логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

презвитер Горан Стојчевски


Неблагодарам, не, туку Благодарам



    Слушајќи го денешното Светото Евангелие, се запознавме со подвигот и на богатиот човек и на сиромашниот Лазар. За некого може ќе биде ова уште една приказна, за некого само утеха и надеж со голема доза на неверување, за некого исправање на некоја социјална човечка неправда овде во светов која почнува во вечноста со замена на улогите на споменатите од оваа Господова парабола, а всушност ова евангелско собитие само ни ја отвора темата не за богатството и сиромаштијата, туку за сиромаштвото како христијански завет, како завет од нашето Крштевање дека без оглед на дарот Божји, беда или имот, сме се обврзале дека нема да им робуваме на ниту на гордоста од богатствто, ниту на очајот од бедата.


Споменавме, дар Божји, секако богатиот човек кој се облекувал во порфир и свила и кој живеел раскошно и се веселел, сето тоа го имал добиено како дар Божји, но наместо да благодари на даровите од Бога, тој се приврзува за нив, тој ги присвојува за себе сметајќи дека со полно право му припаѓаат нему, припадноста е само граница која  неблагодарно ја преминуваме во робување на нешто и што не е наше, оти сè е дар. Ние, знаеме дека и нашиот живот е дар, чудо од Бога, во кој ако ја злоупотребиме слободната волја движејќи се во онаа Апостолска рамка, сè ми е позволено, но не ми е сè полезно, и не благодариме, а го присвоиме како наша сопственост тогаш ќе му робуваме, т.е. робуваме на сите страсти кои произлегуваат од неблагодарење за дарот на животот, иако надвор од Христос, само слободно избираме на што ќе робуваме, а ако тие страсти не успееме да ги реализираме тогаш ете, тука е почетокот на нашата беда и фрустрација, сакаме да имаме или како што вели свети апостолот Јаков, просиме, а не добиваме оти сакаме да го трошиме на нашите похоти, а тоа предизвикува нервоза, растројство и демнопседнатост, иако овие состојби можеме да ги добиеме облечени и во порфир и свила, а не само во посакувањето и нереализацијата на истото. Ако нема покајние ќе има неблагоданост, ако нема очистување на срцето ќе има бесчуствителност, ако нема насоченост на животот кон обожување ќе има свесно или несвесно определување за злото, иако ќе има радост и веселие, но на сметка на мачениците кои ги произведуваме од нашето нехристијанско однесување.

    Сиромашниот Лазар пак е блажен како беден по дух и затоа негово е Царството небесно, но не заради сиромаштијата, туку заради неговииот евхаристиски живот оти Му благодарел на Бога за сето она што го имал, а имал беда, сиромаштија, но сепак неговата благодарност ја согледуваме во тоа дека сакал да се храни од трошките што паѓаа од трпезата на богатиот, во тоа сакање се крие неговото слободно прифаќање и благодарење што е состојба на внатрешниот човек за  неговта надворешната состојба, па и ангелите го носат во лоното на Авраам, во прегратките на Бога. Благодатта Божја во Лазар се открива и на сета твар, па ете, дури и кучињата ја согледале, та раните негови ги лижеле. Благодатта Божја го преминува Лазар во Бога Утешителот, бидејќи неговото благодарам се воздигнувало како  непрестајна молитва кон Бога, сиромаштвото кое го живеел во Бога го преобразува во ангелско служење кое го вознесува во царството небесно. А, богатиот умре, и го погребаа, едноставно неблагодарноста е спротивна на вознесувањето, и таа влече надолу, во пеколот, не оти тежело богатството кое рековме е дар, туку тежи непокајнието, тежат страстите, оти несмонено е дека нашиот живот во вечноста ќе не одвлече онаму каде што ние овде во овој свет сме го влечеле, или кон царството Божјо или кон пеколот. Богатиот во пеколот има маки, но тоа е само измачување со љубовта, како што вели  свети Исак Сирин, љубов која не ја покажал кон Лазар, како негов ближен, кој струполен лежел покрај вратата негова, и ете, тој веќе не споменува ниту порфир, ниту свила, ниту раскош, ниту веселба, туку го бара наквасениот прст на Лазар да го разлади, бара љубов, ништо друго.

