Вести

Собата во која сега  сите живеат е закрпена, од надвор во одредени делови на собата продира светлина,и повеќе личи на засолниште, во невреме да спасиш глава. На посилен пороен дожд, се се слева во собата, но ним  таа им е  живеалиште...Им треба помош, им треба попристојно место за живеење и не е убаво да се во таа соба ни дечињата, ни возрасните... ќе треба што поскоро да се најде решение за ова семејство.

А Божјата промисла е неиспитлива и чудни се Божјите патишта. Кој може да разбере зошто беше потребно да минат десетици години од Христовата проповед, распетие и воскресение, за да бидат вписмени четирите евангелија? Од друга страна, пак, познато е дека евангелската порака Христос и апостолите најнапред ја пренесоа на својот народ, а дури потоа и на останатите народи.

Во низата настани кои како Црква и народ ги организиравме по тој повод, го додаваме и денешниов – промоцијата на преводот, на современ македонски јазик од црковнословенски, на Месечните богослужбени минеи.Ретко кој народ, ќе се осудам да кажам – особено никој од словенските народи, ги има преведено на својот современ јазик Минеите, но и другите богослужбени книги, како Цветниот и Посниот триод, Октоихот,

Доктор Лиза ја сакаа сите. И имаше за што: во текот на многу години, таа практично секојдневно укажуваше палијативна медицинска помош, хранеше бездомници, ги облекуваше, им даваше прибежиште. Под истрели извезуваше болни и ранети од Донбас, за да можат да се лекуваат во најдобрите болници од Москва и Санкт-Петербург.

„Животот е премногу краток за да се потроши на тежнение за работи кои се привремени. Стави ја својата надеж во работи што се вечни“. pic.twitter.com/tUeMIKkHgl

— PreminPortal (@preminportal) January 1, 2017

Најпрвин ти посакувам да сакаш,сакајќи, исто да бидеш сакан.
И ако не е така – брзо да заборавиш
и откако ќе заборавиш – да не таиш омраза.Ти посакуваш да имаш пријатели,..

Деновиве излезе од печат најновиот број на списанието „Премин“, посветен на свети Нектариј Егински. Заедно со овој број оди и подарок – стихозбирката „Во еден скок“ од Мики Делев.

На 24-ти декември 2016 година, во храмот Рождество на Пресвета Богородица, во Скопје,  во присуство на Архиепископот охридски и македонски г.г. Стефан,како и на Амбасадорот на Руската Федерација во Македонија Олег Шчербак, Митрополитот брегалнички г. Иларион во сослужение на свештенството од Скопската епархија отслужи заупокоена  Литургија за новопостраданото чедо Божјо, г. Андреј Карлов, Амбасадор на Руската Федерација во Република Турција.

Oва сe збoрoви на правeдниoт Аврам штo ги искажал за сeбe. Смeшни сe oниe луѓe, браќа, кoи ќe сe пoгoрдeат заради свoeтo дружeњe сo зeмнитe кнeзoви и гoлeмци, та ќа пoчнат за сeбe вoзвишeнo да мислат. Аврам сe удoстoил да разгoвара сo вeчниoт и сeмoќeн Цар, па сeпак oстанал нeпoкoлeблив вo свoeтo смирeниe, нарeкувајќи сe сeбe зeмја и пeпeл.

На бeзбрoј начини Живиoт Гoспoд знаe да милува и да пoкарува, да ги избавува  вeрницитe oд бeди, да ги oбраќа нeвeрнитe вo вeрници и да ги казнува нeпoправливитe гoнитeли на вeрата. Кoга лoшиoт Максим ги пoгубил прeкраснитe Христoви мачeници Мина, Eрмoгeн и Eвграф, сeднал вo лаѓата и тргнал сo свoјата придружба oд Алeксандрија за Цариград.

Во издание на црквата посветена на свети Григориј Палама и свети Димитриј Мироточив во Струмица, со благослов на Неговото Високопреосвештенство Митрополитот Струмички г. Наум, излезе од печат „Семеен православен молитвеник“, кој го подготвија и уредија протопрезвитер Боро Милчев и протопрезвитера Богдина Милчева.   

За дистрибуција на книгите (Житијата и Семеен православен молитвеник) можете да се информирате на:   

e-mail- Оваа е-адреса е заштитена од спамботови. Треба да ви е овозможено JavaScript за да ја видите.
или:  о. Боро Милчев,  тел. 071 213 000

На 24 декември 2016 година во Скопје во Црквата на Рождество на Пресвета Богородица ( во центар), со почеток од 9 часот, ќе се отслужи заупокоена Литургија и помен по повод трагичната смрт на Амбасадор на Русија во Турција Андреј Карлов, на која ќе чиноначалствува  Архиепископот Охридски и Македонски г.г.Стефан“.

Големиот Атонски подвижник и рожба на градот Битола, Светиот Нектариј, повторно ги испушта своите зраци како топло духовно сонце, за да ги прегрне и стопли душите на оние кои се собраа во Рајчичката Обител, за со сеноќна молитва да го прослават неговиот свет спомен. А каква благодат беше тоа посведочи Божествената Литургија следниот ден

Воочливо е дека на денешниот свет му е потребно милосрдие и сочуство, односно способност за емпатија. Ете, по тој повод нашата Помесна Црква преку цела година потсетуваше на примери и конкретни личности, кои во животот ја имале за цел старозаветната порака: „Клони се од зло и прави добро“ (Пс 36, 27).

Пoслушнoста сo смирeниeтo сe oснoва на духoвниoт живoт, oснoва на спасeниeтo,  oснoва на сeкаквoтo устрoјствo на Црквата Бoжја. Гoлeмиoт Јoван Дамаскин, гoлeм вo сè штo e дoбрo, какo мoнах oставил длабoка трага вo истoријата на Црквата сo свoјoт прeкрасeн примeр на пoслушнoст и на смирeниe.

Ова светилиште станало дом на многу наши просветлени духовници и учители и поради тоа одиграло особено важна улога во времето на Преродбата. Уште од самото свое создавање, како една голема Богородична светиња, Манастирот бил под посебна закрила на Пречистата Богомајка, и според нејзината чудесна промисла, никогаш не бил оставен без монаштво.

На 07 декември во Соборниот храм „Св. Климент Охридски“ во Скопје се отслужи Празнична вечерна богослужба на која во присуство на Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан, чиноначалствуваше Митрополитот Брегалнички г. Иларион. По соборната молитва, во чест на 1100 години од упокојувањето на големиот охридски Архипастор, во македонскиот народен театар се одржа свечена академија на која...

На 06.12.2016 година започна годинешното прославување на денот посветен на светиот Климент Охридски. Чествувањето започна со Вечерна богослужба во црквата посветена на Вознесението Христово во с. Драчево. На богослужението чиноначалствуваше Митрополитот Дебарско - кичевски г. Тимотеј, а во присуство на Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан...

Понекогаш, кога љубовта Христова нe допира, ја чувствуваме вечноста. Тоа не можеме да го сфатиме со разумот. Бог дејствува на Негов, својствен начин, кој е недофатлив за логиката. Во нашиот христијански живот не треба единствено да се потпираме на својот разум.