логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Светиот свештеномаченик Јаков бил една маркантна личност од првата црковна заедница. Овој светија, познат и како брат Божји, не бил само Христов сродник по плот, туку и попримил длабоко од Неговиот дух. Бил толку праведен што го нарекувале „праведникот“, и таа карактерна црта му останала за време на целиот негов живот. Според црковното предание, тој е составувач на првата Литургија, првиот текст, од кој подоцна произлегле и останатите Божествени Литургии. Не можеме да знаеме како точно се развивала Литургијата, но дури и самото тоа Предание ни открива дека светиот Јаков го љубел богослужението и најмногу Божествената Литургија. Тој поставил темел на една долга традиција во Црквата и најмногу на апостолската Црква во Ерусалим. Таа традиција подоцна била пренесена и во останатите Цркви.

Божествената Литургија е навистина дар на Светиот Дух кон нас, луѓето. Таа е таинство на Духот, начин на кој што ни се открива Бог и небесните нешта. Во Литургијата нема ништо што не ни ја открива, на овој или на оној начин, божественоста и дејствата на Света Троица.

Бидејќи знаеме и веруваме дека Бог ни е Татко, затоа и на храмот, особено за време на богослужението, гледаме како на наш дом. Влегуваме, излегуваме, се радуваме, се крстиме, палиме свеќи, може и нешто да кажеме, но очигледно е дека православниот го чувствува храмот како свој дом. Да, навистина, нашиот дом е храмот. И тој собор во храмот е нашето вистинско семејство, оти семејството не ни се само нашите едно, две, три деца што ги имаме. Тоа сме сите ние и сите оние кои талкаат наваму – натаму и кои можеби уште не ни помислиле на Бога, или не се ни осмелиле да признаат за своите скриени воздишки, со кои сакаат да го отворат Небото и да добијат одговор од Бога, туку се колебаат и срамат. Литургијата е нашето семејство, нашиот собор, нашиот дом. Бидејќи заедно со вас се и оние кои не присуствуваат, и грешниците, и лошите, и починатите, и оние кои денес се наоѓаат во адот, а може си спомнуваат за Бога. Молитвите на Црквата, помените, Светите Литургии – кој знае на колку од нив ќе им принесат полза и ќе ги подигнат дури и од местото на маките и ќе ги изведат дури и од адот. Тоа ни е домот. Толку голем дом имаме ние верните!

И така, влегуваме во Црквата, во својот дом и вистински се радуваме. Тоа е најголемата привилегија што може да ја има еден Христијанин. Тука ние ја живееме Божјата благодат. Тука го живееме нашето спасение, плодовите од искупителното дело на нашиот Бог, Великиот Првосвештеник. Тука во Црквата можеме да го почувствуваме оној стих од апостолот: влезе во светилиштето еднаш засекогаш и изврши вечен откуп (Евр. 9,12). Христос живее за нас, пророкува и подига раце кон Небесниот Отец. Еднаш засекогаш ја пролеа Својата крв, еднаш засекогаш влезе во Светињата на Светињите и од тој ден натаму не престанува да ги поттикнува Светиите да посредуваат и тие – и најмногу Неговата Мајка, Пресвета Богородица – за нас пред Небесниот Отец, за нашите срца, за гревовите, за болките, за разочарувањата низ животот. Еднаш искачувајќи се на Престолот, пребива вечно, без да слегува од Престолот на кој што седна оддесно на Небесниот Отец. Затоа да се појде во храмот, да се присуствува на Божествената Литургија, не е некакво случајно дејство, не е нешто за кое можеш да кажеш: „Нека, можам да дојдам и утре и друг ден“. Тоа е едно уникатно собитие. Одиме кај Оној Кого сме Го возљубиле, Оној Кој си го даде животот за нас, кај Христос.

Но каде е Христос? Он е и тука и насекаде. Пред сѐ, сепак, Христос, Второто Лице на Божеството, седи оддесно на Небесниот Отец, во Светињата на Светињите. Затоа немојте да мислите дека кога влегуваме во храмот, ние влегуваме и си поаѓаме и пак влегуваме. Не, туку се издигнуваме и влегуваме во Светињата на Светињите, во Небесата. Како што завесата на Царските двери се отвора и излегува Христос во светиот Путир, така се отвораат и Небесните двери за да влеземе, ние грешните. Кога одиме на Литургијата, ние грешните се искачуваме во горниот Ерусалим.

Сфаќате ли какво величие доживуваат нашите души? Седнуваме и ние оддесно на Отецот и примаме чест од честа на нашиот Христос и од чесното тело на нашиот Господ и Бог.

(Продолжува…)

 

Извор: Бигорски манастир

 

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…
Декември 09, 2019
7.Vselenski.sobor

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има најголема слобода и моќ пред престолот Божји, и нејзе Црквата, по Бога, најмногу ја почитува и прославува во своите безброј молитви и химни, како најсилна заштитничка и…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 390
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот,…

Беседи

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Кога го слушаме Евангелието за блудниот син најголем проблем е што го поврзуваме со други луѓе а не со самите нас.Така секогаш се сеќаваме на некој мал човек што прокоцкал...

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Но да си споменеме и дека има браќа (како братот од денешната парабола) кои ќе стојат на вратата и ќе роптаат кон таткото зошто нè примил и кои ќе се...

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Да дојдеш на себеси е да видиш дека без Бог си гол и бос, и дека без Бог си никој и ништо, и дека без Бог си ветер и магла,...

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

 Бог и Отец на секого од нас подеднакво, без збор и без услов, ни ја дава полнотата на Својата благодат. Од нас самите, од нашата слободна волја зависи како ќе...

Св.  Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Св. Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Ќе настане глад - рекол Пророкот, оплакувајќи го Ерусалим - но не глад за леб и вода, туку чулен глад за словото Божје (Ам. 8, 11). Глад, тоа е состојба...

 Неделата на блудниот син: Враќањето од прогонство (16.02.2020)

Неделата на блудниот син: Враќањето од прогонство (16.02.2020)

Во третата недела од подготовката за Великиот пост, ние ја слушаме параболата за блудниот син (Лк 15,11-32). Параболата и химните што се пеат тој ден, зборуваат за покајанието како за...

СРЕТЕНИЕ СО ТАЈНАТА ХРИСТОВА - Митрополит Струмички Наум

СРЕТЕНИЕ СО ТАЈНАТА ХРИСТОВА - Митрополит Струмички Наум

Заради соединувањето според Ипостас, Богочовекот Христос немаше потреба, Он лично како Бог – како една сложена Божествена Ипостас која во себе содржи две природи неразделно, неслиено, неразлучно и непроменливо соединети...

БEСEДА за Чoвeкoт кoј никoј нe Гo знаe

БEСEДА за Чoвeкoт кoј никoј нe Гo знаe

Кадe и да сe сака нeкoe дoбрo вo свeтoт да сe надгради, Oн e пoчeтoк. Бeз Нeгo нe сe мoжe. Акo сe сака да сe искoрeни нeслoгата и злoбата вo...

Параболата за митарот и фарисејот – Св. Филарет Московски

Параболата за митарот и фарисејот – Св. Филарет Московски

Наместо смирено да Му се заблагодари на Оној, од Кого е секое добро и секој совршен дар; наместо да Му благодари на Бога што му дал можност да ги изврши...

« »