логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Скопје, 27 ноември  2018 лето Господово- храм на св.Јован Кртител, н.Капиштец, молитвено се прослави споменот на:

  • Светиот апостол Филип
  • Свети Григориј Палама, архиепископ Солунски

 

На 27-миноември 2018 година, во дваесишестата  недела по  Педесетница, кога Македонската православна црква- Охридска архиепископија молитвено  го прослави споменот на Светиот апостол Филип, Свети Григориј Палама, архиепископ Солунски, ереј Игор Острески  отслужи Божествена Литургија во храмот на св. Јован Крстител, во скопската населба Капиштец. Ви го пренесуваме  сижето од толкувањето на житието на апостол Филип.

sv.Jov.Zlatoust.jpg

Тропар на светиот
апостол Филип
14 ноември / 27 ноември

Празнува вселената, ликува Етиопија,
како со венец украсена, од тебе просветувајќи се,
светло го слави твојот спомен,
богоглаголив Филипе.
Ги научи сите во Христа да веруваат,
и текот на својот живот достојно евангелски го заврши.
Затоа со смелост со оган се подигнува
етиопската рака кон Бога. Него моли го
да ни подари милост голема.

 

 Од житието на СВЕТИОТ АПОСТОЛ ФИЛИП:


Филип учејќи го Светото Писмо, добро ги знаеше сите пророштва за очекуваниот Месија. Во него гореше пламенот на љубовта кон Него, и со голема желба да Му го види лицето, иако тој не знаеше дека Тој веќе е дојден на земјата и Кого многумина  сакаа да го видат, очекувајќи го Неговото доаѓање. Додека Филип проникнуваше со таква љубов кон Месијата, славниот Месија, Христос, дојде во Галилеја и го најде Филипа и му рече: "Дојди по Мене" (Јован 1: 43). - Оваа покана на Господ Филип не само со ушите, туку и со сето свое срце ја прими, и веднаш поверува дека ова е вистинскиот Месија, пратен од Бога преку пророкот и отиде по Него.
Еднаш, Господ, беше со пет илјади мажи на другата страна од Тирското Море. И сакајќи да се нахранат толку многу Негови слушатели (на чудесен начин), Филип му рече: Каде ќе купиме леб за да ги најадеме? И навистина, Филип не ја спомнуваше семоќноста на Бога и не рече: "Ти, Господи, можеш да направиш се; Но, кога Господ ги прекрши петте леба и двете риби, за пет илјади луѓе (. Лука 9, 16), Филип виде дека во раката на Господ има неисцрпна житница, и  даде доволно храна за сите, додека сите луѓе не се заситија.


По слегувањето на Св. Дух врз апостолите Филип го проповедаше Евангелието најпрво во Самарија, каде преку името Божјо изврши многу чуда, во Јудеја крстил големец на етиопската царица Кандакија, а потоа и во Грција. Неговите чуда и доктрини привлекоа многу луѓе кои, оставајќи ги своите идоли, се свртеа кон Бога.
Градот Еропол бил полн со идоли и идолски престолнини. Меѓу другото, имале мала куќа во која се поклонувале на змија. Овие локални жители ја  сметале за божество, биле многу суеверни, и нуделе многу подароци и жртви. Апостолите ја изобличиле лагата и ритамот на тоа обожување, откако со молитви ја усмртиа змијата,  тогаш мноштво незнабожци поверуваа во Господа. Меѓу нив беше и познатиот човек Стахиј, кој беше слеп 40 години. Св. апостоли му го вратиле видот и благодарен, Стахиј поверувал и го прифатил св. Крштение, ги замолил апостолите да живеат во неговата куќа. Овде се собраа сите оние што сакаа да ги слушнат спасителните учења што ги проповедаа. Помрачениот од  гнев Владетел,  нареди веднаш да се казнат проповедниците на Христос. Фатените  Филип, и Вартоломеј ги влечеа по улиците и конечно ги затворија.
Неколку пати, тие ги доведуваа на суд. Се собраа заедно многу луѓе и идолопоклонците, кои ги навредуваа апостолите, и се обидуваа се повеќе и повеќе да ја  усмеруваат  лутината на владетелот против нив.
Тогаш владетелот ги осуди апостолите на смрт. Филип беше распнат со главата надолу, висејќи на крст на високо дрво и луѓето  фрлале камења врз него. Вартоломеј бил распнат на ѕидот на истиот храм. Но одеднаш имаше страшен земјотрес. Возбудените луѓе во голем страв почнаа  да ги спуштаат апостолите од крстот. Вартоломеј сеуште беше жив, исто така му пристапиле и на Филип, но тој веќе му го предал на Бога духот свој. Неговите последни зборови беа молитва за неговите мачители. Вартоломеј, со чест, го закопа неговото тело.

ереј Игор Острески

27-ми ноември 2018 лето Господово

п.п.

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 12, 2019

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот, страстите и себичната волја) на Крстот и Гробот Христов за да можат да воскреснат со Него и „да одат во обновеноста на животот“ (Рим. 6, 4).Ова е дејството на покајанието…
Ноември 09, 2019
st-demetrius

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ Бог со сето свое срце и душа, па веднаш по враќањето од царската престолнина почнал јавно да проповеда и својот народ да го одвраќа од многубоштвото, водејќи го така кон…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 139
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Митрополит Струмички Наум - Последна надеж за спасение

Ное 04, 2019 Беседи 97
Uspenie.Bogorodica.jpg
Она нѐ научи Кој Е смислата на нашиот живот. Она нѐ научи Кој Е вистинска љубов. Она нѐ…

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Окт 28, 2019 Беседи 232
7.Vselenski.sobor
Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

Грeвoт избeзумува, грeвoт oбeзглавува. Чoвeк пoтoнат вo грeвoви и вo пoрoци сличeн e на кoкoшка, чија глава e oтсeчeна, та умирајќи грчeвитo прeта и скoка ваму-таму. Цeлиoт нeзнабoжeчки свeт прeд...

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Такви луѓе во Христово време имало многу, но и денес не се малку. Тие малку се интересираат за Евангелието, или, пак, и воопшто не се интересираат, а некои се дури...

Два приода кон слободата

Два приода кон слободата

Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа...

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Во трњето кое го уништува Словото на Божествената вистина, освен богатството, насладите и животните грижи (Лк. 8,14), во нашето време треба ги видиме и различните лажни учења кои ги шират...

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

И ние, кои го носиме името христијани, кои живееме со верата на мачениците – сме сведоци за Христа. Некои, можеби, со право, ќе се запрашаат – па како можеме ние...

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

Така пoстапувал и св. Авeркиј. Кoга видeл мнoгу нарoд вo маки и вo бoлeсти, тoј клeкнал на eднo мeстo и сe пoмoлил на Бoга, да oтвoри тoпла и лeкoвита вoда...

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Кога ќе се очисти садот на душата, тогаш сам по себе ќе биде исполнет од благодатта Божја. Од послушанието се раѓа молитвата, а од молитвата – теологијата.

Митрополит Струмички Наум:  Зошто пишувам?

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто напишано. На крај, нашето заедничко давање, нашиот заеднички опит преточен и во слово, е...

« »