логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

 Прочитав некаде дека ниедно чувство не ги прави луѓето помалку наклонети кон кршење на законите од стравот. Оттука, си поставувам прашање... Ако стравот ни помага да се одржиме во живот, зарем е живот тоа нонстоп во страв да се живее?

 

 Беше недела. Пролетен ден. Почеток на мај. Навидум обичен ден. Децата си играа низ улиците додека да ги повикаат на неделно капење за да се подготвени за понеделникот за одење на школо.

Жените пуштаа машина за перење на евтина струја. Допивајќи го пивото, мажите по неделниот ручек го гледаа неделното дерби помеѓу Хајдук и Црвена звезда.

Одеднаш прекинува програмата и еден сериозен чичко со темни очила ја соопшти тажната вест дека Другарот Тито починал во љубљанската болница. Се вгнезди во тој момент тага и болка во милиони југословенски срца.

Фудбалерите испопаѓаа по теренот како покосени, покривајќи ги своите расплакани лица. Се огласија градските сирени. Се изгасија, и за момент застанаа со работа сите машини во производството. Не дека не се очекуваше оваа смрт, полека сите одбројуваа, а сепак таква траорна атмосфера одеднаш. Веселите неделни емисии и цртаниот филм беа заменети со сериозна музика и документарци што го величаа ликот и делото на големиот Маршал. Плоштадите по големите градови спонтано се полнеа со расплакан народ. Од деца до пензионери, воени ветерани со медали на реверите, обични селани што ја оставиле работата во полето.

Во наредните денови се редеа странски делегации, домашни политичари, работници, ученици, сите да му оддадат почит на Маршалот. Иста слика кога пред неколку години видовме на ТВ многу расплакани и безнадежни лица во Северна Кореја кога почина Милиот им Лидер.

Полни плоштади, луѓе на колена облеани во солзи...Толку ли ни беше близок до срцата Стариот? Толку ли нė болеше неговата смрт? Толку ли беше сакан Корејанецот од својот народ, та толку солзи, толку лелек и болка? А и по Кастро се плачеше деновиве.

Плачевме за нив, или плачевме врз нашата неизвесност, неизвесноста на востановениот систем, недовербата во наследникот? Ќе има ли тој по него капацитет да нè води? Ќе нè обединува или ќе нè дели? Ќе ја сочува ли земјата?

Ќе им дава ли субвенции на земјоделците? Ќе намалува или ќе заменува администрација? Ќе им укажува ли чест на пензионерите? Ќе успеат ли оние што се офајдиле во негово време да останат неоткриени и неказнети?

Ќе има ли за плати? Ќе се штеди ли? А кој ќе ги враќа кредитите, ние или нашите внуци? Подобро внуците. Нам вака ни е подобро.

Кај нас веќе не се плаче. Се протестира. Се собира народ. Многумина велат за сендвич. Верувам дека не е за сендвич, туку од истиот оној погоре споменат страв од неизвесноста.

Што ако се смени власта?

Што со сите оние што трчале и владееле до сега?

Ќе добиваме субвенции?

Ќе се возиме ли бесплатно?

Ќе останеме ли на работа?

Ќе нè делат ли?

Ќе учиме ли албански?

Сиве овие прашања што мачат совест се поголем мотив за протест отколку сендвич на ладното време. Разберете ги оние што дошле да протестираат и мрзнат кога не се доволно речити да објаснат зошто се тука.

Да не испадне дека само едниве се желни за власт. Другиве по избориве личат на деца што поминуваат низ тунел, па од страв пеат ли пеат низ него. „Готови сте“ и „Шутка не ви бега“ ечи по штабови, па штабовите личат на автобус за екскурзија полн со деца што ја минува Демиркаписката клисура. Што ако не победат и овој пат? Нели од стравот од неизвесноста и кај нив ќе се појават прашања од типот:

Кога ќе дојде нашето време?

Ќе ни се одмаздуваат ли што отворено зазедовме страна?

Ќе има ли живот и леб за нас?

Нит едните ја знаат причината, а нит другите одговорот и обратно. И едните и другите го чувствуваат само стравот од неизвесноста. За загрижените политичари веќе се знае зошто се на бината и држат говори. Нив не ги мачат многу прашања. Нив ги мачи само губењето на привилегиите или стравот од одмазда.

А нас, гледајќи го сиот овој циркус деновиве, нė мачи една голема балканска дилема: дали е потешко да не освоиш власт или да ја предадеш?Отец Пимен

 

http://off.net.mk/bavchi/pimen/shto-potoa



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1543
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 977
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

 Викарен Епископ Јаков Стобиски

Викарен Епископ Јаков Стобиски

Не плашете се да страдате, оти човекот што се плаши да страда и да се жртвува никогаш нема да му објави војна на ѓаволот и на гревот, нема никогаш да...

БEСEДА за силата и дeјствoтo на дoбритe дeла

БEСEДА за силата и дeјствoтo на дoбритe дeла

Тeшкo e, браќа, да сe спoри сo бeзбoжeн, тeшкo e да сe разгoвара сo бeзумeн, тeшкo e да сe убeдува oзлoбeн. Бeзбoжниoт, бeзумниoт и oзлoбeниoт тeшкo ќe ги убeдиш сo...

Поука на денот: Старец Ефрем Филотејски

Поука на денот: Старец Ефрем Филотејски

Секогаш сеќавај се на Исус за секогаш да го пронаоѓаш соодветниот лек за своите слабости. Те боли ли нешто? Ако Го повикаш Исус, ќе најдеш утеха и просветлување. Тажен си?...

Епископ Климент Хераклејски: Тајната на Свети Јован Претеча

Епископ Климент Хераклејски: Тајната на Свети Јован Претеча

Он е несоборлив поглед на стариот Израил во даденото ветување на Новиот Ерусалим. Он е човек којшто се најде меѓу двата завети, како во некој процеп, се „отвора карпата за...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Свети Јован Крстител

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Свети Јован Крстител

Празнуваме само три такви рождества: Раѓањето Христово – Божик, Раѓањето на Пресвета Богородица и Раѓањето на свети Јован Претеча и Крстител. Тие три раѓања се тесно поврзани со Домостројот на...

БEСEДА прoтив злoрадoста

БEСEДА прoтив злoрадoста

Бoг гo сoздал за живoт и Бoг нe сe радува на нeгoвата прoпаст. Нe радувај сe ни ти на oна штo гo растажува Бoга. Кoга чoвeкoт прoпаѓа, Бoг губи; зарeм...

Архимандрит Партениј Бигорски: Зависниот од Христа – вистински слободен

Архимандрит Партениј Бигорски: Зависниот од Христа – вистински слободен

Со Својот призив кон апостолите и нивниот брз и решителен одѕив, Господ ни покажува дека дојде да нѐ повика кон вистинската слобода. Апостолите ја оставиле зависноста од овој свет и...

г. Јосиф, митрополит Тетовско – гостиварски: „Да ги имаме на ум – Наумовите совети“

г. Јосиф, митрополит Тетовско – гостиварски: „Да ги имаме на ум – Наумовите совети“

На почетокот од месец јули Светата православна црква во црковниот календар определила да го славиме споменот на светиот Наум Охридскиот, чудотворец, кој се подвизувал и живеел во нашиот крај, во...

« »