    Гледаме дека во Бога нема неправда, Бог подеднаково ги љуби и двајцата како и сите нас, но нашата состојба или живот во Бога зависи од тоа дали ќе ја возвратиме љубовта, дали ќе благодариме или не. На, крај, богатиот бара со чудо Бог да ги опомене своите браќа по тело, да не го потрошат животот во непокајние како и тој, всушност како што и самите ние неретко бараме сведоштво т.е. чудо од Бога па да поверуваме во Него, а тоа барање е само уште една наша неблагодарност. Но, што вели, Авраам, што вели Христос, не барај чудо, туку љуби го Бога и исполнувајги Неговите заповеди, како што сведочи во Евангелието, Кој Ме љуби, тој ги пази Моите заповеди. Значи, доволен ни е Христос, потребна ни е Неговата милост и љубов, Неговото Евангелие, доволен ни е Богочовекот Кој е исполнување на Законот и Пророците, за да го слушаме, да исполнуваме, да сведочиме т.е. да постапуваме по Неговите зборови дела, Неговото Име постојано да ни биде на нашите усни, нашиот ум вознесен кон Него, за Он да слезе во нашето срце, а Христос вели, каде ви е богатството ваше, таму ќе биде и вашето срце, а ние знаеме дека Христос е нашето богатство во Кого се крстивме и облековме, во Кого имаме сè изобилно и во Кого се веселиме, радувајќи се во неоседувањето и љубовта кон ближниот, но и Христос со Кого се храниме евхаристиски исповедајќи го ангелското служење во доброволно сиромаштво кое е благодарам за тоа дека Го имаме,  и дека ништо свое немаме освен гревот, сè друго освен гревот, е дар за Кого Му служиме во нашиот живот благодарам на Бога, Кој го чисти и гревот и ги исцелува нашите рани од последиците на гревот.

    Бог нека ни дарува постојано покајание, непрестајна молитва и благодарење за небесното Царство откриено во Црквата, во Христос нашиот Бог Кому е слава со Отецот и Светиот Дух. Амин!

Скопје, 1-ви ноември, лето Господово 2015



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Декември 09, 2019
7.Vselenski.sobor

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има најголема слобода и моќ пред престолот Божји, и нејзе Црквата, по Бога, најмногу ја почитува и прославува во своите безброј молитви и химни, како најсилна заштитничка и…
Декември 05, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората категорија.Догматиката е многу…

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот,…

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Ное 09, 2019 Житија 237
st-demetrius
Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 684
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Беседи

Дедо Наум: Ако си паметен за тебе нема неуспех

Дедо Наум: Ако си паметен за тебе нема неуспех

И да доживееш некаков неуспех, тоа ќе биде - „конструктивен неуспех", од кој учиш како да успееш.Клучно за секој успех е да се издржи кризата што се сретнува на патот....

Дедо Наум: Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај

Дедо Наум: Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај

Лошо, добро; сладост, болка; радост, тага; заљубеност, омраза; успех, пад - постојани промени. Битно е - исправени да продолжиме кон целта.Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај.Сите што...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинска среќа

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинска среќа

Светото Предание на Црквата е израз на најавтентичниот нејзин живот и секогаш има длабока смисла, и секогаш без исклучок ја изразува и треба да ја изразува Црквата, бидејќи се раѓа...

БEСEДА  за Прeсвeта Дeва Бoгoрoдица

БEСEДА за Прeсвeта Дeва Бoгoрoдица

Сè штo ќe ви рeчe, направeтe! Какo да сакала да кажe: Oн знаe сè, Oн мoжe сè, Oн вe љуби ситe, затoа нe сe свртувајтe ни таму ни ваму, туку...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Божик е празник на богочовечка радост

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Божик е празник на богочовечка радост

Божик е празник на богочовечка радост. Предвечниот Бог, од преголема љубов кон човекот станува еден од нас и ја преминува непреодната бездна помеѓу созданието и Создателот. Бог станува човек, и...

БEСEДА  за раѓањeтo на Гoспoда Синoт Бoжји

БEСEДА за раѓањeтo на Гoспoда Синoт Бoжји

Излeгoв oд oтeцoт, кадe штo имав сè, и дoјдoв на свeтoт, кoј нe мoжeшe ништo да ми дадe. Вo пeштeрата сe рoдил Гoспoд за да пoкажe дeка цeлиoт свeт e...

РОЖДЕСТВО ХРИСТОВО – Архимандрит Георгиј Капсанис

РОЖДЕСТВО ХРИСТОВО – Архимандрит Георгиј Капсанис

Оваа тајна се извршува во Црквата, зашто ние кои живееме во Црквата стануваме учесници во Божјата предвечност, во вечниот живот, во вистинскиот живот на Пресвета Троица. Се разбира, сѐ уште...

БEСEДА  за Давид (02.01.2020)

БEСEДА за Давид (02.01.2020)

Царoт Давид му згрeшил на Бoга, сe пoкајал и Бoг му oпрoстил. Гoлeм бил грeвoт на царoт, нo уштe пoгoлeмo билo пoкајаниeтo. Му бил винoвeн на Бoга за два тeшки...

« »