиме ни за партнерот. Ние заборавивме дека почеток на секоја љубов е каритас, грижата за некого. Грижата е прв симптом на секоја љубов. Се разбира, ако се исклучи лажната грижа кон шефот (кариеризам), која е само егоизам, односно грижа за себе.

„Како не се грижам?! Па секое утро им оставам на децата и на жената пари на маса!“, крикнува модерниот, прогресивен, капиталистички воспитан маж. Да, така е, остава. Ама трагедијата е во тоа што и да ти остави некој вагон јаболка, а тебе ти треба само една круша за лек, ти сепак ќе умреш. Толку.

 

Извор:

https://www.novamakedonija.com.mk/mislenja/kolumni/%D0%BC%D0%B0%D0%B6%D0%BE%D1%82-%D0%BD%D0%B0-%D0%BC%D0%BE%D1%98%D0%B0%D1%82%D0%B0-%D0%B6%D0%B5%D0%BD%D0%B0/?fbclid=IwAR03XUmXtVcz8D5JQ6RdjpOyjhVOLE3zgxwjO-pZ1tfyveT8iZ7RISPZWfw

 

Друго:

Венко Андоновски: Третото раѓање на човекот ...

Венко Андоновски : Талент и самоубиство! ...

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 1025
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 991
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

За силата на смртта и на крстoт Христoв

За силата на смртта и на крстoт Христoв

Кадe самo ќe сe прoизнeсe имeтo на Спаситeлoт, таму сe изгoнува сeкoј дeмoн. Кoј вo таква мeра ги скрoтил душeвнитe страсти, и блудницитe да живeат цeлoмудрeнo, и чoвeкoубијцитe пoвeќe да...

Игумен на манатирот "Успение на Пресвета Богородица",о. Фотиј, Берово: БЕСЕДА

Игумен на манатирот "Успение на Пресвета Богородица",о. Фотиј, Берово: БЕСЕДА

...По тоа ќе не познаат,по тоа ќе ни мерат...Ако нашите дела и нашите постапки бидат во согласност со Божјите зборови. Лесно е да се каже,тешко е да се спроведе.Еден најобичен...

Св. Фотиј Велики - За Рождеството на нашата Пресвета Дева Богородица

Св. Фотиј Велики - За Рождеството на нашата Пресвета Дева Богородица

Девата се раѓа од неплодна утроба, но дури и да била плодна, рождеството пак би било чудесно. О, големо чудо! Штом времето на сеење поминало, тогаш жетвата дошла; штом огнот...

Митрополит Софрониј - ПРОПОВЕД ЗА РОЖДЕСТВО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Митрополит Софрониј - ПРОПОВЕД ЗА РОЖДЕСТВО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Во Ветената земја - Палестина, дадена на израилскиот народ од Бога, во планините на Галилеја се наоѓа градот Назарет. Во тоа време тој бил толку непознат и малку важен, што...

Епископот Антаниски г.Партениј: Повик на покајание за злоупотребата на интернетот

Епископот Антаниски г.Партениј: Повик на покајание за злоупотребата на интернетот

Како духовник сум сведок колку многу бракови се распаѓаат, и тоа христијански бракови, на воцрковени сопружници. Христијанскиот брак, а со него и сето општество, се наоѓаат во застрашувачка ерозија и...

БEСEДА за силата и мисијата Христoва, какo штo прoрeкoл Исаија

БEСEДА за силата и мисијата Христoва, какo штo прoрeкoл Исаија

Духoт на Гoспoда e врз Мeнe. Зoштo Oн тoа гo гoвoри кoга e рамeн на Духoт какo и на Oтeцoт? Заради свeдoштвo на луѓeтo, какo штo тoлкува св. Златoуст. Нe...

Митрополит Струмички Наум: На рјеках Вавилонских... (12.09.2020)

Митрополит Струмички Наум: На рјеках Вавилонских... (12.09.2020)

Ни покажа и нѐ поучи и како духовно да пораснеме и да ја достигнеме оваа Божествена љубов. Нѐ поучи дека, покрај лоши дела и зборови, срцето треба да го очистиме...

БEСEДА  за исцeлувањe на чoвeштвoтo сo Христoвитe рани

БEСEДА за исцeлувањe на чoвeштвoтo сo Христoвитe рани

Сo Христoвитe рани ниe сe излeкувавмe, така прoрeкува Бoжјиoт прoрoк и сeга ниe знаeмe дeка нeгoвoтo прoрoштвo e вистинскo. Сo Христoвoтo страдањe ниe сe спасивмe oд вeчнoтo страдањe; сo Нeгoвата...

СВЕТИ АПОСТОЛ ПАВЛЕ - КОНТИНУИТЕТ НА ХРИСТИЈАНСКИОТ ИДЕНТИТЕТ

СВЕТИ АПОСТОЛ ПАВЛЕ - КОНТИНУИТЕТ НА ХРИСТИЈАНСКИОТ ИДЕНТИТЕТ

Токму тој конинуитет на овој христијански идентитет кој е спознаен и пренесен од Светите Отци во три степени според начинот на животот во Христа, очистување, просветлување и обожение се поврзува...

« »