логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

П Р Е Д Г О В О Р

ДУХОВНИ ИСКРИ


Со објавувањето четвртата книга „Осамен волк“ од едицијата „Манастирски води“,сестринството при манастирот „Свети Јован Претеча“,под закрилата на светецот Кипријан Слепченски, ја продолжува востановената практика да ги афирмира своите поетски љубопитства. За публикувањето на овие творечки изблици секако голема е заслугата на Игуменот на манастирот Отец Серафим, кој во изминативе децении целосно се посвети на возобновувањето на манастирскиот комплекс и на афирмирањето на традиционалните вредности, по кои со векови е познат Слепченскиот манстир. Неговата љубов кон вредностите, добронамерните ја препознаваат во континуираната дејност на истражувањето и реставрирањето на старите ракописи, во обновувањето на копаничарството и резбарството, во одбележувањето на значајни датуми и личности, потоа во фрескосликарството и во заштитата на се она што значи духовно завештание на славните предци,светители и мудреци.

Песните застапени во четвртата книга во вистинската смисла на зборот претставуваатлирски изблици на автори кои не копнеат по книжевна слава.Богатиот спектар на искрени чувства е реализиран без лажни украси и славопојки,туку во манир на едно искрено и чедно соочување со секојдневието.Преку едноставните и емотивни пораки,создадени во духот на народната традиција,во песните се воспева животот,љубовта кон татковината,сонот за ѕвездените ноќи надвиснати над манастирскитедуховни предели,привлечни за староследелците и за дојденците од други средини.

Песнарката „Осамен волк“ е создадена во духот на претходните книги,така што во повеќето песни  преовладуваат социјалните и патриотски теми, презентиранисо лирска емотивност и чувствителност. Низ преплетот на темите длабоко се доживеани светлината и темнината, поривот за човечноста и јасната посветеност на Бога.Преку нагласениот лирски вознес,во повеќето стихови е опеана драмата на осаменоста и поривот кон човечкото опстојување пред катадневните ветрометини. Во овој поглед најкарактеристична е уводната  песна, посветена на Духот (петнаесетта мисла), во која се обликува самосвојна поетска патека, со едноставни и силни лирски и мисловни пораки:

Не се доближив доволно
од мојата далечина
не видов со окото
дека таа решетка е далечна
.......
Кој градител
Не бил калфа на мајстори,
Или кој уч
Не бил ученик на учители...

Во песните е нагласен чинот на опстојувањето, но и призивот на високите национални идеали.Низ пеењето се чувствува словото на исповета,но во исто време и прекорот кон современиците,кон заблудениците,опседнати од материјалните добра.Стиховите се проткаени  со житејскипроблесоци и се во одбранана човечките вредности.Всушност, тие се реални слики на човековата вознес.Посвојата едноставност се засновани врз народната традиција,но испеанисо возбуда и со допадливи и поучни пораки.
Во уводниот текст „Од осаменост до созерцание“, со чувство на голема знајба и дожиеавност се искажани исклучително прецизни оценки за творечките проблесоци,за чинот на создавањето и за вдахновеноста од природните убавини и од тивкиот спокој во манастирските предели. Авторот на прилогот констатацијата, дека „личноста почнува да зрее во осаменоста, во празнината... и дека во таа празнина почнува да гледа во себе,да слуша еден тивок глас, да ги гледа своите мисли во длабочината на срцето...и тогаш во таа длабока самосвест во себе открива очигледна бескрајност на постоењето, еден микрокосмос кој е честичка од севселенскиот миг на некоја вечност...“
„Манастирски води/Осамен волк“ е составена од песни, кои прилегаат на мигновени записи за убавината, за самотијата, за човечкиот вознес кон небесните височини. Тоа се лирски изблици, кои сведочат за големата љубов кон природата, кон секојдневните глетки и привиденија и кон искрената верба во човечката надеж преку добро срочениот збор и стих да се разубави животот. И во овие лирски посланија, како што посочивме во прилогот за книгата „Манастирски води/Убавина“ се чувствува духот на вистината и вербара во Божјата благодат. Низ молитвениот веј,како заветни сказни за убавината и за надежта се ткае една лирска нишка, преку која ненаметливо и спонтано се бележат доживеаните мигови на среќата и радоста, на искрениот глас на земните патешествија и на небесните возбуди.
Во време кога постојано ги слушаме тревожните звуци за човечката оттуѓеност,убаво е да се прочитаат песните од песнаркава,зашто тие се проткаени со позитивна енергија,со топлина и со искрени чувства. Вљубениците на поетскиот збор тоа ќе гопрепознаат и за миг ќе се преселат во духовните сфери и во тивкиот спокој на небесното рамновесие, надвиснато над Демирхисарските питоми предели.



Раде СИЛЈАН

Скопје,28 јануари 2019 година

 

Друго:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 645
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

Вo oвoј свeт на нeпрeстајнo движeњe и нeпрeстајни прoмeни, чoвeкoт, сакал или нe, мoра да бидe врабoтeн, билo сo дoбрo, билo сo злo дeлувањe. Мрзливиoт чoвeк, всушнoст, нe e врабoтeн:...

« »