логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Светиот свештеномаченик Јаков бил една маркантна личност од првата црковна заедница. Овој светија, познат и како брат Божји, не бил само Христов сродник по плот, туку и попримил длабоко од Неговиот дух. Бил толку праведен што го нарекувале „праведникот“, и таа карактерна црта му останала за време на целиот негов живот. Според црковното предание, тој е составувач на првата Литургија, првиот текст, од кој подоцна произлегле и останатите Божествени Литургии. Не можеме да знаеме како точно се развивала Литургијата, но дури и самото тоа Предание ни открива дека светиот Јаков го љубел богослужението и најмногу Божествената Литургија. Тој поставил темел на една долга традиција во Црквата и најмногу на апостолската Црква во Ерусалим. Таа традиција подоцна била пренесена и во останатите Цркви.

Божествената Литургија е навистина дар на Светиот Дух кон нас, луѓето. Таа е таинство на Духот, начин на кој што ни се открива Бог и небесните нешта. Во Литургијата нема ништо што не ни ја открива, на овој или на оној начин, божественоста и дејствата на Света Троица.

Бидејќи знаеме и веруваме дека Бог ни е Татко, затоа и на храмот, особено за време на богослужението, гледаме како на наш дом. Влегуваме, излегуваме, се радуваме, се крстиме, палиме свеќи, може и нешто да кажеме, но очигледно е дека православниот го чувствува храмот како свој дом. Да, навистина, нашиот дом е храмот. И тој собор во храмот е нашето вистинско семејство, оти семејството не ни се само нашите едно, две, три деца што ги имаме. Тоа сме сите ние и сите оние кои талкаат наваму – натаму и кои можеби уште не ни помислиле на Бога, или не се ни осмелиле да признаат за своите скриени воздишки, со кои сакаат да го отворат Небото и да добијат одговор од Бога, туку се колебаат и срамат. Литургијата е нашето семејство, нашиот собор, нашиот дом. Бидејќи заедно со вас се и оние кои не присуствуваат, и грешниците, и лошите, и починатите, и оние кои денес се наоѓаат во адот, а може си спомнуваат за Бога. Молитвите на Црквата, помените, Светите Литургии – кој знае на колку од нив ќе им принесат полза и ќе ги подигнат дури и од местото на маките и ќе ги изведат дури и од адот. Тоа ни е домот. Толку голем дом имаме ние верните!

И така, влегуваме во Црквата, во својот дом и вистински се радуваме. Тоа е најголемата привилегија што може да ја има еден Христијанин. Тука ние ја живееме Божјата благодат. Тука го живееме нашето спасение, плодовите од искупителното дело на нашиот Бог, Великиот Првосвештеник. Тука во Црквата можеме да го почувствуваме оној стих од апостолот: влезе во светилиштето еднаш засекогаш и изврши вечен откуп (Евр. 9,12). Христос живее за нас, пророкува и подига раце кон Небесниот Отец. Еднаш засекогаш ја пролеа Својата крв, еднаш засекогаш влезе во Светињата на Светињите и од тој ден натаму не престанува да ги поттикнува Светиите да посредуваат и тие – и најмногу Неговата Мајка, Пресвета Богородица – за нас пред Небесниот Отец, за нашите срца, за гревовите, за болките, за разочарувањата низ животот. Еднаш искачувајќи се на Престолот, пребива вечно, без да слегува од Престолот на кој што седна оддесно на Небесниот Отец. Затоа да се појде во храмот, да се присуствува на Божествената Литургија, не е некакво случајно дејство, не е нешто за кое можеш да кажеш: „Нека, можам да дојдам и утре и друг ден“. Тоа е едно уникатно собитие. Одиме кај Оној Кого сме Го возљубиле, Оној Кој си го даде животот за нас, кај Христос.

Но каде е Христос? Он е и тука и насекаде. Пред сѐ, сепак, Христос, Второто Лице на Божеството, седи оддесно на Небесниот Отец, во Светињата на Светињите. Затоа немојте да мислите дека кога влегуваме во храмот, ние влегуваме и си поаѓаме и пак влегуваме. Не, туку се издигнуваме и влегуваме во Светињата на Светињите, во Небесата. Како што завесата на Царските двери се отвора и излегува Христос во светиот Путир, така се отвораат и Небесните двери за да влеземе, ние грешните. Кога одиме на Литургијата, ние грешните се искачуваме во горниот Ерусалим.

