логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

vo.Nedela.na.Raslabeniot4


Ќе ви дадам еден историски пример за кој сите знаеме – 400–те години турско ропство (островот Кипар бил 4 века под турско ропство). Да живеевме тогаш немаше да бидеме на себеси. Ропство, тешки времиња, 400 години, не е шега. Тогаш немало ни човечки права ниту нешто слично. Постоел некој друг начин на мислење, други состојби. Ако ја погледнеме историјата на светот, на нашиот народ, надвор од сентименталностите, ќе заклучиме дека сепак, имало и извесно благодејание во тие тешки собитија.

Сигурно во текот на оние 400 години постојано убивале, мачеле, но се јавиле и ликови на маченици кои го исполниле Рајот. И што друго? Сме се избавиле од вителот на средновековното западно Просветителство, зашто инаку не знам дали ќе успеевме да се запазиме како православни христијани. Да, 400 години ропство – измачувани, понижувани, толку многу жртви – но сме се запазиле. Тоа го велам за да се научиме да бидеме луѓе кои можат да се борат, кои ќе прават по човечки сѐ што можат, но ќе имаат и доверба во Бога. Тоа што денес изгледа лошо, во долгорочна перспектива може да се покаже за добро. И тоа што денес изгледа добро, гледано долгорочно може да се покаже за лошо.

Можно е дури и борбите, востанијата кои се кревале тогаш, и кои врз основа на околностите и начинот на мислење во она време, биле сметани за благородни, идеалистички и неопходни, со тек на време може да се покажат како грешка. Ќе ми кажете:

– Добро, тогаш човекот не го разбирал тоа.

Да, сигурно, од каде да знаеме како ќе се развиваат работите низ времето? Многу пати сепак, историјата на народите покажала дека нешто кое денес изгледа добро, со тек на време ќе се покаже погрешно и нешто кое денес изгледа лошо, подоцна ќе испадне полезно, независно од цената која ја плаќаш во моментот кога се мачиш. Како на пример болеста – кога човек е болен и се мачи, се мачи, си велиш:

– Жално за тој човек! Нека не се мачи! Нека се излекува и веднаш да се почувствува подобро!

Знаеш ли, сепак, колкава полза му носи на човекот таа болест? Во еден момент таа ќе заврши, годините ќе минат. Ќе прашаш како ќе минат. Многу тешко! Несфатливо тешко. Но, крајот е толку велик, толку прекрасен и достоен за сите тешкотии што ги врви човекот. Како кога жената, која што раѓа, минува низ сите оние маки, сите болки додека роди. Но, кога детето ќе се појави на светот и мајката ќе го види своето бебе, милото, прекрасното, единственото, сѐ се заборава. Така и со човекот во овој живот. Тој се мачи, страда, поднесува болки, но кога ќе се појави плодот, тогаш е неспоредливо поголем од сите претходни тешкотии. Затоа човек треба да се научи да има мир во душата, да го прави тоа што може, но со мир, со сознанието дека не сѐ зависи од него. Ти треба да го правиш тоа што можеш, во спротивно ќе бидеш суден. Ќе бидеш суден од Бога ако се покажеш страшливец, мрзлив, ако се покаже дека ти е тешко да го правиш тоа што треба. Кога, сепак, ќе стигнеш до моментот да кажеш: „Види, не можам да сторам ништо друго! Гледам, чувствувам, сигурен сум дека тоа што можев да го направам го направив! Крај! Застанувам и оставам сѐ во Божји раце!“

И да видите како тогаш Бог ќе доврши сѐ…

Имам вера и гледам на еден исклучително прекрасен начин. Напротив, кога ќе го изгубиме мирот во себеси, стануваме како ѕвер во кафез и сакаме дури и решетките да ги изедеме, затоа што не се случило она што го сакаме и што сме си го намислиле. Место не нѐ држи од мака. Не сакаме да се согласиме и постојано сме вознемирени, бидејќи ништо не добиваме, и тогаш постојано ќе правиме грешки. Ниту делото што го сакаме да го исполниме ќе го завршиме, ниту мир ќе имаме. Сетоа тоа се знаци на нетрпение кое се раѓа од маловерието и води до грешки.

(Продолжува…)

 

https://bigorski.org.mk/slova/pouchni/go-ljubime-li-boga-part-3/?fbclid=IwAR2Uw-Im9iAh5XKuBNTdffzAM6AKaef44q_SmYOZqx6m56KSdaRGIm1X5nY

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 655
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Повторување (30.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Повторување (30.05.2020)

За неделата на Светите отци од Првиот Вселенски Собор имав намера да пишувам за молитвата што ги опфаќа сите луѓе и секој човек што конкретно страда, ама за кого... Денешните...

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

« »