логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Грaѓанска инквизиција
Лов на вештерки

Дотаму стигнавме, што и оние кои сакаат да бидат свои во овој период треба да бидат нападнати, жигосани, осудени по име и презиме, затоа што се "тајни" поддржувачи на едните или другите.


 Ај да ви попувам малце...

Не е баш некој израз оваа ''попувам",  ама не ми оди некако зборот да ви владикувам или митрополитувам, нели?

Штом се согласувате,  ај да ви кажам што ми е зборот.

Во православната црква важи едно начело: го мразиме гревот, а не грешникот. Ако не беше ова правило, и ние во средниот век би имале инквизиција. И ние би спалувале луѓе на клада. Сега некаде  би имале музеј на инквизиторски справи за вадење на гревот од грешниците, би имале позамашна колекција на запалки, ќибрити... Би имале мрачни подруми по манастирите. Ама немаме.

Си го имаме правилото- грешникот не само што не го мразиме туку напротив го сакаме та се обидуваме преку таа охристовена љубов да му покажеме дека не може тој толку да не мрази колку што ние можеме да го сакаме, па белким ќе се покае, и сам ќе се повлече наместо да го буткаме.

Раширените раце на Христос на крстот за да го гушне сиот свет, и грешниците, и покајниците, и праведниците, е прeобраз на оваа љубов за која што зборам.

Теоретски е така, ама поинаку изгледа во пракса. И многу ретко ќе најдеме некој христијанин што во својот живот го спроведува ова.

Ај ќе си се тешам дека христијаните православни можеби го заборавиле или не го чуле правилото златно,  па затоа и ретко го практикуваат. Повеќе сѐ за умирање на комшиската коза а може и на комшијата. А кога затапува совеста и љубовта кај луѓево кои се црквуваат и се декларираат како христијани, колку ли повеќе кај номиналните христијани, демохристијани или кај ригидните атеисти,  ова начело се доживува како теофилозофија и изгледа невозможно да се спроведе во животот?

И ете нѐ во суровата реалност во лов на вештерки.

Заокружување на луѓе со црвени ореоли на слики од протести, шегобијни монтажи на фотошоп, текстови со канонада навреди против конкретни личности, псовки до седмо колено на се живо и мртво од родот на личноста што според нас направила грешка, грев, погрдни имиња како комуњар, вмровчиште, шпиони, арамии, Србенди, Бугараши...

Сега барем имаме материјали за осудување на постапки, на местенки, притоа слушајќи ги бомбите или пак митинзите и трибините за одбрана на Македонија. И таму, и таму, ќе се изнаслуша човек и за крадење гласови, пари, и за соработки со странски служби и што ли уште не. Mалку ли има материјал за постапките, па наместо тоа, ние да судиме личности?

Дотаму стигнавме што и оние кои сакаат да бидат свои во овој период треба да бидат нападнати, жигосани, осудени по име и презиме, затоа што се "тајни" поддржувачи на едните или другите, и уживаат во својот конформизам. Доволно е тие да се поздрават со стар пријател од некоја партија за да се потврди поддршката и да ги спалиме на клада.

Сите ќе се согласиме дека не е убаво да се краде, лаже, мести, да се бара послушност и контрола врз сѐ како што се слуша во разговорите (ако се автентични). Не е убаво и да се соработува со странски служби (ако се докаже и тоа). Не е убаво, и грешно е, и треба да се осуди под хитно. Ама уште понеубаво е да се осудуваат личности. Верувам дека барем понекој ќе се соласи и со ова. Оние пак кои нема да се согласат сепак нека подразмислат уште еднаш, односно, дали е светот поубав без Галилеј, без Џордано Бруно? Дали светот стана поубаво место откако ги убија Гадафи, Садам Хусеин?

Но, сѐ тоа настрана. Она што најмногу ме плаши е тоа што веруваме дека со промена на личностите, ќе се промени ситуацијата, а не со промена на нашите страсти и карактери. Си спомнувате за една, не така далечна пролет на арапите? Ги броите ли жртвите на оние кои беа обесени за својот грев кон човештвото, и на оние кои ги обесија нив, и уште илјадници после нив?

Ај пак на домашна сцена.

Години наназад се изнаслушавме оправданија за цел криминал и неморал од типот: Па и тие пред нас правеа така, па и тие кога беа на власт крадеа, па и тие местеа, ние крадиме ама и градиме...

Е се изнаслушавме, и затоа тапкаме во место со години. И уште полошо не стоиме ни во место, туку така со забрзани чекори одиме наназад.

Не ловете вештерки, ловете го гревот во себе.

Вратете ми го оптимизмот за подобро утре. Не за мене, за оние што ќе останат после нас. Да не им оставиме наместо иднина мото: и тие пред нас правеа вака.


Отец Пимен

2-ри мај. лето Господово 2015

Извор: http://off.net.mk/bavchi/pimen/lov-na-veshterki



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 491
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Митрополит Методиј - МЕЃУ ПОКАЈАНИЕТО И ПРАВДАЊЕТО

Митрополит Методиј - МЕЃУ ПОКАЈАНИЕТО И ПРАВДАЊЕТО

Духовниот живот не се состои од некакво израмнување на нашите сметки со Бога. Зашто, она што е содржина на нашата побожност, не треба да го извршуваме затоа што тоа така...

Митрополит Струмички Наум:  На Крстот Твој се поклонуваме, Христе (21.03.2020)

Митрополит Струмички Наум: На Крстот Твој се поклонуваме, Христе (21.03.2020)

Деца, разните страдања, при градењето на личносниот однос со Бог, нема да нѐ одминат; ако не поради недоволниот подвиг, тогаш секако поради нашата грешност и суета. Бог најубаво, наместо нас,...

 о. Горан Стојчевски: ЛИТУРГИСКИ МИГ ВО СЕКОЈДНЕВНИОТ ПОДВИГ

о. Горан Стојчевски: ЛИТУРГИСКИ МИГ ВО СЕКОЈДНЕВНИОТ ПОДВИГ

За мене е подобра видливата убавина, отколку убавината изразена во зборови, претпочитам богатство, што е во рацете, отколку богатство вообразено на сон; сакам мудрост, која не сјае на зборови, а...

БEСEДА  за Oтeцoт и Синoт

БEСEДА за Oтeцoт и Синoт

 Физичкиoт свeт би бил сиoт вo тeмнина да нe e свeтлината oд Сoнцeтo. А духoвниoт и мoралниoт свeт, и сиoт чoвeчки живoт, би бил тeмнина, акo нe e свeтлината штo...

Фејсбук православие (07.03.2020)

Фејсбук православие (07.03.2020)

На пример, оној кој нема барем просветлување на умот не може јавно да се занимава со световни теми, а никако, пак, со сложени теолошки теми. Световни теми се: политика, туѓи...

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (7)

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (7)

 Христос рекол: “Кога ќе пријде Синот Човечки во славата своја и сите свети ангели со него, тогаш ќе седне на престолот на славата Своја, и ќе се соберат пред Него...

БEСEДА за расудувањe пo тeлoтo и пo духoт

БEСEДА за расудувањe пo тeлoтo и пo духoт

Така им рeкoл Сeзнајниoт Гoспoд на Eврeитe: “Виe судитe пo тeлo”, бидeјќи тиe фатилe вo прeљуба eдна жeна и сакалe да ја камeнуваат заради тeлeсниoт грeв. Нo Гoспoд ја сoглeдал...

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

За големото мнозинство на верни луѓе Великиот Пост - тоа, пред се, е кратката молитва, позната под името молитва на Ефрем Сирин, еден од источните христијански учители од ИВ век...

« »