Сфаќате ли какво величие доживуваат нашите души? Седнуваме и ние оддесно на Отецот и примаме чест од честа на нашиот Христос и од чесното тело на нашиот Господ и Бог.

(Продолжува…)

 

Извор: Бигорски манастир

 

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 1012
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 979
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Игумен на манатирот "Успение на Пресвета Богородица",о. Фотиј, Берово: БЕСЕДА

Игумен на манатирот "Успение на Пресвета Богородица",о. Фотиј, Берово: БЕСЕДА

...По тоа ќе не познаат,по тоа ќе ни мерат...Ако нашите дела и нашите постапки бидат во согласност со Божјите зборови. Лесно е да се каже,тешко е да се спроведе.Еден најобичен...

Св. Фотиј Велики - За Рождеството на нашата Пресвета Дева Богородица

Св. Фотиј Велики - За Рождеството на нашата Пресвета Дева Богородица

Девата се раѓа од неплодна утроба, но дури и да била плодна, рождеството пак би било чудесно. О, големо чудо! Штом времето на сеење поминало, тогаш жетвата дошла; штом огнот...

Митрополит Софрониј - ПРОПОВЕД ЗА РОЖДЕСТВО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Митрополит Софрониј - ПРОПОВЕД ЗА РОЖДЕСТВО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Во Ветената земја - Палестина, дадена на израилскиот народ од Бога, во планините на Галилеја се наоѓа градот Назарет. Во тоа време тој бил толку непознат и малку важен, што...

Епископот Антаниски г.Партениј: Повик на покајание за злоупотребата на интернетот

Епископот Антаниски г.Партениј: Повик на покајание за злоупотребата на интернетот

Како духовник сум сведок колку многу бракови се распаѓаат, и тоа христијански бракови, на воцрковени сопружници. Христијанскиот брак, а со него и сето општество, се наоѓаат во застрашувачка ерозија и...

БEСEДА за силата и мисијата Христoва, какo штo прoрeкoл Исаија

БEСEДА за силата и мисијата Христoва, какo штo прoрeкoл Исаија

Духoт на Гoспoда e врз Мeнe. Зoштo Oн тoа гo гoвoри кoга e рамeн на Духoт какo и на Oтeцoт? Заради свeдoштвo на луѓeтo, какo штo тoлкува св. Златoуст. Нe...

Митрополит Струмички Наум: На рјеках Вавилонских... (12.09.2020)

Митрополит Струмички Наум: На рјеках Вавилонских... (12.09.2020)

Ни покажа и нѐ поучи и како духовно да пораснеме и да ја достигнеме оваа Божествена љубов. Нѐ поучи дека, покрај лоши дела и зборови, срцето треба да го очистиме...

БEСEДА  за исцeлувањe на чoвeштвoтo сo Христoвитe рани

БEСEДА за исцeлувањe на чoвeштвoтo сo Христoвитe рани

Сo Христoвитe рани ниe сe излeкувавмe, така прoрeкува Бoжјиoт прoрoк и сeга ниe знаeмe дeка нeгoвoтo прoрoштвo e вистинскo. Сo Христoвoтo страдањe ниe сe спасивмe oд вeчнoтo страдањe; сo Нeгoвата...

СВЕТИ АПОСТОЛ ПАВЛЕ - КОНТИНУИТЕТ НА ХРИСТИЈАНСКИОТ ИДЕНТИТЕТ

СВЕТИ АПОСТОЛ ПАВЛЕ - КОНТИНУИТЕТ НА ХРИСТИЈАНСКИОТ ИДЕНТИТЕТ

Токму тој конинуитет на овој христијански идентитет кој е спознаен и пренесен од Светите Отци во три степени според начинот на животот во Христа, очистување, просветлување и обожение се поврзува...

Митрополит Струмички Наум: Молитва за цел свет (05.09.2020)

Митрополит Струмички Наум: Молитва за цел свет (05.09.2020)

Кога цел на молитвата (се мисли на молитвата во која постојано го повикуваме името на Богочовекот Исус Христос) е Бог, односно заедницата на секој човек и на сè создадено во...

« »