Вечерна богослужба во манастирот Свети Јован Крстител – Слепче
На 29.04.2017 г., на Втората Недела по Пасха, во манастирот Св. Јован Крстител Слепче, Епископот Херклејси г. Климент, во сослужение на протоереј-ставрофор Никола Грамбозов, Игумен Серафим, протоереј Димитар Михајловски, Протоереј Кирил Трајковски, ереј Тони Смутковски, Протоѓакон Драган


Вистинaтa не требa дa се кaжувa секoгaш директнo. Другиoт можеби не мoже дa јa издржи.
Македонската православна црковна општина Свети Прохор Пчински, од Пјаченца (Италија), Европска Епархија, заедно со братството на манастирот Св.Антониј Велики - Ново Село, ги посетија децата со специјални потреби при О.У. ,,Св. Климент Охридски’’ во Ново Село и штитениците во Заводот за заштита и рехабилитација ,,Бања Банско’’-Струмица.
Денес во Соборниот храм Св. Климент Охридски во Скопје беше промовирано изданието СОВЕТИ И РАСКАЗИ ОД КЕКАВМЕН со превод и коментар на проф. д-р Јован Белчовски. Книгата била пишувана во втората половина на 11 век кога Византиската Империја се судрувала со економско – воени и политичко – морални предизвици.
Значи, нашата вера треба да биде дејствителна, секојдневно да ја сведочиме преку дела, и тоа најмногу преку делата на љубовта. Пред нас стои една тешка, но благородна задача: да ја издигнеме веронауката на повисоко ниво и да се залагаме за нејзина поголема застапеност во државните образовни институции. Но, за да се постигне тоа, треба да...
Во втора недела на Воскресение,
Нo нeвeрникoт глeда сo oчитe и нe видува, туку и пoнатаму сe прашува: “Какo ќe вoскрeснат мртвитe?” Какo? Oнака какo штo вoскрeсна Христoс. Oн сe спушти мртoв вo грoбoт а сe пoдигна жив. Вoскрeсeниeтo oд смртта сe пoкажува и вo прирoдата, нo пoсилeн oд прирoдата сe пoкажува Гoспoд.
Го славиме и возобновувањето на нејзиниот велелепен храм во кој многу и необични чудеса станале и многу исцеленија од смртоносни болести се посведочиле. Оти, како што вели црковниот поет, На оние што пристапуваат со љубов, животочниот кладенец на бесмртниот Извор изобилно им дава неисцрпни исцеленија.

Бог допушта искушенија и препреки во духовниот живот за луѓето да се здобијат со „искуство и сила да Го познаат, да ја познаат Неговата промисла за нив, бидејќи низ искушенијата се стекнува мудрост“.
„Пред Твоето зачнување, Господи, еден ангел ѝ рече на Благодатната: Радувај се! Еден ангел го тргна и каменот од гробот при Твоето Воскресение. Едниот навестувајќи знаци на радост наместо тага, а другиот, наместо смрт, проповедајќи ни Го Животодавецот Господа. Добротвору на сите, Господи, слава Ти“
„За Тебе, распнатиот Господ и погребан, ангелот проповедаше и на жените им говореше: Дојдете, видете каде лежеше Господ, зашто Он воскресна, како што рече, како сесилен. Затоа Ти се поклонуваме Тебе, единствениот бесмртен, Животодавче Христе, помилуј нè“ (стихира на Господи повикав... во светата и Велика Недела на Пасха Вечер).
Во доброто помага Бог, а во лошото демоните. Но, тоа зависи од нашата волја. Треба себеси да се принудуваме на доброто, но знаејќи ја својата мерка. Треба да ја проучиме својата душа и она што е полезно за неа. На некого му е полезно да се моли повеќе, на некого да чита или да пишува. И да се чита е полезно, но подобро е да се 

Колку сме непостојани ние луѓето! Колку лесно може да не заведе и занесе световната суета, да потонеме во сонот на духовниот немар, едноставно да заборавиме на својата душа, спасението и вечниот живот во Бога. Лишени од елејот на добри дела и без плодови од талантот што Бог ни го дал, секој миг можеме да заспиеме со смртен сон и да се најдеме неподготвени пред Младоженецот на нашите души.
























